როდესაც დაინახავ შემცოდე მოყვასს, უფალს ნეტარი ავგუსტინესავით შეჰღაღადე: "ო, ღმერთო! შენ რომ მიმატოვო, მე მასზე მეტად შევცოდავ!"

ნურავის განიკითხავ, თუნდაც მან შენს თვალწინ საშინლად შესცოდოს. გახსოვდეს, რომ თუ მადლი დაგტოვებს, შესაძლოა, ყველას გადააჭარბო ცოდვებით.

მოყვასის განმკითხველი, როგორც საკუთარ თავში თავმდაბლობისა და თავისი თავისადმი სიფხიზლის გრძნობას მოკლებული, უწინარეს ყოვლისა, თვითონ შეიძლება ჩავარდეს იმ ცოდვებში, რომლების გამოც სხვებს განიკითხავს.

როდესაც ამბა აღათონი რაიმე საქმეს ხედავდა და ზრახვა მას განკითხვისკენ უბიძგებდა, საკუთარ თავს ეუბნებოდა: "აღათონ! ნუ გააკეთებ თვითონაც იმავეს!" და ზრახვა წყნარდებოდა.

რაც ერთს გადახდა, ის, შესაძლოა, სხვასაც შეემთხვას

ყველა ერთსა და იმავე ვითარებას ვექვემდებარებით. მოყვასი - დღეს, შენ კი - ხვალ შეძლებ იმავეს გაკეთებას, თუ საქმით არა, - სიტყვით ან აზრით.

არ არსებობს ადამიანის მიერ აღსრულებული ცოდვა, რომლის ჩადენაც ყველა სხვას არ შეეძლოს.

თუ რომელიმე ცოდვას არ ჩადიხარ, შესაძლოა, იგი უკვე ჩადენილი გაქვს; თუ არ ჩაგიდენია, შესაძლოა, კიდევ უფრო მეტად შესცოდო, ვიდრე - შენმა მოყვასმა, რომელსაც ცოდვის გამო განიკითხავ.

თუმცა კი მართალი ხარ, მაინც არ უნდა განიკითხო ცოდვილი, რადგან, თუ შენი განვლილი ცხოვრება იმის მსგავს ცოდვებზე არ მიგითითებს, რომელსაც ახლა მოყვასში ხედავ და რომლის გამოც მისი განსჯა გსურდა, სამაგიეროდ, შენი მომავალი ცხოვრების ჟამს... იხილეთ სრულად

ნუ განიკითხავ სხვას ცოდვის გამო, არამედ - საკუთარი თავი იხსენი განკითხვის ცოდვისგან.