სინანული - ციტატები, გამონათქვამები
სინანული - ციტატები, გამონათქვამები სინანული, გამონათქვამები, ციტატები
სინანული დოვლათიანი ნაყოფია, საყვარლებო, და ამასთანავე, სავსე მჭელეულებად აღუვლენს ღმერთს თავისსავე მონაგარს - ქველმოქმედებას. სინანული ნაყოფიერი მინდორია, მუდამდღე რომ მუშავდება. იგია ხე ცხოვრებისა, რადგან ცოდვით მკვდარ ადამიანებს აღადგენს. მასზეა დამყნობილი ყოველგვარი ზეციური განწესება, ვინაიდან სინანული ღმრთეების თანაზიარია. ღმერთი განცხრება მისით, როგორც თავისი შემოქმედების ძალით, რადგან იმ ადამიანებს, ვის წარწყმედასაც ცოდვა ცდილობს, ის საღმრთო დიდებისთვის აღადგენს. სინანული ღვთის უდანაკლისო ჭურჭელია - ადამიანთა სულებს მოსვრისგან იფარავს. ის კეთილმსახური შემკრებია - ღმერთს ადამიანებს შესძენს და ცოდვილებს მასთან შემოჰკრებს
თავის თავის გლოვა და მწუხარება გვმართებს მუდამ ჟამს, რადგან ჩვენი ცხოვრების შენაერთი დღითიდღე იშლება. დღეები გამალებით რბიან, რათა წუთისოფლიდან გაგვიყვანონ; ჩვენ კი სიკეთის აღსრულებას არ ვეშურებით, ვიდრე წუთისოფელში ვართ. ეს დიდად სამწუხაროა, რადგან ჩვენი სიცოცხლის დღეებს აკლდება და ცოდვებს ემატება; ჩვენი ცხოვრება მიედინება და ჩვენი ცოდვა-დანაშაული მრავლდება. ცხოვრება უსახურავო სახლს ჰგავს, მყისვე რომ ირღვევა
როგორც ჩვენი ცხოვრების დღეებს აკლდება, ჯერ-არს, რათა ჩვენც ასევე დავაკლდეთ ჩვენს ცოდვებს, მაგრამ ცხოვრება გვეპარება და ჩვენ ამას ვერ ვაცნობიერებთ. დღეები და ღამეები აჩქარებით მიმიქრიან ჩვენი ცხოვრების შესამცირებლად და გვათამაშებენ ჩვენ, როგორც ბავშვები თამაშობენ ბურთს: გადაუგდებს ერთი - გადმოუგდებს მეორე. დღე ღამეს მიგვაგდებს, და ღამე - დღეს. შორ გზაზე მივდივართ და ფეხსაცმლისა და საგზლისთვის არ ვზრუნავთ, რადგან ქონების შეძენა გვნებავს, შენაძენის სიხარული გვაცდუნებს და იმ გზის საგზლისთვის არ ვწუხვართ.
მაგრამ იცოდეთ, ჩვენს ცხოვრებას აკლდება და ჩვენ გონს ვერ მოვგებივართ. დღეს იმდენი დრო აღარ დაგვრჩა, რამდენიც გუშინ გვქონდა, რადგან დააკლო მას ღამემ, რომელიც მოდის და მიდის; შენ კი დაუდევარი ხარ და ამას ვერ გულისხმა-ჰყოფ. ცხოვრება ხელიდან გეცლება და სინანულს არ ემატება. მთელი შენი ქონება, რაც გაბადია, რაც გაბადია, ყოველივე რომ გაყიდო შენი სიცოცხლის დღის შესაძენად, ჯერ კიდევ გუშინ შენს განკარგულებაში რომ იყო, ვერ შეიძენ, რადგან გუშინდელ დღესთან ერთად წავიდა და უკან აღარ დაგიბრუნდება. წყარო წყაროსთავს არასოდეს დაუბრუნდება და არც მზე მოიქცევა სამხრეთიდან აღმოსავლეთისკენ; არც ვარსკვლავები დაბრუნდებიან უკან, არც ქმნილებათა მოძრაობა დაცხრება... და ყოველივე ეს, წუთისოფლიდან გასვლას გაუწყებს
