Loading..
ID ბარათების - ელექტრონული პირადობების შესახებ (3)
აბორტი (83)
ადამი და ევა (26)
ადამიანი (150)
ადამიანის სიყვარული ღვთისადმი (250)
ადგილი ლოცვისათვის (7)
ავადმყოფობა (102)
აზარტით შეპყრობილება (5)
აზარტის მსგავსება ნარკომანიასთან (7)
აზარტულ დაწესებულებებში მოგებული ფული (6)
აზარტულ დაწესებულებებში მომსახურე პერსონალი (7)
აზარტული დაწესებულებების მეპატრონეთათვის (14)
აზარტული დაწესებულებების რეკლამირება (8)
აზარტული თამაშები - აზარტომანია - აზარტი (14)
აზარტული თამაშები ინტერნეტში (4)
აზრები (37)
აზროვნება (12)
ათეიზმი_ურწმუნოება (78)
ათი მცნება (13)
ამაოდმეტყველება (47)
ამაოება (6)
ამპარტავნება (300)
ანგარება (22)
ანგელოზი (27)
ანტიდისკრიმინაციული კანონის შესახებ (3)
ანტიქრისტე (20)
აპოკალიფსი (8)
აღდგომა (164)
აღზრდა (138)
აღსარება (115)
აღშფოთება (9)
ახალი წელი (17)
ბედისწერა (6)
ბედნიერება (137)
ბერ-მონაზვნობა (7)
ბიბლია (33)
ბილწსიტყვაობა (6)
ბოლო ჟამი (13)
ბოროტება (215)
ბოროტი - სამხიარულო ხუმრობები (11)
ბოროტი აზრები (40)
ბოროტი გულისთქმანი (21)
ბოროტი ზრახვები (63)
ბოროტი საქმეები (20)
ბუდა ბარის შესახებ (6)
ბუნება (23)
გალობა (4)
გამოცხადებები (12)
განათლება (36)
განდეგილობა (7)
განკითხვა (246)
განმარტოება (50)
განრისხება (12)
განსაცდელები (355)
განსჯა (53)
განუწყვეტელი ლოცვა (55)
განღმრთობა (7)
გარდაცვალება (33)
გარდაცვლილთა პატივისათვის (20)
გარდაცვლილთათვის გლოვა (3)
გარეგნობა (9)
გართობა (12)
გაღიზიანება (12)
გემოთმოყვარება (24)
გინება (10)
გლახაკი (7)
გლოვა ცოდვებისათვის (111)
გმობის გულისთქმები (27)
გმობის ზრახვები (13)
გონება (148)
გონების განწმენდა (10)
გონების დაცვა (13)
გრძნობები (16)
გულგრილობა (5)
გულგრილობა ბოროტი ზრახვების მიმართ (4)
გულგრილობა ლოცვაში (3)
გულგრილობა სარწმუნოებაში (5)
გული (201)
გულის განწმენდა (46)
გულისთქმანი (23)
გულისწყრომა (7)
გულმოდგინება (10)
დავითგარეჯის შესახებ (3)
დათმობა (3)
დალოცვა (3)
დაუდევრობა (9)
დაყუდება (11)
დაცემა (4)
დაცინვა (9)
დედაკაცი (74)
დემონი (12)
დიდებისმოყვარეობა (42)
დიდი მარხვა (9)
დოგმატები (4)
დრო (25)
დრო ლოცვისათვის (9)
დროის უქმად კარგვა (15)
დუმილი (10)
დღესასწაული (27)
ეგოიზმი (27)
ეკლესია (231)
ეკლესიაში დუმილი (9)
ეკლესიაში კრძალვა (16)
ეკლესიაში ლოცვა (20)
ენა (55)
ეპიტიმია (3)
ერესი (73)
ერთგულება (17)
ერთობა (15)
ერთსულოვნება (6)
ერი (11)
ეშმაკი (161)
ვალენტინობა (3)
ვერცხლისმოყვარება (83)
ვნებათაგან განთავისუფლება (22)
ვნებები (184)
ზეთისცხება (3)
ზეცა (4)
ზიარება (123)
ზნეობა (59)
ზნეობრივი ლიტერატურის კითხვა (9)
ზომიერება (10)
ზრახვები (58)
თავგანწირვა (23)
თავდაჯერებულობა (9)
თავისუფალი ნება (56)
თავისუფლება (79)
თავშეუკავებლობა (6)
თამბაქო (5)
თანაგრძნობა (22)
თანასწორობა (6)
თეატრი - კინო (4)
თვალი (9)
თვითმკვლელობა (24)
თვითნებობა (7)
იესოს ლოცვა (124)
იმედი (5)
კადნიერება (4)
კაზანტიპის შესახებ (9)
კამათი (20)
კარტის შესახებ (6)
კაცთმოთნეობა (6)
კეთილგონიერება (7)
კეთილდღეობა (24)
კეთილი აზრები (9)
კეთილი ზრახვები (28)
კეთილი საქმეები (207)
კრძალულება (7)
კულტურა (25)
ლანძღვა (4)
ლმობიერება (8)
ლოცვა (605)
ლოცვა გარდაცვლილთათვის (4)
ლოცვაში მრავალსიტყვაობა (6)
ლოცვის ხანგრძლივობა (4)
ლოცვის ხარისხები (8)
ლოცვისას გონებაგაფანტულობა (28)
ლოცვისთვის მომზადება (8)
მაგალითი ადამიანებისა (44)
მადლი (147)
მადლიერება (12)
მადლის დაკარგვა (15)
მადლის მოქმედება (25)
მადლის შენარჩუნება (7)
მაიას ტომის წინასწარმეტყველება 2012 წლის დეკემბერი (4)
მამაო ჩვენო (21)
მარადისობა (42)
მართლმადიდებლობა (63)
მარხვა (125)
მაღალი და დაბალი წოდება (18)
მდუმარება (40)
მეგობრობა (53)
მევახშეობა (8)
მემარცხენე ზრახვები (5)
მემთვრალეობა (40)
მეორედ მოსვლა (7)
მეფე (13)
მეცნიერება (40)
მზაკვრობა (7)
მზვაობრობა (6)
მთავრობისმოყვარეობა (3)
მიტევება (95)
მკვლელობა (62)
მკითხაობა (12)
მოვალეობანი მშობლების მიმართ (22)
მოთმინება (192)
მომხვეჭელობა (13)
მომხვეჭელობა (6)
მონაზვნობა (58)
მონაზონთათვის (105)
მონარქია (4)
მონასტერი (15)
მორჩილება (99)
მოუთმენლობა (9)
მოყვასთან ურთიერთობა (13)
მოყვასი (21)
მოჩვენებითი სიმშვიდე (5)
მოძღვართათვის (5)
მოძღვარი (14)
მოწყალება (325)
მოწყინება (38)
მრავლისმეტყველება (14)
მრავლისმეტყველება (5)
მრისხანება (138)
მრუშობა (26)
მრწამსი (13)
მტერობა (86)
მღვდელმსახურება (7)
მღვდლობა (30)
მშვიდობა (80)
მშობლები (9)
მცნებათა დაცვა (117)
მცნებები (18)
მძინარება (5)
მწუხარება (225)
მხილება (50)
ნათლისღება (42)
ნარკომანია (22)
ნაყროვანება - მუცელღორობა (53)
ნიჭი (19)
ნუგეშინისცემა (10)
ოთხშაბათის და პარასკევის მარხვა (3)
ომი (8)
ოცნება (7)
ოჯახი (61)
პასუხისმგებლობა (4)
პატივმოყვარეობა (141)
პატიოსნება (5)
პატრიოტიზმი (18)
პირფერობა (42)
პირჯვრისწერა (9)
რა არის აზარტი და რატომ არის ცოდვა (9)
რელიგია (41)
რელიგია და მეცნიერება (24)
როგორ განვთავისუფლდეთ აზარტის ვნებისგან (14)
როგორ დავეხმაროთ აზარტით შეპყრობილებს (18)
რჩევის მიღება (21)
რჩევის მიცემა (14)
რჩეული (7)
რწმენა (351)
რჯულის კანონები (14)
საზრდელის მიღება (27)
სათნოებები (337)
საკუთარ თავზე მინდობა (31)
საკუთარი თავის გამართლება (10)
საკუთარი თავის გამტყუნება (13)
საკუთარი თავის განკითხვა (8)
საკუთარი თავის მართლება (15)
საკუთარი თავის სიყვარული (15)
საკუთარი თავის უარყოფა (37)
