ჟამია, ვდარდობ გაფრენილ წუთზე, რომელიც უკან აღარ ბრუნდება... და მაშინ თვალში ჩამხედოს თუნდ მზემ, მე

ჟამია, ვდარდობ გაფრენილ წუთზე,

    რომელიც უკან აღარ ბრუნდება...

    და მაშინ თვალში ჩამხედოს თუნდ მზემ,

    მე ამის გამო ფიქრით ვბრუნდები.

    წუთი მოწყვეტილ ვარსკვლავს მაგონებს, თავის ადგილს რომ ვეღარ პოულობს,

    რომელსაც უყვარს უსასრულობა

    და უსასრულოდ დამოგზაურობს...