ცოდვა - ციტატები, გამონათქვამები

ცოდვით ტკბობა დროებითია, მაგრამ მას მარადიული სიკვდილი მოსდევს

ცოდვა და მწუხარება განუშორებელი ჯაჭვითაა დაკავშირებული ერთმანეთთან: "ჭირი და იწროება ყოველსა ზედა სულსა კაცისასა, მოქმედსა ბოროტისასა" (რომ. 2, 9).

თითოეული ცოდვა სიმთვრალეა, რომლიდან გამოფხიზლებაც ძალიან არასასიამოვნოა

ცოდვა უმწარესი ყურძენია, ვინც მას იგემებს, კბილი მოეჭრება

ტკბილია ადამიანისთვის ცოდვა, მაგრამ მისი ნაყოფი მწარეა

არ არსებობს ცოდვილი, რომელიც თავისი მიწიერი ცხოვრების დასასრულს იონათანივით არ ამბობდეს: "ცოტაოდენი თაფლი ვიგემე; აჰა, მზად ვარ სასიკვდილოდ" (1 მეფ. 14, 43).

როგორც იქედნეს ქვეყნად მოვლინებას მისი დედის სიკვდილი სჭირდება, ასევე ცოდვაც მისი წარმომშობის სიკვდილს იწვევს

ცოდვა თვით ეშმაკზე საშინელიც კია, რადგან ეშმაკიც ნათლის ანგელოზიდან იქცა სატანად.

ცოდვა სულს განაშორებს მშვიდობას, გონებას - სინათლეს, სხეულს - უხრწნელობას, მიწას - კურთხევას, ყოველგვარ ქმნილებას - ყველანაირ სიკეთეს. იგი იწყებს იმით, რომ ადამიანში ჯოჯოხეთს თესავს, რაც ადამიანს ჯოჯოხეთში აგდებს.

მკვლელი სულს სხეულთან განაშორებს, ცოდვა კი სხეულსაც ღუპავს და სულსაც