სინანული - ციტატები, გამონათქვამები
სინანული - ციტატები, გამონათქვამები სინანული, გამონათქვამები, ციტატები
სინანული ხსოვნაა სამარადისოდ მხილებისა, კანონის ნიჭით რგებული შესანდობელად.
სინანული მეორე ნათლის-ღებაა, აღმხოცელი ნათლისღების შემდეგ ცოდვისა.
სინანული სამოთხის გარეშე მახლობელ მამულში ყოფაა და სასუფეველის კარის ბჭეა, ვითარცა მაცხოვარი იტყის: "შეინანეთ, რამეთუ მოახლოებულ არს სასუფეველი ცათა. ჭეშამრიტად, ვინც სინანულში იმყოფება, მისთვის ახლო არს სასუფეველი".
სინანული მომახსენებელია ცოდვებისა და მისდამი ტყვექმნილი და მონად მისყიდული სულის გამომხსნელია მაცხოვრებითი.
სინანული არის უსაღმრთოესი საშუალება, გინა მადლი საღვთო განსაწმედელად ცოდვილთა, რამეთუ ვითარცა გულისაგან გამოსრული ცოდვა შეაგინებს კასაცა, ეგრეთვე მისივე გულისაგან გამოსრული სინანული გასწმედს კასცა.
დასაბამი სინანულისა არს ხსოვნა თავისი ცოდვისა და მოგონება ცოდვათა შობს საღვთო მწუხარებასა და ეს არის სინანული, და ყოველი, რომელიც ნანობს და სწუხს თავისი ცოდვისათვის, უეჭველად მიიღებს შენდობასა, რამეთუ იტყვიან მამანი, სინანული კარი არს წყალობისა, რომელიც განღებულ არს მამისა მიერ სახიერისა უძღების შვილის შესაწყნარებლად.
სინანული არის საშუალება პირველი დაკარგული დიდების ამოსაგებად, ბუნებასა შინა ჩვენსა დებული და ესე არს მადლი, სასწაულებრივად შემცვლელი, წყლულისა-კურნებად, შებღალულისა განწმენდად, დაშავებულისა განსპეტაკებად და ყოვლითურთ ცოდვის შეგინებულის უძღების შვილისა ანგელოზთა დარად ამაღლებად.
როგორადაც ყოველი სხვა ნიჭი და მადლი კაცთა ზედა ღმრთისაგან გადმოდის, მსგავსადვე და უმეტესად, ყოველთა უდიდესი ეს ნიჭი და მადლი სინანულისა იმავე წყაროსაგან მომდინარეობს და მიეცემა კაცს.
მაცხოვარი მხოლოდ ამას მოითხოვდა: შეინანეთ, მოახლოვებულ არს სასუფეველი ღმრთის!
თუ ღმერთი არ შეეწია კაცს და სინანულს კარი არ გაუღო, იგი ღმერთს ჯეროვან სინანულს ვერ მიართმევს. ჭეშმარიტი წმიდა სინანული დიდ ძალას მოითხოვს, ერთობ მძიმე და ძნელი სულიერი მოქმედებაა. მისი მოპოვება თითქმის მთელი სჯულის შესრულებას ნიშნავს
ჰოი, საწყალობელო, ჟამსა სიბერისასა გნებავს სინანული და არა გიხილავს, ყრმანიცა ჩჩვილნი მოკვდებიან. შენ ვინა უწყი დაბერება შენი?! და უკეთუ ეგე ეგრეთ იყოს და დაბერდეცა, სადა არს ჟამსა სიბერისასა სინანული/. სიყრმე შენი და სიჭაბუკე შენი და სიმხნე და ძლიერება შენი ცოდვასა შინა აღასრულე და, ოდეს დაბერდე და ძრწი, მაშინ მოხვალა სინანულად? წეღანვე გარქვ: უკეთუ არა ინანოთ ნებსით, შემდგომად უნებლიეთ მოგანანიონ და ურგებ გექმნესცა.
ესე არს უნებლიეთ მონანება: რაჟამს ფერხნი მისნი სიმხნესა შინა არა დააცადა ცოდვათა მავლობისაგან და უნებლიეთ დაიხსნეს მუხლნი მისნი და არღარა ძალუც ზე აღდგომად; ხელნი მისნი არა შეასვენეს ცემათა და ბრძოლათა მიერ და აწ ძრწიან; თვალნი მისნი არა დააყენა შურისაგან და აწ დაბრიყვებულ არიან და ცუდად ცრემლიოს და ურგებად; ენა მისი გინებისა და ტყუვილისა მთხზველ იყო და აწ ფლაფნით მეტყველებს; პირნი მისნი იყვნეს სახლ ცრუფიცობისა და აწ მკვნესარ და მხველებარ არიედ; შვილთა მოსძულებიეს, სახლეულნი ერისხვიან, ყრმანი ეკიცხვიან; თვით არ ძალუც აღდგომა, გინა დაჯდომა და ვლა და ბეცებითა და რყევითა რონინებს არგანთა ბრჯინებითა, ვითარცა მთვრალი.
სადა იქმნების აქა სინანული?! ესე არს უნებლიეთ სინანული და ურგები მისთვის. ამისთვის იტყვის დავით ფსალმუნსა შინა: "იხილი თუ მპარავი, თანაურბიოდე მას, და მეძავსა თანა დასდვი ნაწილი შენი. პირმან შენმან განამრავლა უკეთურება და ენაი შენი თხზვიდა ზაკვასა. სჯდი რაი ძმისა შენისათვის, ბოროტსა იტყოდი და ძისათვის დედისა შენისა დასდვი საცთური. ესე ყოველი ჰყავ და დავიდუმე. ჰგონე უშჯულოებაი, ვითარმედ მეცა შენ გემსგავსო. გამხილო და წარმოვადგინნე ცოდვანი შენნი წინაშე პირსა შენსა".
ჰხედავთა, ვითარ გექადისთ ღმერთი პირითა წინასწარმეტყველისაითა: უკეთუ არა მოინანიოთ, წარმოვადგინნე ცოდვანი თქვენნი წინაშე პირსა თქვენსაო.
წარღვნიდან ხსნისათვის მხოლოდ ერთი კარი იყო ღია, - იყო კიდობნის კარი. ერთი კარიღა არსებობს ცოდვის წარღვნისაგან სახსნელი, ეს არის კარგი სინანული.