image
image
9
10
11
Loading..
image

თემა: ღვთის შიში

608. რა თვისებებს ავლენს ის ადამიანი, ვისაც არა აქვს ღვთის შიში?ვისაც არა აქვს ღვთის შიში, მუდამ განცხრომა–განსვენებას ეძებს, ძილით ვერ ძღება და საქმისათვის წამოდგომა ეზარება, მცონარეობის ჭურჭლად იქცევა, ხორცთა ნებას იგემოვნებს და ამა სოფლის ყოველგვარ შვებას სიტკბოებით შეიწყნარებს. არ ეშინია უფლის მოსვლის, საღმრთო საქმე უმძიმს, შრომას ერიდება, მშრომელთ აძაგებს, მდაბალთ გმობს და ამპარტავანთ აქებს. თავხედთა და მზვაობართა მეგობარია.
link
image

თემა: ღვთის შიში

600. რა საშუალება გვეხმარება იმაში, რომ ღმერთი გვახსოვდეს?უფრო უკეთ რომ დავეჩვიოთ ღმერთის ხსოვნას, ამისათვის მოშურნე ქრისტიანებს გააჩნიათ განსაკუთრებული საშუალება, კერძოდ, – განუწყვეტელი განმეორება მოკლე ლოცვისა. უმეტესად ესაა – უფალო შემიწყალე! ან იესოს ლოცვა... თუკი აქამდე არ მიმართავდით მას, მოდი, დღეიდან შეუდექით ამ ლოცვის შესრულებას. დადიხარ, ზიხარ, მუშაობ, ჭამ თუ დასაძინებლად წვები, მუდამ იმეორე: უფალო იესო ქრისტე, ძეო ღვთისაო, შემიწყალე მე ცოდვილი! ხანგრძლივი განმეორების შემდეგ ეს სიტყვები ისე მიემსჭვალება ენას, რომ თავისთავად წარმოითქმის... მაგრამ ამჯერადაც ნუ დაივიწყებთ, ეს მოკლე ლოცვა ღვთის შიშთან და კრძალვასთან რომ გქონდეთ შეერთებული.
link
image

თემა: ღვთის შიში

391.ხშირად ისე ხდება, რომ როცა ღვთის შიში მახსენდება და ვიხსენებ სამსჯავროს, მაშინვე გული მილბება. როგორ მოვიქცე, რომ ეს სულ მახსოვდეს? ასეთი გახსენების დროს, ანუ როდესაც ცნობით ან უმეცრებით შესცოდავ და გულის დარბილებას იგრძნობ, ყურადღებით იყავი, ეს ეშმაკისაგან არ იყოს, რათა უფრო მეტად არ განისაჯო. ხოლო თუ მკითხავ: როგორ განვასხვავო ჭეშმარიტი ხსოვნა ეშმაკეულისაგან, მოისმინე: როდესაც გონებაში ასეთი ხსოვნა აღგეძვრება და შენ საქმით ცდილობ გამოსწორდე, მაშინ ეს ჭეშმარიტი ხსოვნაა, რომლის მეშვეობითაც ცოდვები მოგეტევება. ხოლო როდესაც ხედავ, რომ ღვთის შიშის და სამსჯავროს გახსენების და დარბილების შემდეგ, კვლავ იმავე, ან უფრო უარეს ცოდვებში ვარდები, მაშინ დაე შენთვის ცნობილი იყოს, რომ ასეთი გახსენება მტრისგანაა და მას დემონები აღგიძრავენ შენივე სურვილის განსაკითხად. აი, შენს წინაშე ორი ცნობილი გზაა. ამრიგად, თუ გსურს რომ განკითხვის გეშინოდეს, გაექეცი ეშმაკის საქმეებს.
link
image

