შეიძლება დღესასწაულებში, წმინდა შობის დღეს, ბრწყინვალე შვიდეულებში წავიკითხოთ სინანულის კანონი, თუ რაიმე შევცოდეთ?
ეკლესიის წესების მიხედვით წმინდა შვიდეულის დღეებში სინანულის კანონის კითხვა არ შეიძლება. ეს მარხვის დროს საკმარისია. ჩადენილი ცოდვა კი აღსარებაზე განიწმინდება. ამ დღეებში ეცადე, არ შესცოდო.
არასოდეს დაგავიწყდეთ ღამე მეტანიები. თუ ვერ ახერხებთ, სამჯერ მაინც მოიდრიკეთ მუხლი. ღამის მუხლმოდრეკითა და ლოცვით ადამიანი ეშმაკზე იმარჯვებს: რასაც დღისით შესცოდავს, ამით გამოისყიდის.
ზოგჯერ ადამიანი ლოცულობს, თითქოს, გულითადად, მაგრამ მის ლოცვას არ მოაქვს მისთვის სიმშვიდე, სიხარული. რატომ?
იმიტომ, რომ მან გულწრფელად არ მოინანია იმ დღეს ჩადენილი ცოდვები, რითიც გული წაიბილწა. ამით კი უფალი განარისხა. მაგრამ თუ გაიხსენებს თავის დანაშაულს, მთელი გულწრფელობით შეინანებს და მიუკერძოებლად განიკითხავს საკუთარ თავს, მაშინვე გულში შემოვა სიმშვიდე, "რომელიც ყველა გონებაზე უზენაესია" (ფილ. IV, 7). საეკლესიო ლოცვებში არის ცოდვების ჩამონათვალი, მაგრამ იქ ყველა ცოდვა არ არის ნახსენები. ხშირად სწორედ ის ცოდვა არ არის ნახსენები, რომელიც ჩვენ ჩავიდინეთ. საჭიროა დაუყოვნებლივ თავად ჩამოვთვალოთ ისინი ლოცვაზე მათი მნიშვნელობის სრულად გაცნობიერებით, მორჩილებითა და გულშემუსვრილებით. ამიტომაც არის საღამოს ლოცვებში ცოდვების ჩამონათვალი: ჩავიდინე ესა და ეს, ესე იგი საშუალება გვეძლევა ჩვენი ნებით გავიხსენოთ ესა თუ ის ცოდვა (წმ. იოანე კრონშტადტელი).
სთხოვე სინანულის ცრემლები, რათა ცრემლებით შეგიმსუბუქდეს სულის სისასტიკე. შესთხოვე, გიბოძოს გულისხმისყოფა, ვნებებისა და ყოველგვარი ცდუნებისაგან განთავისუფლება.
ღმერთი მოითხოვს, რომ ადამიანი აღიარებდეს თავის ცოდვებს სიმდაბლით, იყოს გონიერი, არავინ სძულდეს; რომ ყოველჟამ ინანიებდეს ცოდვებს - ნებსითს თუ უნებლიეს, ცნობითს თუ უმეცრებითს; რომ სთხოვდეს უფალს სულიერ ძალებს ეშმაკის ძალების შესაცნობად (ღირსი სვიმეონ ახალი ღვთისმეტყველი).
"შეინანეთ, რამეთუ მოახლებულ არს სასუფეველი ცათაჲ" (მათე 3,2), - ბრძანებს წმიდა წერილი. მოწოდება სინანულისკენ ამავე დროს არის მოწოდება ნამდვილი სიხარულისა და ნეტარებისკენ, ჭეშმარიტი თავისუფლებისაკენ.
სინანული არის შინაგანი რელიგიური განცდა. იგია აზროვნების ძირეული გარდაქმნა, სიკეთისაკენ ჩვენი ნებისყოფის მძაფრი შემობრუნება, განსხვავებული ქცევა, ფასეულობათა სრულიად ახალი აღქმა, რაც, უპირველეს ყოვლისა, საკუთარი შინაგანი სამყაროს ღრმა ჭვრეტით ანუ თვითშემეცნებით მიიღწევა.
- ჩვენს ურთიერთობებში დიდი პრობლემები მაშინ იწყება, როდესაც ცოდვას ვეხებით და წყენა და გულისტკენა ჩნდება. როგორ მოვიქცეთ? - ცოდვის პირველი უცილობელი წამალი სინანულია. თუ შენ ხარ დამნაშავე, ბუნებრივია, ბოდიში უნდა მოიხადო, აღიარო დანაშაული, მიხვიდე მასთან, ვისაც გული ატკინე და სთხოვო პატიება. ეს შენი ვალდებულებაა. თუმცა ადამიანებს ზოგჯერ უჭირთ ამ ნაბიჯის გადადგმა და პატივმოყვარეობის დაძლევა, რაც ფრიად სამწუხაროა.
ვისაც სულიერი თვალი აეხილება, ხორციელ სიკვდილში შეიცნობს მარადიულ სიცოცხლეს და მიწიერ ყოფაში, - მარადიული სიკვდილის საშიშროებას. ამიტომაც მისთვის გადამრჩენელი ხდება შიში ღვთისა, რათა ცოდვა მოიძულოს, სიკეთეში განმტკიცდეს და სინანულის მადლით განიწმინდოს.
ქრისტიანის ცხოვრება საკუთარ თავთან ბრძოლაა, გულის სიწმინდისათვის ზრუნვაა; ეს არის სინანული და მცდელობა იმისა, რომ ღმერთი მოვიძიოთ და ჩვენს გულებში გავამეფოთ.
თემა: სინანული