ნუ ვიფიქრებთ, რომ საყდარში წინ დადგომა ყოველთვის ცოდვა იყოს, ოღონდ კი ამპარტავანებით არ დადგეს კაცი წინ. ზოგიერთნი წინ დადგებიან საყდარში, რათა უმჯობესად გაიგონონ ლოცვები და კარგად დაინახონ სამღვდელო მოქმედება. ამისთანა შემთხვევაშ...
იხილეთ სრულად
ნუ ვიფიქრებთ, რომ საყდარში წინ დადგომა ყოველთვის ცოდვა იყოს, ოღონდ კი ამპარტავანებით არ დადგეს კაცი წინ. ზოგიერთნი წინ დადგებიან საყდარში, რათა უმჯობესად გაიგონონ ლოცვები და კარგად დაინახონ სამღვდელო მოქმედება. ამისთანა შემთხვევაში წინ დადგომა არ არის ცოდვა. გარნა, როდესაც ზოგიერთნი უკან კარების სიახლოვეს მისთვის დადგებიან, რომ მალე გავიდნენ კარში, ლოცვის გათავებას არ მოუცდიან, ეს ცოდვა არის.
ნურასოდეს ენდობი საკუთარ თავს, თუნდაც ვნებების დროებით მიჩუმებას გრძნობდე, რადგან ვნებები და დემონები ხშირად მზაკვრულად იმალებიან და იკვლევენ - ხომ არ გაამპარტავნდება ადამიანი თავის გულში, როცა ჰგონია, რომ უკვე თავისუფალია მათგან;...
იხილეთ სრულად
ნურასოდეს ენდობი საკუთარ თავს, თუნდაც ვნებების დროებით მიჩუმებას გრძნობდე, რადგან ვნებები და დემონები ხშირად მზაკვრულად იმალებიან და იკვლევენ - ხომ არ გაამპარტავნდება ადამიანი თავის გულში, როცა ჰგონია, რომ უკვე თავისუფალია მათგან; შემდეგ მოულოდნელად დაეცემიან საბრალო სულს და ჩიტივით წარიტაცებენ მას; და თუ დაეუფლებიან, დასცემენ მას ყოველგვარი ცოდვით ადრინდელზე უფრო უმოწყალოდ და ბოროტად.
ადამიანის მიერ მოქმედებულ ყოველ საქმეში ისწრაფის მტერი – ეშმაკი – შეაგინოს და წაბილწოს იგი, ანუ ცუდად მზვაობრობისა თუ ამპარტავნების თესლი დათესოს მასში, დრტვინვისა თუ სხვა რამ ესევითარით შეაზავოს მისი ქველის საქმე, რათა ღმერთისათვ...
იხილეთ სრულად
ადამიანის მიერ მოქმედებულ ყოველ საქმეში ისწრაფის მტერი – ეშმაკი – შეაგინოს და წაბილწოს იგი, ანუ ცუდად მზვაობრობისა თუ ამპარტავნების თესლი დათესოს მასში, დრტვინვისა თუ სხვა რამ ესევითარით შეაზავოს მისი ქველის საქმე, რათა ღმერთისათვის მოქმედებული კი არ იყოს, არამედ ბოროტით აღრეული, და ამგვარად თავისი ბოროტი თესლი დათესოს ადამიანში და თავისკენ მიაქციოს იგი, ანუ ღმერთისაგან განაშოროს.
მეზვერისა და ფარისევლის, უძღები შვილის იგავების სახარებისეული საკითხავებით წმიდა ეკლესია მოუწოდებს თავის წევრებს შეიცნონ თავიანთი თავი, სძლიონ ამპარტავნებას, დაიმდაბლონ თავი, დაუტეონ უკეთურება და შემუსვრილი გულით და ცრემლიანი სინა...
იხილეთ სრულად
მეზვერისა და ფარისევლის, უძღები შვილის იგავების სახარებისეული საკითხავებით წმიდა ეკლესია მოუწოდებს თავის წევრებს შეიცნონ თავიანთი თავი, სძლიონ ამპარტავნებას, დაიმდაბლონ თავი, დაუტეონ უკეთურება და შემუსვრილი გულით და ცრემლიანი სინანულით საკუთარი ცოდვებისაგან განწმენდილნი წარუდგნენ უფალ ღმერთს, შეიტკბონ ნეტარება უფალთან სუფევისა.