საკუთარი თავის ფლობა (8)
საკუთარი თავის ქება (22)
საკუთარი თავის შეცნობა (72)
საკუთარი ნების უარყოფა (15)
სამართლიანობა (27)
სამება (8)
სამკაულები (8)
სამოთხე (11)
სამოქალახო ხელისუფლება (35)
სამშვინველი (3)
სანთელი (10)
საპატრიარქოსა და სიონს შორის აშენებულ სამორინეზე (11)
სარწმუნოება (40)
სასოება (9)
სასოწარკვეთილება (67)
სასულიერო ხელისუფლება (13)
სასუფეველი (92)
სასწაულები (119)
საუნჯე (4)
საქართველო (45)
საქმე (79)
საღვთო სჯული (11)
საშინელი სამსჯამრო (38)
სახარება (51)
სახარების განმარტება (27)
სახარების კითხვა (102)
სახელმწიფო (24)
სახელმწიფოს როლი აზარტული თამაშების მიმართ (7)
სახმართმოყვარება (14)
სექტანტების ლიტერატურის კითხვა (13)
სექტანტობა (21)
სიამაყე (51)
სიბერე (28)
სიბილწე (12)
სიბოროტე (28)
სიბრალული (3)
სიბრძნე (83)
სიბრძნისმოყვარება (7)
სიზარმაცე (44)
სიზმარი (12)
სიკეთე (220)
სიკვდილი (80)
სიკვდილის მოლოდინი (21)
სიკვდილის ხსოვნა (44)
სიმამაცე (12)
სიმართლე (64)
სიმდაბლე (401)
სიმდიდრე (195)
სიმტკიცე (7)
სიმშვიდე (142)
სინანული (245)
სინდისი (88)
სისულელე (3)
სისუსტე (6)
სიტყვა (76)
სიფრთხილე (8)
სიღარიბე (90)
სიყვარული (267)
სიყვარული - მიჯნურობა (7)
სიყვარული გლახაკთა მიმართ (14)
სიყვარული მოყვასისადმი (243)
სიყვარული მტრისადმი (42)
სიყვარული ცოდვებისადმი (6)
სიყმაწვილე (28)
სიცილი (7)
სიცოცხლე (15)
სიცრუე (51)
სიძვა (56)
სიძულვილი (38)
სიძუნწე (15)
სიწმინდე (94)
სიწრფელე (4)
სიხარული (78)
სრულყოფილება (24)
სტუმართმოყვარეობა (12)
სულგრძელება (16)
სული (106)
სული გარდაცვალების შემდეგ (5)
სულიერი ბრძოლა (97)
სულიერი დაცემა (57)
სულიერი მოძღვარი (41)
სულიერი მღვიძარება (55)
სულის უგძნობელობა (3)
სულმოკლეობა (7)
სხეული (57)
სხეული (3)
ტალანტი (14)
ტაძარი (5)
ტელევიზორი (55)
ტექნიკური პროგრესი (27)
ტრადიციული ღირებულებები (10)
უბედურება (100)
უბრალოება (23)
უდებება (7)
უვნებელობა (27)
უზნეო ლიტერატურის კითხვა (3)
უზნეობა (13)
უკეთური ფულით კეთილი საქმეების კეთება (8)
უკრძალველობა (3)
უმადურობა (13)
უმანკოება (4)
უმეცრება (10)
უპოვარება (12)
ურჩობა (11)
უსამართლობა (21)
უსაქმურობა (24)
უფალი იესო ქრისტე (221)
უღმერთობა (4)
უცოდინრობა (6)
უწმინდურება (11)
ფარისევლობა (27)
ფერიცვალება (7)
ფილოსოფია (7)
ფიცი (7)
ფსალმუნები (33)
ფუფუნება (8)
ქალწულება (21)
ქართული ენა (3)
ქება (45)
ქედმაღლობა (26)
ქველმოქმედება (24)
ქვეშევრდომთა მოვალეობანი (11)
ქმარი (15)
ქორწინება (56)
ქრისტიანობა (128)
ქრისტიანული ცხოვრება (50)
ქურდობა (29)
ღალატი (8)
ღვაწლი (117)
ღვთის სახელის ხსენება (16)
ღვთის არასათნო ლოცვა (17)
ღვთის აღიარება (8)
ღვთის განგება (33)
ღვთის განკაცება (76)
ღვთის გმობა (9)
ღვთის გულმოწყალება (20)
ღვთის დაშვება (8)
ღვთის თაყვანისცემა (14)
ღვთის იმედი (44)
ღვთის მსჯავრი - სასჯელი (63)
ღვთის ნება (51)
ღვთის სათნო ყოფისათვის (67)
ღვთის სამართალი (10)
ღვთის სიყვარული ადამიანისადმი (75)
ღვთის უარყოფა (11)
ღვთის ყოვლისშემძლეობა (6)
ღვთის შიში (95)
ღვთის ძიება (20)
ღვთის წყალობა (28)
ღვთის ხსოვნა (39)
ღვთისადმი ვედრება (8)
ღვთისადმი მადლიერება (40)
ღვთისათვის თავგანწირვა (19)
ღვთისაკენ სწრაფვა (10)
ღვთისმსახურება (45)
ღვთისმსახურთა მიმართ (36)
ღვთისმსახურთა პატივი (15)
ღვინო (13)
ღმერთზე მინდობა (42)
ღმერთი (446)
ღმრთისმეტყველება (24)
ღმრთისმშობელი (43)
ყურადღება (28)
ყური (9)
შეურაცხყოფა (76)
შთამომავლობა (8)
შიში (39)
შობა (119)
შრომა (122)
შური (89)
შურისძიება (35)
შფოთი (19)
ჩაგვრა (3)
ჩაცმულობა (6)
ჩვევები (16)
ჩვეულებები (7)
ცდუნება (35)
ცილისწამება (45)
ციხეში პატიმრების წამების შესახებ (7)
ცნობისმოყვარეობა (7)
ცოდვა (703)
ცოდნა (73)
ცოლი (28)
ცრურწმენა (6)
ცუდმედიდობა (17)
ცხოველები (44)
ცხოვრების არსი (13)
ცხონება (222)
ძაგება (8)
ძალადობა (17)
ძალაუფლება (6)
ძვირის ხსენება (21)
ძვირის ხსოვნა (14)
ძილი (10)
წარმოდგენები ლოცვისას (8)
წესი ქრისტიანის გარდაცვალებისა (4)
წმინდა წიგნების კითხვა (22)
წმინდანები (137)
წმინდანთა სწავლების კითხვა (62)
წმინდანთა ცხოვრების კითხვა (14)
წუთისოფელი (129)
წუთისოფელში ცხოვრების მიზანი (74)
წუთისოფლის ამაოება (67)
წუთისოფლის საზრუნავები (22)
წუთისოფლის სიამოვნებანი (44)
წუთისოფლის სიყვარული (13)
წუთისოფლის სიძულვილი (12)
წუთისოფლის უარყოფა (19)
წუწუნი (11)
წყევლა (13)
წყენა (74)
ჭეშმარიტება (94)
ჭეშმარიტი ქრისტიანობა (96)
ჭორაობა (6)
ხატი (16)
ხელმძღვანელთა მოვალეობანი (39)
ხელოვნება (5)
ხიბლი (47)
ხორციელი მღვიძარება (36)
ჯადოქრობა (11)
ჯანმრთელობა (13)
ჯვარი (66)
ჯვრისწერა (6)
ჯოჯოხეთი (45)
ჰელოუინის შესახებ (3)
ჰომოსექსუალიზმი (8)
მოძღვარი: ილია II
წყარო: ეპისტოლენი, ქადაგებანი, სიტყვანი (ნაწილი III) [გვ. 4]
თემა: ოჯახი,  აღზრდა,  სიყვარული,  აღდგომა

სიყვარული ყველას სჭირდება

სააღდგომო ეპისტოლე - 1998

"კლდესა ზედა აღვაშენო ეკლესია ჩემი და ბჭენი ჯოჯოხეთისანი ვერ ერეოდიან მას" (მთ.16,18)

საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის ღვთისმოყვარე ღვთივკურთხეულ შვილებს

ქრისტემიერ საყვარელნო შვილნო საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიისა, ღვთისმშობლის წილხვედრი ივერიის მკვიდრნო და სამშობლოს საზღვრებს გარეთ მცხოვრებნო თანამემამულენო –
    აღსრულდა უდიდესი საიდუმლო ქრისტეს აღდგომისა – სიცოცხლის მომნიჭებელმა უფალმა შემუსრა ჯოჯოხეთი და დაამარცხა სიკვდილი.
