გულისთვის ენით გამოუთქმელი და გონებისთვის მიუწვდომელი სიხარულია აღდგომა. ჩვენ არ ძალგვიძს, სრულად გავაცნობიეროთ, თუ რა მოხდა მაშინ, 2000 წლის წინ, და რაოდენ დიდი სიხარული გვდევს დღემდე.
იესო ქრისტეს მკვდრეთით აღდგომამდის, ადამიანებს არ ჰქონიათ მშვიდობა არც ღმერთთან, არც მოყვასთან, არც თავის თავთან. თუმცა ქრისტეს შობით დაიწყო ჩვენს მიერ შეურაცხყოფილი ღვთის მართლმსაჯულებასთან შერიგება, გაგრძელდა შემდეგ ღმერთ-კაცის ...
იხილეთ სრულად
იესო ქრისტეს მკვდრეთით აღდგომამდის, ადამიანებს არ ჰქონიათ მშვიდობა არც ღმერთთან, არც მოყვასთან, არც თავის თავთან. თუმცა ქრისტეს შობით დაიწყო ჩვენს მიერ შეურაცხყოფილი ღვთის მართლმსაჯულებასთან შერიგება, გაგრძელდა შემდეგ ღმერთ-კაცის ანუ ქრისტეს ქვეყნად მოსვლით, და დასრულდა ჯვარცმული მისი სიკვდილით. მაგრამ ჩვენთვის მომკვდარი ქრისტე რომ მკვდრეთით არ აღმდგარიყო, არავის ჩვენთაგანს არ შეეძლო ღმერთთან ნამდვილი კავშირის გაბმა, ვინაიდან ადამიანის ღმერთთან შ...
მკვდრეთით აღდგომილმა უფალმა ადამიანს თავისი თავის მშვიდობაც მიანიჭა. ადამიანისათვის დიდი უბედურებაა, როდესაც ის თავის თავს ვერ ურიგდება, როდესაც მას არ აქვს სულიერი სიმშვიდე, განუწყვეტლივ სინდისის ქენჯნას განიცდის. მაგრამ ეს უბედუ...
იხილეთ სრულად
მკვდრეთით აღდგომილმა უფალმა ადამიანს თავისი თავის მშვიდობაც მიანიჭა. ადამიანისათვის დიდი უბედურებაა, როდესაც ის თავის თავს ვერ ურიგდება, როდესაც მას არ აქვს სულიერი სიმშვიდე, განუწყვეტლივ სინდისის ქენჯნას განიცდის. მაგრამ ეს უბედურება აქამდის ყველას საერთო ხვედრი იქნებოდა, თუ რომ აღდგომილ ქრისტეში რწმენით, მისი მხსნელი დამსახურების ათვისებით, არ მიგვეღო სინდისის კმაყოფილება. ჩვენში, ჩვენს სულიერ მდგომარეობაში ბრძოლას და შეძრწუნებას ცოდვა იწვევს. ...
ხოლო უკეთუ გსურს შეიტყო, ძმაო ჩემო, რაი არს ჭეშმარიტი ლოცვა და მონანება, მიაქციე ყურადღბა ლოცვასა მეზვერისასა: „ხოლო მეზვერე იგი შორს ჰსდგა და არა იკადრებდა თვალთაცა ზე აღხილვად, არამედ იცემდა მკერდსა და იტყოდა: ღმერთო, მილხინე ცო...
იხილეთ სრულად
ხოლო უკეთუ გსურს შეიტყო, ძმაო ჩემო, რაი არს ჭეშმარიტი ლოცვა და მონანება, მიაქციე ყურადღბა ლოცვასა მეზვერისასა: „ხოლო მეზვერე იგი შორს ჰსდგა და არა იკადრებდა თვალთაცა ზე აღხილვად, არამედ იცემდა მკერდსა და იტყოდა: ღმერთო, მილხინე ცოდვილსა ამას“ (ლუკა 18.13). მონანული მეზვერე, შემუსვრილი და შეწუხებული ვერ ჰბედავდა წინ დგომასა... იგი შორს სდგა... იგი ესრეთ იყო შეწუხებული თვისის საკუთარის გრძნობისაგან, რომელ თითქმის თავის თავი ეძაგებოდა მას. იგი ვერ ბ...
