განკითხვა - ციტატები, გამონათქვამები

სათნოებებიცა და ნაკლოვანებებიც გონებას აბრმავებენ; პირველ შემთხვევაში ადამიანი მოყვასის ნაკლოვანებებს ვერ ამჩნევს, მეორის დროს კი - სათნოებებს ვერ ხედავს.

ვისაც სუფთა გული აქვს, იგი ყველა ადამიანს სუფთად თვლის, ხოლო ვისი გულიც ვნებებითაა შერყვნილი, მას წმიდად არავინ მიაჩნია და ფიქრობს, რომ ყველა მისი მსგავსია.

კეთილი ადამიანი ყველას კეთილად ხედავს, ბოროტი და მზაკვარი კი - მხოლოდ ირიბად, იგი სწორადმავლებზეც კი ეჭვობს, აყვედრის, განსჯის და ავსიტყვაობს.

ვინც ბოროტებისადმი კეთილგანწყობილი არ არის, მას დაეჭვება არ შეუძლია

სუფთა სული ადვილად არ იჯერებს უსამართლო საქმეების შესაძლებლობას

ჩვენ მიდრეკლინი ვართ ნაკლებმნიშვნელოვანი ნაკლოვანებების დანახვისკენ - მოყვასში, და - არა საკუთარი დიდი ნაკლოვანებების აღიარებისკენ (მათე 7, 3).

ჩვენ გვსურს სხვები სრულყოფილნი იყვნენ, საკუთარ ნაკლოვანებებს კი არ ვასწორებთ.

ძალიან ხშირად ადამიანთა სამსჯავრო ჰგავს იმას, თითქოსდა სახლის პატრონი, რომელსაც საკუთარი ეზო ჭუჭყისგან არ გაუსუფთავებია, აყვედრის ადამიანებს, რომლებიც მასთან ტალახიანი ფეხებით შემოვიდნენ.

ერთმანეთის დასადანაშაულებლად ყოველთვის მზად ვართ, იმის გამოსწორებას კი, რაშიც თვითონ ვართ დამნაშავენი და სასჯელს ვიმსახურებთ, ყოველთვის ვაყოვნებთ.

ადამიანები თავიანთ საქმეებში დაყოვნებული მსაჯულნი არიან, სხვისაში კი - სწრაფნი.