ადამიანი - ციტატები, გამონათქვამები

ადამიანი - ციტატები, გამონათქვამები ადამიანი, გამონათქვამები, ციტატები

ციტატები, ამონარიდები, გამონათქვამები

208. რატომ არ შექმნა ღმერთმა მამაკაცი და დედაკაცი ყველა საქმისათვის ერთნაირად ძლიერი?
იმისათვის, რომ ქალი ზედმეტი და უსარგებლო არ ყოფილიყო და ასევე, უზომოდ რომ არ გაამაყდეს. ამიტომ იზრუნა ღმერთმა თითოეულის ღირსების დაცვაზე. ყველაზე აუცილებელი და საჭირო საქმე ქმარს მისცა, უფრო ნაკლებად მნიშვნელოვანი და დაბალი – ცოლს (სახლზე ზრუნვა, ქსოვა, რთვა...), რათა ქმარს მეტი პატივი ჰქონდეს საზოგადოებაში, ცოლი კი ქმრის წინააღმდეგ არ მიდიოდეს.
იმისათვის, რომ ქალი ზედმეტი და უსარგებლო არ

193. შეიძლება თუ არა ადამიანების რომ გვეიმედებოდეს?
არსებობს ხომ მცნება, რომელიც გვასწავლის, ნუ გვექნება იმედი მთავართა, რადგანაც ნათქვამია: „დაწყევლილია კაცი, რომელსაც ადამიანის იმედი აქვს“ (იერ. 17, 5). ისევე როგორც ღვთაებრივი პატივის მიგება არავისთვის არ გვმართებს, გარდა ღვთისა, ასევე არც იმედი უნდა გვქონდეს არავისი, გარდა ღმერთისა
არსებობს ხომ მცნება, რომელიც გვასწავლის, ნუ

157. რას ნიშნავს ის, რომ ღმერთმა შეგვქმნა თავის ხატად და მსგავსად?
თავის ხატად შეგვქმნა ღმერთმა იმითი, რომ მოგვანიჭა უკვდავი სული და თავისუფალი ნება. მსგავსებაში იგულისხმება სათნოებები.
თავის ხატად შეგვქმნა ღმერთმა იმით, რომ

ადამიანო, მიწიერ ცხოვრებაზე ოცნებით შეპყრობილო, აზრიც რომ არ გიჩნდება ზეციურ სოფელზე! დაფიქრდი, რაა შენი დროებითი, მიწიერი ყოფა? მუდმივი შეშის კეთება (საჭმელს ვგულისხმობ) იმისთვის, რომ არ ჩაქრეს ჩვენი წარმავალი ცხოვრების ცეცხლი და არ დაიშრიტოს ჩვენი მოკვდავი გვამის სიცოცხლე, გამოკვებოს სხეული სხვა ცოცხალი ქმნილებებით, რომელთაც ჩვენს გამო ერთმევათ არსებობა. მართლაცდა, რა უბადრუკი ქსელივითაა დახლართული შენი სიცოცხლე, ადამიანო: ყოველდღე ორჯერ შეგაქვს მარაგი შიგნით, რომ განიმტკიცო სხეული (ვგულისხმობ ორჯერ ჭამა-სმას) სულს ყოველ ღამე გვამში ამწყვდევ და თითქოსდა ფანჯრის დარებები მიხურესო: იხურება ყველა გრძნობა სხეულში, რომ როგორმე არ იარსებონ გრძნობებმა სხეულის გარეშე, სხეულში იყოს ყოველთვის, სითბო და სიცოცხლე არ მოაკლონ მას. ობობას ქსელივითაა შენი ცხოვრება, რა უნდა ამ აბლაბუდის მოშლას?! დაიმდაბლე თავი, მოკრძალება იქონიე მარადიული ცხოვრების მიმართ! ადამიანო, მიწიერ ცხოვრებაზე ოცნებით

მე ადამიანი ვარ და ჩემშიც კი განუწყვეტლივ მოქმედებს ღვთის მოწყალება, ჭეშმარიტება და სიმართლე მისი. ღმერთი ხან მწყალობს და მანუგეშებს, ხანაც მსჯის, წუხილით მავსებს სულის იმ შინაგანი მოძრაობების გამო, რაც შეუთავსებელია მასთან. მაგრამ ჩემნაირი ადამიანებით გადავსებულია ეს სოფელი. გამოდის რომ, ღმერთი მათაც, ისევე, როგორც მე, ავსებს ხოლმე თავისი წყალობით, სიმართლითა და ჭეშმარიტებით, იგია, "... რომელი შეიქმს ყოველსა ყოველთა შორის" (1 კორ. 12,6) მე ადამიანი ვარ და ჩემშიც კი განუწყვეტლივ

