სინანული - ციტატები, გამონათქვამები
სინანული - ციტატები, გამონათქვამები სინანული, გამონათქვამები, ციტატები
ო, ზეციური დიდებულება! ო, პატივი და სუდიადე ადამიანისა! იგი მოკრძალებული თიხაა, მაგრამ ღმრთაებრივი სუნთქვაცაა! მოვა ჟამი, როცა ის შეიცვლება. "მიწა ხარ და მიწადცა მიიქცე". აღსრულდება ჩვენი შემოქმედის სიტყვები. მაგრამ ღმრთაებრივი ქროლვა, ღმრთაებრივი სუნთქვა - რა მოუვა მას? როგორც მიწა დაუბრუნდება მიწას, ისე სული - ღმრთის ქროლვა - დაუბრუნდება ღმერთს. კი მაგრამ, როგორ? როცა სული ღმერთისგან წარმოიშვა, იგი კეთილსურნელოვანი ღმრთაებრივი ღმრთაებრივი სუნთქვა იყო, მაგრამ ახლაც ისევ ისეთია? არა, ისეთი აღარ არის. მაშ, როგორღა იქნება? აუცილებელია განწმენდა. ცრემლები, გლოვა, ტკივილი, რადგან შენ ესოდენ კეთილი და ქველისმოქმედი მამა დაამწუხრე, ღმერთი, რომელმაც შენ - თიხა - ეგზომ განგადიდა და მოგანიჭა თავისი ღმრთაებრივი სუნთქვა, სინანულის ეს შრომა განგწმენდს მისი მადლით. ამრიგად, ურვა და გლოვა, რათა მან ისევ უწინდელ მდგომარეობაში დაგაბრუნოს.
და როცა შენ ტირიხარ სულის მწარე ტკივილით, რადგან შესცოდე, რადგან ღმერთი დაამწუხრე, ტირილთან ერთად შენ ნუგეში და სიხარული გფარავს. და მაშინ გეხსნება ლოცვის კარი
ყველას, ვინც შინაგანად ლოცულობს და არ ინანიებს, ან ლოცვა შეუწყდება, ან თავად ჩავარდება ხიბლში
ცოდვა ღმრთის წინაშე კადნიერებას განაგდებს, მაგრამ სინანული მყის უკან აბრუნებს მას. მადლი უსასოობას არ გვანებებს, არამედ დაცემულს მარად სიხარულად აღძრავს. ეშმაკის სიტყვები კი მაშინვე სასოწარკვეთილებაში აგდებს, ღუპავს, როგორც სეტყვა, ნაზ, ახლადგაფურჩქნულ ფოთლებს რომ ეცემა
მხოლოდ მან, ვისაც უხილავს და შეუცვნია ღმერთის მეცნიერება და მადლი, იცის, თუ რაოდენ დაშორებულია ადამიანთა წარმოდგენები ღმრთის მსჯავრისაგან, რომლითაც იგი სოფელს განსჯის. თუკი კაცთმოყვარე მოკიდებს ხელს მხოლოდ ადამიანის სინანულს, მაშინ უკვე თავად უწყის, როგორ სიბრძნით განაგოს ყოველივე დანარჩენი საცხონებლად
მაშინვე, როგორც კი ადამიანი ჭეშმარიტად მოინანიებს, მას მადლი უახლოვდება და მოშურნეობით მრავლდება. გამოცდილება კი მრავალწლიან ღვაწლს საჭიროებს
სწავლა ო. კვალად სინანულისათვისვე
სინანული განმაახლებელი არს დაძველებულისა მის კაცისა. სინანული განმწმენდელი არს სულისა. სინანული აღდგომა არს დაცემულისა. აწ უკვე ვიცნათ, ძმანო, თავნი ჩვენნი, განვიცადნეთ წყლულებანი ჩვენნი, რათა წამლისაცა დადებად ვისწრაფოთ. რამეთუ რომელი წყლულებათა თვისთა უმეცარ იყოს, ვითარ ისწრაფოს დადებად წამლისა? მეავალთა ცოდვათა მიერ შებღალულ ვართ. არამედ არა გამოხვებულ ვართ სინანულისაგან, უკეთუ გვენებოს (შესაძლოა), რამეთუ ჯერეთ სავაჭრო ჰსდგას (არის დრო მონანებისა), და ქადაგება სინანულისა იქადაგების, ვითარმედ "შეინანეთ, რამეთუ მოახლოებულ არს სასუფეველი ცათა".
