სინანული - ციტატები, გამონათქვამები

სინანული - ციტატები, გამონათქვამები სინანული, გამონათქვამები, ციტატები

ციტატები, ამონარიდები, გამონათქვამები

495. რადგან ცოდვილი ვარ და სხეულის უძლურების გამო ღვთისათვის სათნო და კეთილი საქმეების კეთებას მოვაკლდი, ამიტომ გთხოვ მეუფეო, ილოცე ჩემთვის, ღვთის განმარისხებლისთვის, რომელსაც, როგორც უკვე ვთქვი, არაფრის კეთება არ შეუძლია იმიტომ, რომ სხეულის უძლურება ეწინააღმდეგება.
ძმაო, თუ შენ სინამდვილეში გრძნობ, რომ ცოდვები გაქვს, ნეტარი ხარ; რამეთუ ვინც მათ განიცდის, ის ვერ ეგუება და ყველანაირად შორდება მათ. საკუთარი ცოდვების განცდა და მამებისაგან დახმარების თხოვნა, რათა მათმა ლოცვებმა ცოდვებისა და ცოდვილთათვის მოსალოდნელი ტანჯვისაგან გვიხსნან, უკვე სინანულის ნაწილია. ჩვენ ვლოცულობთ შენთვის, ხოლო შენ შეეცადე, შენი ძალისაებრ, სიმდაბლე და თვინიერება მოიხვეჭო. არავითარ შემთხვევაში თავი არ გამოიდო, რომ რაიმე შენი ნებისაებრ აღასრულონ, რამეთუ აქედან მრისხანება იშვება; არავინ არ განიკითხო და დაამცირო, იმიტომ რომ ეს გულს აუძლურებს და გონებას აბნელებს, აქედან კი უდიერება და გულის უგრძნობლობა იშვება. განუწყვეტლივ იფხიზლე და საღმრთო რჯული შეისწავლე, რამეთუ ის გულს ზეციური ცეცხლით ათბობს, და ასეცაა ნათქვამი: „ზრახვასა ჩემსა აღატყდეს ცეცხლი“. ნუ მწუხარებ, ძმაო, შენი მოწოდება ღვთისგანაა; ნუ იწყენ და უძლურდები; ღმერთი იმას არ ითხოვს შენგან, რაც შენს ძალებს აღემატება, არამედ შეძლებისდაგვარ შრომას გთავაზობს. ბაგეები ფუჭი და ამაო სიტყვებისაგან დაიცავი, და შენი გული ბოროტ სიტყვებს ნუ მიეჩვევა. წმიდანთა ლოცვებთან ერთად ღმერთს წინ შენი ძალა დაუგე და უთხარი: „ღმერთო მილხინე ცოდვილსა ამას“ (ლუკა 18, 13). და ის შეგიწყალებს და ყოველგვარი ბოროტებისაგან დაგიცავს და დაგიფარავს, რათა სიბნელიდან ჭეშმარიტ სინათლეზე, ხიბლიდან ჭეშმარიტებაში და სიკვდილიდან სიცოცხლეში გადახვიდე, ჩვენი უფლის, ქრისტე იესოს მიერ, რომელსაც უკუნისამდე შვენის დიდება, ამინ.
ძმაო, თუ შენ სინამდვილეში გრძნობ, რომ ცოდვები

489. ერთი ძმა, რომელიც ადრე ჯარში მსახურობდა, საერთო საცხოვრებელში მივიდა; მან დიდ ბერს ჰკითხა, შეძლებდა თუ არა მონანიებას?
ძმაო! ღმერთი სინანულისკენ ყველას მოუწოდებს და არავის უარყოფს. ხოლო ვინც მას შეუდგება, მთელი გულით უნდა შეუდგეს, თესოს იმ იმედით, რომ მოიმკის და უკანასკნელ ამოსუნთქვამდე განსაცდელებს ელოდოს.
ძმაო! ღმერთი სინანულისკენ ყველას მოუწოდებს და

