სიყვარული ღვთისადმი - ციტატები, გამონათქვამები
სიყვარული ღვთისადმი - ციტატები, გამონათქვამები სიყვარული ღვთისადმი, გამონათქვამები
ასე გამოიცდება ქრისტიანიც სამოღვაწეო ასპარეზზე
როგორც მძლეოსანს გამოსცდის სარბენი ბილიკი და ასპარეზი, ასევე გამოიცდება ქრისტიანიც სამოღვაწეო ასპარეზზე – ნამდვილად თუ უყვარს ღმერთი.
მოვედ მამისა მიმართ
ძველ ისრაელს კი არ უნდა დავემსგავსოთ, რომელიც მხოლოდ ბაგეებით სცემდა თაყვანს, გული კი შორს ჰქონდა უფლისგან, არამედ მოგიზგიზე ცეცხლივით გავხდეთ, რომელიც ამბობს: „მოვედ მამისა მიმართ“.
გულში სიყვარული უნდა სუფევდეს, როგორც ღვთაებრივი ტრფიალების მდინარეების აღმომაცენებელი ცხოველი წყარო.
როგორც კრუხი აგროვებს წიწილებს თავისი ფრთების ქვეშ
უფალმა ყველა ჩვენგანს მოუხმო: ზოგს ბავშვობიდან, ზოგს – შუა ხნის ასაკში, სხვებს – სიბერეში. როგორც კრუხი აგროვებს წიწილებს თავისი ფრთების ქვეშ, სახიერმა ჩვენ ყველა შეგვიწყნარა, რომ ღვთიური სასუფევლის თანაზიარნი გავეხადეთ. არც წყლული შეეზიზღა, არც ჭრილობები, არც ჩვენი სულების ნიშან-თვისებების სიმახინჯე, არამედ მამასავით მიგვიღო, დედასავით რძით გამოგვზარდა, უანგარო ექიმივით განგვკურნა, თითოეულ ჩვენგანს ცოდვების დიდი ვალი შეგვინდო და ძეობის, მადლის პირველი სამოსელი შეგვმოსა. ასე რომ, უსაზღვრო სიყვარული და თაყვანისცემა გვმართებს. გულში სიყვარული უნდა სუფევდეს, როგორც ღვთაებრივი ტრფიალების მდინარეების აღმომაცენებელი ცხოველი წყარო. ძველ ისრაელს კი არ უნდა დავემსგავსოთ, რომელიც მხოლოდ ბაგეებით სცემდა თაყვანს, გული კი შორს ჰქონდა უფლისგან, არამედ მოგიზგიზე ცეცხლივით გავხდეთ, რომელიც ამბობს: „მოვედ მამისა მიმართ“.
ქრისტიანებს უფრო მეტი სიყვარულისა და ღვთისადმი მადლიერების გრძნობის გასაღვივებლად პავლე მოციქული ეუბნებოდა: „რად უკუე ნაყოფი გაქუნდა მაშინ [კერპთაყვანისცემაში], რომლისათვის აწ ეგერა გრცხუენის?... რამეთუ საგზალი ცოდვისაი სიკუდილ არს" (რომ. 6, 21 და 23).
სიყვარულს კეთილგონიერება შობს. თუ თითოეულმა ჩვენგანმა არ შეიგრძნო რა მოგვმადლა ღმერთმა და ჩვენ რას წარმოვადგენთ ცოდვების გამო, როცა ღმერთმა ასეთი დიდი წყალობა, უფლისა და საკუთარი თავის შეცნობა, მოგვანიჭა, ჩვენი სულები ღვთის შიშით ვერ განიმსჭვალებიან და ვერ ვიმხიარულებთ მისი სიყვარულის მშვენიერებაში.
ზიარება განგვწმენდს და იესოს ღვთაებრივი სიყვარულით აღანთებს!
ჩვენი იესოს – ჩვენი დაბნელებული სულების ნათლისა და ტკბილი ხსნის – ჯვარზე ვნება და ცხოვრებაშემოსილი აღდგომა ყოველ წირვაზე მეორდება, რითაც ხდება თითოეული ცოდვილი სულის შეწყალება. და თუ ძველ აღთქმაში – მომავალ მოვლენათა აჩრდილში, ვაცებისა და ზვარაკების სისხლი და დიაკეულის ნაცარი განწმენდდა მსხვერპლშეწირვის მონაწილეებს, მით უფრო ღვთის ეკლესიების წმინდა სამსხვერპლოებიდან მიღებული ქრისტეს ყოვლადწმიდა სისხლი განგვწმენდს ყოველგვარი ცოდვისგან და ჩვენს სულებს უტკბესი იესოს ღვთაებრივი სიყვარულით აღანთებს!
ღვთის მოწყალებას საზღვარი არ აქვს და ბედნიერია ის ადამიანი, ვინც კეთილგონიერებით ღვთის სიყვარულის შეცნობამდე მივიდა.
ღვთის სიყვარულის სულიერი ამბროზია
ცათა სასუფეველი „არა არს... საჭმელ და სასუმელ” (რომ. 14, 17), არამედ ღვთის წმინდა სიყვარულის სულიერი ამბროზია, საუკუნო მხიარულება და გამოუთქმელი სიხარულია.
ამას მიკერძოებულ სიყვარულს უწოდებენ მამები
როცა ადამიანს ვინმე უყვარს და ეთაყვანება, დღედაღამ მასზე ფიქრობს, წარმოსახავს გონებაში, მხოლოდ მისთვის ცოცხლობს. არ არსებობს წამი, რომ მასზე ფიქრმა არ გაუელვოს, იმედიანი მოლოდინისა და სიყვარულის სიტკბო არ ჩაეწვეთოს გულში. ამგვარად მას მუდმივი კავშირი აქვს საყვარელ პიროვნებასთან.
ჩვენც გვმართებს, მუდამ ასე ვიმყოფებოდეთ ჩვენს უფალთან, იესო ქრისტესთან; დაუშვებელია ამგვარად სხვა შევიყვაროთ, სხვისკენ მივმართოთ ჩვენი სიყვარული – მშობლების, ნათესავების ან თუნდაც კრებულის რომელიმე ძმის მიმართ, რასაც მამები მიკერძოებულ სიყვარულს უწოდებენ. ყოველივე ზემოთქმული სულიერი ღალატის სახეობად ითვლება, რადგან ასეთ დროს სული უმწიკვლო და უბიწო სიძის მარადიულ სიყვარულს მიწიერი და ხრწნადი ადამიანების სიყვარულზე ცვლის.