დღე საწუთროდან მსწრაფლ განსვლას გიხმობს, ამგვარად: "სწრაფად გადი ჩემგან", და ღამე სამკვიდრებლის დატოვებას გიბრძანებს. დრო გეუბნება: "გაათავისუფლე აფგილი". ცისკარი გდევნის ვიდრე მწუხრამდე და ღამე გდევნის გათენებამდე. ესენი არ დაცხებიან, ვიდრე ცხოვრებიდან არ გაგაძევებენ. რატომ გძინავს ასე უგუნურად, შენი მტრები და შენი სულის მეძიებლები ფხიზლობენ და გამალებით ცდილობენ შენს გაყვანას ამ ქვეყნიდან! დრონი სწრაფად გადასცემენ შენს თავს ერთიმეორეს - წინა ჟამი უკანას. დღეები და თვეები თავიანთი ძალის შესაბამისად აკლებენ დროს შენს ცხოვრებას და წელიწადი დიდ ნაწილს მოარღვევს შენი ცხოვრების ნაშენებს. შენი მდევარი სწრაფია, მრავალია და მყისვე აკლებს შენს დღეებს, რომლებიც დათვლილია. შენი ცხოვრება ჟამიერია და მიდრეკილია, როგორც წყალი ჩანჩქერში, და როგორც აჩრდილი მზის დასვლისას. სინანული ამაოდ ქცეულა შენთვის, ის განშორებულია შენგან, ცოდვა კი ახლოს არის. შენ ყოველდღიურად აღასრულებ მას და ამბობ: ხვალ მოვინანიებ. "ხვალ" კი ფრიან შორს არის შენგან და ვაითუ არც დადგეს. რომელ დღეს აპირებ მონანიებას, გვითხარი, რომ ჩვენც ვიცოდეთ ის დღე და შენთან ერთად გავიხაროთ. შენ მიერ აღთქმული დღე რომ დადგება, შენ მაშინაც დააყოვნებ სინანულს. მრავალმა დღემ განვლო ბოროტმოქმედებაში და შენი დღე აღარ მოიწია. მრავალი ჟამი იცვალა, შენი სინანულის ჟამი კი აქამდე არ ჩანს
ვინც თავს იმართლებს, იგი საკუთარ თავს სინანულისაგან განაშორებს
უფალს ისე არ განარისხებს ჩვენს მიერ ჩადენილი ცოდვები, როგორც ის, რომ არ გვსურს შევიცვალოთ
შორს არის სინანულის დგე. როდემდე მოველოდეთ მას, ან როდი ვიმედოვნებდე მის მოსვლას? ვშიშობ, ვაითუ სიკვდილმა მოგიტაცოს და ვეგარ აგასრულო ის სიქველე, რასაც განიზრახავ და რისთვისაც ემზადები, ახლავე იმოქმედე, ამ საათსვე ისწრაფე და აგასრულე. თუ სიკეთის გულისსიტყვა დაიბადება შენს გულში, ნუ დაიძინებ, სანამ მის აღსრულებას არ შეუდგები, რდგან შენი ცხოვრების დღეთა სიმრავლე შენზე არ არის დამოკიდებული და არც მათი რიცხვი იცი. არ იცი როდის მოიწევა შენი სიკვდილი, და ვინ იცის, ეგებ უკვე მოგადგა კიდეც კარზე. რათომ ახლავე არ შეუდგები სიკეთის ქმნას? შენ ხომ არ იცი, რა გემართება ამაღამ? ისწრაფე სანამ წაქცეულხარ, გაიქეცი, რომ არ დაგეწიონ, აჩქარდი, რათა საპყრობილეში არ ჩაგაგდონ. ამ დრომდე ემზადები და, ჩვეულებისამებრ, სინანულს იქადი, სინამდვილეში კიროდის მოიცლი? მოდი, ზგვარი დაუდე სიკვდილს, ჟამი განუჩინ ე და უბრძანე, ახლოს არ მოგეკაროს მანამ, სანამ შენ თვითონ არ მიუვლენ ვისმე და მოუხმობ. უთხარი სიკვდილს, არ მოგეახლოს, ვიდრე შენ თვითონ არ უბრძანებ! ალბათ ფიქრობ, რომ ცოდვით გაძგებ ი და როცა დაბერდები, მაშინ ინებებ სინანულს, შეინანებ და სიკვდილს მაშინღა მოუწოდებ. და თუ შენი ნებართვის გარეშე მოვა, ნუ წაჰყვები და ნურარად შერაცხავ მას. თუ ამის შემძლე ხარ, მაშინ მეც არ გაჩქარებ სინანულს. მაგრამ ჩეშმარითად იცოდე, სიკვდილი შენს სიტყვებს არ შეიწყნარებს და არც შენი შეძლებისა და ძალაუფლებისა ეშინია; არც შენი ჭაბუკური მშვენიერების გამო აყოვნებს და არც შენს ბავშვობას ერიდება; არც შენს სპეტაკ ჭაღარას სცემს პატივს; არც მდიდარი აძრწუნებს, არც გლახაკის ვედრება ესმის და არც