ჩვენი ლოცვა და სხვა სულიერი ღვაწლიც კი სავსეა სიამაყით. ეპისკოპოსი ვარლაამ რიაშენცევი ამბობს: „თუ ადამიანის რომელიმე ღვაწლს ან კეთილ საქმეს საფუძვლად სიმდაბლე არ უდევს, სიკეთედ აღარ ჩაითვლება, მავნებელია კაცისათვის და უცხოა ღმრთის...
იხილეთ სრულად
ჩვენი ლოცვა და სხვა სულიერი ღვაწლიც კი სავსეა სიამაყით. ეპისკოპოსი ვარლაამ რიაშენცევი ამბობს: „თუ ადამიანის რომელიმე ღვაწლს ან კეთილ საქმეს საფუძვლად სიმდაბლე არ უდევს, სიკეთედ აღარ ჩაითვლება, მავნებელია კაცისათვის და უცხოა ღმრთისთვის“. იქნებ ზოგიერთი თქვენგანი უფრო ხშირად დადის ტაძარში და შინაც მეტს ლოცულობს, იქნებ კეთილი საქმეც აღასრულა მოყვასისათვის, მაგრამ ერთხელ მაინც თუ მოსვლია აზრად, რომ ეს საქციელი დამსახურებაა ღმრთის წინაშე, ყველაფერი და...
„ჩვენ მივეჩვიეთ ისეთ აზროვნებასა და ცხოვრებას, რომ მთავარ საყრდენად ჩვენი საქმეებისა დავისახოთ საკუთარი გონება და ძალ–ღონე და ვიბრძვით, ვცდილობთ ვაკეთოთ რაიმე კარგი, კეთილი და არაფერი გამოგვდის!“ (ღირსი მამის ბორის ნიკოლაევსკის სა...
იხილეთ სრულად
„ჩვენ მივეჩვიეთ ისეთ აზროვნებასა და ცხოვრებას, რომ მთავარ საყრდენად ჩვენი საქმეებისა დავისახოთ საკუთარი გონება და ძალ–ღონე და ვიბრძვით, ვცდილობთ ვაკეთოთ რაიმე კარგი, კეთილი და არაფერი გამოგვდის!“ (ღირსი მამის ბორის ნიკოლაევსკის საუბრებიდან, 1951 წ.). ეს იმიტომ ხდება, რომ დაბრმავებულები ვართ ამპარტავნებით და გვავიწდება, რომ სათნოებათა კიბეზე პირველ საფეხურს სიმდაბლე წარმოადგენს.
სიამაყის გამო არავის მორჩილება არ გვინდა, იმისიც, ვის წინაშეც ვალდებულნი ვართ: არ ვემორჩილებით მშობლეს, ხელმძღვანელებს, თვით მოქალაქეთა თანაცხოვრების საერთო წესებს. რას მიქვია ავტორიტეტი, როცა მხოლოდ საკუთარი აზრი მიგვაჩნია სწორად...
იხილეთ სრულად
სიამაყის გამო არავის მორჩილება არ გვინდა, იმისიც, ვის წინაშეც ვალდებულნი ვართ: არ ვემორჩილებით მშობლეს, ხელმძღვანელებს, თვით მოქალაქეთა თანაცხოვრების საერთო წესებს. რას მიქვია ავტორიტეტი, როცა მხოლოდ საკუთარი აზრი მიგვაჩნია სწორად და ყველგან გვინდა მისი გატანა. თუ ვინმე სიტყვით მაინც შეეხეო ჩვენს ზვაობას, რა გაგვაჩერებს, თუნდაც მოჩვენებითი სიმდაბლის გამო, იქამდე ვილაპარაკებთ, ვიდრე ბოლომდე არ ვიტყვით სათქმელს. ეს კიდევ რაა, მერეც დიდხანს ვერ დავწ...
ამაყი ადამიანი თავის თავს აქცევს კერპად და უპირატესად მას ემსახურება. მრავალი ჩვენგანი თავის თავს უწყინარ და მშვიდ ადამიანად თვლის. ვითარცა ხე მისი ნაყოფით, სიამაყე საქმით გამოიცნობა. განა თითოეულ ჩვენგანს არ სურს პატივი, ქება–დიდ...
იხილეთ სრულად
ამაყი ადამიანი თავის თავს აქცევს კერპად და უპირატესად მას ემსახურება. მრავალი ჩვენგანი თავის თავს უწყინარ და მშვიდ ადამიანად თვლის. ვითარცა ხე მისი ნაყოფით, სიამაყე საქმით გამოიცნობა. განა თითოეულ ჩვენგანს არ სურს პატივი, ქება–დიდება? მრავალი თქვენგანი ფიქრობს: არც პატივს ვეძებ, არც დიდებას, არც ქებასო. მაშინ რატომ ვერ დაგითმენია მცირეოდენი საყვედური, თუნდაც ერთი შენიშვნაც ისე, რომ არ გაჯავრდე და არ განრისხდე? ამის მიზეზი შემდეგია: თითოეულს სჯერა...
