Loading..
ID ბარათების - ელექტრონული პირადობების შესახებ (3)
აბორტი (83)
ადამი და ევა (26)
ადამიანი (150)
ადამიანის სიყვარული ღვთისადმი (250)
ადგილი ლოცვისათვის (7)
ავადმყოფობა (102)
აზარტით შეპყრობილება (5)
აზარტის მსგავსება ნარკომანიასთან (7)
აზარტულ დაწესებულებებში მოგებული ფული (6)
აზარტულ დაწესებულებებში მომსახურე პერსონალი (7)
აზარტული დაწესებულებების მეპატრონეთათვის (14)
აზარტული დაწესებულებების რეკლამირება (8)
აზარტული თამაშები - აზარტომანია - აზარტი (14)
აზარტული თამაშები ინტერნეტში (4)
აზრები (37)
აზროვნება (12)
ათეიზმი_ურწმუნოება (78)
ათი მცნება (13)
ამაოდმეტყველება (47)
ამაოება (6)
ამპარტავნება (300)
ანგარება (22)
ანგელოზი (27)
ანტიდისკრიმინაციული კანონის შესახებ (3)
ანტიქრისტე (20)
აპოკალიფსი (8)
აღდგომა (164)
აღზრდა (138)
აღსარება (115)
აღშფოთება (9)
ახალი წელი (17)
ბედისწერა (6)
ბედნიერება (137)
ბერ-მონაზვნობა (7)
ბიბლია (33)
ბილწსიტყვაობა (6)
ბოლო ჟამი (13)
ბოროტება (215)
ბოროტი - სამხიარულო ხუმრობები (11)
ბოროტი აზრები (40)
ბოროტი გულისთქმანი (21)
ბოროტი ზრახვები (63)
ბოროტი საქმეები (20)
ბუდა ბარის შესახებ (6)
ბუნება (23)
გალობა (4)
გამოცხადებები (12)
განათლება (36)
განდეგილობა (7)
განკითხვა (246)
განმარტოება (50)
განრისხება (12)
განსაცდელები (355)
განსჯა (53)
განუწყვეტელი ლოცვა (55)
განღმრთობა (7)
გარდაცვალება (33)
გარდაცვლილთა პატივისათვის (20)
გარდაცვლილთათვის გლოვა (3)
გარეგნობა (9)
გართობა (12)
გაღიზიანება (12)
გემოთმოყვარება (24)
გინება (10)
გლახაკი (7)
გლოვა ცოდვებისათვის (111)
გმობის გულისთქმები (27)
გმობის ზრახვები (13)
გონება (148)
გონების განწმენდა (10)
გონების დაცვა (13)
გრძნობები (16)
გულგრილობა (5)
გულგრილობა ბოროტი ზრახვების მიმართ (4)
გულგრილობა ლოცვაში (3)
გულგრილობა სარწმუნოებაში (5)
გული (201)
გულის განწმენდა (46)
გულისთქმანი (23)
გულისწყრომა (7)
გულმოდგინება (10)
დავითგარეჯის შესახებ (3)
დათმობა (3)
დალოცვა (3)
დაუდევრობა (9)
დაყუდება (11)
დაცემა (4)
დაცინვა (9)
დედაკაცი (74)
დემონი (12)
დიდებისმოყვარეობა (42)
დიდი მარხვა (9)
დოგმატები (4)
დრო (25)
დრო ლოცვისათვის (9)
დროის უქმად კარგვა (15)
დუმილი (10)
დღესასწაული (27)
ეგოიზმი (27)
ეკლესია (231)
ეკლესიაში დუმილი (9)
ეკლესიაში კრძალვა (16)
ეკლესიაში ლოცვა (20)
ენა (55)
ეპიტიმია (3)
ერესი (73)
ერთგულება (17)
ერთობა (15)
ერთსულოვნება (6)
ერი (11)
ეშმაკი (161)
ვალენტინობა (3)
ვერცხლისმოყვარება (83)
ვნებათაგან განთავისუფლება (22)
ვნებები (184)
ზეთისცხება (3)
ზეცა (4)
ზიარება (123)
ზნეობა (59)
ზნეობრივი ლიტერატურის კითხვა (9)
ზომიერება (10)
ზრახვები (58)
თავგანწირვა (23)
თავდაჯერებულობა (9)
თავისუფალი ნება (56)
თავისუფლება (79)
თავშეუკავებლობა (6)
თამბაქო (5)
თანაგრძნობა (22)
თანასწორობა (6)
თეატრი - კინო (4)
თვალი (9)
თვითმკვლელობა (24)
თვითნებობა (7)
იესოს ლოცვა (124)
იმედი (5)
კადნიერება (4)
კაზანტიპის შესახებ (9)
კამათი (20)
კარტის შესახებ (6)
კაცთმოთნეობა (6)
კეთილგონიერება (7)
კეთილდღეობა (24)
კეთილი აზრები (9)
კეთილი ზრახვები (28)
კეთილი საქმეები (207)
კრძალულება (7)
კულტურა (25)
ლანძღვა (4)
ლმობიერება (8)
ლოცვა (605)
ლოცვა გარდაცვლილთათვის (4)
ლოცვაში მრავალსიტყვაობა (6)
ლოცვის ხანგრძლივობა (4)
ლოცვის ხარისხები (8)
ლოცვისას გონებაგაფანტულობა (28)
ლოცვისთვის მომზადება (8)
მაგალითი ადამიანებისა (44)
მადლი (147)
მადლიერება (12)
მადლის დაკარგვა (15)
მადლის მოქმედება (25)
მადლის შენარჩუნება (7)
მაიას ტომის წინასწარმეტყველება 2012 წლის დეკემბერი (4)
მამაო ჩვენო (21)
მარადისობა (42)
მართლმადიდებლობა (63)
მარხვა (125)
მაღალი და დაბალი წოდება (18)
მდუმარება (40)
მეგობრობა (53)
მევახშეობა (8)
მემარცხენე ზრახვები (5)
მემთვრალეობა (40)
მეორედ მოსვლა (7)
მეფე (13)
მეცნიერება (40)
მზაკვრობა (7)
მზვაობრობა (6)
მთავრობისმოყვარეობა (3)
მიტევება (95)
მკვლელობა (62)
მკითხაობა (12)
მოვალეობანი მშობლების მიმართ (22)
მოთმინება (192)
მომხვეჭელობა (13)
მომხვეჭელობა (6)
მონაზვნობა (58)
მონაზონთათვის (105)
მონარქია (4)
მონასტერი (15)
მორჩილება (99)
მოუთმენლობა (9)
მოყვასთან ურთიერთობა (13)
მოყვასი (21)
მოჩვენებითი სიმშვიდე (5)
მოძღვართათვის (5)
მოძღვარი (14)
მოწყალება (325)
მოწყინება (38)
მრავლისმეტყველება (14)
მრავლისმეტყველება (5)
მრისხანება (138)
მრუშობა (26)
მრწამსი (13)
მტერობა (86)
მღვდელმსახურება (7)
მღვდლობა (30)
მშვიდობა (80)
მშობლები (9)
მცნებათა დაცვა (117)
მცნებები (18)
მძინარება (5)
მწუხარება (225)
მხილება (50)
ნათლისღება (42)
ნარკომანია (22)
ნაყროვანება - მუცელღორობა (53)
ნიჭი (19)
ნუგეშინისცემა (10)
ოთხშაბათის და პარასკევის მარხვა (3)
ომი (8)
ოცნება (7)
ოჯახი (61)
პასუხისმგებლობა (4)
პატივმოყვარეობა (141)
პატიოსნება (5)
პატრიოტიზმი (18)
პირფერობა (42)
პირჯვრისწერა (9)
რა არის აზარტი და რატომ არის ცოდვა (9)
რელიგია (41)
რელიგია და მეცნიერება (24)
როგორ განვთავისუფლდეთ აზარტის ვნებისგან (14)
როგორ დავეხმაროთ აზარტით შეპყრობილებს (18)
რჩევის მიღება (21)
რჩევის მიცემა (14)
რჩეული (7)
რწმენა (351)
რჯულის კანონები (14)