    ქრისტე აღდგა!
    გიხაროდეთ, დადგა ჟამი ზეიმისა!
    აღდგომა ქრისტესი არის საფუძველი ჩვენი რწმენისა და სიყვარულისა; იგია იმედი და სასოება ჩვენი, რადგან მისი მადლით მოვიპოვებთ მარადიულ ნეტარებას; ამიტომაც გულმხურვალედ ვუგალობთ უფალს: "პასექმა სამოთხის კარი განგვიღო ჩვენ"...
    დღეს უფრო ნათლად ვაცნობიერებთ წმ. პავლე მოციქულის სიტყვების აზრს: "იფხიზლეთ, მტკიცედ იდექით, რწმენით, მხნედ იყავით და განძლიერდით" (1კორ. 16,18).
    ამ განცდით, ლოცვითა და სულიერი შრომით, მადლობა ღმერთს, განვვლეთ დიდი მარხვა – ჟამი სინანულისა. წმინდა ანდრია კრიტელის დიდი კანონის კითხვისას ჩვენს თვალწინ თითქოს გაცოცხლდა დაუღალავი ღვაწლისა და სინანულის შესანიშნავი მაგალითები და დიდებული ადამიანები; უწინარესად კი – ღირსი იოანე კიბისაღმწერელი, რომელმაც გვიჩვენა სულიერი კიბე, ამაო მიწიერი ყოფიდან ჩვენი ამამაღლებელი და ზეცად აღმყვანებელი, და წმ. მარიამ ეგვიპტელი – უეჭველი მაგალითი იმისა, თუ ჭეშმარიტ სინანულს როგორ შეუძლია ფერისცვალება და განბრწყინვება ცოდვით დამძიმებული ადამიანისა.
    ჭეშმარიტი სინანული სულიერი განწმენდისა და ამაღლების ხანგრძლივი პროცესის შედეგია; ეს არ არის ერთი და ორი დღის, ან თუნდაც რამდენიმე თვის შრომა; არამედ იგია ღვაწლი მთელი ცხოვრებისა. მაგალითისათვის მოვიტან ნაწყვეტს ღირსი სისოი დიდის ცხოვრებიდან.
    მან დაუღალავი ლოცვითა და ასკეტური ცხოვრებით ისეთ სიწმინდეს მიაღწია, რომ გარდაცვლილთ მკვდრეთით აღადგენდა. როდესაც მოაწია ამქვეყნიდან მისი გასვლის ჟამმა, შეიკრიბნენ ბერები, რათა გამომშვიდობებოდნენ მოძღვარს. მათ იხილეს წმინდანი განბრწყინვებული სახით, რომელიც უკვე ზეციურ სამყაროს უმზერდა და ამბობდა: "აი, მოვიდნენ, მოვიდნენ... წინასწარმეტყველნი, ღირსნი მამანი... მოვიდნენ მოციქულნი"...
    მოწაფეებმა ჰკითხეს: აბბა (მოძღვარო), ვისთან საუბრობ? მან უპასუხა: "ანგელოზები მოვიდნენ, რათა წამიყვანონ და მე ვთხოვ, რომ ცოტა დრო კიდევ მომცენ სინანულისათვის".
    ბერებმა უთხრეს, რომ მას არ სჭირდებოდა სინანულისათვის ზრუნვა. მან კი მიუგო: "მე არ ვიცი, შევუდექი კი ამ გზას საერთოდ?"
    უცებ წმინდანს სახე გაუცისკროვნდა და აღმოხდა: აი, უფალი ბრძანებს: "მომართვით მე ჭურჭელი რჩეული უდაბნოდან".
    ამის თქმისთანავე მისი სული სხეულს გაეყარა, ელვასავით გაკვეთა და გაანათა სივრცე და დატოვა ეს დროებითი მიწიერი სამყოფელი. ბერები შიშით უმზერდნენ აღსასრულს დიდი მოძღვრისა.
    ყოველი ადამიანი მოწოდებულია, რათა თავის თავთან ყოველდღიური შრომით მიაღწიოს სულიერ და ინტელექტუალურ სრულყოფას.
    სულიერება მხოლოდ სულიწმინდის წყალობით ეძლევა ამა თუ იმ პიროვნებას და "სნეულთა მკურნალი და ნაკლულევანთა აღმავსებელი" ღვთაებრივი მადლი მხოლოდ ეკლესიაში აღსრულებულ საიდუმლოთა ძალით მიენიჭება მას.
    სწორედ სულის მიერ და სულით ცოცხლობს ეკლესია. ამიტომაც, ვინც ეკლესიას განუდგება, განუდგება თვით სულიწმინდას, ხდება ღვთისმბრძოლი და მგმობელი. შედეგი კი ყოველივე ამისა არის მარადიული სიკვდილი.
    სულიწმინდის მადლს მთელი სისავსით ატარებს მართლმადიდებელი ეკლესია. მართლმადიდებლობა არის ადამიანური გონებით შეურყვნელი უფლისმიერი სწავლება რწმენისა და სარწმუნოებრივი ცხოვრების შესახებ, რომელიც ჩვენ უშუალოდ წმიდა მოციქულთაგან გადმოგვეცა.
    მართლმადიდებლობა ერთადერთია და შეუცვლელი, რადგან იგია მომცველი და მემკვიდრე ერთი, წმიდა, კათოლიკე და სამოციქულო ეკლესიის ტრადიციისა.
    მართლმადიდებლობა მისტიური სხეულია მაცხოვრისა. "შემოქმედმა ყველაფერი ფეხქვეშ დაუმორჩილა ქრისტეს და მისცა მთავრობა ყოველი ეკლესიისა, რომელიც არის მისი სხეული" (ეფ.1,22-23), წერს პავლე მოციქული.