უკეთუ დაბერებულხარ და მიახლებულ ბჭეთა სიკვდილისათა, ნუ ჰგონებ თU განვრდომილ ხარ სინანულისაგან, ნუცა წარიკვეთ სასოებასა შენისა ცხოვნებისასა. არამედ გულის-ხმა-ჰყავ ავაზაკი იგი, რომელი ჯვარსა ზედა წამსა შინა ერთსა განთავისუფლდა ცოდვათაგან. რამეთუ რაიმცა იყო უმოკლეს ჟამისა მის, ოდეს იგი ეკიდა ჯვარსა ზედა, არამედ კმა ეყო მას მცირე იგი ჟამი სინანულად და განთავისუფლდა ცოდვათაგან. უკეთუ ჭაბუკი ხარ, ნუ მიენდობი სიჭაბუკესა შენსა და იტყვი, ვითარმედ შორს არს ჟამი იგი სიკვდილისაო. რამეთუ დღე იგი უფლისა, ვითარცა მპარავი ღამისა, მოიწიოს. ამისთვის უცნაურ ჰყო (დაჰფარა) ჟამი აღსასრულისა ჩვენისა უფალმან, რათა საცნაურ და ჭეშმარიტ ვჰყოთ მოსწრაფება ჩვენი, და მოქცევა ცოდვათაგან არა ვადროოთ. არა ჰხედავა, ვითარ ჩჩვილნიცა წარიტაცებიან სიკვდილისაგან და ჭაბუკნი უცნაურად მოსწყდებიან? ამისთვის წერილ არს: "ნუ ჰყოვნი მოქცევად უფლისა, ნუცა ჰსდროებ დღითი დღედ, ნუ უკვე ვიდრე იგი ჰყოვნიდე წარიტაცო ხელითა მით წარმყვანებელისათა". ესრეთ ბერთაცა და ჭაბუკთა ისწავენ კაცად-კაცადმან მოძღვრება ესე, რათა არცა ვინ ჭაბუკი უზრუნველ იყოს, არცა ბერი სასო-წარკვეთილ. რამეთუ დაღაცათუ მრავალ არიან ცოდვანი ჩვენნი, არამედ უკეთუ შევინანოთ ღირსად, არა მოტევება ხოლო ვჰპოვოთ, არამედ ცხოვრება საუკუნო დავიმკვიდროთ და გვირგვინი სასუფეველისა მოგვეცეს. რამეთუ ნუ ამას ოდენ ვჰხედავთ, ვითარმედ ცოდვითა შებღალულ ვართ, არამედ ესეცა ვიხილოთ, ვითარმედ მეუფე ჩვენი კაცთ-მოყვარე არს. უკეთუ შევინანოთ, ყოველივე აღგვიხოცოს ცოდვანი ჩვენნი. ამისთვის გევედრები, ძმანო, პირველნი ცოდვანი ჩვენნი შევინანნე ჯეროვნად, და მომავალთაგან დავიცვნეთ თავნი ჩვენნი, რათა საუკუნეთა მათ სატანჯველთა განვერნეთ, და გვირგვინი დაუჭონობელი მივიღოთმადლითა და კაცთ მოყვარებითა უფლისა ჩვენისა იესო ქრისტესითა, რომლისა არს დიდება და სიმტკიცე თანა მამით და სულით წმიდითურთ, აწ, და მარადის, და უკუნითი უკუნისამდე, ამი
სწავლა ჲთ. სინანულისათვისვე
ჰოი კაცო, დაღაცათუ ყოველთა ბოროტთა შთავრდომილ იყო, ნუ წარიკვეთ სასოებასა, არამედ ჰსთქვი, ვითარმედ, კაცთ-მოყვარე არს ღმერთი და ჰნებავს ცხოვრება ჩვენი. რამეთუ იტყვის: "უკეთუ იყვნენ ცოდვანი თქვენნი, ვითარცა ღებილნი, ვითარცა თოვლი განვასპეტაკო". ესე ჰსთქვი და განეშორე ცოდვასა და მოიქეც სინანულად, და მზ არს ღმერთი შეწყნარებად შენდა.