საზრდელის მიღება (27)
სათნოებები (337)
საკუთარ თავზე მინდობა (31)
საკუთარი თავის გამართლება (10)
საკუთარი თავის გამტყუნება (13)
საკუთარი თავის განკითხვა (8)
საკუთარი თავის მართლება (15)
საკუთარი თავის სიყვარული (15)
საკუთარი თავის უარყოფა (37)
საკუთარი თავის ფლობა (8)
საკუთარი თავის ქება (22)
საკუთარი თავის შეცნობა (72)
საკუთარი ნების უარყოფა (15)
სამართლიანობა (27)
სამება (8)
სამკაულები (8)
სამოთხე (11)
სამოქალახო ხელისუფლება (35)
სამშვინველი (3)
სანთელი (10)
საპატრიარქოსა და სიონს შორის აშენებულ სამორინეზე (11)
სარწმუნოება (40)
სასოება (9)
სასოწარკვეთილება (67)
სასულიერო ხელისუფლება (13)
სასუფეველი (92)
სასწაულები (119)
საუნჯე (4)
საქართველო (45)
საქმე (79)
საღვთო სჯული (11)
საშინელი სამსჯამრო (38)
სახარება (51)
სახარების განმარტება (27)
სახარების კითხვა (102)
სახელმწიფო (24)
სახელმწიფოს როლი აზარტული თამაშების მიმართ (7)
სახმართმოყვარება (14)
სექტანტების ლიტერატურის კითხვა (13)
სექტანტობა (21)
სიამაყე (51)
სიბერე (28)
სიბილწე (12)
სიბოროტე (28)
სიბრალული (3)
სიბრძნე (83)
სიბრძნისმოყვარება (7)
სიზარმაცე (44)
სიზმარი (12)
სიკეთე (220)
სიკვდილი (80)
სიკვდილის მოლოდინი (21)
სიკვდილის ხსოვნა (44)
სიმამაცე (12)
სიმართლე (64)
სიმდაბლე (401)
სიმდიდრე (195)
სიმტკიცე (7)
სიმშვიდე (142)
სინანული (245)
სინდისი (88)
სისულელე (3)
სისუსტე (6)
სიტყვა (76)
სიფრთხილე (8)
სიღარიბე (90)
სიყვარული (267)
სიყვარული - მიჯნურობა (7)
სიყვარული გლახაკთა მიმართ (14)
სიყვარული მოყვასისადმი (243)
სიყვარული მტრისადმი (42)
სიყვარული ცოდვებისადმი (6)
სიყმაწვილე (28)
სიცილი (7)
სიცოცხლე (15)
სიცრუე (51)
სიძვა (56)
სიძულვილი (38)
სიძუნწე (15)
სიწმინდე (94)
სიწრფელე (4)
სიხარული (78)
სრულყოფილება (24)
სტუმართმოყვარეობა (12)
სულგრძელება (16)
სული (106)
სული გარდაცვალების შემდეგ (5)
სულიერი ბრძოლა (97)
სულიერი დაცემა (57)
სულიერი მოძღვარი (41)
სულიერი მღვიძარება (55)
სულის უგძნობელობა (3)
სულმოკლეობა (7)
სხეული (57)
სხეული (3)
ტალანტი (14)
ტაძარი (5)
ტელევიზორი (55)
ტექნიკური პროგრესი (27)
ტრადიციული ღირებულებები (10)
უბედურება (100)
უბრალოება (23)
უდებება (7)
უვნებელობა (27)
უზნეო ლიტერატურის კითხვა (3)
უზნეობა (13)
უკეთური ფულით კეთილი საქმეების კეთება (8)
უკრძალველობა (3)
უმადურობა (13)
უმანკოება (4)
უმეცრება (10)
უპოვარება (12)
ურჩობა (11)
უსამართლობა (21)
უსაქმურობა (24)
უფალი იესო ქრისტე (221)
უღმერთობა (4)
უცოდინრობა (6)
უწმინდურება (11)
ფარისევლობა (27)
ფერიცვალება (7)
ფილოსოფია (7)
ფიცი (7)
ფსალმუნები (33)
ფუფუნება (8)
ქალწულება (21)
ქართული ენა (3)
ქება (45)
ქედმაღლობა (26)
ქველმოქმედება (24)
ქვეშევრდომთა მოვალეობანი (11)
ქმარი (15)
ქორწინება (56)
ქრისტიანობა (128)
ქრისტიანული ცხოვრება (50)
ქურდობა (29)
ღალატი (8)
ღვაწლი (117)
ღვთის სახელის ხსენება (16)
ღვთის არასათნო ლოცვა (17)
ღვთის აღიარება (8)
ღვთის განგება (33)
ღვთის განკაცება (76)
ღვთის გმობა (9)
ღვთის გულმოწყალება (20)
ღვთის დაშვება (8)
ღვთის თაყვანისცემა (14)
ღვთის იმედი (44)
ღვთის მსჯავრი - სასჯელი (63)
ღვთის ნება (51)
ღვთის სათნო ყოფისათვის (67)
ღვთის სამართალი (10)
ღვთის სიყვარული ადამიანისადმი (75)
ღვთის უარყოფა (11)
ღვთის ყოვლისშემძლეობა (6)
ღვთის შიში (95)
ღვთის ძიება (20)
ღვთის წყალობა (28)
ღვთის ხსოვნა (39)
ღვთისადმი ვედრება (8)
ღვთისადმი მადლიერება (40)
ღვთისათვის თავგანწირვა (19)
ღვთისაკენ სწრაფვა (10)
ღვთისმსახურება (45)
ღვთისმსახურთა მიმართ (36)
ღვთისმსახურთა პატივი (15)
ღვინო (13)
ღმერთზე მინდობა (42)
ღმერთი (446)
ღმრთისმეტყველება (24)
ღმრთისმშობელი (43)
ყურადღება (28)
ყური (9)
შეურაცხყოფა (76)
შთამომავლობა (8)
შიში (39)
შობა (119)
შრომა (122)
შური (89)
შურისძიება (35)
შფოთი (19)
ჩაგვრა (3)
ჩაცმულობა (6)
ჩვევები (16)
ჩვეულებები (7)
ცდუნება (35)
ცილისწამება (45)
ციხეში პატიმრების წამების შესახებ (7)
ცნობისმოყვარეობა (7)
ცოდვა (703)
ცოდნა (73)
ცოლი (28)
ცრურწმენა (6)
ცუდმედიდობა (17)
ცხოველები (44)
ცხოვრების არსი (13)
ცხონება (222)
ძაგება (8)
ძალადობა (17)
ძალაუფლება (6)
ძვირის ხსენება (21)
ძვირის ხსოვნა (14)
ძილი (10)
წარმოდგენები ლოცვისას (8)
წესი ქრისტიანის გარდაცვალებისა (4)
წმინდა წიგნების კითხვა (22)
წმინდანები (137)
წმინდანთა სწავლების კითხვა (62)
წმინდანთა ცხოვრების კითხვა (14)
წუთისოფელი (129)
წუთისოფელში ცხოვრების მიზანი (74)
წუთისოფლის ამაოება (67)
წუთისოფლის საზრუნავები (22)
წუთისოფლის სიამოვნებანი (44)
წუთისოფლის სიყვარული (13)
წუთისოფლის სიძულვილი (12)
წუთისოფლის უარყოფა (19)
წუწუნი (11)
წყევლა (13)
წყენა (74)
ჭეშმარიტება (94)
ჭეშმარიტი ქრისტიანობა (96)
ჭორაობა (6)
ხატი (16)
ხელმძღვანელთა მოვალეობანი (39)
ხელოვნება (5)
ხიბლი (47)
ხორციელი მღვიძარება (36)
ჯადოქრობა (11)
ჯანმრთელობა (13)
ჯვარი (66)
ჯვრისწერა (6)
ჯოჯოხეთი (45)
ჰელოუინის შესახებ (3)
ჰომოსექსუალიზმი (8)
მოძღვარი: ილია II
წყარო: ეპისტოლენი, ქადაგებანი, სიტყვანი (ნაწილი III) [გვ. 172]
თემა: შობა,  თავისუფლება

საშობაო ეპისტოლე - 2005

ჭეშმარიტი თავისუფლება ცოდვათაგან გათავისუფლებით მიიღწევა.

