მტრობა - ციტატები, გამონათქვამები
მტრობა - ციტატები, გამონათქვამები მტრობა, გამონათქვამები, ციტატები, ამონარიდები
აწ უკუე გვიღირს ჩუენ დამარხვაი ყოველთა მცნებათა ღმრთისათაი და უფროისღა, რომელსა-იგი გუამცნებს, რაითა არა გუესუას ჩუენ მტერი ქუეყანასა ზედა და არცა ვის ზედა გულძვირ ვიყუნეთ ყოლადვე. არამედ უკუეთუ შეგუემთხვიოს ჩუენ შფოთი და მწუხარებაი ძმათაგან, მუნთქუესვე დავეგნეთ. რამეთუ ვითარცა მეძავნი და მგმობარნი ვერ შემძლებელ არიან ზიარებად ტაბლასა ამას სამღვდელოსა, ეგრეთვე რომელსა მტერი ესუას და გულ-ძვირობაი ეპყრას გულსა შინა თვისსა, ვერ შემძლებელ არს შუებად წმიდათაგან საიდუმლოთა, და ნუ უკუეცა რომელმან-იგი ისიძვა და იმრუშა და აღისრულა გულის-თქუმაი თვისი და მუნთქუესვე შეინანა ცოდვაი იგი თვისი. უკუეთუ განიღვიძოს და განიფრთხოს დაცემულობისაგან თვისისა აჩუენოს შემდგომად მისა მხურვალე სარწმუნოებაი და სინანული, პოვოს მან განსუენებაი და ნუგეშინისცემაი და შემდობაი. ხოლო რომელსა გულძვირობაი თანა აქუს, იგი მარადის ყოველთა ჟამთა ცოდავს, რომლისა შენდობისა ღირს ვართ. უკუეთუ ნებითა ჩუენითა მივსცნეთ თავნი ჩუენნი ესევითარსა მხეცსა ბოროტსა, რომელ არს ძვირის ხსენებაი, ვითარ გნებავს, ვითარ სახიერ და მოწყალე გექმნას შენ უფალი, ვინაითგან შენ მოყვასსა შენსა ზედა გულმანკიერ ხარ და ძვირსა იხსენებ. გაგინაა მოყუასმან შენმან? მოიხსენე შენცა, რამეთუ მრავალგზის აგინე ღმერთსა საქმითა შენითა ბოროტითა, და რაი შეტყუებაი არს უფლისა და მონისა. ეგრეთვე უკუეთუ სადამე გაგინა, ნუკუე ბოროტი რაიმე უყავ და აღაშფოთე და იძულე გინებად შენდა. ხოლო შენ აგინებ უფალსა შენსა, რომელმან არაი ოდეს შეგცოდა შენ და არცა უსამართლოი გიყო, არამედ შენწე არს შენდა ყოველთა დღეთა კეთილისათვის
მოყვარე მტერი ყოვლისა მტრისაგან უფრო მტერია
სწავლა მგ. არა ბოროტის ყოფისათვის
ძმანო ჩემნო საყვარელნო! ნუმცა ოდეს განვიზრახავთ ბოროტსა სხვისათვის, რამეთუ გულსავსე იყვენით. რომელნი ამას იქმოდეთ, თავთა თვისთათვის ჰლესთ მახვილსა, და უბოროტესად მოიწყლვით ხელითა თქვენითა. არამედ, უკეთუ ვინ შეგაწუხოს და გენებოს ნაცვლის მიგებაი, ნუ მიაგებ ბოროტსა, და (მოთმინებით) მიგიგიეს, უკეთუ კულა ბოროტი იყო, არა მიგიგიეს. და ნუ ჰგონებ, თუ ცუდად ვიტყვი სიტყვასა ამას, რამეთუ ჭეშმარიტ არს ესე. და უკეთუ იტყვი, თუ ვითარ იყოს ესე, ისმინე თუ ვითარ, რაჟამს არს ავნო, მაშინ ღმერთი იქმნების მიმგებელ ბოროტის მყოფელისა მის შენისა. ხოლო რაჟამს შენ თვით იწყო ბოროტის ყოფად მისდა, მერმე ღმერთი არღარა მას, არამედ შენ გემტერების, რამეთუ დახსენ სიტყვა იგი წერილისა, რომელი იტყვის: "ჩემი არს სასჯელი და მე მივაგო", იტყვის უფალი, რამეთუ, უკეთუ მონანი იყვნენ ჩვენნი და ურთიერთარს შეშფოთნენ და არა