    ნამდვილი მართლმადიდებელი ის კი არ არის, რომელიც მხოლოდ აზროვნებს მართლმადიდებლურად, არამედ ის, ვინც კიდევაც აზროვნებს და კიდევაც ცხოვრობს ამ წესით. მხოლოდ ასეთი პიროვნება შეიმოსება სულიწმიდის მადლით, რადგან მაცხოვრის სწავლება არ არის განყენებული რომელიმე ფილოსოფიური ნააზრევი, არამედ სული და სიცოცხლე. "სიტყვები, რომლებსაც თქვენ გეუბნებით, სული არის და სიცოცხლე" (ინ. 6,63), - ბრძანებს უფალი.
    როგორ ვიცხოვროთ სწორად?
    ყოფნა-არყოფნის მარადიული კითხვა აღელვებდა ადამიანებს საუკუნეთა წინაც, აღელვებს დღესაც და ასევე იქნება, ალბათ, მომავალშიც. ურწმუნონი ფიქრობენ, თითქოს ჩვენი არსებობა შემთხვევითობაზეა დამოკიდებული, რითაც ისინი აზრს უკარგავენ მიწიერ ყოფას და უსულო, უღვთო და უგულო ცხოვრებისათვის წირავენ ადამიანებს.
    ჩვენთვის, მართლმადიდებელ ქრისტიანთათვის კი, სიცოცხლე არის წყალობა უფლისა. იგია ყოვლისმიმტევებელი და ყოვლისმომცველი სიყვარულის გამოვლინება და ამასთან ღვთისადმი ჩვენი რწმენის, იმედისა და ერთგულების გამოცდა. სიცოცხლე არის მომზადება მარადიული ნეტარებისთვის, ეს არის მდგომარეობა, როცა გეძლევა საშუალება, იგრძნო ღმერთი შენში და შენი თავი – ღმერთში.
    მაგრამ პიროვნებამ ამას რომ მიაღწიოს, უფლის მცნებებზე დაყრდნობილი ჭეშმარიტი სარწმუნოებრივი ცხოვრება უნდა ჰქონდეს. მაცხოვარი გვარიგებს: "შეიყვარე უფალი ღმერთი შენი ყოვლითა სულითა შენითა, ყოვლითა გულითა შენითა და ყოვლითა გონებითა შენითა" - ეს არის პირველი და უმთავრესი მცნება და მეორე, მსგავსი ამისი: "გიყვარდეს მოყვასი შენი, ვითარცა თავი შენი" (მთ. 22, 37-40). ამ ორ მცნებაზეა დამოკიდებული მთელი რჯული და წინასწარმეტყველნი. დიახ, ქრისტიანობა სიყვარულია. სადაც არ არის ჭეშმარიტი სარწმუნოება და სიყვარული, იქ არც ღმერთია. სიყვარული მადლია ღვთისა და იგი მიეცემა მას, ვინც ღირსია მისი.
    ჩვენ არ შეგვიძლია განვსაზღვროთ, რა არის სიყვარული, ისევე, როგორც არ შეგვიძლია განვსაზღვროთ, რა არის არსი ღვთისა. ერთი კია, იმისათვის, რომ აღორძინდეს სიყვარული, აუცილებელია, სულ მცირე, ორთა კავშირი მაინც, რადგან როცა ერთი გასცემს ამ გრძნობას, მეორემ უნდა მიიღოს იგი და თვითონაც აღივსოს საპასუხო განცდით.
    სიყვარული სხვისთვის ცხოვრებაა, იგი მზადყოფნაა მოყვასისადმი არამარტო თანადგომის, არამედ თავგანწირვისთვისაც. სახარებაში ვკითხულობთ: "არავის აქვს იმაზე დიდი სიყვარული, ვინც სულს დადებს თავისი მეგობრებისთვის" (ინ. 15,13).
    სიყვარული შეიძლება სხვადასხვა გზით გამოვლინდეს: არის სიყვარული ღვთისა, სიყვარული სამშობლოსი, სიყვარული მშობლებისა და ოჯახისა, სიყვარული მამაკაცისა და ქალისა, შვილებისა, სიყვარული მეგობრებისა და მოყვასისა...
    სიყვარული ყველას სჭირდება; თითოეულ ჩვენგანს, ალბათ, არაერთხელ განუცდია მარტოობის სიმძიმე და განსაცდელის სიმწარე. პიროვნებას ზოგჯერ სულის დამთრგუნველი ისეთი სიცარიელე მოიცავს, რომ სასოწარკვეთილობამდე მისული გულგატეხილობა ეუფლება.
    სამყარო, რომელშიც ვცხოვრობთ, სავსეა ადამიანური მწუხარებით. მწუხარებას, რა თქმა უნდა, თავისი სახესხვაობებიც აქვს. მაგ., უნუგეშო სულიერი ტკივილი ძირითადად ურწმუნოებისა, არასულიერობისა და შინაგანი სიცარიელის შედეგია.
    სტატისტიკა მოწმობს, რომ სხვებთან შედარებით ეკონომიკურად ძლიერ და ცივილიზებულ ქვეყნებში უფრო მეტად ჭარბობს სულით დაავადებულთა და სულიერი გადახრების მქონეთა რიცხვი, ასევე ბევრია თვითმკვლელთა რაოდენობა ახალგაზრდებში, რადგან ასეთ საზოგადოებაში მცხოვრები ადამიანები ძირითადად ოდენ მატერიალური ყოფით იფარგლებიან და ბედნიერებას ეძებენ იქ, სადაც იგი საერთოდ არ არის.
    სამწუხაროდ, თვითმკვლელობის ფაქტები ბოლო დროს ჩვენშიც გახშირდა. ამიტომაც, მიუხედავად იმისა, რომ არაერთხელ შევხებივარ ამ საკითხს, კვლავაც მინდა, ყურადღება მასზე შევაჩერო.
    ადამიანს, რომელიც ასეთ ცოდვას სჩადის, სრულიად დაკარგული აქვს რწმენა და იმედი ღვთისა. ეს დანაშაული იმდენად დიდია, რომ, საეკლესიო კანონების მიხედვით, თვითმკვლელისათვის ლოცვაც კი აკრძალულია.
    ის ვინც ამ საშინელ ნაბიჯს დგამს, გმობს სულიწმიდას და უმძიმეს დანაშაულს სჩადის საკუთარი თავისა და სულის წინაშე. იგი ფიქრობს, თითქოს ამ გზით განთავისუფლდება იმ წამებისგან, რაც მას მიწიერ ყოფაში ერგო; ავიწყდება კი, რომ თავს წირავს გაცილებით უფრო საშინელი და თანაც მარადიული სატანჯველისთვის, რომლისგანაც მას უკვე ვეღარავინ იხსნის.
    როგორი ტკივილიც არ უნდა შეგხვდეთ ცხოვრებაში, გახსოვდეთ, არავითარ შემთხვევაში არ ჩაიდინოთ ეს დანაშაული, რადგანაც ნებისმიერი მიწიერი განსაცდელის ჟამს გამოსავალის პოვნა მაინც არის შესაძლებელი, თვითმკვლელის შველა კი არავის ძალუძს.
    თვითმკვლელობის მსგავსი ცოდვაა ლოთობა და ნარკომანია, რომელთაც პიროვნებები სრულ გადაგვარებამდე მიჰყავთ. თანამედროვე ყოფისათვის დამახასიათებელი ეს ორი სენი განსაკუთრებით საშიშია მცირერიცხოვანი ერებისათვის.
    ექიმების, ფსიქოლოგების, მოძღვრების დაკვირვებით, წინასწარგანზრახვით არავინ ხდება არც ლოთი და არც ნარკომანი, არამედ ისინი თანდათან ყალიბდებიან ასეთებად.
    ზოგიერთებს მოსწონთ თავაშვებულობა, სხვებს სურთ, იყვნენ უფრო ემოციურნი, ახალგაზრდების ნაწილი ინეტერესის მსხვერპლი ხდება, ნაწილი კი – სხვათა ბოროტგანზრახვისა.