"ძალი ჩემი უძლურებასა შინა სრულ იქმნების" (II კორ.12, 9).

ქრისტესმიერ საყვარელნო მღვდელმთავარნო, მოძღვარნო, დიაკონნო, ბერ-მონაზონნო, დიდად პატივცემულო ხელისუფალნო, მართლმორწმუნენო, მკვიდრნო საქართველოისა და სამშობლოს ფარგლებს გარეთ დროებით მცხოვრებნო თანამემამულენო, სიყვარული და სიხარული განგმრავლებოდეთ და რწმენა და იმედი განგმტკიცებოდეთ, რამეთუ ჩვენთან არს ღმერთი!
    "იხარებდ ბეთლემო, მეუფეო მთავართა იუდასთაო, რამეთუ მწყემსი ისრაელისა, ქერუბიმთა ზედა მჯდომარე, შენგან გამოგვიბრწყინდა ქრისტე, რომელმან აღამაღლა რქა ჩუენი" (შობის სძლისპირი).
    იმ იდუმალ ღამეს ანგელოზთა დასი, მარადჟამს მადიდებელი ღვთისა, საოცარი მოკრძალებითა და გაოცებით უმზერდა დედამიწაზე აღსრულებულ უდიდეს სასწაულს – კაცობრიობის მხსნელის დაბადებას დავითის ქალაქში; მაგრამ ღვთის განკაცება მოხდა არა დიდებითა და ბრწყინვალებით, არამედ გამაოგნებელი სიმდაბლითა და უბრალოებით. ამქვეყნად ერთი სახლიც კი არ მოიძებნა, რომელიც შეიფარებდა და უმასპინძლებდა ღვთისმშობელ დედასა და მართალ იოსებს. მხოლოდ პირუტყვთა თავშესაფარში აღმოჩნდა მათთვის ადგილი. გამოქვაბულში, ბაგასა შინა მწოლი წარუდგა პირველად სოფელს ღვთაებრივი ყრმა – იესო ქრისტე და ამით სიმბოლურად მიანიშნა, რომ იგი, უპირველეს ყოვლისა, არის მათთან, რომელნიც, საზოგადოებისაგან უსამართლოდ გარიყულნი, უპოვარნი და მარტოსულნი არიან. ასეთი იყო ხვედრი წმინდა ოჯახისა და კაცთა ხსნისათვის მოვლენილი ჩვილი მაცხოვარისა. თითქოს ამ ცოდვის გამოსყიდვის მიზნით ზოგიერთ ქვეყანაში ტრადიციად აქვთ შობის ღამეს ფანჯარასთან ანთებული სანთლის დადგმა, რათა თავისთან მიიწვიონ ღამით თავშესაფრის საძებნელად სადმე ახლოს მიმავალი ყოვლადწმინდა ღვთისმშობელი და მართალი იოსები.
    შობის ღამეს ფანჯარასთან ანთებული სანთელი მიპატიჟებაა, ნიშანია იმისა, რომ ჩვენი სახლის და გულის კარი ღიაა, რათა იქ მესია დაიბადოს.
    იქნებ საქართველოშიც დავამკვიდროთ ეს წესი, ოღონდ შინაგანადაც უნდა მოვემზადოთ საოცარი სტუმრების მისაღებად – გული უნდა განვიწმინდოთ ყოველგვარი ბიწისაგან, რათა მის უბრალოებასა და სისუფთავეში არა მარტო იშვას, არამედ დაემკვიდროს კიდეც უფალი ჩვენი იესო ქრისტე. თუმცა განსაცდელისა და საცდურის სიმრავლის გამო ჩვენს დროში ამის მიღწევა ადვილი არ არის.
    მაცხოვრის მოწაფეები ჯერ კიდევ I საუკუნეში ხედავდნენ ბოლო ჟამის მთელ სიმძიმეს; ამიტომაც გვაფრთხილებს წმ. პავლე მოციქული: "საზარელი ჟამი დადგება... ადამიანები იქნებიან თავისმოყვარენი, ვერცხლის მოყვარენი, ამაყნი, ამპარტავანნი, მგმობელნი, მშობლების ურჩნი, უმადლონი, უღირსნი, უმადურნი, უწმინდურნი, უსიყვარულონი, უწირავნი (ულოცველნი), დამსმენნი, მოუთმენელნი, სასტიკნი, მშფოთვარენი, სიმშვიდის არმქონენი, კეთილის მოძულენი, მოღალატენი, თავხედნი, აღზუავებულნი, გულისთქმათა მოყვარენი" (II ტიმ. 3, 1-5).
    და თუ ადამიანი ამ ცოდვათაგან არ გათავისუფლდა, ჭეშმარიტ თავისუფლებას ვერასდროს ეზიარება. არასწორად გაგებული თავისუფლება კი მრავალი უბედურების სათავეა.

    თავისუფლებას სხვადასხვა ეპოქასა და ცივილიზაციაში სხვადასხვა გაგება ჰქონდა. თავისუფლების ფილოსოფიური გააზრებაც განსხვავებულია. მაგ: თუ დავსვამთ კითხვებს: თავისუფლება – მაგრამ რისგან? ანუ თავისუფლების მისაღწევად რისგან გათავისუფლებაა აუცილებელი? ანდა: თავისუფლება – მაგრამ რისთვის? ანუ, რას მაძლევს მე თავისუფლება, რატომაა იგი საჭირო? განსხვავებული მსოფლაღქმის ადამიანებს მათზე სხვადასხვა პასუხი ექნებათ.