486. ოდესღაც იმ საცხოვრებელში, სადაც წმიდა ბერები იყვნენ, ერთი ბერი ცხოვრობდა. როცა მას მომსახურე ძმა ეკითხებოდა, თუ რა მოემზადებინა ტრაპეზისთვის, ის რისხვით პასუხობდა: „რაც გინდა ის მოამზადე“. ძმა კი წუხდა ამაზე და არ იცოდა როგორ მოქცეულიყო. სხვებმა დიდ ბერს ჰკითხეს: კარგად იქცევა თუ არა ის მამა, რომელიც ასე პასუხობს?
მე სხვას ვერ განვიკითხავ, რამეთუ ნათქვამია: „კაცად-კაცადმან თვისი ტვირთი იტვირთოს“ (გალ. 6, 5); შესაძლოა ბერი ასე იმიტომ იქცევა, რომ ძმა მოთმინებაში გაწვრთნას, მაგრამ როგორც მე მეჩვენება, მსგავსი პასუხი ძმას ამწუხრებს, ამიტომ მან სიმდაბლით უნდა უთხრას: ჩემი ფიზიკური მდგომარეობის გამო, მე ახლა ასეთი საკვები მჭირდება. ბერი მაშინაც მადლიერი უნდა იყოს, თუ ძმა ცუდად მოუმზადებს ტრაპეზს, რამეთუ ის, თუმცა კი ცუდად, მაგრამ ემსახურება მას. ხოლო, თუ ძმა კარგად ან ცუდად ასრულებს თავის საქმეს, ბერი კი მაინც ურისხდება მას, ეს ყველა ვნებაზე უარესია; ასეთი ადამიანი უგუნურად მრისხანებს და ეს ღვთისნიერი განსჯა არაა, არამედ უფრო ეშმაკისეული ქმედებაა. მაგრამ მომსახურე ძმამ უნდა მოითმინოს ეს, იმიტომ რომ, ვინც თავის ძმას ღვთის შიშით თანაუგრძნობს, მასზე ღვთის სული განისვენებს.
მე სხვას ვერ განვიკითხავ, რამეთუ ნათქვამია:

462. იუდას ნათქვამი: „ვცოდე, რამეთუ მიგეც სისხლი მართალი“ (მათე 27, 4), და, რომ მან დააბნია ვერცხლი (მათე 27, 5), სინანულს ხომ არ გამოხატავს?
იუდას სინანული მაშინ ჩაეთვლებოდა, თუ უფლის წინაშე შეინანებდა, რამეთუ ნათქვამია: „მივედ და დაეგე პირველად ძმასა შენსა“ (მათე 5, 24), ანუ იმის წინაშე, ვის წინაშეც შესცოდა, და არა სხვასთან. ხოლო მან უფრო უარესი ჩაიდინა, განეშორა და სასოწარკვეთილებით თავი დაიღუპა, ამიტომაც არ ჩაეთვალა სინანული.
იუდას სინანული მაშინ ჩაეთვლებოდა, თუ უფლის

439. აზრი ჩამაგონებს: შენ ყველაფერში სცოდავ და ამიტომ ყოველი სიტყვის, საქმის და ფიქრის შემდეგ უნდა თქვა: „შევცოდე“. ვინაიდან, თუ არ იტყვი: „მე შვცოდე“, ეს ნიშნავს, რომ თავი უცოდველი გგონია. მე ერთიც და მეორეც ძალიან მაწუხებს, ყოველთვის ეს რომ ვთქვა არ შემიძლია, მაგრამ თუ არ ვიტყვი, ასე მგონია ვცოდავ.
ჩვენ ყოველთვის დარწმუნებულნი უნდა ვიყოთ, რომ ყველაფერში სიტყვით, საქმით და ფიქრით ვცოდავთ, მაგრამ „მე შევცოდეო“, ამას ყოველთვის ვერ ვიტყვით. ეს დემონთა ჩაგონებაა, რომელთაც სურთ მოწყინებაში ჩაგვაგდონ. და კვლავ ისინი ჩაგვაგონებენ, რომ თუ ჩვენი ყოველი საქმის შესახებ ასე არ ვიტყვით, თითქოს, საკუთარი თავი უცოდველი გვგონია. მაგრამ გავიხსენოთ რას ამბობს ეკლესიასტე: „ჟამი დუმილისა და ჟამი უბნობისა“ (ეკლ. 3, 7). ამიტომ დილაობით ლოცვაში ჩვენს მეუფესა და ღმერთს განვლილი ღამისთვის და საღამოობით ჩავლილი დღისთვის ლმობიერებით უნდა ვუთხრათ: „მეუფეო! შენი წმიდა სახელის გულისთვის ყველაფერი შემინდე და განკურნე სული ჩემი, რამეთუ ვცოდე შენდა“ (ფსალმ. 40, 5). და შენთვის ეს საკმარისია, მსგავსად იმ ადამიანისა, რომელსაც მუდმივი გამსესხებელი ჰყავს და სხვადასხვა დროს მისგან თანხას იღებს. მაგრამ, რადგან ყოველთვის ზუსტად ვერ უსწორებს ანგარიშს, ამიტომ ერთბაშად იხდის მას; ასევეა აქ.
ჩვენ ყოველთვის დარწმუნებულნი უნდა ვიყოთ, რომ