    სამწუხაროდ, სიმთვრალის დროს ბევრნი ისეთ ცოდვას სჩადიან, რომლის გამოსწორებაც შემდეგ თითქმის შეუძლებელია. არცთუ იშვიათია შემთხვევები, როცა ლოთები ნარკომანობას იწყებენ და პირიქით, "გამოსწორებული" ნარკომანები – ლოთდებიან. ლოთიც და ნარკომანიც, რომელიც თავს ხელში ვერ აიყვანს, და ვერ დაძლევს ამ მომაკვდინებელ ცოდვას, დაკარგული პიროვნებაა როგორც ოჯახისათვის, ისე საზოგადოებისა და ქვეყნისათვის.
    ლოთის ან ნარკომანის ოჯახი, როგორც წესი, არამყარია. ამგვარი მშობლების შვილები შეუძლებელია არ იყვნენ დაღდასმულნი.
    ასეთმა პიროვნებებმა უნდა გააცნობიერონ თავიანთი მდგომარეობა და იფიქრონ ხვალინდელ დღეზე. ბოროტის ჩაგონებით მათ ხშირად გულგატეხილობა ეუფლებათ და გამოსწორების იმედი ეკარგებათ, რაც დიდი შეცდომაა.
    აუცილებელია, მათ დაიჯერონ, რომ სწორ გზაზე დადგომა არასოდეს არ არის გვიან, შეიგნონ და დაინახონ თავიანთი ცხოვრების დამღუპველი შედეგი, გადაწყვიტონ მისგან განთავისუფლება და გულით სთხოვონ უფალს შემწეობა. ეკლესიაში მრავალი ადამიანია ისეთი, რომელთაც ღვთის დახმარებით შეძლეს ამ სენისაგან თავის დაღწევა და ნორმალური ოჯახური ცხოვრების აღდგენა.
    ვიმეორებთ, უფალი შეგეწევათ, მთავარია გადაწყვეტილების მიღება.
    საერთოდ, ოჯახის პრობლემა მეტად მტკივნეული საკითხია. ცოლ-ქმრობა სიმძიმეც არის და ნეტარებაც. მოციქული პავლე რომ ბრძანებს: "ურთიერთას სიმძიმე იტვირთეთ და ესრეთ აღასრულეთ სჯული იგი ქრისტესი" (გალ. 6,2), უპირველეს ყოვლისა, მეუღლეთა ურთიერთვალდებულებებს გულისხმობს.
    როდესაც კაცი და ქალი კანონიერად, ეკლესიურად ქორწინდებიან, ერთმანეთის სამყაროს თანაზიარნი ხდებიან. ისინი სწავლობენ, როგორ დაუთმონ, როგორ შეეგუონ და შეეთვისონ ერთმანეთს სიყვარულის საფუძველზე; ბავშვები კიდევ უფრო ამყარებენ ცოლ-ქმრულ კავშირს.
    საერთოდ, ადამიანები ეგოისტები არიან, მაგრამ მშობლების სიყვარულს საოცარი თვისება აქვს: როგორც დედას, ისე მამას სურს, შვილები მათზე უკეთესები იყვნენ, მათზე გონიერები და ჯანმრთელები და მიაღწიონ იმას, რასაც თვითონ ვერ მიაღწიეს.
    თავის მხრივ ბავშვებიც ამქვეყნად ყველაზე კარგებად მშობლებს მიიჩნევენ და ამიტომაც ბაძავენ მათ. დედ-მამის რწმენა, სიყვარული, ურთიერთპატივისცემა, წესიერება და კულტურა დიდ გავლენას ახდენს პატარებზე.
    ტრადიციულ ოჯახში ყოველთვის წესრიგია. აქ უფროსები შეუვალი ავტორიტეტით სარგებლობენ, ამასთან, ოჯახის ყოველ წევრს თავისი ფუნქცია, სახე და მოვალეობა აქვს.
    კარგი დიასახლისისათვის მთავარი ოჯახური ბედნიერებაა. ქალი, უპირველეს ყოვლისა, მოსიყვარულე მეუღლე და მზრუნველი დედაა, რომელიც, შვილებს ეკლესიურად და სამშობლოს უსაზღვრო სიყვარულით ზრდის.
    რა მშვენიერია ქალი, რომელიც გამოირჩევა ღვთისმოშიშებით, სინაზით, სათნოებით, პატიოსნებით, შრომისმოყვარეობით, სიფაქიზით, მზრუნველობით, კეთილგონიერებით. ასეთი ადამიანი სიკეთეს უხვად გასცემს და გარშემომყოფებზეც კეთილისმყოფელ გავლენას ახდენს.
    მამაკაცი ბუნებით ლიდერია და ესწრაფვის იყოს წინამძღოლი ოჯახისა. მამაკაცური ძალა ძლიერია და მიზანდასახული. მამაკაცი უნდა გრძნობდეს განსაკუთრებულ პასუხისმგებლობას ღვთის, სამშობლოსა და ოჯახის წინაშე. მან ყოველგვარ მიწიერზე მაღლა, უფლის შემდეგ, სამშობლო უნდა დააყენოს და მისი დაცვის მოთხოვნილება უნდა ჰქონდეს, გაჭირვების შემთხვევაში კი – მისთვის თავდადება უნდა შეეძლოს. ასეთი ადამიანები წარსულშიც მრავლად იყვნენ და ჩვენს დროშიც მრავლად არიან.
    გავიხსენოთ თუნდაც 300 არაგველი, ბერი თევდორე, ცოტნე დადიანი, ცხრა ძმა ხერხეულიძე, გავიხსენოთ სულ ახლახანს აფხაზეთსა თუ სამაჩაბლოში დაღუპული ჩვენი შვილები. მათ ხომ სამშობლოსთვის დაუნანებლად გაწირეს თავი. ან თუნდაც ის აფხაზები და ოსები, რომელნიც შეეწირნენ ამ ომსა და ქართველებთან ერთად მსხვერპლნი გახდნენ მესამე ძალის მზაკვრობისა.
    მტრის და ნებისმიერი პრობლემის წინაშე უშიშრობა და კეთილგონიერება – აი, მთავარი და ძირითადი თვისება ღირსეული კაცისა. ნამდვილი მამაკაცი არის ძლიერი, გამბედავი, გონიერი, ნებისყოფიანი, სამართლიანი პიროვნება.
    ამგვარი გოგონებისა და ვაჟების აღზრდას სახელმწიფომ განსაკუთრებული ყურადღება უნდა მიაქციოს.
    მართალია, საქართველო დღეს მრავალი პოლიტიკური, სოციალური, ეკონომიკური, სულიერი და სხვა პრობლემის წინაშე დგას, მაგრამ უმთავრესი საზრუნავი მაინც ჩვენი ბავშვების სწორი აღზრდაა, რადგან ოჯახის კეთილდღეობა ჩვენი ხალხის, ჩვენი ქვეყნის კეთილდღეობაა.
    და მაინც, ვის უნდა დაეკისროს მთავარი პასუხისმგებლობა მომავალი თაობის ფორმირებაზე?
    ამ საქმის მხოლოდ მშობლებზე მინდობა არ იქნება სწორი, რადგან ისინი ხშირად სამსახურით არიან დაკავებულნი და სათანადოდ ვერ იცლიან შვილებისათვის. ვერც მხოლოდ სკოლა აიღებს ამ ტვირთს.
    ვფიქრობ, ყველაზე ეფექტურია სამი ძალის – ოჯახის, სკოლისა და ეკლესიის შეთანხმებული მოქმედება. უნდა შეიქმნას ავტორიტეტული კომისია და გამოიკვეთოს თითოეულის პასუხისმგებლობა და მოვალეობა. დამღუპველი იქნება შედეგი, თუ აღზრდის პროგრამა და მოქმედება არ იქნება შეთანხმებული ოჯახს, სკოლასა და ეკლესიას შორის.