    ყველაზე სრულყოფილი სწავლება კი ქრისტიანობაშია: "ნუთუ არ იცით, რომ ვისაც თქვენს თავს მისცემთ მორჩილებისათვის, მისი მონები ხართ. როცა ცოდვის მონები იყავით, მაშინ თავისუფალნი იყავით სიმართლისაგან, გათავისუფლდით რა ცოდვისაგან, სიმართლის მონები გახდით... ახლა კი, როცა თავისუფლები ხართ ცოდვისაგან და ღვთის მონები გახდით, თქვენი ნაყოფი სიწმინდეა, ხოლო ბოლო – მარადიული სიცოცხლე. ვინაიდან ცოდვის საზღაური სიკვდილია, ხოლო ღვთის მადლი – მარადიული სიცოცხლე" (რომ. 6, 16-23).
    ჭეშმარიტ თავისუფლებას ზეცად აჰყავს ადამიანი, ანიჭებს რა მას მშვიდობას, სიხარულსა და ბედნიერებას; მაგრამ თავისუფლების მოპოვებისათვის ბრძოლაა საჭირო, ბრძოლა უწინარესად საკუთარ თავთან და მასში ფესვგადგმულ მანკიერებებთან. ეს რთული პროცესია და იგი სიცოცხლის ბოლომდე გრძელდება. "შეიცანით ჭეშმარიტება და ჭეშმარიტება განგათავისუფლებს თქვენ", - გვარიგებს მაცხოვარი (ინ. 8,32).
    განსხვავებულია არაეკლესიურთა დამოკიდებულება თავისუფლებისადმი:
    ღვთისაგან გაუცხოებული ადამიანების ერთ ნაწილს მიაჩნია, რომ თავისუფლება არის ის, რის უფლებასაც აძლევს მათ ხელისუფლება, ან ესა თუ ის იდეოლოგია. მაგალითად, ყოფილ საბჭოთა კავშირში ანდა ფაშისტურ გერმანიაში აცხადებდნენ, რომ იქ ცხოვრობდნენ მსოფლიოში ყველაზე თავისუფალი ადამიანები. სინამდვილეში კი ეს "თავისუფლება" ეფუძნებოდა საკონცენტრაციო ბანაკებსა და მასობრივ დახვრეტებს. ასეთია ტოტალიტარული სახელმწიფოს "თავისუფლება".
    მეორე ნაწილს კი ჰგონია, რომ თავისუფლება ყველაფრის უფლებაა, ყოველგვარი აკრძალვის უარყოფაა. მათი აზრით, თავისუფლების ცნებაში შედის ბილწსიტყვაობაც, ცილისწამებაც, უზნეო ცხოვრების წესის პროპაგანდაც; მათთვის "თავისუფალი სიყვარული", ჩვეულებრივი ურთიერთობების გარდა, გულისხმობს აღვირახსნილ და გაუკუღმართებულ სქესობრივ კავშირებსაც, ხოლო აღმსარებლობის თავისუფლება – ნებისმიერი ტოტალიტარული ფსევდორელიგიური დაჯგუფების ტრადიციულ რელიგიებთან გათანაბრებას. ასეთი "თავისუფლების" შედეგი კი არის: პიროვნების დეგრადაცია, სასოწარკვეთა, თვითმკვლელობები, შიდსი, ნარკომანია და სხვა უმძიმესი გამოვლინებანი.
    საერთოდ, მას შემდეგ, რაც ეშმაკმა ბრძოლა დაუწყო კაცთა მოდგმას, იგი ცდილობს, ჩვენთვის ყველაზე ამაღლებული ღირებულებების – სიყვარულის, თავისუფლების, ჭეშმარიტების, მშვიდობის, განათლების... – აღმნიშვნელი სიტყვების შინაარსობრივი დატვირთვა შეცვალოს და ისინი სრულიად საწინააღმდეგო შინაარსის შემცველ ცნებებად წარმოადგინოს, რათა ამით ადამიანებს ცოდვის ჩადენა გაუადვილოს.
    ჭეშმარიტ თავისუფლებას, რომელიც ზნეობრიობის საფუძველია, უაღრესად დიდი სახელმწიფოებრივი მნიშვნელობაც აქვს, რადგან ნებისმიერი სახელმწიფო ამა თუ იმ მორალის მქონე საზოგადოებას ემყარება. როგორც ძველი სიბრძნე ამბობს, სახელმწიფოსათვის უმჯობესია, მის მოქალაქეებს ჰქონდეთ მაღალი ზნეობა, ვიდრე კარგი კანონები. რა თქმა უნდა, ეს არ ნიშნავს იმას, რომ დასაშვებია, კანონები იყოს სუსტი ან ცუდი, მაგრამ ეს ნიშნავს იმას, რომ მაღალზნეობრივი საზოგადოება ძლიერი და განვითარებული სახელმწიფოს საწინდარია. დასავლეთის განვითარებული ქვეყნებიც სწორედ ამის გათვალისწინებით ქმნიან თავიანთ კანონმდებლობას და საზოგადოებრივი ცხოვრების წესს.
    ის, რომ მსოფლიოს ტრადიციული რელიგიებიდან ყველაზე უნიკალური ქრისტიანული სწავლებაა, იმითაც დასტურდება, რომ დღეს მთელ მსოფლიოში აღიარებული ადამიანთა უფლებების დეკლარაცია სწორედ ქრისტიანულ ღირებულებებზეა დაფუძნებული. ქრისტიანული ღირებულებები კი ყველაზე სრულყოფილი სახით მართლმადიდებელ ეკლესიაშია დაცული, რადგან იგი სამოციქულო ეკლესიის სწავლებას ინახავს. მისი უნივერსალურობა ვლინდება იმაში, რომ მართლმადიდებელ ეკლესიას საუკუნეთა მანძილზე უცვალებელი მრწამსი და სწავლება აქვს, რომელიც ეფუძნება წმინდა წერილს, საღვთო გადმოცემას, მსოფლიო და ადგილობრივი საეკლესიო კრებების დადგენილებებსა და წმიდა მამათა მოძღვრებას. ეს მის საყოველთაობას და უცდომელობას განაპირობებს.
    ამასთან, მართალია, ეკლესია იერარქიის პრინციპს ემყარება, მაგრამ იგი არ ზღუდავს პიროვნების თავისუფლებას. ეკლესიის წევრი შეიძლება გახდეს და, ამავე დროს, საეკლესიო იერარქიის ნებისმიერ საფეხურზე დადგინდეს ესა თუ ის პიროვნება, განურჩევლად მისი სოციალური, ეთნიკური და რასობრივი წარმომავლობისა; აღსანიშნავია ისიც, რომ ეკლესიაში იერარქიულ კიბეზე ასვლის საშუალება ეძლევათ იმ ადამიანებსაც, რომელთაც წარსულში გარკვეული სახის დანაშაული ჰქონდათ ჩადენილი, მაგრამ სინანულითა და სულიერი ფერისცვალებით ახალი ცხოვრება დაიწყეს.
    პიროვნებისადმი ამგვარი დამოკიდებულება ეკლესიაში პირველი საუკუნეებიდანვე იღებს სათავეს, ანუ იმ დროიდან, როდესაც მთელ მსოფლიოში ბატონობდა ტირანია, აბსოლუტიზმი და იმპერატივიზმი.
