image
image
1
2
3
Loading..
image 725. რატომ დაუდგინა სჯულმა ისრაელ ერს მეშვიდე დღეს განსვენება?უნდა ვიცოდეთ, რომ რიცხვი შვიდი აღნიშნავს მთელს აწინდელ დროს, როდესაც ამბობს ყოვლადბრძენი სოლომონი: მიეცი ნაწილი ქონებისა შვიდს, რვასაც კი, რადგან არ იცი, რა უბედურება მოელის ქვეყნიერებასაო (ეკლ. 11, 2); და ღმრთისმეტყველი დავითიც, რაცა „მერვისათვის“ გალობდა (ფსალმ. 6,1), სწორედ მომავალ მდგომარეობაზე გალობდა, ანუ ადამიანის ყოფაზე მკვდრეთით აღდგომის შემდეგ. ამიტომაც სჯულმა, ბრძანებდა რა, მეშვიდე დღე ხორციელ სიამეთაგან განსვენებაში გაეტარებინათ და სულიერი საქმენი აღესრულებინათ, საიდუმლო სახით უჩვენა ისრაელს, ღმრთის მჭვრეტელი გონების მქონეს, რომ ჯერ–არს მარად ღმერთს ვუახლოვდებოდეთ და სულიერი ყოფით აღვმაღლდებოდეთ ყოველივე ხორციელზე.
link
image

თემა: წმინდანები

601. რას გვეტყვით წმინდანთა წმიდა ნაწილების თაყვანისცემის შესახებ?უფალმა ჩვენმა და მეუფემ იესო ქრისტემ წმინდანთა წმიდა ნაწილებიც გვიბოძა, როგორც მაცხოვნებელი წყარონი, რომელნიც მრავალფერ სათნოებათ და ქველის საქმეთ აღმოაცენებენ და კეთილსურნელ მირონსაც გამოადინებენ. დაე, ნურავინ ნუ დაეჭვდება ამაში! რამეთუ, თუკი ღმერთის ბრძანებით უდაბნოში სალი კლდიდან წყარო გადმოდინდა, ხოლო მწყურვალი სამსონისათვის სახედრის პირიდან (ღაწვიდან) წარმოდინდა წყალი, მაშ, განა დაუჯერებელია, რომ უფლისათვის წამებულთა წმიდა ნაწილებიც კეთილსურნელოვანი მირონით მდინარენი იყვნენ?! – არა, ეს დაუჯერებელი არავითარ შემთხვევაში არ იქნება, იმათთვის მაინც, რომელთაც უწიან ყოვლადძლიერება ღმერთისა და ისიც, თუ ვითარი პატივის ღირსად ჰყოფს იგი თავის წმინდანებს.
link
image

თემა: ღმერთი

344. რას ნიშნავს, რომ ქრისტე სხეულებრივად დაჯდა მარჯვენით ღვთისა და მამისა?როცა ვამბობთ, ქრისტე სხეულებრივად დაჯდა ღმერთისა და მამისა მარჯვენითო, ჩვენ სივრცობრივი (ადგილის) მნიშვნელობით როდი გვესმის მარჯვენა მხარე. რამეთუ, როგორ შეიძლება შემოუსაზღვრავს (გარშემოუწერელ ღმერთს) სივრცობრივად ჰქონდეს მარჯვენა და მარცხენა მხარე?! მარჯვენა და მარცხენა მხარე (სივრცობირივ ადგილის მნიშვნელობით) იმისი კუთვნილებაა, რაც შემოსაზღვრულია. მამის მარჯვენა მხარის ქვეშ ჩვენ ვგულისხმობთ ღვთაებრივ დიდებას და პატივს, რომელთა შორის ძე ღმრთისა ჰგიებს უწინარეს ყოველთა საუკუნეთა, როგორც ჭეშმარიტი ღმერთი და როგორც ერთარსი მამისა.
link
image