    განათლების სამინისტრომ აუცილებლად უნდა შეიმუშაოს პროგრამა ჩვენი მომავალი თაობის სულიერი, ფიზიკური და ინტელექტუალური განვითარებისა. სკოლადამთავრებული ახალგაზრდა მომზადებული უნდა იყოს როგორც ოჯახური ცხოვრებისათვის, ისე საზოგადოებრივი პრობლემების გადასალახად.
    იგივე ითქმის სპეციალური და უმაღლესი სასწავლებლის სტუდენტებზეც. სამწუხაროდ, ჩვენ ვერაფრით ვერ ვთავისუფლდებით ძველი სტერეოტიპებისა და სტანდარტებისაგან. განათლების პროგრამების შემუშავება კი დაუშვებელია ანთროპოლოგიის, ლოგიკის, ფსიქოლოგიის, სოცილური ფილოსოფიის გაუთვალისწინებლად. ცნობილი ფსიქოლოგი ალექსი ლეონტიევი XX ს-ის განათლებას ახასიათებდა, როგორც სულის გაღატაკების პროცესს ინფორმაციით გამდიდრების ხარჯზე. იგივე მდგომარეობაა დღესაც.
    მთავარი ის კი არ არის, თუ რა რაოდენობის საგანს ვასწავლით ახალგაზრდას, არამედ ის, თუ რა შედეგს მოგვცემს ჩვენს მიერ მიცემული ცოდნა, როგორ წაადგება ის ყმაწვილის სულიერ თუ პრაქტიკულ ცხოვრებას. ამიტომაც ვიმეორებ, აუცილებელია დაიძლიოს ზღვარი ოჯახს, ეკლესიას, კულტურასა და განათლებას შორის.
    კულტურა და განათლება პარალელურ წრფეთა მსგავსი კი არ არის, არამედ ხშირად თანხვედრი ცნებებია. კულტურისა და განათლების კავშირი ბუნებრივად ბადებს ეკლესიასა და ოჯახთან ურთიერთობის აუცილებელ მოთხოვნილებას. მხოლოდ ასეთ გარემოში შეიძლება აღიზარდოს ჰარმონიულად განვითარებული პიროვნება, მხოლოდ ამ შემთხვევაში ექნება ადამიანს სრულფასოვანი წარმოდგენა სამყაროზე და გამოუმუშავდება უნარი კრიტიკულ სიტუაციებში სწორი გადაწყვეტილებების მიღებისა.
    ყველა ეს საკითხი განსაკუთრებით აქტუალურია დღეს, როდესაც კაცობრიობა დგას ახალი ათასწლეულის წინაშე. ვფიქრობ, როგორც მსოფლიო საზოგადოებამ, ისე საქართველომაც უკვე გადაიტანა ძველი ნგრევისა და ახალი შენების დაწყების მტკივნეული პროცესი; სხვადასხვა რევოლუციური წამოწყება, კოლექტივიზაციის პერიოდი, "განვითარებული სოციალიზმის ხანა" თუ სურვილი კომუნიზმის მშენებლობისა, - იყო მხოლოდ სისხლიანი და ავადმყოფური გამოვლინებანი ურწმუნო, უსულო საზოგადოებისა, რომელიც, ვითომცდა სახელმწიფოს ინტერესებიდან გამომდინარე, სრულიად უარყოფდა პიროვნების ინდივიდუალობას.
    მართალია, ამ პერიოდმა განვლო, მაგრამ დრომ ახალი სნეულებანი და პრობლემები მოიტანა, რომელთა დაძლევაც ასევე აუცილებელია.
    თუ ჩვენ სერიოზულად არ მოვეკიდებით რელიგიურ-ზნეობრივ საკითხებს, თუ ჩვენ ხალხს არ დავუბრუნებთ მართლმადიდებელ ჭეშმარიტ სარწმუნოებას, ვერაფრით გავარღვევთ ჩაკეტილ წრეს და ვერ შევძლებთ ადამიანების და აქედან გამომდინარე მთელი ერის სულიერ განახლებასა და გადარჩენას.
    ესაა რეალობა, რომელსაც ვერსად გავექცევით.
    ამასთან, უნდა გვახსოვდეს, რომ არ გვმართებს გატაცება მხოლოდ დასავლეთის ან აღმოსავლეთის, თუნდაც ჩრდილოეთის ან სამხრეთის კულტურით. არამედ ერთგულნი უნდა დავრჩეთ ჩვენი ტრადიციის, ჩვენი სულიერი და მატერიალური ღირებულებების. "ჩვენ ჩვენი უნდა ვშვათ მყოობადი", - როგორც ბრძანებდა დიდი ილია. ამასთან, უნდა შევინარჩუნოთ საუკეთესო ურთიერთობები ყველასთან, მივიღოთ მათგან ის, რაც ჩვენთვის სასურველია და უხვად გავიღოთ ის, რაც მათ სჭირდებათ და რისი გაცემაც შეგვიძლია.
    საქართველომ დროის გამოცდას რომ გაუძლოს, აუცილებელია ერის მთლიანობა, ერთსულოვნება, ურთიერთთანადგომა და ერთი მიზნისაკენ სწრაფვა. ყველამ უნდა გააცნობიეროს, რომ სადაც ადგილი აქვს სიძულვილსა და მტრობას, შურსა და გაუტანლობას, იქ ბოროტი მძლავრობს.
    სიყვარულის მქადაგებელი წმიდა იოანე ღვთისმეტყველი ბრძანებს: "ვინც ამბობს, ნათელში ვარო, მაგრამ სძულს თავისი ძმა, ბნელშია აქამომდე" (I ინ. 2,9). "ყველა, ვისაც სძულს თავისი ძმა, კაცისმკვლელია; ხოლო თქვენ იცით, რომ არცერთ კაცისმკვლელს არა აქვს საუკუნო სიცოცხლე" (I ინ. 3,15). "თუ ვინმე იტყვის, რომ უყვარს ღმერთი, მაგრამ სძულს თავისი ძმა, ცრუა, რადგან თუ არ უყვარს თავისი ძმა, რომელსაც ხედავს, როგორღა შეიყვარებს ღმერთს, რომელსაც ვერ ხედავს?" (I ინ. 4,20).
    "საყვარელნო, გიყვარდეთ ერთმანეთი, ვინაიდან სიყვარული ღმრთისაგან არის და ყველა, ვისაც უყვარს, ღმრთისაგან შობილია და იცნობს ღმერთს. ვისაც არ უყვარს, მან ვერ შეიცნო ღმერთი იმიტომ, რომ ღმერთი სიყვარულია" (I ინ. 4, 7-8).
    მართალია, ძნელია, შეიყვარო ის, ვინც ტკივილი მოგაყენა, შეურაცხგყო, ცილი დაგწამა, ან გაგიმეტა, მაგრამ ფაქტია, უეჭველად დამღუპველი გზით მიდის ის, ვინც შუღლს კიდევ უფრო აღრმავებს, ვინც ურთიერთდაპირისპირებას ამწვავებს და მტრობას აძლიერებს, ვინც არ აკვირდება და არ მუშაობს საკუთარ გრძნობებზე, გულსა და გონებაზე, რათა უარყოფითი დამოკიდებულება და ემოციები დადებითით შეცვალოს.
    მე მივმართავ მთელ ჩვენს ერს, საქართველოს მოსახლეობას, გადადგით ნაბიჯები ერთმანეთისა და ღვთისაკენ. ეცადეთ ყოველ თქვენს მოქმედებას სიყვარული ედოს საფუძვლად, რათა იყოთ მსახური უფლისა და მაცხოვრისა ჩვენისა.