    ეს არის ღვთივბოძებული წესი ცხოვრებისა, რომელიც უფლისმიერი მადლმოსილების გამო ჟამთა სვლას არ ექვემდებარება, მარად ახალია და "სრულყოფის" მიზნით რაიმე ცვლილებების შეტანას არ საჭიროებს. სამწუხაროდ, ჩვენს დღევანდელ ყოფაშიც გამოჩნდნენ ე.წ. რეფორმატორული სულით შეპყრობილი ადამიანები; როგორც ფსევდოლიბერალები, ისე ფსევდოკონსერვატორები.
    ფსევდოლიბერალური მოძრაობა პოსტსაბჭოთა სივრცეში თავდაპირველად ტოტალიტარიზმის წინააღმდეგ მიმართული ერთგვარი რეაქცია იყო, რომელმაც შემდეგ კონტრრექაციის სახით ფსევდოკონსერვატიზმი წარმოშვა. ბოლო წლებში კი ორივე ეს მიმართულება საქართველოში გაძლიერდა და თავის სამიზნედ ეკლესია გაიხადა. მიმდინარეობდა და მიმდინარეობს საეკლესიო საკითხებზე არაკორექტული, ხშირ შემთხვევაში კი შეურაცხმყოფელი და ცილისმწამებლური მსჯელობები. ყველაფერ ამას ერთგვარი ორგანიზებული მოძრაობის სახე აქვს და მასში მონაწილეობას იღებენ როგორც ეკლესიის წევრნი, ისე მის გარეთ მყოფი პირები.
    ჩვენთვის სრულიად გაუგებარია აღნიშნულ პროცესებში იმ ადამიანთა მონაწილეობა, რომელთაც ეკლესიასთან კავშირი არ აქვთ. ვინაიდან ამისთვის მათ არც შესაფერისი ცოდნა და არც მორალური და იურიდიული უფლებები აქვთ (გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც სახეზე გვაქვს სისხლის სამართლის დანაშაული). ხოლო ისინი, რომელნიც ეკლესიის წევრად მიიჩნევენ თავს, მაგრამ ეკლესიასა და მის იერარქიას საჯაროდ განიკითხავენ, არღვევენ უძველეს საეკლესიო წესსა და ტრადიციას, რომლის უგულებელყოფაც, ნებისმიერი მოტივით, სრულიად გაუმართლებელია. წმ. გრიგოლ ღვთისმეტყველი ბრძანებს: "ცხოვარნი ნუ ასწავლით მწყემსთ. ნურც თქვენთვის განკუთვნილ საზომს გარდახვალთ; საკმარისია თქვენთვის, თუკი კეთილად დაიმწყსებით. ნუ განიკითხავთ სჯულისმდებელთ, რადგან არ არის ღმერთი შფოთისა და უწესობისა, არამედ მშვიდობისა და წესიერების".
    პრობლემები ყველა საზოგადოებასა და ყველა დროში იყო, არის და იქნება, ისევე როგორც ეკლესიაშიც, ოღონდ მათდამი მიდგომა და შესაბამისი ქმედებაა ორგვარი. ერთის საფუძველია სიძულვილი, მიზანი კი – ზიანის მოტანა, მეორისა – სიყვარული და გამოსწორების სურვილი. ორივე დამოკიდებულება ადვილად იცნობა. ეკლესიასთან დაკავშირებით დღეს მიმდინარე პროცესებიც ნათლად ავლენს, თუ სინამდვილეში რასთან გვაქვს საქმე.
    სიყვარულით მივმართავ წმ.სინოდის წევრებს, მოძღვრებს, დიაკვნებს, მღვდელ-მონოზვნებს, იყავით ყურადღებიანნი და საკუთარი თავისადმი მომთხოვნი. ეცადეთ, შეცდომებს განერიდოთ და ღვთისმოშიშებით აღასრულოთ თქვენი მოვალეობა. იცოდეთ, ჩვენი ეკლესია არაკეთილისმოსურნეთა სამიზნედაა ქცეული, რომელნიც ცდილობენ მისი ავტორიტეტის შელახვას და სხვადასხვა საშუალებით ეკლესიისაგან ხალხის ჩამოშორებას. "დაყავი და იბატონე" – ეს მზაკვრული ხერხი ხშირად გამოუყენებიათ საქართველოში და, სამწუხაროდ, მისი შედეგიც არაერთხელ გვინახავს. ყველაზე გულსატკენი სწორედ ესაა, რომ მტერი მუდამ პოულობდა მოღალატეს ჩვენში და ჩვენი ხელით ახორციელებდა თავის შავბნელ გეგმებს.
    "სად არის თქვენი სარწმუნოება?" – ეკითხება უფალი მოწაფეებს. "სად არის თქვენი სარწმუნოება?" – ეს კითხვა ისმის დღესაც.
    წამოყენებულ ბრალდებებს ემატება ისიც, რომ გარკვეული პირები ჩვენი ეკლესიის საქმიანობას ხშირად რუსეთიდან მართულ პროცესებთან აკავშირებენ, რაც პოლიტიკური პროვოკაციის სახეს ატარებს და მიზნად, როგორც ადგილობრივი, ისე საერთაშორისო მასშტაბით, საქართველოს ეკლესიის დისკრედიტაციას ისახავს. ამგვარი ცილისწამება არაერთხელ გახმიანდა საეკლესიო კალენდრის გამოც.
    ოპონენტებს ავიწყდებათ, რომ, რუსეთის გარდა, ძველ სტილზე იმყოფება იერუსალიმისა და სერბეთის ეკლესიები, ათონისა და სინას მთა, ასევე კონსტანტინეპოლის, ელადის, ჩეხეთის და სლოვაკეთის მართლმადიდებელ სამრევლოთა ნაწილი.
    დღეისათვის არ არსებობს ახალ კალენდართან დაკავშირებით მსოფლიო ეკლესიის საერთო-საყოველთაო შეთანხმება და მისი სათანადო დასაბუთება. ამიტომაც ამგვარი ნოვაცია დამღუპველ ზიანს მოუტანს ჩვენი ეკლესიის ერთობას (რისი მაგალითებიც სხვაგან არაერთი გვაქვს), რაც აუცილებლად უნდა გავითვალისწინოთ.
    აღსანიშნავია ისიც, რომ I მსოფლიო საეკლესიო კრების განჩინებით, აღდგომა იდღესასწაულება გაზაფხულის ბუნიობის და იუდეველთა პასექის შემდეგ. ძველი სტილი მტკიცედ იცავს ამ დადგენილებას, მაშინ, როდესაც გრიგორიანული კალენდრით ეს დღესასწაული ზოგჯერ იუდეველთა პასექს ემთხვევა, ან წინ უსწრებს მას, რაც დაუშვებელია და მსოფლიო კრების გადაწყვეტილების უხეშ დარღვევას წარმოადგენს.
    საერთოდ, კალენდრის საკითხი ადვილად განსასჯელი არ არის. კარგად წერს ნეტარი ავგუსტინე: "მე ვიცი, რა არის დრო, როდესაც ამის შესახებ არ მეკითხებიან, რაც უფრო მეტს ვფიქრობ, მით უფრო მიძნელდება ზუსტი პასუხის გაცემა".