იქ სადაც მორჩილებაა, სიმდაბლე და ღვაწლია, ეშმაკები ვერასდროს დაატყვევებენ ადამიანს. სიკერპე, ურჩოობა და ამპარტავნება შობს მოწყინებასა და სიზარმაცეს და მაშინ ეშმაკები და აწყობენ სანარცხესა და ბაგას ასეთი ადამიანის სულში. და ვერ ისვ...
იხილეთ სრულად
იქ სადაც მორჩილებაა, სიმდაბლე და ღვაწლია, ეშმაკები ვერასდროს დაატყვევებენ ადამიანს. სიკერპე, ურჩოობა და ამპარტავნება შობს მოწყინებასა და სიზარმაცეს და მაშინ ეშმაკები და აწყობენ სანარცხესა და ბაგას ასეთი ადამიანის სულში. და ვერ ისვენებენ მანამ, სანამ დამნაშავედ არ გახდიან ძველსა და ახალ ცოდვებში და სრულიად არ დაატყვევებენ
ყველაზე ნეტარნი კი ისინი არიან, რომლებმაც უაღრესი სინანული აჩვენეს სულიერი ტკივილითა და შინაგანი გულშემუსვრილობით განზავებული, და ამგვარად დაამხეს ამპარტავანი მტერი; საკუთარი დაუმორჩილებელი ხორცი მოღვაწეობით დათრგუნეს და სულს დაუქ...
იხილეთ სრულად
ყველაზე ნეტარნი კი ისინი არიან, რომლებმაც უაღრესი სინანული აჩვენეს სულიერი ტკივილითა და შინაგანი გულშემუსვრილობით განზავებული, და ამგვარად დაამხეს ამპარტავანი მტერი; საკუთარი დაუმორჩილებელი ხორცი მოღვაწეობით დათრგუნეს და სულს დაუქვემდებარეს, თავიანთი სინანულით კი (ღვთისაკენ მოქცევით) ზეცას უდიდესი სიხარული მოუვლინეს.
ჩვენ ერთი რამ გვჭირდება ქართველობას - ერთსულოვნება, ერთობა. ჩვენი მძლეველი ერი არ არის. ძალა გვაქვს ისეთი ცას გრაგნილივით დავარღვევთ, მაგრამ ეს გვიჭირს, ამპარტავნებისა და თვითმედიდურობისა და თვითმყოფადობის სურვილით შეპყრობილებს გვ...
იხილეთ სრულად
ჩვენ ერთი რამ გვჭირდება ქართველობას - ერთსულოვნება, ერთობა. ჩვენი მძლეველი ერი არ არის. ძალა გვაქვს ისეთი ცას გრაგნილივით დავარღვევთ, მაგრამ ეს გვიჭირს, ამპარტავნებისა და თვითმედიდურობისა და თვითმყოფადობის სურვილით შეპყრობილებს გვიჭირს ვიყოთ ერთად.
ვიღაცა იყოს პირველი და ვიღაცა იყოს შემდეგი და უკანასკნელი.
საშიშია, შებრალების ღირსია მდგომარეობა ქრისტიანისა, რომელსაც ლოცვა არ შეუძლია. ბედნიერებაში იგი ქედმაღალი და ამპარტავანია, უბედურებაში – სულმოკლე და მოწუწუნე; გზააბნეულობისას დამმოძღვრელი არ ჰყავს, სისუსტის ჟამს – დასაყრდენი, განს...
იხილეთ სრულად
საშიშია, შებრალების ღირსია მდგომარეობა ქრისტიანისა, რომელსაც ლოცვა არ შეუძლია. ბედნიერებაში იგი ქედმაღალი და ამპარტავანია, უბედურებაში – სულმოკლე და მოწუწუნე; გზააბნეულობისას დამმოძღვრელი არ ჰყავს, სისუსტის ჟამს – დასაყრდენი, განსაცდელის ჟამს კი – მეგობარი (იაკ. 5, 16; რომ. 15, 30).
