ყველა ადამიანს, განსაკუთრებით კი ქალებს, დიდი სურვილი აქვთ, რომ გარეგნულად ღირსეულად და მოსაწონად გამოიყურებოდნენ, მაგრამ უნდა გვახსოვდეს, რომ ქრისტიანის მშვენიერება და სამკაული მისი შინაგანი ღირსება და სათნოებაა.
სიმდიდრე, დიდება, სიამოვნებანი ამაოა, რადგან სააქაოს რჩება. გულმოწყალება, მოთმინება, უბოროტობა და საერთოდ ყველა სათნოება ამაო არ არის, ისინი სამომავლო ცხოვრებაში გამოგვყვებიან.
საკმარისი არ არის ქრისტიანი ცოდვებს არ იქმოდეს, ამავე დროს სათნოებაც უნდა ჰქონდეს; სულის საცხოვნებლად მარტო ის არ ეყოფა, თუ მტაცებელი არ არის, არამედ მოწყალებაც უნდა ჰქონდეს; მცირეა, თუ სიცრუე არ უყვარს, სიმართლისათვის თავდადებული...
იხილეთ სრულად
საკმარისი არ არის ქრისტიანი ცოდვებს არ იქმოდეს, ამავე დროს სათნოებაც უნდა ჰქონდეს; სულის საცხოვნებლად მარტო ის არ ეყოფა, თუ მტაცებელი არ არის, არამედ მოწყალებაც უნდა ჰქონდეს; მცირეა, თუ სიცრუე არ უყვარს, სიმართლისათვის თავდადებულიც უნდა იყოს; არა თუ მხოლოდ მემრუშე არ უნდა იყოს, არამედ გულშიც კი უწმინდური აზრი არ უნდა გაივლოს (II, 5).
სათნოებას ეჟვანი როდი აბია, რომ შემოჰკრა და შეიტყო მასზე. სათნოების ეჟანი შემწყნარებლობა, სულგრძელობა და მოთმინებაა. ყოველივე ეს მონაზვნისა და ყოველი ქრისტიანის სამკაულია.
ადამიანის არსების ძირითადი თვისება მარადისობა-უკვდავებაა. ამ თვისების გამოძახიალია მისი მარად წინსვლისკენ ლტოლვა. ვონმე ადამიანი მიწევნილია იმ გულ-სავსების საზომზე, რომ კიდევ არ ნდომობს უმჯობესობა და წინ ხედვა უფრო უკეთესობისა გა...
იხილეთ სრულად
ადამიანის არსების ძირითადი თვისება მარადისობა-უკვდავებაა. ამ თვისების გამოძახიალია მისი მარად წინსვლისკენ ლტოლვა. ვონმე ადამიანი მიწევნილია იმ გულ-სავსების საზომზე, რომ კიდევ არ ნდომობს უმჯობესობა და წინ ხედვა უფრო უკეთესობისა გაუქმებულ იყოს მის შორის და ერთ წერტილზე ბედნიერების განსასვენებელში სუფევით დამყარებულ იყოს? ყველა დამათანხმება, რომ არ იქნება ისეთი კაცი ქვეყანაზე, არც ეუფებით, არც სიმდიდრით, რომელსაც კიდევ რაღაც უმჯობებისკენ, წინსვლისკ...
ცოდვილთა ტანჯვა კი ჯოჯოხეტში სხვა არა არის, თუ არა სიშორე ღვთისაგან. ეს არის მდგომარეობა საშინელი მწუხარებისა და განცდისა, ნეტარების დაკარგვით გამოწვეული.