სინანული - ციტატები, გამონათქვამები
სინანული - ციტატები, გამონათქვამები სინანული, გამონათქვამები, ციტატები
„წავაგე ჩემი ცხონების თამაში!“
ერთ მორჩილს მოძღვარი ძალიან უყვარდა და სრულ მორჩილებას აღასრულებდა. ერთხელ ისინი კარიესში წავიდნენ. იქ ყოფნისას მოძღვარი ავად გახდა და კელიაში დაბრუნება მოისურვა. მაშინ მორჩილმა ის მხრებზე მოიკიდა და ციცაბო მთაზე მრავალსაათიანი სიარულის შემდეგ კატუნაკიაში მიიყვანა, სადაც ცხოვრობდნენ.
მოგვიანებით ეს მონაზონი წმინდა ბასილის კელიის კრებულს დაუახლოვდა. იქაური მამები მარხვის გარეშე ეზიარებოდნენ. მან ბერის მიტოვება, იქ წასვლა და დარჩენა ისურვა. მიუხედავად იმისა, რომ დიდსქემოსანი იყო, სულიერი მამისგან სხვაგან წასვლა მოინდომა.
ბერი ეუბნებოდა:
– არ წახვალ.
– არა, წავალ, – პასუხობდა ის.
– შვილო, – ისევ უთხრა ბერმა, – ნუ წახვალ, აღდგომა ახლოვდება, დარჩი და ერთად ვიდღესასწაულოთ...
– არა, წავალ, – იმეორებდა ის.
ერთ დღესაც ბერმა მოთმინება დაკარგა და უთხრა: „ბოროტი ანგელოზი გდევდეს თან“. მეორე დღეს მორჩილს ცხვირზე დიდი ძირმაგარა გამოუვიდა და გაუსივდა. ბოლოს, თვითნასწავლ ექიმს, მამა არტემს მიმართა, რომელმაც თავის დროზე მამა იოსებიც და მეც გამოგვაჯანმრთელა. ექიმმა ძირმაგარა ნახა, მაგრამ ავადმყოფს ვერაფერი უშველა...
სამ-ოთხ დღეში გასიებამ იმატა, ძირმაგარა გასკდა და იქიდან ჩირქი გადმოდიოდა. მორჩილი სიკვდილის პირას იყო. მამები ეუბნებოდნენ: – „ქრისტეს სიყვარულისთვის, მოძღვარს შეურიგდი, შეგინდობს და მის კურთხევას თან წაიღებ“. – „არა!“ ამბობდა და მრისხანებდა, როგორც ეშმაკეული. თუმცა ბოლოს, სანამ სული ამოუვიდოდა, მკერდში ცემა და ამ სიტყვების ძახილი დაიწყო: „წავაგე, წავაგე, ჩემი ცხონების თამაში წავაგე!“
ვინც ამსოფლიური სიკეთითა და სიამოვნებით ტკბება, თუ არ შეინანებს, ყველაფერი საუკუნო მწუხარებად და ტკივილად გადაექცევა. ღვთისმოსავ ადამიანებს კი მცირედზე უარის თქმა მარადიული ბედნიერებით და ნეტარებით აუნაზღაურდებათ.
ეს ნეტარება ზეცად აღტაცებულმა პავლემ იხილა და გაოცებულმა თქვა: „რომელი თუალმან არა იხილა და ყურსა არა ესმა, და გულსა კაცისასა არა მოუხდა, რომელი განუმზადა ღმერთმან მოყუარეთა თვისთა“ (1 კორ. 2, 9).
ახლა ღმერთი წმინდა წერილის, მქადაგებლების, სულიერი მამების მეშვეობით გვიხმობს: „შეინანეთ, რამეთუ მოახლებულ არს სასუფეველი ცათაი” (მათ. 3, 2). საუბედუროდ, ის, ვინც ფიქრობს, რომ გონიერი და ძლიერია, სხვადასხვა მიზეზით იყრუებს თავს.
ამ მიწისთვის კი არა, ზეცისთვის ვართ შექმნილნი
ძმაო, ილოცე ჩემთვის, რომ უფალმა სინანული მომცეს ამ ქვეყნიდან დიდ მოგზაურობაში წასვლამდე, რადგან ამ მიწისთვის კი არა, ზეცისთვის ვართ შექმნილნი. იქ ღმერთს იმ შვილებისთვის აქვს გამზადებული ადგილი, რომლებიც მის ყოველ სიტყვას ემორჩილებიან. მას, ვინც უფლის წმინდა მცნებებს არ შეისმენს, საუკუნო საპყრობილე ელის. ღმერთმა დაგვიფაროს ამისგან.
სინანული და გლოვა ვითხოვოთ და ღმერთი მოგვცემს. ამას მაცოცხლებელ ცრემლთა დენა მოჰყვება და გული სულიწმიდის ნაყოფს გამოიღებს, ამინ.
ადამიანები დიდებასა და გამარჯვებას სინანულის იარაღით აღწევენ. დიდება ყოვლადბრძენ ღმერთს, ვინც ადამიანებს მისცა ეს ქმედითი წამალი, რომელიც მართებულად მიღების შემთხვევაში ყოველგვარ სნეულებას კურნავს.
სინანული განუკურნებელს არავის ტოვებს. მის გარეშე ვერავინ გამართლდებოდა.
სინანულის გამო ღვთის სამსჯავრო მოწყალე იქნება!
საყვარელო ძმაო... დაე, ჩვენი სიმდაბლის მომხილველმა ღმერთმა მოგვანიჭოს ჭეშმარიტი სინანული, რომლის გამოც ღვთის სამსჯავრო მოწყალე იქნება ჩვენ მიმართ.
გულწრფელ სინანულს კი გამოხატავს ჩადენილ ცოდვათა გამო წუხილი, გლოვა და ცოდვის ციხე-სიმაგრეთა დამარღვეველი მდუღარე ცრემლი, გულახდილი და სუფთა აღსარება.
ანგელოზები შესძახებენ: შეჩერდა!
შენი სინანული უზომო სიხარულს მიანიჭებს ანგელოზებს და შესძახებენ: „შეჩერდა, შეჩერდა, შეჩერდა“, ესე, იგი ბოლომდე არ დაცემულხარ, არამედ უფსკრულისკენ გაქანებული რაღაცას მოეჭიდე და ახლა ისევ ზემოთ მიიწევ.
ასეთი და სხვა ამგვარი სიტყვებით შეაწუხე ქრისტე!
სინანული, შვილო! მეუფის წმინდა ფეხებს შიშითა და გლოვით მიეახლე; იტირე და იძახე: „ვცოდე, ჩემო იესო, მიმიღე მონანული და მაცხონე. ანგელოზთა სიხარულო, ჩემს ცრემლებს ნუ უგულებელყოფ, ნუ მომიძაგებ. გამოუთქმელითა წარმოცალიერებითა შენითა ცათა მომდრეკელო, ნუ განმაგდებ მე“.
ქრისტე ასეთი და სხვა ამგვარი სიტყვებით შეაწუხე და გჯეროდეს, რომ მის სამმაგ სიყვარულს მოიპოვებ.