    თუ ჭეშმარიტად გვსურს ქრისტიანის სახელი გვერქვას, შევეცადოთ, მტერიც შევიყვაროთ. სიყვარული ის ერთადერთი იარაღია, რომლითაც ბოროტება დაიძლევა და განქარდება. ამიტომაც ბრძანებს მაცხოვარი: "გიყვარდეთ თქვენი მტერნი; დალოცეთ თქვენი მაწყევარნი, კეთილი უყავით თქვენს მოძულეთ და ილოცეთ თქვენსავ მდევნელთა და შეურაცხმყოფელთათვის, რათა იყოთ თქვენ შვილნი მამის თქვენის ზეციერისა" (მთ. 5, 44-45).
    ქრისტესმიერი სიყვარულით მივმართავ ჩვენს განდგომილ იმ სასულიერო და საერო პირებსაც, რომელნიც თავიანთი გაუთვალისწინებლობით მოსწყდნენ დედა ეკლესიას და ნებსით თუ უნებლიეთ ჩვენი ეკლესიისა თუ ჩვენი ქვეყნის მტრის იარაღად იქცნენ. თქვენ კარგად იცით წმინდა მამების გაფრთხილება, რომ განყოფის და დაპირისპირების ცოდვას ადამიანი მოწამეობრივი სისხლითაც ვერ ჩამოირეცხს. დრო აჩქარებულად მიდის. შეიძლება ცოტა ხანში სინანულიც კი გვიან იყოს. ჩვენ მამაშვილური სიყვარულით მივიღებთ ყველა დაკარგულ ცხოვარს, ვითარცა უძღებ შვილს.
    ამასთან, მინდა ხაზგასმით აღვნიშნო, რომ საქართველოს ეკლესია, ისევე როგორც საქართველო, ყოველთვის იყო და იქნება მართლმადიდებელი, რადგან მასშია ჭეშმარიტება. ღმერთი ერთია, ჭეშმარიტებაც ერთია, ისევე როგორც ერთია ეკლესია, რომელიც არის "ჭეშმარიტების სვეტი და სიმტკიცე" (I ტიმ. 3,15). შევთხოვ შემოქმედს, ყველანი ერთად ვიყოთ უფალში და ჭეშმარიტი ეკლესიის წიაღში.
    ღვთის მოწყალების იმედით აღვსილი ყველას გულითადად გილოცავთ პასექის ბრწყინვალე დღესასწაულს. დაე, აღდგომილმა მაცხოვარმა სიყვარულით შეკრას და შეაერთოს სრულიად საქართველო, რათა ერთად ვადიდოთ შემოქმედი და გავიხაროთ, რომ "ღამე იგი მიიწურა და მოახლოვდა დღე"...
    "მაშ, განვიშოროთ ბნელის საქმენი და შევიმოსოთ ნათლის საჭურველით" (რომ. 13,12).
    ძმანო და დანო, გიხაროდეთ,
    ქრისტე აღდგა!
    ჭეშმარიტად აღდგა!
    პასექი ქრისტესი
    19 აპრილი, 1998 წ.
გახადე შენი რჩეული
17397
 



4 სექტემბერს (ახალი სტილით: 17 სექტემბერს) დღეს არის ხსენება:
 
ხელისუფლების რომელ პოზიციას უჭერთ მხარს, აზარტულ თამაშებთან დაკავშირებით?

 
ილია II (3776)
წმ. ეპისკოპოსი გაბრიელი(ქიქოძე) (1247)
მამა ვალენტინი მორდასოვი (1160)
წმ. ბარსანოფი დიდი და იოანე (835)
წმ. იოანე ოქროპირი (762)
წმ. იოანე სინელი(კიბისაღმწერელი) (629)
წმ. ნიკოლოზ სერბი(ველიმიროვიჩი) (595)
პაისი მთაწმინდელი (544)
წმ. მარკოზ მონაზონი(განშორებული) (520)
წმ. ეგნატე ბრიანჩანინოვი (487)
არქიმანდრიტი გაბრიელი(ურგებაძე) (380)
იოსებ ათონელი(ისიხასტი) (367)
წმ. ნიკოდიმოს მთაწმინდელი (355)
წმ. თეოფანე დაყუდებული (315)
წმ. ნილოს სინელი (301)
წმ. ანტონი დიდი (278)
არქიმანდრიტი რაფაელი(კარელინი) (273)
წმ. ტიხონ ზადონელი (240)
წმ. იოანე კრონშტადტელი (226)
წმ. სერაფიმე საროველი (215)
წმ. ბასილი დიდი (209)
წმ. ევსუქი ხუცესი (201)
არქიმანდრიტი იოანე კრესტიანკინი (184)
წმ. ეფრემ ასური (145)
წმ. ისააკ ასური (136)
ნეტარი ავგუსტინე (132)
წმ. გრიგოლ ღვთისმეტყველი (126)
წმ. ანტონ ჭყონდიდელი (122)
არქიმანდრიტი ეპიფანე თეოდოროპულოსი (108)
სულხან-საბა ორბელიანი (100)
წმ. ილია მართალი (98)
იგავნი სოლომონისა (97)
შოთა რუსთაველი (95)
სიბრძნე ზირაქისა (93)
დეკანოზი პ. ხელიძე (83)
ამბა ისაია (71)
მამა გიორგი ბასილაძე (58)
პროტოპრესვიტერი მიხეილ პომაზანსკი (57)
კიევო-პეჩორის ლავრის მღვდელ-მონაზონი ვლადიმერი (56)
წმ. დიმიტრი როსტოველი (56)
წმ. მარკოზ მოსაგრე (54)
აბბა დოროთე (52)
სახარება მათესი (52)
დეკანოზი ვალენტინ ამფითეატროვი (50)
ბერი პორფირი (49)
წმ. იოანე დამასკელი (43)
ამბროსი ნეკრესელი (40)
კორინთელთა მიმართ პირველი ეპისტოლე პავლე მოციქულისა (40)
წმ. ამბროსი მედიოლანელი (40)
ვალაამის მონასტრის სქემიღუმენი იოანე (39)
ეპისკოპოსი ზენონი (39)
წმ. სვიმეონ ახალი ღვთისმეტყველი (36)
დეკანოზი თეოდორე გიგნაძე (35)
სულიერი მარგალიტი (34)
მღვდელი ვლადიმერ ელისეევი (33)
დეკანოზი არჩილ მინდიაშვილი (32)
ეპისკოპოსი პეტრე (31)
წმ. პიმენი დიდი (30)
ბერი იერონიმე (30)
ბერი ამფილოქე (30)
წმ. მეფე დავით მეფსალმუნე (30)
წმ. ესაია განშორებული (30)
წმ. დიდმოწამე ვლადიმერი(ბოგოიავლინსკი) (28)
დეკანოზი დავით ლონდარიძე (28)
მთავარეპისკოპოსი ზოსიმე (28)
ღირსი ზოსიმე პალესტინელი (28)
წმ. ამბროსი ოპტინელი (27)
წმ. ევაგრე მონაზონი (27)
წმ. სილუან ათონელი (27)
ამბა დოროთე (27)
წმ. ისიდორე პელუზიელი (27)
პროტოპრესვიტერი ალექსანდრე შმემანი (26)
ამბა ევაგრე (26)
კათოლიკე ეპისტოლენი იაკობ მოციქულისა (25)
დეკანოზი ალექსანდრე გალდავა (25)
