კიბე ანუ კლემაქსი (ნაწილი 1) - ციტატები, გამონათქვამები
კიბე ანუ კლემაქსი (ნაწილი 1) - ციტატები, გამონათქვამები კიბე ანუ კლემაქსი (ნაწილი 1), წიგნი
სიკვდილის ხსოვნა ყოველდღიური სიკვდილია. ამ ქვეყნიდან გასვლის მარადიული მოხსენება, ყოველწუთიერი გოდებაა. სიკვდილის შიში ადამიანური ბუნების თვისებაა, რომელიც ურჩობიდან გამომდინარეობს, ხოლო სიკვდილის ხსენებაზე თრთოლვა-კანკალი მოუნანი... იხილეთ სრულად
მონასტერში მყოფთ სიკვდილის ხსენება შრომის, გამუდმებული სინანულისა და უპატიობის დიდსულოვნად გადატანისკენ უბიძგებს. დაყუდებაში მყოფთათვის სიკვდილის მოხსენება უზრუნველობას, დაუცადებელ ლოცვასა და გონების დაცვას შობს. ეს სათნოებანი კი ... იხილეთ სრულად
სიკვდილის სურვილი ყოველთვის არ არის გამართლებული. ზოგჯერ ადამიანი ჩვეულების ძალით ცოდვებს იმრავლებს და სიმდაბლით ნატრობს სიკვდილს; სხვებს სინანული არ სურთ და სასოწარკვეთილებისგან სიკვდილს უხმობენ; სხვებს არ ეშინიათ, რადგან თავმაღლ... იხილეთ სრულად
როცა საკუთარ ცოდვებს გლოვობ, ნუ დაუჯერებ ეშმაკს, რომელიც ჩაგაგონებს, რომ ღმერთი კაცთმოყვარეა და გლოვის გარეშეც შეგინდობს, რადგან ამას იმისთვის გეუბნება, რომ გლოვასა და ღვთის შიშს ჩამოგაშოროს. აზრი ღვთის გულმოწყალების შესახებ მხოლო... იხილეთ სრულად
ზოგირგთი იძიებს და ვერ გაუგია, თუ უფალმა რად არ მოგვცა სიკდილის ჟამის წინასწარ შეტყობის უნარი, თუკი მისი ხსენება ასე სასარგებლოა ჩვენთვის. ამ ადამიანებმა არ იციან, რომ ღმერთი ამასაც სასწაულებრივად - ჩვენი ცხონებისათვის იქმს, რადგა... იხილეთ სრულად
სიკვდილის ცოცხალი ხსენება ნაყროვანებას აღუდგება წინ; ხოლო როდესაც ამას სიმდაბლით აღვასრულებთ, ბევრ სხვა ვნებებსაც მოვიკვეთთ.
როგორც მამები ამოწმებენ, სრულყოფილი სიყვარული არასოდეს დაეცემა, ასევე მე ვამტკიცებ, რომ სიკვდილის სრულყოფილი გრძნობა შიშისაგან თავისუფალია
ვისაც სურს, რომ სულში სიკვდილის და ღვთის სამსჯავროს ხსოვნა შეინარჩუნოს და ამასთანავე სოფლის შფოთვასა და ზრუნვასაა მიცემული, ის მისი მსგავსია, ვინც ცურვას შეკრული ხელებით ცდილობს.
ჩვენს მახლობლად იყო ადგილი, რომელსაც თოლა ეწოდებოდა. იქ ერთი ძმა ცხოვრობდა. იგი ხშირად, როდესაც სიკვდილზე ფიქრობდა, მთლად გაშმაგდებოდა და თითქმის გრძნობადაკარგულს, ავი ზნის შეტევით მოწყლულს, ძმები თითქმის უსულოდ მდებარეს ნახავდნენ... იხილეთ სრულად
ოდესღაც ერთმა ეგვიპტელმა განდეგილმა მიამბო: - როცა ჩემს გულში სიკვდილის ხსოვნა განმტკიცდა, ერთხელ თავს ნება მივეცი, რომ ჩემი ტვირთმძიმე ხორცისთვის ნუგეში მეცა, მაშინ სიკვდილის ხსოვნამ, როგორც მსაჯულმა, ამიკრძალა ეს და რაც ყველაზე ... იხილეთ სრულად