თუ თავისი კეთილი საქმეებით გაამპარტავნებული ყველაფერს ღუპავს ამით, მაშ, როგორი იქნება ამპარტავანი ცოდვილის სასჯელი? ასეთ ადამიანს უკვე სინანულიც კი არ ძალუძს.
ქრისტე აღსდგა!.. აღსდგა ჯვარცმული იგი ღმერთი, რომელმაც ჰსთქვა: "ესე არს ხორცი ჩემი, თქვენთვის განტეხილი, ესე არს სისხლი ჩემი, თქვენთვის და მრავალთათვის დათხეული მისატევებელად ცოდვათა".
აღსდგა იგი ღმერთი, რომელმაც გვიანდერძა...
იხილეთ სრულად
ქრისტე აღსდგა!.. აღსდგა ჯვარცმული იგი ღმერთი, რომელმაც ჰსთქვა: "ესე არს ხორცი ჩემი, თქვენთვის განტეხილი, ესე არს სისხლი ჩემი, თქვენთვის და მრავალთათვის დათხეული მისატევებელად ცოდვათა".
აღსდგა იგი ღმერთი, რომელმაც გვიანდერძა ჩვენ ურთიერთის სიყვარული და გვითხრა: "ამას გეტყოდი თქვენ, რათა სიხარული ჩემი თქვენთანა ეგოს და სიხარული თქვენი სავსებით იყოს. რამეთუ ესე არს მცნება ჩემი, რათა იყვარებოდეთ ურთიერთარს, ვითარცა მე შეგფიყვარენ თქვენ".
აღსდგა იგი...
რისთვის გამტყუნდა ფარისეველი? (იგულისხმება მაცხოვრის იგავი მეზვერისა და ფარისევლის შესახებ, შდრ. ლუკა 18.10) რისთვის დასაჯა იგი სულმან წმიდამან? მისთვის, რომელ მან თვითონ გაიმართლა და აღამაღლა თავი თვისი. თუმცა არა ჰქონდა მას დიდი...
იხილეთ სრულად
რისთვის გამტყუნდა ფარისეველი? (იგულისხმება მაცხოვრის იგავი მეზვერისა და ფარისევლის შესახებ, შდრ. ლუკა 18.10) რისთვის დასაჯა იგი სულმან წმიდამან? მისთვის, რომელ მან თვითონ გაიმართლა და აღამაღლა თავი თვისი. თუმცა არა ჰქონდა მას დიდი სათნოება, გარნა თავი თვისი დიდად მიაჩნდა. ნაცვლად მონანებისა და შეწუხებისა მან ლოცვაში თავი თვისი აქო.
რით გამართლდა მეზვერე? მით, რომ მან თითონ გაიმტყუნდა თავი წინაშე ღვთისა: "ღმერთო, მილხინე ცოდვილსა ამას" (ლუკა 18.13). ამის მეტს იგი არაფერს ამბობდა. შენც კი ხშირად იტყვი, ძმაო ჩემო, ესრეთსა სიტყვასა, მაგრამ რასა გრძნობ მაშინ? ღმე...
იხილეთ სრულად
რით გამართლდა მეზვერე? მით, რომ მან თითონ გაიმტყუნდა თავი წინაშე ღვთისა: "ღმერთო, მილხინე ცოდვილსა ამას" (ლუკა 18.13). ამის მეტს იგი არაფერს ამბობდა. შენც კი ხშირად იტყვი, ძმაო ჩემო, ესრეთსა სიტყვასა, მაგრამ რასა გრძნობ მაშინ? ღმერთი სიტყვას არ მიჰხედავს, იგი განიცდის გულის გრძნობას. ჰსჩანს, რომ მეზვერემ კარგათ მოიგონა ყოველი ცუდი საქმე, ჰსჩანს, რომ იგი ფრიად შესწუხდა გულითა თვისითა, მან მოიძაგა თვისი ცოდვა, შემუსვრილითა სულითა და დამდაბლებულითა ...