განაგდე შენგან ვნებაი ამპარტავნებისაი, რამეთუ ეშაკი არს, რომელიცა ყოვლისა პირველად შთავარდა სიღრესა ამპარტავნებისასა და წარწყმიდა ყოველი კეთილი თვისი. იყავ შენ მდაბალ არა სიტყვით, არამედ საქმით, და უწყოდე, რამეთუ ღმერთი შეჰმუსრავს...
იხილეთ სრულად
განაგდე შენგან ვნებაი ამპარტავნებისაი, რამეთუ ეშაკი არს, რომელიცა ყოვლისა პირველად შთავარდა სიღრესა ამპარტავნებისასა და წარწყმიდა ყოველი კეთილი თვისი. იყავ შენ მდაბალ არა სიტყვით, არამედ საქმით, და უწყოდე, რამეთუ ღმერთი შეჰმუსრავს ამპარტავანთა, ხოლო მდაბალთა მოსცის მადლი ესე - განგებაი გონიერი, ოდეს ქმნეს კაცმან კეთილი და არა აღზუავნეს. აწ უკუე ისწრაფე, რომელ დააჯერო ღმერთი და არა კაცნი, რაითა მიიღო ქებაი ღმრთისაგან და არა კაცთაგან. იხილე და ნუ გ...
ჩვენ მორწმუნეები ვართ, ქრისტიანები, მაგრამ შეიძლება ჩვენც ვიყოთ ბრმები. ადამიანს აბრმავებს ამპარტავნება. იოანე ღმრთისმეტყველის "გამოცხადებაში" სულიწმიდა ამპარტავნებაში ამხელს ლაოდიკიის ეკლესიის ეპისკოპოსს: "შენ ვერ გულისხმა-ჰყოფ, ...
იხილეთ სრულად
ჩვენ მორწმუნეები ვართ, ქრისტიანები, მაგრამ შეიძლება ჩვენც ვიყოთ ბრმები. ადამიანს აბრმავებს ამპარტავნება. იოანე ღმრთისმეტყველის "გამოცხადებაში" სულიწმიდა ამპარტავნებაში ამხელს ლაოდიკიის ეკლესიის ეპისკოპოსს: "შენ ვერ გულისხმა-ჰყოფ, რამეთუ შიშველი და ბრმა ხარ". ამპარტავნება ადამიანს ღმრთისაგან აუცხოებს
ყოველი ჩვენგანის გვერდით დგას მაცდური, დემონი. ჩვენ ყველა თითქოს უფსკრულის პირას, სულიერი საფრთხის წინაშე ვდგავართ. ამპარტავანს ეს ავიწყდება. იგი ჰგავს ავადმყოფს, რომელსაც თავი ჯანმრთელი გქონია. მისი ტრაგედია ისაა, რომ დემონის ძალ...
იხილეთ სრულად
ყოველი ჩვენგანის გვერდით დგას მაცდური, დემონი. ჩვენ ყველა თითქოს უფსკრულის პირას, სულიერი საფრთხის წინაშე ვდგავართ. ამპარტავანს ეს ავიწყდება. იგი ჰგავს ავადმყოფს, რომელსაც თავი ჯანმრთელი გქონია. მისი ტრაგედია ისაა, რომ დემონის ძალაუფლების ქვეშ ექცევა და მისი ყურმოჭრილი მონა ხდება. წმინდანები მრავალგვარი ნიჭით იყვნენ დაჯილდოებული, მაგრამ იცოდნენ, რომ ნიჭი ღმრთისგანაა, საკუთარი თავი კი უღირსად მიაჩნდათ. ჩვენ ყველაფერი ჩვენი გვგონია. ამჟამად აშკარად...
ამპარტავანი ადამიანის განსახიერებები იყვნენ ძველი ფარისევლები. საეროდ, სახარებაში ჩვენ ჩვენი ყველა კითხვის პასუხს ვიპოვით, თუკი ყურადღებით წავიკითხავთ. პარისევლები მოელოდნენ მესიას, მაგრამ როცა იგი მოევლინა ქვეყანას, არ სცნეს. რატ...
იხილეთ სრულად
ამპარტავანი ადამიანის განსახიერებები იყვნენ ძველი ფარისევლები. საეროდ, სახარებაში ჩვენ ჩვენი ყველა კითხვის პასუხს ვიპოვით, თუკი ყურადღებით წავიკითხავთ. პარისევლები მოელოდნენ მესიას, მაგრამ როცა იგი მოევლინა ქვეყანას, არ სცნეს. რატომ? - მათ, არსებითად არ სჭირდებოდათ მხსნელი, ვერ გრძნობდნენ თავიანთ საერთო საკაცობრიო დაცემას, სინანულის აუცილებლობას. ამიტომაც ქრისტე - სიყვარულისა და სინანულის მქადაგებელი - მათში მხოლოდ გაღიზიანებას იწვევდა, რაც შემდე...