თემა: თავისუფალი ნება,  ჰოროსკოპი

506. განაპირობებს თუ არა ჩვენს ქცევებსა და საქმეებს მზე, მთვარე და ვარსკვლავები?ელინები მიიჩნევენ, რომ ყოველი საქმიანობა ვარსკვლავთა, აგრეთვე, მზისა და მთვარის ამოსვლით, ჩასვლითა და ურთიერთმიახლოებით წარიმართება, რასაც ასტროლოგია სწავლობს. ჩვენ პირიქით, ვამბობთ, რომ მზე, მთვარე და ვარსკვლავები წვიმისა თუ დარის, ნოტიო და მშრალი ამინდის, აგრეთვე, ქარებისა და სხვა მისთანათა მომასწავებელია და არამც და არამც არ განაპირობებს ჩვენს ქცევებსა და საქმეებს. რადგან ღმერთმა თავისუფალნი შეგვქმნა, მოგვანიჭა თავისუფალი ნება და არჩევანის უფლება, ჩვენვე ვართ ბატონ–პატრონი ჩვენი საქმეებისა.
link
image

თემა: ლოცვა

665. რატომ ვცემთ ლოცვისას ღმერთს თაყვანს აღმოსავლეთისკენ პირმიქცეულნი?1. რადგანაც ღმერთი არის სულიერი ნათელი და ქრისტე წერილში იწოდება „მზედ სიმართლისა“ (მალ. 4,2) და აღმოსავლეთად (ზაქ. 3.8) ამიტომ ჯერ არს თაყვანისცემისათვის მას აღმოსავლეთი მივუძღვნათ ხოლმე.
2. საღმრთო წერილი ამბობს: „და დაასხა ღმერთმან სამოთხე ედემისა აღმოსავლეთით, და დადვა მუნ კაცი იგი, რომელი შექმნა“ (დაბ.2,8). მაშასადამე, ვეძიებთ რა ჩვენს ოდინდელ მამულს და სამკვიდრებელს (სამოთხეს) და მივმართავთ რა მზერას მისკენ (აღმოსავლეთისაკენ), ჩვენ ამით თაყვანს ვსცემთ ღმერთს.
3. და ზეცად ამაღლებისასაც ხომ სწორედ აღმოსავლეთისაკენ აღმაღლდებოდა ღმერთი და მოციქულნიც ხომ სწორედ ასე, აღმოსავლეთისაკენ პირმიქცეულნი სცემდნენ მას თაყვანს და იგიც ხომ „ეგრეთვე მოვიდეს“, როგორც მოციქულებმა იხილეს აღმავალი ზეცად. (საქმე. 1.11).
link
image

თემა: ხატი

636. წმიდა ხატების თაყვანისცემისას ვის მივაგებთ პატივს?რადგანაც ყველამ არ იცის წერა–კითხვა და არ შეუძლია საღმრთო წერილი წაიკითხოს, ამიტომ წმ. მამებმა კეთილად განსაჯეს, რომ ყველა ეს საქმე და ვნება უფლისა, მსგავსად ზოგიერთი სასახელო საქმისა, ხატებზე ყოფილიყო გამოსახული მათი შეხსენებისათვის. უეჭველია, რომ ხშირად ჩვენ არც კი ვფიქრობთ ხოლმე უფლის ვნებაზე, მაგრამ ვიხილავთ თუ არა ქრისტეს ჯვარცმის გამოსახულებას, უმალ გვახსენდება მისი მაცხოვნებელი ტანჯვა და მუხლს მოვიყრით რა მის წინაშე, თაყვანს ვცემთ არა რაღაც ნივთს, არამედ ამ ნივთზე გამოსახულს, ისევე, როგორც სახარებისა და ჯვარის შემთხვევაში ჩვენ ქაღალდსა თუ ხეს კი არ ვეთაყვანებით, არამედ იმას, რაც დაუწერიათ ამ ქაღალდზე და რაც შეუქმნიათ ამ ხით. რამეთუ, განა რით განსხვავდება უფლის გამოსახულებიანი ჯვარი (ჯვარცმა) ისეთი ჯვარისაგან, რომელზეც არ არის იგი გამოსახული?! იგივე უნდა ითქვას ღვთისმშობლისა და მისი გამოსახულების შესახებაც, რამეთუ ის პატივი, რომელსაც ყოვლადწმიდა ღვთისმშობელს მივაგებთ, მისგან განკაცებულს მიეგება. ასევე, წმიდა მამათა ღვაწლნიც მხნეობას განაღვიძებენ ჩვენში, რწმენას განგვიმტკიცებენ და ძალას შთაგვიბერავენ, რათა უშიშრად მივბაძოთ მათ სათნოებას და ამით ღმერთი განვადიდოთ, რამეთუ, როგორც უკვე ვთქვით, თანამოსაგრეთაგან ყველაზე გულმოდგინეთათვის მიგებული პატივით ჩვენ განვამტკიცებთ სიყვარულს ჩვენი საერთო მეუფისადმი და ის პატივიც, რომელსაც წმიდა ხატს მივაგებთ, მის პირველსახეს მიეგება, ანუ იმას, ვინც არის გამოსახული ამ ხატზე.
link
image