აწ უკვე ნუ სასო-წარკვეთილ ვართ, რამეთუ არა ესრეთ ბოროტ არს ცოდვითა დაცემაი, ვითარ დაცემულისა არა აღდგომაი სინანულითა; არცა ესრეთ ძნელ არს მოწყლვაი, ვითარ წყლულისა მის კურნებისა და წამლისა არა ძიებაი. რამეთუ ვინ იქადოს სიწმიდე გულისა, ანუ ვინ იკადროს თქმად, თუ წმიდა ვარ ყოვლისაგან ცოდვისა? არამედ სინანულითა განვიკურნნეთ ცოდვანი, რამეთუ დიდი წამალი არს სინანული. და მზა არს სახიერი ღმერთი შეწყნარებად მონანულთა. და ამას რა ვიტყვი, არა ამისთვის, რათა უდებებად მოგიყვანნე. უნ იყოფინ. არამედ რათა არავინ მოვიდეს სასოწარკვეთილებად. გნებავსა ცნობად, თუ ვითარ სახიერ არს და შეიწირავს სინანულსა მეუფე ჩვენი? წარსდგაო ოდესმე მეზვერე, სავსე ბევრეულითა ბოროტითა და ჰსთქვა: "ღმერთო მილხინე მე ცოდვილსა ამას" - და მოიქცა განმართლებული. რაიმცა იყო სწორ ამის კაცთ-მოყვარებისა? არამედ ესე არს სიბოროტე ჩვენი, რომელ არცა თუ ესოდენსა ლმობიერებასა ვაჩვენებთ, არცა ხელ ვჰყოფთ მცნებათა ღვთისათა აღსრულებად, ამისთვის უკურნებელ იქმნებიან სენნი ჩვენნი, ხოლო უკეთუ მოვიქცეთ სინანულად, არა ძალ-უძს სიმრავლესა ცოდვათა ჩვენთასა ძლევად სახიერებასა ღვთისასა? ნუ იყოფინ, არამედ ჰოი ჩვენი ესე გულ-ფიცხელობაი. ყოველნი შექცეულ ვართ ანგაჰარებასა, ვეცხლის-მოყვარებასა, ნაყროვანებასა, უდებებასა და სხვათა ბოროტთა. აწ უკვე, საყვარელნო, დავსდვათ თვითეულსა ამათ ცოდვათაგან მოწყლულსა წყლულებასა ზედა, წინა აღდგომისა მათისა სათნოების წამალი და განიკურნოს, ესე იგი არს: მოწყალება, ლოცვა, ლმობიერება, მარხვა, სინანული, ცრემლნი, სიმდაბლე გულისა, შემუსვრილება სულისა, შეურაცხება სოფლისა, მიტევება ბრალთა მოყვსისათა, მადლობა ღვთისა ყოველსავე ზედა განსაცდელსა, ვედრება ღვთისა სამარადისო, ხსენება სიკვდილისა და სასჯელისა, განშორება ყოველთავე ამაოთა და ბოროტთა გულის-სიტყვათა, განწმედა გულისა ყოვლისაგან ბიწისა. რამეთუ მრავალნი გზანი უჩვენებიან ღმერთსა სინანულისა და ცხოვრებისანი. უკეთუ ვინებოთ სლვაი, ვიღვაწოთ უკვე, ძმანო, სლვად მათ შინა, რათა მივიწივნეთ საუკუნეთა მათ კეთილთა, რომელთა ღირსმცა ვართ ყოველნი მიმთხვევად მადლითა უფლისა ჩვენისა იესო ქრისტესითა, რომლისა არს დიდება და სიმტკიცე თანა მამით, და სულით წმიდითურთ, აწ, და მარადის, და უკუნითი უკუნისამდე, ამი
სწავლა ჲჱ. თავი კგ. სინანულისათვის