კაცის არსებას, ანუ ცხოვრებას აქვს ორი კერძო, ანუ მხარე; პირველი არის აზრი, გონება, მოსაზრება, ერთი სიტყვით სულიერნი, უხილავნი ნიჭნი, თვისებანი; მეორე მხარე არის საქმე, მოძრაობა, ყოფა–ქცევა, ხასიათი. ეს მეორე მხარე კაცის ბუნებისა უსაჭიროესი არის უდიდესი. საქმე უდიდესია, ვიდრე სიტყვა და აზრი. პირველი კერძო, ესე იგი, გონება, ჭკუა, ღმერთმა მისცა კაცს მეორე კერძოისათვის. ორივე კერძონი მოითხოვენ გაუმჯობესებას, გამართვას, გამდიდრებას. კაცის არსებას, ანუ ცხოვრებას აქვს ორი კერძო

ღმერთმან, შეჰქმნა რა კაცი, შეამკო იგი ორითა უმაღლესითა ნიჭითა: პირველი ნიჭი კაცისა არის ჭკუა, ანუ გონება, რომლითა იგი იცნობს ღმერთსა, ბუნებასა და თავის თავსა და ჰმართავს თვისსა ცხოვრებასა და თვისთა საქმეთა; მეორე ნიჭი კაცისა არის თავისუფლება, რომლითა მას შეუძლიან განრჩევა ბოროტისა და კეთილისა და შეყვარება ერთისა ანუ მეორისა. ორითა ამით ნიჭითა კაცი დაემსგავსება ღვთაებასა. გარნა, ცოდვა ორთავე ამათ ნიჭთა ესოდენ განჰხრწნის და წაახდენს, რომელ კაცი ხშირად დაემსგავსება პირუტყვთა უწმინდურთა. ღმერთმან, შეჰქმნა რა კაცი, შეამკო იგი ორითა

კაცის ბუნებასა, ძმანო ქრისტიანენო, ორი უმთავრესი ნიჭი, ანუ თვისება აქვს: აზრი და საქმე, ფიქრობა და მოქმედება. აჰა, ორნი კერძონი კაცის ბუნებისა. აზრითა, ანუ ფიქრითა შენითა, შენ უნდა იყო მონაწილე და თანახმა ქრისტეს აზრისა და სწავლისა; მოქმედებითა ანუ ნებითა შენითა უნდა იყო თანამშრომელი და თანაშემწე მისი. კაცის ბუნებასა, ძმანო ქრისტიანენო, ორი

ყოველი გარეგანი მოძრაობა და მოქმედება კაცისა დამოკიდებულ არს შინაგანსა თვისებასა და მიდრეკილებასა ზედა. უკეთუ შინაგანი კაცისა არ არის წესიერად და კეთილად დაწყობილი და განათლებული, მაშინ გარეგანიცა მისი მოქმედება არ იქნება წესიერად წარმართებული. ყოველი გარეგანი მოძრაობა და მოქმედება კაცისა

ვინც გულისხმიერად გასინჯავს თვისსა ბუნებასა და შთახედავს გულსა შინა თვისსა, იგი მსწრაფლ ნახავს, რომელ კაცი შინაგან თვისსა გრძნობს ბრძოლასა და წინააღმდეგობასა შორის კეთილთა და ბოროტთა თვისებათა და მიდრეკილებათა მისთა. დღეს კაცი არის კეთილი და ჰქმნა მრავალი კეთილი საქმე, ხოლო ხვალე გული მისი გამოიცვალა და ჰქმნა ბევრი ცოდვა; ერთ წამს გული მისი გრძნობს სიყვარულსა ღვთისასა და მოყვასისა, ხოლო შემდგომში მან დაივიწყა სიყვარული. ერთი სიტყვით, გული მისი ყოველთვის გაპობილ არს ორად: ბუნებასა მისსა აქვს მრავალი კეთილიცა და ბოროტიცა თვისება და მიდრეკილება. ვინც გულისხმიერად გასინჯავს თვისსა ბუნებასა

ადამიანი, გამონათქვამები, ციტატები

2