ესე ღმერთი საუკუნო და სამარადისო, მამისა საუკუნოსა და ძისა ღმრთისაი თანა არსისა მამისა, არსებითა და ბუნებითა და დამბადებლობითა თანასწორი არს ორთავე ყოველთა შინა. მამისაგან გამომავალი და მისა შორის განსვენებული. და რომ ძე ღმერთი გვ...
იხილეთ სრულად
ესე ღმერთი საუკუნო და სამარადისო, მამისა საუკუნოსა და ძისა ღმრთისაი თანა არსისა მამისა, არსებითა და ბუნებითა და დამბადებლობითა თანასწორი არს ორთავე ყოველთა შინა. მამისაგან გამომავალი და მისა შორის განსვენებული. და რომ ძე ღმერთი გვეზიარა კაცთა ბუნებისა მიღებითა და სიკვდილითა და ჯვარითა თვისითა დაგვაგნა ღმერთსა მამასა, მაშინ გვებოძა სულისაცა ყოვლად წმიდისა ზიარება, რომლისაცა მადლითა ნათესავ ღმრთაებისა ვითქმით. ესე არის გონება და სიბრძნე ყოველთა კეთ...
"მე ვარ უფალი ღმერთი და ესე არს სახელი ჩემი" (გამოს.20,5) და დიდებაი ჩემი სხუათა არა მივსცე, არცა სათნოებაი ჩემი გამოქანდაკებულთა" (ესაია.42.8)
უფლის ეს სიტყვები დიდების შესახებ ყოველთვის სრულდება, თუკი მე მისი საქმეების დიდ...
იხილეთ სრულად
"მე ვარ უფალი ღმერთი და ესე არს სახელი ჩემი" (გამოს.20,5) და დიდებაი ჩემი სხუათა არა მივსცე, არცა სათნოებაი ჩემი გამოქანდაკებულთა" (ესაია.42.8)
უფლის ეს სიტყვები დიდების შესახებ ყოველთვის სრულდება, თუკი მე მისი საქმეების დიდებას, წმინდა საიდუმლოებებით აღსრულებულთ, ვინმეს და რამეს მივაწერ და არ აღვუვლენ მას საკადრის დიდებას მელი გულით. იგი უმალ იძიებს შურს ამ საიდუმლოებების დაკნინებისათვის თავისი საოცარი, განმაცოცხლებელი და სამართლიანი მსჯავრით: ს...
ჩვენი ღმერთი არის ღმერთი წყალობისა, უხვი და კაცთმოყვარე. "შემწყნარებელ და მოწყალე არს უფალი, სულგრძელ და დიდად მოწყალე" (ფს.102,8) და არა ღმერთი მტანჯველი და სასჯელის მიმნიჭებელი. ტანჯვა - ჩვენი ცოდვებისა და ღვთის უხორცო მტრების ნ...
იხილეთ სრულად
ჩვენი ღმერთი არის ღმერთი წყალობისა, უხვი და კაცთმოყვარე. "შემწყნარებელ და მოწყალე არს უფალი, სულგრძელ და დიდად მოწყალე" (ფს.102,8) და არა ღმერთი მტანჯველი და სასჯელის მიმნიჭებელი. ტანჯვა - ჩვენი ცოდვებისა და ღვთის უხორცო მტრების ნამოქმედარია და შედეგი. ამიტომ, როცა გული წუხს, ამის მიზეზად მხოლოდ და მხოლოდ შენი ცოდვა ან ეშმაკი იგულე, უფრო სწორედ, საკუთარი თავი დაადანაშაულე, რადგან ეშმაკი ვერაფერს მიაღწევს, თუ არ ნახა შენში ისეთი რომ, რასაც მერე გა...
რაც ღვთის საიდუმლოებების წვდომას ეხება, ნუ გიწრიალებს შიგნით კითხვა: ეგ რანაირად იქნებაო? შენ არ იცი, და არც უნდა იცოდე, თუკი ღმერთი რამეს საიდუმლოდ აკეთებს. ღვთის საუდუმლოება იდუმალი უნდა დარჩეს შენთვის იმიტომ, რომ შენ არა ხარ ღმ...
იხილეთ სრულად
რაც ღვთის საიდუმლოებების წვდომას ეხება, ნუ გიწრიალებს შიგნით კითხვა: ეგ რანაირად იქნებაო? შენ არ იცი, და არც უნდა იცოდე, თუკი ღმერთი რამეს საიდუმლოდ აკეთებს. ღვთის საუდუმლოება იდუმალი უნდა დარჩეს შენთვის იმიტომ, რომ შენ არა ხარ ღმერთი, ვერ გაიგებ იმ ყველაფერს, რაც უსასრულოდ ყოვლადბრძენს, ყოვლადძლიერს მოეხსენება. შენ ნაყოფი ხარ მისი ხელოვნებისა, მისი უბრალო ქმნილება ხარ. გახსოვდეს, ერთ დროს არაფერი არ იყო და მერე ყველაფერი რაც ახლაა, არაფრიდან, სი...
უხილავი, ყოვლისაღმასრულებელი ღმერთი ხშირად სრულიად საგრძნობლად ეხება ასევე უხილავად ჩემს სულს და იგი ღვთის სიახლოვისაგან იგემებს ხოლმე საოცარ სიმშვიდეს და ზეციურ მხიარულებას. თვალები როდი მანახევს ჩემს ღმერთს, მხოლოდ ყურებს როდი მ...
იხილეთ სრულად
უხილავი, ყოვლისაღმასრულებელი ღმერთი ხშირად სრულიად საგრძნობლად ეხება ასევე უხილავად ჩემს სულს და იგი ღვთის სიახლოვისაგან იგემებს ხოლმე საოცარ სიმშვიდეს და ზეციურ მხიარულებას. თვალები როდი მანახევს ჩემს ღმერთს, მხოლოდ ყურებს როდი მოქვთ სიტყვებითა და ჟღერადობით ცნობა მიუწვდომელისა, არამედ, როგორ ვთქვა, სული განზავდებაო თითქოს ღმერთთან.
ღვთის გარეშე (რაკიღა იგი ყველგანაა) არ იძვრის ჩემი აზრი და ჩემი გული. თუ მოქმედებაა - მიზეზი უნდა ჰქონდეს, თუ შედეგია - საწყისი უნდა გააჩნდეს. იმიტომაც ამბობს მოციქული: "არა თუ თავით თვისით შემძლებელ ვართ შერაცხად რასმე, რეცათუ ჩუ...
იხილეთ სრულად
ღვთის გარეშე (რაკიღა იგი ყველგანაა) არ იძვრის ჩემი აზრი და ჩემი გული. თუ მოქმედებაა - მიზეზი უნდა ჰქონდეს, თუ შედეგია - საწყისი უნდა გააჩნდეს. იმიტომაც ამბობს მოციქული: "არა თუ თავით თვისით შემძლებელ ვართ შერაცხად რასმე, რეცათუ ჩუენგან, არამედ შეძლებაი ჩვენი ღმერთისგან არს" - (2. კორ; 3,5). სწორედ იმიტომ, რომ ღმერთი ცოცხალია, ჩემი გულიც ცოცხალია
ღმერთი კაცისგან მოითხოვს თვით სულსა, გონებასა და გრძნობასა, მისთვის, რომ თვით იგი არის სული: „სულ არს ღმერთი და თაყვანისმცემელთა მისთა სულითა და ჭშმარიტებითა თანააძს თაყვანისცემა მისი“ (იოანე 4. 23–24).