შენს სიტყვებს დაიჯერებს, რადგან მრავალგზის აღუთქვი სინანული და შენს აღთქმას უღალატე. აქამომდე არ შესდგომიხარ სინანულს და ვაითუ, შესაძლებლად არც მიგაჩნია მონანიება. როდის იწყებ, როდის შეუდგები, არ ვიცი. აი ყოველდღე იქადი და ემზადები სინანულისთვის, სინამდვილეში კი არ ინანიებ. ამიერიდან დააცხრე სინანულით ქადილი, მიატოვე მომზადება და სინამდვილეში მოინანიე. იხილე და მისწვდი გონებით, რა მხურვალედ ისწრაფიან დღეები და ღამეები და შეუჩერებლად აღასრულებენ თავიანთ "საქმეს"; არც იქადიან, არც ემზადებიან თავიანთი საქმის აღსრულებისთვის, არამედ დუმილით აღასრულებენ მათთვის განწესებულს. თუ მზე ნათელს აღგვითქვამს მხოლოდ და სინამდვილეში არ მოგვფენს ნათელს, მხოლოდ ქადილი მისი ვერ განანათლებს წუთისოფელს. და თუკი ცისკარი ამობრწყინებას აღგვითქვამს და არ ამობრწყინდება, რა უნდა ვქნათ: ღამის სიბნელე არ განგვეშორება ჩვენ მანამ, ვიდრე ცისკარი არ ამობრწყინდება
სიტყვის თქმა კი არ არის უმთავრესი, არამედ - მისი აღსრულება. მოციქული ამბობს, რომ "სარწმუნოებაი თვინიერ საქმეთა მკუდარ არს" (იაკ. 2,20). ამიერიდან ლაპარაკისგან თავი შეიკავე და სინამდვილეში შეინანე, რადგან დღევანდელი დღე შენს ხელშია, ხვალინდელი კი - არავინ უწყის, ვისი იქნება, და ვაითუ შენი დამფლველების ფეხები შენს კარს მოადგნენ. ნუ დაფლავ დღევანდელ დღეს, სანამ შენს ცოდვებს არ დაფლავ
მურში ნუ გაატარებ ამ ღამეს, ვიდრე შენს ცოდვა-ბრალს არ შემურავ. ნუ დახუჭავ თვალებს დასაძინებლად, ვიდრე გონებას ღვთის მიმართ არ აამაღლებ ლოცვისვის. იხილე, რა სწრაფად გადის დღე. ისწრაფე, რომ მასთან ერთად გაატანო წარსულს შენი უკეთურებაც. ღამით განეშორე ცოდვას და განთიადისას ყველას უჩვენე შენი ქველმოქმედება, და არა ქველმოქმედებისთვის მზადება. სანამ მომზადებას შეუდგებოდე, მანამდე იწყე სიკეთის ყოფა. შენი სიტყვა დაე, ჭეშმარიტი იყოს და შენს ცხად ქმედებებში გამოვლინდეს. სიკეთის გულისსიტყვა თუ მოგივა საღამოს, ღამითვე შეუდექი და საქმედ აქციე. და თუ ღამით მოგივა, მზის ამოსვლისთანავე იწყე ქველმოქმედება; ნუ დააყოვნებ მის აღსრულებას მზის დასვლამდე, ისწრაფე და აღასრულე. ურგებისთვის ნუ დაშვრები და სარგებლის მოხვეჭაში დაუდევრობას ნუ გამოიჩენ. შენი გონება მღვიძარე ნუ იქნება წარმავალისთვის და მძინარე წარუვალისთვის. გახსოვდეს, შენი ცხოვრება მსწრაფლწარმავალია და სიკვდილი მსწრაფლმომავალი. დრო სწრაფად ილევა, კაცთა მოდგმა ერთიმეორეს დევნის და წუთისოფლის გზა ადამიანების სვლას ეშურება
წლები ისწრაფიან, რათა წუთისოფლიდან გაგაძევონ; არაფერი აყოვნებს და აშორებს შენს განსვლას საწუთროდან, შენი სინანულის დღის გარდა, რადგან მან არ ინება მოსვლა. არამედ განდგომილია იგი, განშორებულია შენგან და საერთოდაც, მგონი, წუთისოფლის მიღმაა. დღეები გარდასულან, შენი დღე კი არსად ჩანს. იქნებ ფიცხელია იგი და ჟამთა უღლის ქვეშ ქედის მოდრეკა არ ნებავს, რომ თვეების დღეთა საფლავში შეირაცხოს. და შენ ამაოდ იქადი