    რა თქმა უნდა, დამცველები მრავლად ეყოლება როგორც ახალი, ისე ძველი სტილის მიმდევართ და ისინი შეეცდებიან, დაამტკიცონ საკუთარი პოზიციის მართებულობა, მაგრამ არის რამდენიმე ისეთი უმნიშვნელოვანესი მოვლენა, რაც, ვფიქრობთ, ყველასთვის მრავლისმთქმელია:
    ა) ყოველ წელს იერუსალიმში, ძველი სტილით აღდგომის წინადღეს, მაცხოვრის საფლავზე, მხოლოდ მართლმადიდებელი პატრიარქის ლოცვით, ზეციდან გარდამოდის ღვთაებრივი ცეცხლი, რაც ნათელი დადასტურებაა როგორც იულიუსის კალენდრის, ისე მართლმადიდებლური სარწმუნოების ჭეშმარიტებისა.
    ბ) ყოველ 19 აგვისტოს (ძვ. სტილით 6 აგვისტოს) ღამით, ფერისცვალების დღესასწაულზე, იერუსალიმში, თაბორის მთაზე, ზაფხულის ყველაზე ცხელ დროს, ჩნდება ღრუბელი, რომელიც წირვის დამთავრებამდე ფარავს მორწმუნეთ და ახსენებს მათ I საუკუნეში აქ აღსრულებულ ერთ-ერთ უდიდეს სასწაულს.
    გ) ყოველ 19 იანვარს (ძვ. სტილით 6 იანვარი), იესო ქრისტეს ნათლისღებისა და წყალკურთხევის დღესასწაულზე, წმინდა მდინარე იორდანეში იერუსალიმის პატრიარქის მიერ წარმოთქმული ლოცვისას: "და მართლუკუნ იქცა იორდანე", მდინარე წუთიერად, მართლაც, უკუსვლას იწყებს. ამ სასწაულის სანახავად მრავალი მორწმუნე ჩადის სხვადასხვა ქვეყნიდან.
    დ) ხაზგასმით აღსანიშნავია ისიც, რომ არცერთ წმინდა მამას, არც XVI ს-მდე (ანუ ახალი სტილის შემოღებამდე) და არც მის შემდეგ, იულიუსის კალენდრის უნივერსალურობის გამო, მისი შეცვლის აუცილებლობის შესახებ საკითხი არასდრის დაუყენებია.
    რაც შეეხება საერო ახალი წლის თარიღს, იგი ყველა ქვეყანაში და ყოველთვის ხელისუფალთაგან დგინდებოდა და სხვადასხვა ეპოქაში სხვადასხვა დროს აღინიშნებოდა. რამდენიმე საუკუნეა, რაც ქვეყნების უდიდესი ნაწილი ამ თარიღს 1 იანვარს დღესასწაულობს, მათ შორის საქართველოც, რასაც რელიგიური დატვირთვა საერთოდ არა აქვს. ამდენად, ბუნებრივია, რომ 1 იანვარი ეკლესიისთვისაც ახალი კალენდარული წლის დასაწყისია და მისი დაკავშირება შობის დღესასწაულთან ან სხვა რელიგიურ ზეიმთან შეცდომაა.
    გვინდა მოსახლეობას ისიც განვუმარტოთ, რომ, მართალია, ფსევდოკონსერვატორები და ფსევდოლიბერალები ჩვენთანაც და სხვაგანაც ერთმანეთსაც ხშირად აკრიტიკებენ, მაგრამ სინამდვილეში ისინი ერთი სულისანი არიან. ესაა: ამპარტავნების, არასულიერობის, თვითნებობის, თავდაჯერებულობისა და უსიყვარულობის სული. რადიკალიზმის ორივე ფორმა ეკლესიისთვის მიუღებელია. ეკლესია ყოველთვის ემიჯნებოდა ორივე უკიდურესობას, რადგან მისი გზა სამეუფო გზაა და გადახრა მარჯვნივ ან მარცხნივ მისთვის მიუღებელია. წმ. გიორგი მთაწმინდელი ამის შესახებ ამბობს: "... და რაჟამს ერთგზის გვიცნობიეს, არღარა მიდრეკილ ვართ მარცხლ, გინა მარჯულ. და არცა მივდრკებით".
    ამ უმთავრესი სულიერი მისიის გარდა საქართველოს ეკლესია არის ქვეყნის დამოუკიდებლობის, ეროვნული თვითშეგნების და ერთიანობის ერთ-ერთი უმთავრესი გარანტი. ამ ფუნქციის აღსრულების გამოხატულება იყო, მაგ., აფხაზებთან და ოსებთან შერიგების დაწყება. ამ პროცესს ახლახანს, 25 დეკემბერს, ჩაეყარა საფუძველი და, ვიმედოვნებთ, პრობლემების მიუხედავად, იგი შეუქცევადად განვითარდება.
    ჩვენი ეკლესია საქართველოს მკვიდრი ყველა მართლმადიდებლისათვის სულიერი ერთობის ადგილია, ხოლო აქ მცხოვრებ სხვადასხვა აღმსარებლობების წარმომადგენელთათვის – მშვიდობიანი თანაარსებობის გარანტი, რადგან სწორედ საქართველოს მართლმადიდებლური ეკლესიის წიაღიდან საზრდოობს ქართველი ერის უნიკალური ტოლერანტული ბუნება.
    ასეთივე მშვიდობიანი თანაარსებობაა ჩვენს მართლმადიდებლურ ეკლესიასა და საქართველოში არსებულ სხვა კონფესიებს შორის; და ეს დადასტურებულია ორმხრივი განცხადებებითაც, რომელიც 2002 წელს გაფორმდა. მათი სურვილი იურიდიული სტატუსის მიღებისა ჩვენის მხრიდანაც არის მხარდაჭერილი და ვიმედოვნებთ, იგი მალე განხორციელდება.
    ბატონო პრეზიდენტო, ხელისუფალნო, ქრისტესმიერ საყვარელნო ძმანო და დანო, მიუხედვად პრობლემებისა, მიუხედავად გაჭირვებისა და განსაცდელისა, დღეს მთელი სამყარო მაინც სიხარულს მოუცავს, მოგვიახლოვდა ემანუელი – ჩვენთან არს ღმერთი, რათა იმედით აღგვავსოს და გვითხრას: ნუ გეშინინ, "ძალი ჩემი უძლურებასა შინა სრულ იქმნების".
    მაშ, გავუღოთ გულის კარი ახლადშობილ ყრმას და სასოებით მივეახლოთ მას. იცოდეთ, უფალი ისეთი ძალაა, რომელთანაც ყოველთვის მშვიდად ვიქნებით; მასთან სიღატაკეშიც მდიდარნი ვართ, მწუხარების ჟამსაც – ნუგეშინისცემულნი, უსამართლოდ დამცირებისას – ამაღლებულნი, თვით სიკვდილშიც კი – გამარჯვებულნი.
    ესეც გახსოვდეთ: "არც სიმდიდრე, არც სიღარიბე, არც ავადმყოფობა თავისთავად არც გვაცხოვნებს და არც წარგვწყმედს. მთავარია, როგორია ჩვენი სულის მდგომარეობა; თუ მდიდარი ხარ, მოიპოვე ცხონება მოწყალებით, გაჭირვებულის თანადგომით, თავმდაბალი გულუხვობით და შეიძენ სიმდიდრეს ღმერთში. თუ ღარიბი, ან სნეული ხარ, მოიპოვე ცხონება მოთმინებით, ღვთის ნებისადმი სრული მორჩილებით. ეძიე არა შენთვის, არამედ ღვთისთვის სასურველი და ამასთან ეცადე, სიკეთე მიაგო ყველას, ვინც შენს გზაზე შეგხვდება".