თემა: წმინდანები

561. რას გვეტყვით წმინდანთა თაყვანისცემის შესახებ?ჩვენ პატივს უნდა მივაგებდეთ და ვეთაყვანებოდეთ წმინდანებს, როგორც ქრისტეს მეგობრებს, როგორც შვილებს და მემკვიდრეებს ღმერთისა, ვითარცა მას ბრძანებს წმ. მახარებელი იოანე ღვთისმეტყველი: „...რაოდენთა–იგი შეიწყნარეს, მოსცა მათ ხელმწიფება შვილ ღმრთისა ყოფად, რომელთა ჰრწამს სახელი მისი“ (იოან. 1, 12). ამიტომ ისინი უკვე მონები კი აღარ არიან, არამედ – შვილები, ძენი ღმრთისა; აკი თვით უფალიც წმ. სახარებაში ასე ეუბნება თავის მოციქულებს: „თქუენ მეგობარნი ჩემნი ხართ, უკუეთუ ჰყოთ, რომელსა–ესე გამცნებ თქუენ“... (იოანე 15.14)... რა დიდად უნდა გარჯილიყავი, (ჰოი კაცო), რათა ისეთი მფარველი მოგეპოვებინა, რომელიც (ამა ქვეყნის) მოკვდავ მეფეს წარუდგენდა შენს თავს და მის წინაშე ერთ–ორ სიტყვას შეგაწევდა! ამიტომ, ნუთუ პატივი არ უნდა მივაგოთ მთელი კაცთა მოდგმის მეოხმყოფელთ, რომელნიც ყოველი ჩვენგანისათვის აღუვლენენ ღმერთს ლოცვა–ვედრებას?!562. როგორ უნდა გამოვხატავდეთ თაყვანისცემას წმიდანებისადმი? ჯერ–არს პატივს მივაგებდეთ და ვეთაყვანებოდეთ მათ იმით, რომ მათს სახელზე ტაძრებს ავუგებდეთ ღმერთს, მსხვერპლს შევწირავდეთ, პატივით აღვნიშნავდეთ მათი ხსენების დღეებს და სულიერად განვიხარებდეთ, რათა ეს სიხარული საფერი იყოს მათთვის, ვინც ჭეშმარიტი რწმენისაკენ მოგვიწოდებს, და უჯერო ქცევით (იმის ნაცვლად, რომ ვაამოთ მათ) არ განვარისხოთ ისინი... მაშ, პატივი მივაგოთ და თაყვანი ვცეთ წმინდანებს, ჩვენ, მორწმუნეებმა, იმით, რომ აღვუვლინოთ სულიერი ფსალმუნები, სადიდებლები და საგალობლები; გულშემუსვრილნი და მოწყალენი ვიყოთ შეჭირვებულთა მიმართ, რაც ყველაზე მეტად სათნო–ეყოფა ღმერთსაც, აღვუგოთ ხოლმე მათ მოსახსენიებლელი ნიშები და შევუქმნათ ხილული გამოსახულებანი, და წმინდანთა ქველის საქმეთა მიბაძვით თვით ჩვენ შევიქნათ მათ ცოცხალ გამოსახულებებად.
link
image