ჩვენდა მოვიდნენ სამართლისა სასჯელისა ყოფად, არამედ თვით იგინი განჰსჯიდნენ, არა შევსწუხნეთა? ხოლო უკეთუ ჩვენ ესრეთ ვართ, არა უფროსად ღმერთი იყოსა ესრეთ? რომელმან ბრძანა, ყოველივე სასჯელისა მისდა მიგდებაი, რამეთუ არა უგუნურება არსა, უკეთუ ესოდენსა სიბრძნესა და მორჩილებასა ჩვენ ღმერთსა არა ვაჩვენებდეთ, რაოდენსა ჩვენ მონათა ჩვენთაგან ვეძიებდეთ, ხოლო ამას ვიტყვი ჩვენთვის, რომელნი ესე მოსწრაფე ვართ ურთიერთ არს ბოროტის ყოფად, თუ არა ჭეშმარიტი ესე არს, რათა არა ოდენ ბოროტსა არა უყოფდეთ, არამედ სრულიად შეუნდობდეთ, და უფროსღა კეთილსა ვუყოფდეთ, რათა ჩვენცა მოგვცეს დიდი იგი ნაცვალი ამის კეთილისა, რომელ არს შენდობისა პოვნაი. რამეთუ მითხარღა, უკეთუ შეცოდებულსა მას რისხავ, შენ რადღა ჰსცოდავ და მასვე ბოროტსა შთავარდები? რამეთუ, უკეთუ გაგინა, შენ ნუღარა აგინებ მას, - თუ არა, თავსა თვისსა აგინებ, უკეთუ შეგაწუხა შენ, ნუღარა შეაწუხებ. თუ არა, არღარა გაქვს განყოფილება მისგან. უკეთუ რაიმე გავნო, შენ ნუღარა ავნებ, თუ არა - სარგებელი არღარა იყოს შენდა. არამედ ხარ ყოვლითურთ მსგავს მისსა. ესრეთ შემძლებელ ხარ შერცხვინებად მისისა, უკეთუ ყოველივე სიმშვიდით თავს იდვა და მოითმინო. ესრეთ შეუძლო დაწყნარებად გულისწყრომასა მისსა - მასცა დიდად არგო და თავსა შენსა უმეტესი სასყიდელი მოატყვა. რამეთუ ვერვის ძალ-უძს ბოროტითა ბოროტისა განკურნებაი, არამედ კეთილითა განიკურნების ბოროტი. ესრეთ ყოველთა მიმართ კეთილსა ვიქმოდეთ, საყვარელნო, რომელთა სული წმიდა მოგვიღებიეს, რომელნი სასუფეველსა ცათასა მოველით, რომელთადა ბრძანებულ არს ანგელოს ყოფაი, რომელთადა მოცემულ არიან ესე ვითარნი საიდუმლონი. ამისთვის გევედრები, ძმანო, აღმოვფხვრათ ჩვენთაგან გულის-წყრომა და მრისხანებაი, და მივუტეოთ შემცოდეთა ჩვენთა, და უფროსღა კეთილსა ვუყოფდეთ მათ, რათა ჩვენცა მოვიღოთ მოტევება ცოდვათა ჩვენთა, და მივემთხვივნეთ საუკუნეთა მათ კეთილთა მადლითა და კაცთ-მოყვარებითა უფლისა ჩვენისა იესო ქრისტესითა, რომლისა თანა მამასა შვენის დიდება სულით წმიდითურთ, აწ, და მარადის, და უკუნითი უკუნისამდე, ამი
სწავლა მბ. არა ბოროტის ყოფისათვის მტერთასა
საყვარელნო! აღმოვიკითხვიდეთ რა ქრისტეს ვნებათა, გონებათაცა შინა ჩვენთა დავნერგოთ გვირგვინი ეკლისა, სამოსელი კიცხევისა, ლელწამი იგი და ყვრიმლის ცემაი, ნერწყვა და კიცხევაი ფრიად სარგებელ გვეყოს, და არა განვრისხნეთ, რაიცა ვინ ბოროტი მოაწიოს ჩვენ ზედა, რამეთუ "არა არს მონა უფროს უფლისა თვისისა". ვითარ ეტყოდეს ქრისტესა ჰურიანი, ვითარმედ სამარიტელი ხარ და ეშმაკი არს შენთანა და სხვანი მრავალნი ესევითარნი? და მისთვის თავს იდვა ესე ყოველი მეუფემან, რათა ჩვენცა კვალსა მისსა შევუდგეთ. რამეთუ ესევე ასწავა მოციქულთა და ჩვენ ყოველთა.
