წმ. ეპისკოპოსი გაბრიელი (ქიქოძე) - ციტატები, გამონათქვამები

წმ. ეპისკოპოსი გაბრიელი (ქიქოძე) - ციტატები, გამონათქვამები წმ. ეპისკოპოსი გაბრიელი (ქიქოძე) |

ციტატები, ამონარიდები, გამონათქვამები

„წერილ არს, – სთქვა უფალმან, – სახლსა ჩემსა სახლ სალოცველ ეწოდოს, ხოლო თქვენ გიყოფიეს იგი ქვაბ ავაზაკთა“. საყდარი, ძმაო, მეტი არაფერი არ არის, მხოლოდ სახლი სალოცველი. მაშასადამე, როდესაც ემზადები საყდარში მისვლას, მეტი არაფერი არ უნდა გქონდეს გულში, მხოლოდ ლოცვა და ლოცვის სმენა. გარნა ვხედავ, როდესაც შენ მოხვალ საყდარში, სხვა რაღაც განზრახვა გაქვს გულში. წერილ არს, – სთქვა უფალმან, – სახლსა ჩემსა

განათლებულ ქვეყნებში ათასი და ბევრეული კაცი ერთად შეკრებულნი დიდსა საყდარსა შინა ესრეთითა დუმილითა და კრძალვითა სდგას და ლოცულობს, რომ უცებ შეხვიდე, იფიქრებ აქ არავინ არ არისო. ჩვენ საყდრებში კი მეტადრე სოფლებში, თუ ბევრი შეიკრიბა ხალხი, ისეთი შფოთი და ხმიანობა გაჩნდება, რომ სრულიად არავის არ ესმის ლოცვა, კითხვა და გალობა. კარგად რომ დაუკვირდე, იფიქრებ, ეს ხალხი ლოცვისთვის კი არ მოსულა, არამედ სალაპარაკოდ და ახალი ამბავის შესატყობელად. სუყველაზე უარესად კი დედაკაცნი იქცევიან. საუბედუროდ, თვით სამღვდელოთაც არ იციან კრძალვით დგომა საყდარსა შინა. მაშასადამე, არ შეუძლიათ ასწავლონ და მისცენ მაგალითი ერის კაცთა, და უთუოდ ეს უნდა იყოს უმთავრესი მიზეზი ამ სამწუხაროისა უწესოებისა. განათლებულ ქვეყნებში ათასი და ბევრეული კაცი

თუ ოდესმე, ძმაო ჩემო, სოფლის საყდარში დიდ დღესასწაულზე წირვას დაესწარი, გეხსოვნება, რა უწესოდ იქცევიან სოფლის მცხოვრებნი საყდარსა შინა. მეტად შეწუხდება კაცი, არა მოკლებული ქრისტიანულითა გრძნობითა, როდესაც იგი ნახავს, რა რიგად დგანან და იქცევიან საყდარში სოფლის მცხოვრებნი. ესრეთ იფიქრებს, რომ სრულიად არავის არ ახსოვს სად დგას და რისთვის მოსულა იქ. თუ ოდესმე, ძმაო ჩემო, სოფლის საყდარში დიდ

„სახლსა ჩემსა სახლ სალოცველ ეწოდოს, ხოლო თქვენ გიყოფიეს იგი ქვაბ ავაზაკთა“. თუ ვინმე ჩვენ ქრისტიანეთა შორის იფიქრებს, რომ ჩვენთვის არ არის საჭირო ესრეთი ფიცხელი შეგონება, ის ერთობ იქმნება შემცდარი. მართალია, ვაჭრობა, მეკერმლეობა, და ავაზაკობა არ მოხდება საყდართა შინა ქრისტიანეთასა; მრავალი გვაკლია ჩვენცა ამ შემთხვევაში და დიდად შორავს მოქცევა ჩვენი საყდართა შინა საღმრთოთა კანონთაგან. სახლსა ჩემსა სახლ სალოცველ ეწოდოს, ხოლო თქვენ