თემა: ლოცვა,  ღმერთი

831. როგორ განმარტავენ წმ. მამები სამობით წმიდა ლოცვას: „წმიდაო ღმერთო, წმიდაო ძლიერო, წმიდაო უკვდავო შეგვიწყალენ ჩვენ“?სიტყვებში – „წმიდაო ღმერთო“ – ჩვენ ვგულისხმობთ მამა ღმერთს, თუმცა მხოლოდ მას ერთს არ მივაკუთვნებთ სახელსა ღმრთაებისა, არამედ ვაღიარებთ ძესაც და სულიწმიდასაც. კვალად სიტყვებს – „წმიდაო ძლიერო“ – ჩვენ მივაკუთვნებთ ძეს, ამასთან არ მოვაკლებთ ამ თვისებას – სიძლიერეს – არც მამას და არც სულიწმიდას; აგრეთვე სიტყვებს – „წმიდაო უკვდავო“ – ჩვენ მივაგებთ სულიწმიდას, მაგრამ ამასთან, უკვდავების გარეშე როდი ვაყენებთ მამასა და ძეს. მაშასადამე, ყველა ამ ღვთაებრივი სახელწოდების ქვეშ ჩვენ უსათუოდ ვგულისხმობთ თითოეულ ჰიპოსტასს წმიდა სამებისა.
link
image

თემა: ლოცვა

913. როდის და ვისგან მოგვეცა ჩვენ სამობით წმინდა ლოცვა „წმიდაო ღმერთო, წმიდაო ძლიერო, წმიდაო უკვდავო, შეგვიწყალენ ჩვენ“?საეკლესიო იტორიის შემდგენელნი მოგვითხრობენ, რომ მთავარეპისკოპოს პროკლეს დროს კონსტანტინოპოლს რაღაც დიდი უბედურება დაატყდა თავს (ქარიშხალი და ხანძრები), და როცა ერთხელ მრავალრიცხოვანი ხალხი ერთად ლოცულობდა ღვთის წინაშე და ამ უბედურების დასრულებას ევედრებოდა ღმერთს, მოხდა ისე, რომ ყრმა ვინმე ზეაღტაცებულ იქმნა ხალხისაგან და ცაში დამოძღვრილ იქნა ანგელოზთაგან სამწმიდაობით გალობით: „წმიდაო ღმერთო, წმიდაო ძლიერო, წმიდაო უკვდავო შეგვიწყალენ ჩვენ!“ და როგორც კი ეს ყრმა უკანვე დააბრუნეს ანგელოზებმა, მან აუწყა ხალხს ის, რაც ანგელოზებმა ასწავლეს. ყველამ ერთხმად იგალობა ეს სადიდებელი და უბედურებაც ამით დასრულდა.
link
image

თემა: ადამი და ევა,  ამპარტავნება,  განსაცდელები

782. რატომ აღმოაცენა ღმერთმა ხე „ცნობადისა კეთილისა და ბოროტისა“ და რატომ უბრძანა ადამს არ ეჭამა მისგან, ხომ შეეძლო ამის გარეშც მიენიჭებინა უკვდავება მისთვის?ადამიანისთვის სასარგებლო არ იქნებოდა, თუკი ის გამოუცდელი, საცდურისაგან გამოუწვრთნელი მიიღებდა უხრწნელებას, რადგან იგი სხვნაირად ამპარტავნებას დაემონებოდა და ეშმაკის მსგავს გმობას მიემთხვეოდა. ამიტომ აუცილებელი იყო ადამიანი ჯერ საცდურს სწეოდა. რადგან გამოუცდელი მამაკაცი არასრულყოფილია. საჭირო იყო გამოცდის გზით ადამიანს მიეღწია სრულყოფილებისათვის და ამგვარად მიეღო უკვდავება.
link
image
image
1
2
3