მოვიგოთ უკვე საქმე ესე, საყვარელნო, რამეთუ არა რაი ესრეთ მოწყალე ჰყოფს ღმერთსა ჩვენ ზედა, ვითარ სიყვარული და მოთმინება, და არა ბოროტის ყოფა მტერთა. რაჟამს ვინმე გაგინოს, ნუ მას აბრალებ, არამედ ეშმაკსა, რომელმან აცთუნა იგი. ხოლო მას უფროსად სწყალობდე, რამეთუ ქრისტეცა შესწუხნა იუდასთვის. რაისათვის შესწუხნა მისისა წარწყმედისათვის?
ამისთვის ქრისტესა ჩვენცა ვჰბაძვიდეთ, რამეთუ, უკეთუ მას არა ვჰბაძვიდეთ, უმჯობეს იყო არა თუმცა შობილ ვიყვენით. რამეთუ სარწმუნოება ოდენ თვინიერ საქმეთასა არა კმა არს სასუფეველსა შეყვანებად ჩვენდა, არამედ უფროსად დასასჯელ იქმნების. რამეთუ მონამან, რომელმან იცოდის ნება უფლისა თვისისა და არა იქმოდეს, იგვემოს ფრიად. რაი უკვე სიტყვა მივუგოთ მეუფესა, რომელნი ესე შინაგან სასუფეველისა ქმნილ ვართ, და უხილავნი იგი გვიხილავნ? და ზიარ მაღალთა მათ საიდუმლოთა ქმნილ ვართ და უძვირეს წარმართთასა ვიყვნეთ? რამეთუ, უკეთუ მათ დიდებისათვის ამაოსა მოღვაწება აჩვენეს, ხოლო ჩვენ სასუფეველისა და ღმრთისათვის, და უფროსღა სულთა ჩვენთათვის არა ვაჩვენოთა? რამეთუ მათ მრავალგზის კაცთათვის სულნიცა თვისნი შეურაცხჰყვნეს. ხოლო ჩვენ მცირედისა ოქროისთვის სულსა წარვიწყმედთ, და არა შეურაცხვჰყოფთ ოქროსა ქრისტესთვის. და ამისთვის მრისხანენი ვართ და საქმენი საძაგელნი გვიყვარან. არამედ ნუმცა არს ესე ჩვენ ზედა! და განვაგდოთ უღელი ანგარებისა ჩვენგან, უფროსად მივუტევნეთ შემცოდეთა ჩვენთა, რათა ესრეთ კადნიერად წარმოვუდგეთ წინაშე საყდარსა ქრისტესსა, რომლისა არს დიდება თანა მამით და სულით წმიდითურთ, აწ, და მარადის, და უკუნითი უკუნისამდე, ამი
სწავლა მა. თავი იდ. არა ბოროტის ყოფისათვის მტერთასა
საყვარელნო! ჯერ არს ჩვენდა ქრისტიანეთა, რათა არა ძვირსა ვიხსენებდეთ ბოროტის მყოფელთა ჩვენთათვის, არამედ უფროსად ვსწუხდეთ მათთვის, რამეთუ ევნების უფროსად ბოროტისმყოფელთა და იგინი არიან ღირს ტირილისა ფრიადისა, ვიდრეღა (იგინი) რომელთა უყონ ბოროტი. რამეთუ ანგაარნიცა და ცილისმწამებელი თავთა თვისთა ავნებენ დიდად. ხოლო ჩვენ, ფრიად გვარგებენ, უკეთუ ჩვენ ოდეს გვინდეს. რამეთუ უკეთუ ვინ მიიტაცოს შენი და შენ მამდლობდე ღმერთსა, მრავალი სარგებელი მოგიღებიეს, მადლობისა მიერ, ხოლო მან მრავალი სასჯელი და ბრალი