ეშმაკური ხიბლის ყოველი სახეობა იქიდან წარმოიშობა, რომ ლოცვების საფუძველში სინანული არ დევს, სინანული არ ხდება ლოცვის წყარო, სული და მიზანი. აი, სინანული და ყველაფერი ის, რისგანაც ის შედგება: ჭმუნვა, ანუ სულის დამდაბლება, გულის ტირილი, ცრემლები, თვითგანსჯა, სიკვდილის მუდმივი ხსოვნა და შეგრძნება, აგრეთვე ხსოვნა ღვთის სამსჯავროსი და მუდმივი ტანჯვისა, ღვთის არსებობის შეგრძნება; ღვთის შიში ღვთის წყალობის საწინდარია, უზენაესი და სამუდამო ძღვენის საფუძველიცაა. სინანული, სულის წუხილი, ცრემლები ეს ნიშნებია, დასტურია ლოცვით თავდადების მართებულობისა; მათი არარსებობა კი მცდარი მიმართულებისაკენ გადახრას ნიშნავს. ეშმაკური ხიბლის ყოველი სახეობა იქიდან

წყევლისაგან გათავისუფლება შესაძლებელია სინანულითა და აღსარებით. მე მრავალი ასეთი შემთხვევა ვიცი. ადამიანებმა, რომლებიც წყევლის გამო იტანჯებოდნენ, როდესაც გააცნობიერეს, რომ ისინი წყევლის ქვეშ იყვნენ, რადგანაც თავს რაღაცაში დამნაშავედ გრძნობდნენ, შეინანეს, აღსარება თქვეს და მთელი მათი უბედურება ამით დასრულდა. თუკი იგი, ვინც დამნაშავეა, იტყვის: „ღმერთო ჩემო, მე ჩავიდინე ასეთი უსამართლობა, შემინდე!“ - და ტკივილითა და გულწრფელობით აღიარებს თავის ცოდვებს აღსარებაზე, მოძღვრის წინაშე, მაშინ ღმერთი შეუნდობს მას. ის ხომ ღმერთია. წყევლისაგან გათავისუფლება შესაძლებელია

წმიდანები ისეთივე ადამიანები იყვნენ, როგორებიც ჩვენ ვართ. ბევრ მათგანს უდიდესი ცოდვები ჰქონდა, მაგრამ მონანიებით მიაღწიეს სასუფეველს. ყველამ, ვინც მიაღწია მას, მიაღწია მონანიებით, რომელიც გვაჩუქა ჩვენ მოწყალე უფალმა თავისი ტანჯვით. ცათა სასუფეველში, სადაც არის უფალი და მისი ყოვლადწმიდა დედა, ცხოვრობენ წმინდანები. წმიდანები ისეთივე ადამიანები იყვნენ

ცოდვილი ძნელად თუ შეინანებს გასაჭირის გარეშე, რადგანაც შეუძლებელია ღვთის სამართალს დაემალო. ცოდვილი ძნელად თუ შეინანებს გასაჭირის გარეშე

ვისაც არ სურს სინანულის მწუხარება იტვირთოს, მას საღვთო განგებულება უნებურ მწუხარებას შეახვედრებს. ვისაც არ სურს სინანულის მწუხარება იტვირთოს

სინანული, გამონათქვამები, ციტატები

2