ლოცვის დროს ყველაზე უკეთესი და უსაფრთხოა, საკუთარი თავი სრულად მივანდოთ უფალს, ანუ ვთხოვოთ მას ის, რაც თვით მისთვის სათნოა ჩვენთვის საბოძებლად - ჩვენი სხეულის, სულისა და სამშვინველის გამო.
როდესაც რაიმე ბოროტს ვთხოვთ უფალს, იგი თავის მრისხანებას გამოაჩენს, როდესაც ჩვენს სათხოვარს ასრულებს და მოწყალებას გამოიჩენს, როდესაც არ აღასრულებს მას.
თუ უფალი არ აკეთებს იმას, რაც შენ გსურს და სთხოვ, მაინც დარწმუნებული იყავი, რომ იგი გიმზადებს და უდავოდ მოგცემს რაღაც უკეთესს, შენთვის უფრო სასარგებლოს.
ზოგჯერ მრავალგზის თხოვნის შემდეგაც უფალი არ გვაძლევს, რასაც ვითხოვთ, მაგრამ მაშინ იგი გვაძლევს იმას, რაც გაცილებით მნიშვნელოვანია. წმიდა პავლე სთხოვდა უფალს, დაეფარა განსაცდელისაგან - და მას განსაცდელები არ ელეოდა; მაგრამ როდესაც ...
იხილეთ სრულად
ზოგჯერ მრავალგზის თხოვნის შემდეგაც უფალი არ გვაძლევს, რასაც ვითხოვთ, მაგრამ მაშინ იგი გვაძლევს იმას, რაც გაცილებით მნიშვნელოვანია. წმიდა პავლე სთხოვდა უფალს, დაეფარა განსაცდელისაგან - და მას განსაცდელები არ ელეოდა; მაგრამ როდესაც იგი ლოცულობდა, უფალი აძლევდა მადლს, რომლის საშუალებითაც იგი ახოვნად მოღვაწეობდა (2 კორ. 12, 7-9). ასე რომ, განა უფალმა პავლესი არ ისმინა?
თუ ყოვლადმოწყალე ზეციური მამა ხილულად არ აღასრულებს შენს სურვილს, მაინც, უეჭველია, უხილავად ზრუნავს შენს კეთილდღეობაზე უფრო მეტად, ვიდრე შენ შეგიძლია, შეიცნო და წარმოიდგინო.
ლოცვა, როგორც საუბარი ღმერთთან, თავისთავად დიდი მადლია, ხშირად იმაზე მეტია, რასაც ადამიანი ითხოვს, და მოწყალე ღმერთი არ ასრულებს სათხოვარს, ტოვებს მთხოვნელს თავის ლოცვასთან, რათა მან არ დაკარგოს იგი, არ მიატოვოს ეს უდიდესი მადლი, ...
იხილეთ სრულად
ლოცვა, როგორც საუბარი ღმერთთან, თავისთავად დიდი მადლია, ხშირად იმაზე მეტია, რასაც ადამიანი ითხოვს, და მოწყალე ღმერთი არ ასრულებს სათხოვარს, ტოვებს მთხოვნელს თავის ლოცვასთან, რათა მან არ დაკარგოს იგი, არ მიატოვოს ეს უდიდესი მადლი, როდესაც მიიღებს გაცილებით მცირე მადლს, რომელსაც ითხოვდა.