სიმამაცე, სიმხნევე - ციტატები, გამონათქვამები

სიმამაცე, სიმხნევე - ციტატები, გამონათქვამები სიმამაცე, სიმხნევე, გამონათქვამები, ციტატები

ციტატები, ამონარიდები, გამონათქვამები

ქრისტიანი, რომელიც უბედურებით არ არის გამოცდილი, იმ მეომარს ჰგავს, რომელიც ბრძოლაში ჯერ არ ჩაბმულა. მზერა, მიმართვა, მეთოდები, მეტყველება - ყოველივე ეს მის სიმამაცეს გვიჩვენებს; მაგრამ თუ იგი არსად შეხვედრია მტერს, არც კი დაუნახავს იგი. განა შეიძლება, მივენდოთ მის სიმამაცესა და უშიშრობას? ქრისტიანი, რომელიც უბედურებით არ არის

რკინა ცეცხლში გამოიცდება, სიმამაცე კი - უბედურებით რკინა ცეცხლში გამოიცდება, სიმამაცე კი -

ნუ შეძრწუნდები, თუნდაც ყოველდღიურად ეცემოდე და ღვთის გზას ზურგს ნუ შეაქცევ, არამედ მამაცურად იდექი და შენი მფარველი ანგელოზი შენს ამ მოთმინებას უეჭველად დააფასებს. ნუ შეძრწუნდები, თუნდაც ყოველდღიურად ეცემოდე

სულიერი მოქცევისათვის საჭიროა ღვთისმოსაური ღვაწლი, უფლის იმედთან და ნდობასთან შეერთებული. უბრალოებას ღვთისმოსაურ ღვაწლთან ერთად სულიერი სიმშვიდე და რწმენა მოაქვს და მაშინ სული იმედითა და სიხარულით ივსება. იმისათვის, რომ მებრძოლი გვირგვინით შეიმკოს, აუცილებელია მოთმინება, ღვთისმოსაობა და სულიერი სიმამაცე. სიმამაცე ღვთისმოსავი გულიდან იღვრება და თუ გული ქრისტესთვის იქმს რაიმეს, ეს მომქანცველი და მტკივნეული არ არის, რადგან ქრისტესთვის ტკივილი არის სწორედ სულიერი ნადიმი. მცირედი ღვთისმოსაური სიმტკიცით და საკუთარი თავისადმი ყურადღებით ძალიან მოკლე დროში შეიძლება მოხდეს განვითარება. შემდეგ სული მიიღებს შეწევნას ქრისტესგან, ყოვლადწმიდა ღვთისმშობელისგან, ანგელოზებისაგან და წმიდანებისაგან. დიდი დახმარება შეუძლია ასევე კითხვას, ლოცვას, საკუთარ თავში ჩაღრმავებას. მცირედი დაყუდება ხშირად სასარგებლოა ხოლმე. სულიერი მოქცევისათვის საჭიროა ღვთისმოსაური

ადამიანი, რომელსაც არ სწამს ღმერთი და მომავალი ცხოვრება, ვერასდროს იქნება ისეთი მორჩილი და მამაცი, როგორიც ის, ვისაც ეს რწმენა აქვს. ადამიანი, რომელსაც არ სწამს ღმერთი და

ბრძენთა ვინმე მოსწავლემან საკითხავი ესე ვპოვე:
"ესეაო მამაცისა მეტის-მეტი სიგულოვნე:
ოდეს მტერსა მოერიო, ნუღარ მოჰკლავ, დაიყოვნე;
გინდეს სრული მამაცობა, ესე სიტყვა დაიხსოვნე". ბრძენთა ვინმე მოსწავლემან საკითხავი ესე

ძმანო, როდესაც მხედარი თამამად სდგას გაცხარებულს ომში, გარემოს მისსა ათასნაირი სიკვდილი ჰფრინავს, მაგრამ მას არ ეშინია, უშიშრად შეებმება მტერს, ხანდახან დაკოდილიც (დაჭრილი) არ ჰშორდება ბრძოლას და მიიღებს სიკვდილს, მას ყოველი კაცი აქებს, გმირს ეძახის; მაგრამ, ვგონებ უდიდესი ქების ღირსი ის კაცი არის, რომელიც თავის სიცოცხლეს შესწირავს, თავდადებულად ემსახურება საზოგადო საქმეს, ჩუმად, მოთმინებით, არამხედველი, რომ მას ვინმე უყურებდეს და აქებდეს, არამედ კიდეც ესმოდეს მრავალი ყვედრება, ცილის წამება მტერთა და მოშურნეთაგან. ძმანო, როდესაც მხედარი თამამად სდგას

კაცი ჯაბანი რითა სჯობს დიაცსა ქლისა მბეჭველსა?
სჯობს სახელისა მოხვეჭა ყოველსა მოსახვეჭელსა! კაცი ჯაბანი რითა სჯობს დიაცსა ქლისა

ხამს, მამაცი გულოვნობდეს, ჭირსა შიგან არ დაღონდეს ხამს, მამაცი გულოვნობდეს, ჭირსა შიგან არ

ხამს, თუ კაცი არ შეუდრკეს, ჭირს მიუხდეს მამაცურად ხამს, თუ კაცი არ შეუდრკეს, ჭირს მიუხდეს

სიმამაცე, სიმხნევე, გამონათქვამები, ციტატები

2