    მართალია, ცხოვრება ხანმოკლეა, მაგრამ თუ მოინდომებ, სახელი შენი იქნება მარადიული.
    თუ გინდა გაიმარჯვო, ისწავლე მოთმინება; თუ გინდა სწორად იცხოვრო, გახსოვდეს სიკვდილი.
    ვისაც არ უყვარს ჭეშმარიტება, იგი მას განსჯის საგნად აქცევს.
    ზოგიერთი დაუწერელი კანონი ნებისმიერ დაწერილ კანონზე უფრო მტკიცეა.
    სუფთა სინდისი მუდმივი დღესასწაულია.
    ჰოი, ღვთივკურთხეულო საქართველოვ, წინასწარმეტყველი დავითის მსგავსად რჩეულთა შორის ამაღლებულო; ღვთისმშობლის საფარველით დაცულო ივერთ სამკვიდროვ, ანდრია მოციქულისა და წმინდა ნინოს მიერ ქრისტეს ნათლით განბრწყინვებულო და ათთა ბევრთა და სხვა მრავალთა მოწამეთა სისხლით მორწყულო; დროშავ სვიანო, უძლეველო, გორგასლიანო, დავითიან-თამარიანო; საიდუმლოთა დიდთა დამტევნელო ენავ ქართულო, ლაზარეს მსგავსად მკვდრეთით აღმდგარო; ღვთაებრივი სიყვარულის თანაზიარო სულო ქართულო, უტკბილესო ჩანგო ჩვენო, მრავალხმიანო.
    შეურყეველი იდექ მტკიცედ, უფალი შენთანა!
    გწამდეს, გიყვარდეს, სთესე სიკეთე და დასტკბი ხელთა შენთა შრომის ნაყოფით, რათა იყო ერთიანი და მთლიანი და იხარო ორსავე სოფელსა შინა. ამინ!
    ქრისტეს შობა
    თბილისი, 2004-2005 წ.
გახადე შენი რჩეული
17323
 



4 სექტემბერს (ახალი სტილით: 17 სექტემბერს) დღეს არის ხსენება:
 
ხელისუფლების რომელ პოზიციას უჭერთ მხარს, აზარტულ თამაშებთან დაკავშირებით?

 
ილია II (3776)
წმ. ეპისკოპოსი გაბრიელი(ქიქოძე) (1247)
მამა ვალენტინი მორდასოვი (1160)
წმ. ბარსანოფი დიდი და იოანე (835)
წმ. იოანე ოქროპირი (762)
წმ. იოანე სინელი(კიბისაღმწერელი) (629)
წმ. ნიკოლოზ სერბი(ველიმიროვიჩი) (595)
პაისი მთაწმინდელი (544)
წმ. მარკოზ მონაზონი(განშორებული) (520)
წმ. ეგნატე ბრიანჩანინოვი (487)
არქიმანდრიტი გაბრიელი(ურგებაძე) (380)
იოსებ ათონელი(ისიხასტი) (367)
წმ. ნიკოდიმოს მთაწმინდელი (355)
წმ. თეოფანე დაყუდებული (315)
წმ. ნილოს სინელი (301)
წმ. ანტონი დიდი (278)
არქიმანდრიტი რაფაელი(კარელინი) (273)
წმ. ტიხონ ზადონელი (240)
წმ. იოანე კრონშტადტელი (226)
წმ. სერაფიმე საროველი (215)
წმ. ბასილი დიდი (209)
წმ. ევსუქი ხუცესი (201)
არქიმანდრიტი იოანე კრესტიანკინი (184)
წმ. ეფრემ ასური (145)
წმ. ისააკ ასური (136)
ნეტარი ავგუსტინე (132)
წმ. გრიგოლ ღვთისმეტყველი (126)
წმ. ანტონ ჭყონდიდელი (122)
არქიმანდრიტი ეპიფანე თეოდოროპულოსი (108)
სულხან-საბა ორბელიანი (100)
წმ. ილია მართალი (98)
იგავნი სოლომონისა (97)
შოთა რუსთაველი (95)
სიბრძნე ზირაქისა (93)
დეკანოზი პ. ხელიძე (83)
ამბა ისაია (71)
მამა გიორგი ბასილაძე (58)
პროტოპრესვიტერი მიხეილ პომაზანსკი (57)
კიევო-პეჩორის ლავრის მღვდელ-მონაზონი ვლადიმერი (56)
წმ. დიმიტრი როსტოველი (56)
წმ. მარკოზ მოსაგრე (54)
აბბა დოროთე (52)
სახარება მათესი (52)
დეკანოზი ვალენტინ ამფითეატროვი (50)
ბერი პორფირი (49)
წმ. იოანე დამასკელი (43)
ამბროსი ნეკრესელი (40)
კორინთელთა მიმართ პირველი ეპისტოლე პავლე მოციქულისა (40)
წმ. ამბროსი მედიოლანელი (40)
ვალაამის მონასტრის სქემიღუმენი იოანე (39)
ეპისკოპოსი ზენონი (39)
წმ. სვიმეონ ახალი ღვთისმეტყველი (36)
დეკანოზი თეოდორე გიგნაძე (35)
სულიერი მარგალიტი (34)
მღვდელი ვლადიმერ ელისეევი (33)
დეკანოზი არჩილ მინდიაშვილი (32)
ეპისკოპოსი პეტრე (31)
წმ. პიმენი დიდი (30)
ბერი იერონიმე (30)
ბერი ამფილოქე (30)
წმ. მეფე დავით მეფსალმუნე (30)
წმ. ესაია განშორებული (30)
წმ. დიდმოწამე ვლადიმერი(ბოგოიავლინსკი) (28)
დეკანოზი დავით ლონდარიძე (28)
მთავარეპისკოპოსი ზოსიმე (28)
ღირსი ზოსიმე პალესტინელი (28)
წმ. ამბროსი ოპტინელი (27)
წმ. ევაგრე მონაზონი (27)
წმ. სილუან ათონელი (27)
ამბა დოროთე (27)
წმ. ისიდორე პელუზიელი (27)
პროტოპრესვიტერი ალექსანდრე შმემანი (26)
ამბა ევაგრე (26)
კათოლიკე ეპისტოლენი იაკობ მოციქულისა (25)
დეკანოზი ალექსანდრე გალდავა (25)
ძველი პატერიკი (24)
მიტროპოლიტი ანტონ სუროჟელი (24)
წმ. ფილარეტი მიტროპოლიტი მოსკოვისა (23)
მთავარეპისკოპოსი თადეოზი (22)
პირველი ეპისტოლე იოანე მოციქულის (22)
მთავარეპისკოპოსი სტეფანე კალაიჯიშვილი (20)
წმ. კირილე იერუსალიმელი (20)
ოპტინელი ბერი სტარეცი (20)
დეკანოზი დავით ქვლივიძე (19)
ნეტარი იერონიმე (19)
