ათეიზმი, ურწმუნოება - ციტატები, გამონათქვამები
ვინც ბუნებით ურწმუნოა და სურს გაიგოს, რას ნიშნავს იყო მორწმუნე, მისთვის უმჯობესია, რომელიმე რელიგიური მოღვაწის სულიერ დრამას გაეცნოს და შეძლებისდაგვარად განიცადოს იგი.
ადამიანს უკვდავების თუ სწამს, მისთვის ეს სიკეთის მომტანია. ბოროტებით აღვსილი სული ეჭვიანია და შემთხვევითობასაა მინდობილი. მაგრამ გულის სიღრმეში ურწმუნოების და უმეცრების საფარქვეშ, იგი მცირე, ნახევრად ჩაბნელებულ სავანეს სათუთად ინა... იხილეთ სრულად
ევროპელი ერეტიკოსები უგუნურ ათეისტებს ემსგავსებიან. მათი სურვილია, რომ ჯერ დაინახონ და მერე ირწმუნონ. მათთვის უცხოა სული ჭეშმარიტებისა და მისი შეცნობა არ ძალუძთ. მათ საკუთარ თავში ჭეშმარიტება არ გააჩნიათ, და ვინც ჭეშმარიტებას ქადა... იხილეთ სრულად
წარმართები და ათეისტები შინაგან სულიერ ძალას მოკლებულნი არიან, რამეთუ არ სწამთ. პროტესტანტები სულიერ ძალას მოკლებულნი არიან, რამეთუ ეჭვობენ. მხოლოდ მართლმადიდებლებს შეგვიძლია მთელი არსებით ღაღადვყოთ: "ქრისტე აღდგა!" - "ჭეშმარიტად ... იხილეთ სრულად
არცერთი საზოგადოებრივი კეთილდღეობა სტაბილურობის ნიშანწყალს არ შეიცავს, თუ იგი ურწმუნოებასა და ძალადობაზეა დაფუძნებული.
რჩეული ერისგან მეტს ითხოვს ღმერთი, რასაც სხვას აპატიებს, იმას ჩვენ არ მოგვითმენს იმიტომ, რომ მადლი დიდი მოგვცა და პასუხსაც მეტად მოგვთხოვს, არ გვაპატიებს განსაკუთრებით ურწმუნოებას.
მე მინდა შოტლანდიელი ფილოსოფოსის - ბიატის ცხოვრების ერთი ფურცელი შეგახსენოთ. მას ჰყავდა ვაჟი, რომელიც ძალიან უყვარდა და სურდა, მისთვის სასულიერო განათლება მიეცა. ამიტომაც ცდილობდა, ღვთის სიყვარული თავიდანვე გაეღვივებინა მასში... იხილეთ სრულად
ეკლესიის გარეშე მდგომთ, მათ, ვისაც ქრისტიანობა მხოლოდ თეორიულად ესმით, მაცხოვარი ზოგჯერ მორალისტად მიაჩნიათ, ადარებენ მას დიად ადამიანებს: ბუდას, მუჰამედს, ფილოსოფოსებს და ა. შ. ნაწილი კი საერთოდ უარყოფს იესოს მოძღვრებას და იმის დ... იხილეთ სრულად
ურწმუნონი ანდა არაეკლესიურნი ხშირად გამოთქვამენ საყვედურს იმის გამო, რომ მორწმუნეთა და სასულიერო პირთა შორის არიან ცუდი წარსულის მქონე პირები. დიახ, ასეთები მართლაც არიან და ამან არ უნდა დაგვაბრკოლოს. ეკლესია ხომ სულის მკურნალია. ... იხილეთ სრულად
ურწმუნოება, ღვთის უარყოფა, იგივე ღვთის გმობაა. ეს არის სიყვარულის წყაროს დაშრეტა, ადამიანის უკიდურესი დაცემა, მისი დაღუპვა, "სიკუდილი იგი მეორე".