მოიგო. რამეთუ, დაღაცათუ უძლურ იყო შენ, და ვერ ძალ-გედვას ბოროტის ყოფად ბოროტის მყოფელისა შენისა. არამედ ძალგიძს განრისხებად და წყევად მისდა, და ძვირის ხსენებად. და უკეთუ არა ჰქმნე ესე, არამედ უფროსად ულოცო მას და აკურთხო იგი, მიიღო სასყიდელი. და ამის მიერ საცნაურ იქმნნეს, ვითარმედ დაღაცა თუმცა ხელგეწიფებოდა ხორციელადცა ვნებად, არა ავნებდი, რამეთუ, უკეთუ ულოცვიდე, აკურთხევდე ბოროტის მყოფელსა შენსა, მიემსგავსები ღმერთსა. ვითარცა იტყვის უფალი, ვითარმედ: "ულოცევდით ბოროტის მყოფელთა თქვენთა, რათა იყვნეთ მსგავს მამისა თქვენისა ზეცათასა". ხედავაა, რაოდენსა კეთილსა შევიძენთ, უკეთუ ვინებოთ (მოთმინება) ბოროტის მყოფელთა ჩვენთა მიერ? რამეთუ არა რაი ესრეთ მხიარულ ჰყოფს ღმერთსა ჩვენ ზედა, ვითარ არა მიგებაი ბოროტისა ბოროტისა წილ! რამეთუ არა თუ ბოროტისა ოდენ არა ყოფაი, არამედ უფროსად ლოცვაცა და კურთხევა ბოროტის მყოფელთა ჩვენთა ბრძანებულ არს ჩვენდა. რამეთუ ქრისტემან იხილე რაოდენი კეთილი უყო მიმცემელსა თვისსა იუდას: ფერხნი დაბანნა, ფარულად ამხილებდა, ტაბლასა თვისსა ზიარ ჰყო, ამბორის ყოფა მისცა და იგი არავე მოიქცეოდა. არამედ უფალი მასვე ზედა ეგო და კეთილის ყოფად არა დასცხრებოდა! არამედ გასწავო ("ქცევა") ძველისაცა ჰსჯულისა მონათა მიერ ღვთისათა. იხილე ნეტარი იოსებ, რომელი გამობრწყინდა სიწმიდითა, და უფროს სულგრძელებითა. რამეთუ განიყიდა უბრალოი, რომელი იგი მსახურებდა ძმათა თვისთა და კეთილსა უყოფდა; და შეასმინეს იგი ძმათა და იოსებ მერმეცა წარვიდა უდაბნოს, და მიართვა ძმათა თვისთა საზრდელი და ვერ ჰპოვნა. რამეთუ ეძიებდა, და არა მოიწყინა. და ვითარცა (რადგან) ძმაი იყო. ხოლო უწყალოთა მათ ძმათა ამას ყოველსა ზედა განჰყიდეს იგი. და დაემკვიდრაიოსებ მათ მიერ საპყრობილესა შინა. და არავე რაი ჰსთქვა ბოროტი ძმათათვის. და ამის შემდგომად მიიღო რა უფლებაი იოსებ, გამოზარდნა ძმანი თვისნი და მრავალთაგან ბოროტთა იხსნა იგინი. აგრეთვე, უკეთუ ჩვენ გვენებოს მოყვსისა ბოროტი, ვერ დაგვახრწევს სათნოებასა; გარნა მათ არა ესრეთ ჰყვეს, არამედ ბოროტი დასწამეს იოსებს, და ჩვენებისა მისთვის აყვედრებდეს და შთააგდეს მღვიმესა და იგინი სჭამდეს მის მიერ მოღებულსა საზრდელსა, ხოლო ძმასა თვისსა იოსებს ჰხედვიდეს მღვიმესა მას შინა