იმისათვის, რომ სიყვარული გაჩნდეს და ამოძრავდეს, მცნებები უნდა დაიმარხო. როცა ღამით დგები და ლოცულობ, როცა ხედავ ავადმყოფსა და თანაუგრძნობ, ხედავ ქვრივ-ობლებს, მოხუცებსა და იწყალებ მათ, მაშინ ღმერთს უყვარხარ. და შენც გიყვარს იგი. მას პირველს უყვარხარ და გაღვრის თავის მადლს. და ჩვენც ჩვენთაგან "შენთა შენთაგან" ვაძლევთ
რასაც არ გავიღებთ ღმრთისათვის, რომ მან ისარგებლოს, იმით სხვა ისარგებლებს. ამიტომაც ღმერთი გვაძლევს მცნებას, შევიყვაროთ იგი მთელი სულითა და გულით, რათა უკეთურმა ადგილი ვერ ჰპოვოს, რომ ჩაგვისახლდეს და ჩვენში ბინა დაიდოს
ღმერთმა ადამიანებს მისცა სიტყვა "სიყვარული", რათა მათ ასე დაერქმიათ მისდამი დამოკიდებულებისადმი. როდესაც ადამიანები ბოროტად იყენებენ ამ სიტყვას და მას თავიანთ მიწიერ დამოკიდებულებას არქმევენ, მაშინ იგი კარგავს თავის აზრს. სიტყვები თავიანთ წმინდა და ღვთაებრივ ძალას კარგავენ და თითქოსდა კვდებიან. ისევე, როგორც ჩრდილოეთში გადარგული სამხრეთული ხე ჭკნება და კვდება
აი, კეთილი წყვილი - სიმდაბლე და სიყვარული. პირველი აღგამაღლებს, ხოლო მეორე ამაღლებულს შემოგიდგება და დაცემის საშუალებას არ მოგცემს, რადგან "სიყვარული არასადა დავარდების"
სიყვარული ბუნებით ღვთის მსგავსებაა, რამდენადაც ეს კაცთათვისაა შესაძლებელი და მისაწვდომი; გარეგნულ ქმედებაში ის სულის კეთილ სიმთვრალედ ვლინდება; ხოლო ბუნებით სარწმუნოების წყაროა, მრავლისმოთმინების უფსკრული და ზღვა სიმდაბლისა