ვ. გუბანოვი (19)
წმ. გრიგოლ პალამა (19)
ეკლესიასტე (18)
წმ. ლეონიდე ოქროპირიძე (18)
მღვდელი ანდრეი გორბუნოვი (17)
პროტოპრესვიტერი პ. სოკოლოვი (17)
სიბრძნე სოლომონისა (16)
წმ. კასიანე რომაელი (16)
წმ. ალექსი ბერი (16)
წმ. გერმანე კონსტანტინეპოლელი (15)
წმ. მაქსიმე აღმსარებელი (15)
დეკანოზი თეიმურაზ თათარაშვილი (15)
წმ. მაკარი ეგვიპტელი (14)
ამბა პიმენი (14)
ეპ.ლეონიდე ოქროპირიძე (14)
სქემარქიმანდრიტი ლავრენტი ჩერნიგოველი (14)
წმ. პეტრე დამასკელი (14)
ეპისკოპოსი ეფრემი გამრეკელიძე (14)
დეკანოზი დავით ციცქიშვილი (14)
პ. ი. მალკოვი (14)
წმ. კვიპრიანე კართაგენელი (14)
თეოლიპტე მიტროპოლიტი (13)
წმ. ტიმოთე ალექსანდრიელი (13)
დავით ეპისკოპოსი (13)
პროტოპრესვიტერი მ. ტყემალაძე (13)
წმ. მაკარი დიდი (12)
ისიხი იერუსალიმელი პრესვიტერი (12)
ამბა ფალასი (12)
არქიეპისკოპოსი პავლე (11)
წმ. შიო (11)
წმ. ბარსანოფი ოპტინელი (11)
წმ. ნიკონ ოპტინელი (11)
ბერი იოსები (10)
ბერი იოილი (10)
წმ. ბარსანოფი დიდი (10)
პირველი ეპისტოლე პეტრე მოციქულისა (10)
წმ. კლიმენტი ალექსანდრიელი (10)
დეკანოზი გიორგი თევდორაშვილი (10)
წმ. გრიგოლ დიოლოღოსი (10)
წმ. გრიგოლ სინელი (9)
წმ. იოანე ზედაზნელი (9)
ბერი იაკობი (9)
ინოკენტი, არქიეპისკოპოსი ხერსონისა (9)
წმ. გრიგოლ ნოსელი (9)
არქიმანდრიტი ლაზარე(აბაშიძე) (8)
ეგნატე და კალისტე კსანთოპულები (8)
ტერტულიანე (8)
წმ. იოანე ღვთისმეტყველი (8)
ბერი ფილოთეოსი (8)
არქიმანდრიტი თეოფანე ნოვოზერელი (8)
ბერი ევსევი (8)
ფსიქოთერაპევტი თეა გოგოტიშვილი (8)
წმ. იოანე(მაქსიმოვიჩი) (8)
დეკანოზი დავით შარაშენიძე (8)
ამბა მოსე (8)
იღუმენი ბენიამენი ბელქანია (7)
სენეკა (7)
რომაელთა მიმართ ეპისტოლე პავლე მოციქულისა (7)
დეკანოზი ალექსი ადამაშვილი (7)
ფილადელფოს კიკნაძე (7)
ფილარეტი, არქიეპისკოპოსი ჩერნიგოვისა (7)
წმ. ათანასე ალექსანდრიელი (7)
იოვანე ბოლნელი (7)
წმ. ეპიფანე კვიპრელი (7)
იღუმენი ლაზარე(გაგნიძე) (7)
წმ. ზოსიმე პალესტინელი (7)
კათოლიკოს-პატრიარქი კალისტრატე ცინცაძე (7)
მთავარეპისკოპოსი ამბერკი (6)
პროტოპრესვიტერი ივანე ტოლმაჩოვი (6)
წმ. ბონიფანტე (6)
წმ. თეოდორე სტუდიელი (6)
წმ. ფილოთეოს სინაელი (6)
წმ. ექვთიმე მთაწმინდელი (6)
ამბა აგაფონი (6)
წმ. იუსტინე(პოპოვიჩი) (6)
წმ. ათანასე დიდი (5)
არქიმანდრიტი სერაპიონ ჯიშკარიანი (5)
სახარება მარკოზისა (5)
წმ. გიორგი მთაწმინდელი(ათონელი) (5)
იღუმენი არსენი (5)
ნეტარი თეოფილაქტე (5)
ეპისკოპოსი ლეონიდე ოქროპირიძე (5)
ბერი ეპიფანე (5)
აბბა ისაია (5)
მღვდელი სიმონ ჭელიძე (5)
ბერი არსენი ათონელი (5)
არქიმანდრიტი სოფრონი(სახაროვი) (5)
წმ. დავით გარეჯელი (5)
მიტროპოლიტი მაკარი ბულგაკოვი (5)
დეკანოზი ღვთისო შალიკაშვილი (5)
დეკანოზი კ. ცინცაძე (5)
წმ. ანტონი ოპტინელი (5)
წმ. მაკარი ოპტინელი (5)
წმ. ევსევი (5)
ბერი ანთიმოზი (4)
ამბა იოანე (4)
ეპისკოპოსი იაკობი (4)
პლუტარქე (4)
თეოლოგი აკაკი მინდიაშვილი (4)
წმ. ისიქი იერუსალიმელი (4)
ბერი გიორგი ათონელი (4)
წმ. ტიხონ ვორონეჟელი (4)
წმ. იოანე მმარხველი (4)
ღირსი ესაია ეგვიპტელი (4)
ღირსი აბბა ესაია (4)
არქიეპისკოპოსი არსენი ჩუდოვი (4)
წმ. აბბა თალასე (4)
წმ. სინკლიტიკია (4)
ნეტარი თეოდორიტე (4)
ტიმოთეს მიმართ პირველი ეპისტოლე პავლე მოციქულისა (4)
ამბა ისიხი (4)
წმ. სვიმეონ თესალონიკელი (4)
მეუფე სპირიდონ აბულაძე (3)
წმ. ანატოლი ოპტინელი (3)
მამა ბარსანუფი ღაზელი (3)
იღუმენი ნიკონი (3)
წმ. აბბა მოსე (3)
მოწამე მეფე არჩილი (3)
წმ. კონსტანტინე დიდი (3)
ეპისკოპოსი ლეონიდი (3)
წმ. ავგუსტინე (3)
სქიმონაზონი პართენი (3)
ამბა სილუანი (3)
კორინთელთა მიმართ მეორე ეპისტოლე პავლე მოციქულისა (3)
დეკანოზი ბიძინა გუნია (3)
ლიმონარი (3)
წმ. მეფე დემეტრე თავდადებული (3)
გრიგოლ განმანათლებელი (3)
მეუფე დანიელი (3)
ტერტულიანე (3)
ბერი ილიოდორ გლინელი (3)
ამბა ისაკი (3)
ეფესელთა მიმართ მეორე ეპისტოლე პავლე მოციქულისა (3)
სქიმონაზონი თეოფილე (3)
სქიმონაზონი ზოსიმე (3)
ამბა თეოგნოსტე (3)
სახარება ლუკასი (3)
მამა იოანე კართაგენელი (3)
სულიერი განმარტებანი (3)
ბერი დანიელი (3)
ეპისკოპოსი ეგნატე (3)
ამბა სისო (3)
ამბა ევგენი (3)
წმ. იოანე ლესტვიჩნიკი (3)
წმ. იუსტინე მარტვილი (3)

0_28