შიშველსა და არა ეწყალოდა. რაიმცა იყო ამის საქმისა უძვირეს, ანუ რომელთა კაცის მკვლელთასა არა იყვნეს უბოროტეს? და მერმე აღიღეს და მისცეს კაცთა უსახურთა ბარბაროსთა. გარნა იოსებ იქმნა მეფე, არა თუ ოდენ ბოროტი იგი შეუნდო, არამედ ცოდვისა მისგანცა ძალისაებრ თვისისა განათავისუფლნა, და განგებულებად ღვთისა უწოდა საქმესა მას, და არა მათდა უკეთურებად. და რაი იგი იყო არა თუ ძვირის ხსენებით, არამედ ძმისათვის თვისისა სიყვარულით, და მერმე მოეხვია ძმათა თვისთა და ტიროდა მათ ზედა, მათ მიერ მოკლული იგი იოესებ, და ყოველნი იგი ეგვიპტედ შთაიყვანნა და ბევრეული კეთილი უყო მათ. ხოლო რაი სიტყვა გვაქვნდეს, რომელნი შემდგომად სჯულისა და ქრისტეს მოსვლისა, და უწინარეს სჯულისაცა ყოფილთა არა ვფბაძვიდეთ? ვინ მიხსნნეს ჩვენ სატანჯველთაგან? რამეთუ არა რაი არს უბოროეტეს ძვირის ხსენებისა, და ნაცვლის მიგებისა ბოროტის მყოფელთა, და ამას გამოაჩინებს თანანადები იგი ბევრეულისა ტალანტისა, რომელსა შეენდო და მერმე მიეხადა. რამეთუ შეენდო ღვთის კაცთ-მოყვარებისათვის და მიეხადა თვისისა უკეთურებისათვის. რამეთუ ჩვენ, საყვარელნო, მოყვასთა ყოველივე ცთომა შევუნდოთ ყოვლითა გულითა ჩვენითა და კეთილიცა ვუყოთ მათ, რათა მივემთხვივნეთ ღვთის კაცთ-მოყვარებასა და ჩვენცა მოგვიტევნეს ყოველნი თანანადებნი ჩვენნი, და საუკუნენი კეთილნი მოგვეცნენ მადლითა უფლისა ჩვენისა იესო ქრისტესითა, რომლისა არს დიდება თანა მამით, და სულით წმიდითურთ, აწ, და მარადის, და უკუნითი უკუნისამდე, ამი
ოდეს გენებოს, ჰოი კაცო, ბრძოლად ძმისა შენისა და მტერობად მისა, უწყოდე, და გულისხმაჰყავ, ვითარმედ ასოთაგანისა ქრისტესთა გნებავს ბრძოლაი. იხილე ვითარ იტყვის სახარებასა, ვითარმედ: არა არს ნებაი მამისა ჩემისაი ზეცათაისაი წარწყმედასა ზედა ერთისაცა მცირედისასა, და ანგელოზნი მათნი მარადის ხედვენ პირსა მამისა ჩემისა ზეცათაისა; ღმერთი მათთვის დამდაბლდა და მსგავს კაცდა იქმნა, ვითარცა მონაი, და ჯვარს-ეცუა. და შენ, ჰოი კაცო, კადნიერებითა და ამპარტავანებითა არად შეგირაცხიეს გლახაკნი და იკადრებ მოძულებად და ვნებად მათდა და მტერობად. და არათუ მათ მოიძულებ და ემტერები, არამედ ქრისტესა, რომელმან იგი ასოდ თვისა აღიარნა, ვითარცა იტყვის, ვითარმედ "მე ვარ ვენახი და თქვენ რტონი"