საყვარელნო! სინანული არის მოქცევა ბოროტისაგან და ქმნა კეთილისა, ვითარცა იტყვის, ვითარმედ: "ჰყავ ნაყოფი ღირსი სინანულისა". რაი არს ესე, ვითარმედ ჰყავთ ნაყოფი ღირსი სინანულისა? რათა წინააღმდგომ ცოდვისა ჩვენისა სათნოება აღვასრულოთ. ესე იგი, უკეთუ მოგიტაცებიეს სხვისა, მიეც შენისა გლახაკთა; უკეთუ სიძვისა შებღალულ ხარ, განეშორე სრულიად გულის-თქმათა; განეყენე მეუღლესაცა შენსა განჩინებულთა დღეთა სინანულისათა; მოიგენ მარხვაი, მოისმენ გულის-სიტყვანი ცოდვისანი გულისაგან შენისა, განიბანენ ბილწებანი იგი ცრემლითა და სულთქმითა; უკეთუ გიგინებიეს და შეურაცხ-გიყოფიეს მოყვასი, პატივ-ეც და კეთილი უყავ. თავს იდევ შეურაცხება და გინება შენცა, და აკურთხევდ მაგინებელთა და ძვირის მეტყველთა შენთა. ესე არს ნაყოფი ღირსი სინანულისა, მოქცევა ბოროტისაგან და ქმნა კეთილისა, რამეთუ არა კმა არს აღმოწვდა ისრის პირისაგან ხოლო ისრის პირისა წყლულებისა მისგან, არამედ წამლისაცა ჯერ არს დადებაი; უკეთუ შვებითა და მთვრალობითა წარგიხდიან გარდასრულნი დღენი შენნი, მოიგე მარხვაი და წყალსა იხმევდე, რათა ვნება იგი მთვრალობისა აღმოფხვრა; უკეთუ თვალითა ვნებულითა მიგიხედავნ განცდად სიკეთესა პირისასა, აღვირ ასხენ თვალთა ყოვლად არა ხედვად ბოროტად დედათა. ესრეთ თუ ყოფდე, იქმნე აღმასრულებელ სიტყვისა მის, ვითარმედ "მოიქეც ბოროტისაგან და ჰქმენ კეთილი". და კვალად "დააცხვრე ენაი შენი ბოროტისაგან და ბაგენი შენნი ნუ იტყვიან ზაკვასა". ესრეთ შეიწირავს ღმერთი სინანულსა შენსა და არა გარე მიიქცევს პირსა მისსა შენგან. ხოლო რაი არიან (მიზეზნი) პირისა მისისა მიმქცეველი ჩვენგან? ესე იგი არს: ამპარტავნება, ზვაობა, ანგაჰარება, მრისხანება, შური, ნაყროვანება და სხვანი მსგავსნი ამათნი. რამეთუ ესე ვითართა მათგან გარე მიიქცევის უფალი და მტერობა ღმრთისა არს ესე ვითარნი საქმენი. აწ უკვე, საყვარელნო, გარე-მიმქცეველნი პირისა მისისა საქმენი ჩვენგან გარე მივაქცივნეთ და სინანულითა შევუვრდეთ უფალსა. და ვევედრებოდეთ ცრემლითა მხურვალითა, რათა მოგვიტევნეს ცოდვანი ჩვენნი და ღირს ვიქმნნეთ განრინებად სატანჯველთა მათ საუკუნეთა, რომელნი ელიან ცოდვილთა უნანელთა, და უფროსად ღირს ვიქმნეთ განწმენდილითა პირითა ხილვად პირსა მას გამოუთქმელსა, და საუკუნეთა კეთილთა მივემთხვივნეთ ყოველნი მადლითა და კაცთ-მოყვარებითა უფლისა ჩვენისა იესო ქრისტესითა, რომლისა თანა მამასა შვენის დიდება სულით წმიდითურთ, აწ, და მარადის, და უკუნითი უკუნისამდე, ამი
როგორც ყოველ სნეულებას აქვს თავისი წამალი, ისევე ყოველ ცოდვას აქვს კურნება - სინანული
ყველასათვის ყოველდღე ილოცე, მოიპოვე სულის მშვიდობა, რათა არავინ შეურაცხყო და არც შენ თვითონ გეწყინოს ვინმესგან შეურაცხყოფა. მაშინ კი ღმერთი მოგცემს სინანულის ცრემლს