როდესაც მაცხოვარი შევიდა ტაძარსა მას ღვთისასა და გამოასხა ყოველი იგი გამსყიდველი და ყოველი, რომელი ისყიდდა ტაძარსა შინა და ტაბლები იგი მეკერმლეთა დაუქცია.. და რქვა: „წერილ არს, სახლსა ჩემსა სახლ სალოცველ ეწოდოს, ხოლო თქვენ გიყოფიეს იგი ქვაბ ავაზაკთა“. ვგონებ, ძმანო ჩემნო, რომ ესრედ ფიცხლად მისთვის მოიქცა აქ მაცხოვარი, რათა მტკიცედ შეაგონოს ურიათა მათ, რომ იგი დიდი ცოდვა არის უწესოდ ქცევა და შფოთი საყდარში და ვითარითა შიშითა და კრძალვითა ჯერ არს დგომა საყდარსა შინა ღვთისასა. როდესაც მაცხოვარი შევიდა ტაძარსა მას ღვთისასა

ახლაც შეიძლება, ძმანო ჩემნო, პატივისცემის და სიყვარულის განცხადება მისდამი (ქრისტესადმი), თუმცა იგი ხილულად არ არის ჩვენ შორის, გარნა ნაცვლად ნელსაცხებელისა, საიდუმლოითა ცრემლთა თვალისა შენისათა დაბანე ფერხნი უხრწნელისა ხატისა მისისა, ნაცვლად ხმისა პირისა შენისათა გულსა შინა შენსა საიდუმლოდ უღაღადებდე მას: „ოსანნა, კურთხეულ არს მომავალი მეუფე ჩვენი“. მხურვალითა გულითა და გრძნობითა მიეგებებოდე მაცხოვარსა მიმავალსა იერუსალიმად და თანაუვიდოდე მას განუშორებლივ გრძნობითა შენითა, ვიდრე გოლგოთამდე. ახლაც შეიძლება, ძმანო ჩემნო, პატივისცემის და

მართალია, ჩვენ ყოველნი მისნი (ქრისტეს) მორწმუნენი და მსასოებელნი ვართ, გარნა მაცხოვარი არ დაკმაყოფილდება გრილითა სარწმუნოებითა და გრძნობითა; იგი მოელის ჩვენგან ლაზარეს მეგობრობის გრძნობასა, მარიამის მხურვალე სიყვარულსა. მართალია, ჩვენ ყოველნი მისნი (ქრისტეს)

აწცა ეძიებს, ძმანო, მაცხოვარი ჩვენ შორის ერთგულთა თვისთა მეგობართა, მსასოებელთა და მოყვარეთა. ახლაცა სანუგეშოთ ეჩვენება მას, ოდეს ხედავს გულსა შინა ჩვენსა ისრეთსა მხურვალესა სიყვარულსა, ვითარცა ლაზარესა და დისა მისისასა. აწცა ეძიებს, ძმანო, მაცხოვარი ჩვენ შორის

ესრეთ ორად განიყვნენ ყოველნი თანამედროვენი იესოსნი; რომელნიც იყვნენ მაშინ გულწრფელნი, მართალნი და კეთილნი, ამათ შეიყვარეს იგი განუზომელად; ხოლო ბოროტთა, დრკუთა და მზაკვართა მოიძულეს იგი. ახლა, ამ ჩვენ დროებაში არ შეიძლებაა ვინმე დაემსგავსოს ამათ ბოროტთა? გარნა არიან რომელნიმე ჩვენ შორის ისრეთნი ერთგულნი მეგობარნი იესოსნი, ვითარცა ლაზარე ანუ ვითარცა მარიამ, დაი მისი, რომელმან თმითა თავისა თვისისათა წარხოცნა ფერხნი მისნი? ესრეთ ორად განიყვნენ ყოველნი თანამედროვენი

მაცხოვარმან, იცოდა რა წინათვე, რომელ მოიწია ჟამი მისი და არღარა მრავალი დღე დაშთებოდა იგი კაცთა შორის, მისცა ერთის მხრით მეგობართა და ერთგულთა მისთა უკანასკნელი შემთხვევა, რათა გამოსთქვან განუზომელი სიყვარული თვისი, ემსახურონ მას ძალისამებრ თვისისა, და მეორეს მხრით მტერთა და მოძულეთა მისთა მისცა უკანასკნელი სწავლა, რათა მოიქცენ იგინი და შეინანონ, უკეთუ შესაძლებელ იქმნებოდა მათთვის მოქცევა და შენანება. მაცხოვარმან, იცოდა რა წინათვე, რომელ მოიწია

წმ. ეპისკოპოსი გაბრიელი (ქიქოძე) |

1