გმობის აზრები, ზრახვები, გულისსიტყვები - ციტატები, გამონათქვამები

ხშირად ბევრს სრულიად დააკარგვინა გონება და ეშმაკეულად აქცია ამ უმადურმა, რადგან არ არსებობს რომელიმე სხვა გულისთქმა, რომელიც ესოდენ ძნელად სათქმელი იყოს აღსარებისას. ამიტომ ბევრს შეაბერდა იგი. არაფერი აძლიერებს ეშმაკს ჩვენი გულისთ... იხილეთ სრულად

ნურავინ იფიქრებს, რომ გმობის სიტყვები მისი მიზეზით ჩნდება გულში, რადგან უფალი დაფარულს ხედავს და იცის, რომ ჩვენი კი არა, ჩვენი მტრისანი არიან ის სიტყვები, ჩვენ გულებში რომ შემოდიან

სიმთვრალე ხდება ფეხის წაბორძიკების მიზეზი, ხოლო ამგვარ გულისთქმათა მიზეზი ამპარტავნებაა. სიმთვრალისთვის დაისჯება ადამიანი, მაგრამ ამგვარ წაბორძიკებაში მას ბრალი არა აქვს

სალოცავად რომ დავდგებით, არაწმიდა და გამოუთქმელი სიტყვები წინ აღგვიდგბიან; მაგრამ, როდესაც ლოცვას შევასრულებთ - გაგვეცლებიან, რადგან ისინი, როგორც წესი, არ ებრძვიან მათ, ვინც მათ წინააღმდეგ არ იბრძვის

მარტო ღმერთს და საღმრთო საქმეებს კი არ გმობს ეს უღმერთო, არამედ, რაიმე ბილწსა და უშვერს წარმოშობს ჩვენს გულებში, რათა ან ლოცვა მივატოვოთ, ან სრულიად დავკარგოთ საკუთარი თავის იმედი

მრავალი ლოცვაში დააბრკოლა, მრავალი წმიდა საიდუმლოსთან ზიარებისგან განაშორა, ზოგს მწუხარებისგან ხორციელად ავნო, სხვები კი მარხვისგან დააუძლურა ამ ბოროტმა და კაცთმოძულე მოძალადემ, არ გაახარა მან ბევრი - არამარტო ერისკაცებს, ეს მონაზ... იხილეთ სრულად

ვისაც გმობის ეშმაკი სტანჯავს, უნდა იცოდეს, რომ ამგვარი ფიქრების მიზეზი მისი სული კი არ არის, არამედ - უწმინდური ეშმაკი, რომელიც უფალს ეუბნებოდა: "ესე ყოველი მიგცე შენ, უკეთუ დაჰვარდე და თაყვანის-მცე მე" (მათ. 4,9); ამიტომ ჩვენც არ... იხილეთ სრულად

ვინც ზემოთქმულის გარეშე მოინდომებს გმობის ეშმაკთან ბრძოლას, იმ კაცს ემსგავსება, რომელიც ხელით ცდილობს ელვის შეპყრობას, რადგან, როგორ შეიპყრობ, როგორ შეეწინააღმდეგები და სამაგიეროს როგორ მიაგებ მას, რაც ქარივით წამიერად გაივლის გულ... იხილეთ სრულად

ყოველგვარი ბრძოლა ჩერდება, გიტევს, აყოვნებს და დროს გაძლევს, თუკი შებრძოლების სურვილი გაქვს, ხოლო აქ კი ასე როდია, არამედ გამოჩენისთანავე უჩინარდება და სიტყვისთქმისთანავე მიიმალება

ხშირად მარტივ და უმანკო გონებაში მოდის ეს ეშმაკი და თავს ესხმის მათ, ვისაც მეტად შეაშფოთებს და დააფრთხობს. ამიტომ ვამბობთ, რომ ის ყოველთვის ამპარტავნებით კი არ ჩნდება, არამედ ზოგჯერ ეშმაკეული შურის გამოც შედის ხოლმე ადამიანში