ძველი პატერიკი (24)
მიტროპოლიტი ანტონ სუროჟელი (24)
წმ. ფილარეტი მიტროპოლიტი მოსკოვისა (23)
მთავარეპისკოპოსი თადეოზი (22)
პირველი ეპისტოლე იოანე მოციქულის (22)
მთავარეპისკოპოსი სტეფანე კალაიჯიშვილი (20)
წმ. კირილე იერუსალიმელი (20)
ოპტინელი ბერი სტარეცი (20)
დეკანოზი დავით ქვლივიძე (19)
ნეტარი იერონიმე (19)
ვ. გუბანოვი (19)
წმ. გრიგოლ პალამა (19)
ეკლესიასტე (18)
წმ. ლეონიდე ოქროპირიძე (18)
მღვდელი ანდრეი გორბუნოვი (17)
პროტოპრესვიტერი პ. სოკოლოვი (17)
სიბრძნე სოლომონისა (16)
წმ. კასიანე რომაელი (16)
წმ. ალექსი ბერი (16)
წმ. გერმანე კონსტანტინეპოლელი (15)
წმ. მაქსიმე აღმსარებელი (15)
დეკანოზი თეიმურაზ თათარაშვილი (15)
წმ. მაკარი ეგვიპტელი (14)
ამბა პიმენი (14)
ეპ.ლეონიდე ოქროპირიძე (14)
სქემარქიმანდრიტი ლავრენტი ჩერნიგოველი (14)
წმ. პეტრე დამასკელი (14)
ეპისკოპოსი ეფრემი გამრეკელიძე (14)
დეკანოზი დავით ციცქიშვილი (14)
პ. ი. მალკოვი (14)
წმ. კვიპრიანე კართაგენელი (14)
თეოლიპტე მიტროპოლიტი (13)
წმ. ტიმოთე ალექსანდრიელი (13)
დავით ეპისკოპოსი (13)
პროტოპრესვიტერი მ. ტყემალაძე (13)
წმ. მაკარი დიდი (12)
ისიხი იერუსალიმელი პრესვიტერი (12)
ამბა ფალასი (12)
არქიეპისკოპოსი პავლე (11)
წმ. შიო (11)
წმ. ბარსანოფი ოპტინელი (11)
წმ. ნიკონ ოპტინელი (11)
ბერი იოსები (10)
ბერი იოილი (10)
წმ. ბარსანოფი დიდი (10)
პირველი ეპისტოლე პეტრე მოციქულისა (10)
წმ. კლიმენტი ალექსანდრიელი (10)
დეკანოზი გიორგი თევდორაშვილი (10)
წმ. გრიგოლ დიოლოღოსი (10)
წმ. გრიგოლ სინელი (9)
წმ. იოანე ზედაზნელი (9)
ბერი იაკობი (9)
ინოკენტი, არქიეპისკოპოსი ხერსონისა (9)
წმ. გრიგოლ ნოსელი (9)
არქიმანდრიტი ლაზარე(აბაშიძე) (8)
ეგნატე და კალისტე კსანთოპულები (8)
ტერტულიანე (8)
წმ. იოანე ღვთისმეტყველი (8)
ბერი ფილოთეოსი (8)
არქიმანდრიტი თეოფანე ნოვოზერელი (8)
ბერი ევსევი (8)
ფსიქოთერაპევტი თეა გოგოტიშვილი (8)
წმ. იოანე(მაქსიმოვიჩი) (8)
დეკანოზი დავით შარაშენიძე (8)
ამბა მოსე (8)
იღუმენი ბენიამენი ბელქანია (7)
სენეკა (7)
რომაელთა მიმართ ეპისტოლე პავლე მოციქულისა (7)
დეკანოზი ალექსი ადამაშვილი (7)
ფილადელფოს კიკნაძე (7)
ფილარეტი, არქიეპისკოპოსი ჩერნიგოვისა (7)
წმ. ათანასე ალექსანდრიელი (7)
იოვანე ბოლნელი (7)
წმ. ეპიფანე კვიპრელი (7)
იღუმენი ლაზარე(გაგნიძე) (7)
წმ. ზოსიმე პალესტინელი (7)
კათოლიკოს-პატრიარქი კალისტრატე ცინცაძე (7)
მთავარეპისკოპოსი ამბერკი (6)
პროტოპრესვიტერი ივანე ტოლმაჩოვი (6)
წმ. ბონიფანტე (6)
წმ. თეოდორე სტუდიელი (6)
წმ. ფილოთეოს სინაელი (6)
წმ. ექვთიმე მთაწმინდელი (6)
ამბა აგაფონი (6)
წმ. იუსტინე(პოპოვიჩი) (6)
წმ. ათანასე დიდი (5)
არქიმანდრიტი სერაპიონ ჯიშკარიანი (5)
სახარება მარკოზისა (5)
წმ. გიორგი მთაწმინდელი(ათონელი) (5)
იღუმენი არსენი (5)
ნეტარი თეოფილაქტე (5)
ეპისკოპოსი ლეონიდე ოქროპირიძე (5)
ბერი ეპიფანე (5)
აბბა ისაია (5)
მღვდელი სიმონ ჭელიძე (5)
ბერი არსენი ათონელი (5)
არქიმანდრიტი სოფრონი(სახაროვი) (5)
წმ. დავით გარეჯელი (5)
მიტროპოლიტი მაკარი ბულგაკოვი (5)
დეკანოზი ღვთისო შალიკაშვილი (5)
დეკანოზი კ. ცინცაძე (5)
წმ. ანტონი ოპტინელი (5)
წმ. მაკარი ოპტინელი (5)
წმ. ევსევი (5)
ბერი ანთიმოზი (4)
ამბა იოანე (4)
ეპისკოპოსი იაკობი (4)
პლუტარქე (4)
თეოლოგი აკაკი მინდიაშვილი (4)
წმ. ისიქი იერუსალიმელი (4)
ბერი გიორგი ათონელი (4)
წმ. ტიხონ ვორონეჟელი (4)
წმ. იოანე მმარხველი (4)
ღირსი ესაია ეგვიპტელი (4)
ღირსი აბბა ესაია (4)
არქიეპისკოპოსი არსენი ჩუდოვი (4)
წმ. აბბა თალასე (4)
წმ. სინკლიტიკია (4)
ნეტარი თეოდორიტე (4)
ტიმოთეს მიმართ პირველი ეპისტოლე პავლე მოციქულისა (4)
ამბა ისიხი (4)
წმ. სვიმეონ თესალონიკელი (4)
მეუფე სპირიდონ აბულაძე (3)
წმ. ანატოლი ოპტინელი (3)
მამა ბარსანუფი ღაზელი (3)
იღუმენი ნიკონი (3)
წმ. აბბა მოსე (3)
მოწამე მეფე არჩილი (3)
წმ. კონსტანტინე დიდი (3)
ეპისკოპოსი ლეონიდი (3)
წმ. ავგუსტინე (3)
სქიმონაზონი პართენი (3)
ამბა სილუანი (3)
კორინთელთა მიმართ მეორე ეპისტოლე პავლე მოციქულისა (3)
დეკანოზი ბიძინა გუნია (3)
ლიმონარი (3)
წმ. მეფე დემეტრე თავდადებული (3)
გრიგოლ განმანათლებელი (3)
მეუფე დანიელი (3)
ტერტულიანე (3)
ბერი ილიოდორ გლინელი (3)
ამბა ისაკი (3)
ეფესელთა მიმართ მეორე ეპისტოლე პავლე მოციქულისა (3)
სქიმონაზონი თეოფილე (3)
სქიმონაზონი ზოსიმე (3)
ამბა თეოგნოსტე (3)
სახარება ლუკასი (3)
მამა იოანე კართაგენელი (3)
სულიერი განმარტებანი (3)
ბერი დანიელი (3)
ეპისკოპოსი ეგნატე (3)
ამბა სისო (3)
ამბა ევგენი (3)
წმ. იოანე ლესტვიჩნიკი (3)
წმ. იუსტინე მარტვილი (3)

0_28