თემა: ღვთის შიში

392. როდისაა შესაფერისი დრო, რომ გონებაში ღმერთი და მისდამი შიში გავიხსენო, რათა მათ ცოდვების გამოსასწორებლად გული დამირბილონ?ცეცხლი ბუნებით მხურვალეა და ვისაც მისი გამოყენება სურს, მუდმივად არ უნთია ის, არამედ კრძალვით ინარჩუნებს მას, რათა როცა მოისურვებს, შეძლოს მისი აგიზგიზება და გათბობა. ასევე უნდა მოვიქცეთ აღნიშნულ შემთხვევაში; რამეთუ ჩვენში მტრისგანაც შემოდის ზრახვები, რომელსაც ის უდროოდ გვითესავს და ღვთისმოშიშების ნიღბით გვთავაზობს და ამ გზით, თითქოსდა მოსალოდნელი საქმის საბაბით, მას სურს რომ ვინმე ან დაამწუხროს, ან გონება შეუშფოთოს, რათა მან არ იზრუნოს და არ განიხილოს, თუ რა ზრახვა ამოძრავებს. მსგავს ცბიერებას ადამიანთა სახლების მძარცველები იყენებენ. თუ მათ წინასწარ არ იციან, რომ სახლის პატრონებმა სიფრთხილე მოადუნეს, ვერ გაძარცვავენ მათ. ამიტომ ყოველთვის გაიხსენე ეკლესიასტე, რომელიც ამბობს: ყოველივეს თავის დრო აქვს და ყველაფერს თავის ჟამი ამ ცისქვეშეთში (ეკლ. 3, 1), და უთხარი საკუთარ თავს: იმას, რაც ახლა გასაკეთებელი მაქვს, ღვთის შიშით გავაკეთებ, და შემდეგ, განთავისუფლდები რა საქმისგან, შენც გაგისწორებ ანგარიშს (ლაპარაკია მტრის მიერ დათესილ იმ ზრახვებზე, რომელიც ზემოთ ამავე პასუხში იყო ნახსენები - შენიშვ.) და ამას ჩემი ბრძნობით კი არ გავაკეთებ, არამედ ღვთის ძალით, რომელიც ყოვლისმხედველია. რაც შეეხება იმას, თუ აზრების გამოსაკვლევად რომელი დროა შესაფერისი, დაე ეს შენთვის დილის და საღამოს საათები იყოს. ამ დროს შენს თავს ჰკითხე: როგორ გაატარე ღამე ან დღე? და თუ რაიმე შეცოდებას დაინახავ, შეეცადე ქრისტეს შეწევნით გამოსწორდე.
link
image

თემა: ღვთის შიში

394. ზოგჯერ რომელიმე ნივთი მაცდუნებს ხოლმე და მოულოდნელად აღმოჩდება, რომ შეცდომით ვცდუნდი, რის გამოც სირცხვილი მეუფლება. ეს ღვთის დაშვებითაა ჩემს გამოსასწორებლად თუ ბოროტისგანაა განსასჯელად?წინა პასუხის ძალას თუ ჩავწვდებით, ვნახავთ, რომ ის ამ შეკითხვასაც ესადაგება; რამეთუ, როგორც იქ ვთქვით, ღვთისადმი შიშს და მისგან წარმოშობილ ლმობიერებას, თუ საქმეებით არ წარმოვაჩენთ, მაშინ განვისჯებით. ზუსტად ასევეა ამ შემთხვევაში. რამეთუ, თუ საქმით ვაჩვენებთ, რომ მხილებამ გონზე მოგვიყვანა, მაშინ ის ღვთისგანაა ჩვენი ხსნისათვის, და თუ არა, მაშინ ეშმაკისეული ჩაგონებაა განკითხვისათვის.
link
image

თემა: ღვთის შიში

390. როგორ მივაღწიო ჩემ სასტიკ გულში ღვთის შიშის შეურყეველ დამკვიდრებას? ზოგჯერ ასეთი რამეც მემართება, როდესაც რაღაცას ვაკეთებ და საქმე არ მაქვს დასრულებული, თითქოს-და ღვთის შიშის საბაბით, გონებით სხვა საქმეზე გადავდივარ; ამიხსენი მამაო: კარგია ეს, თუ არა?მას, ვისაც სურს საკუთარ გულში ყოველთვის ღვთის ურყევი შიში ჰქონდეს, ეს შემდეგი მაგალითიდან შეუძლია გაიაზროს (თუ როგორ მიაღწიოს ამას): როცა ვინმე სადმე წასვლას მოისურვებს, ჩექმებს იცვამს. წერილი კი ამბობს, რომ ჩექმების ჩაცმა მზადყოფნის ნიშანია (ეფეს.6,15); და ასევე დაწერილია: "განვემზადე და არა შევსძრწუნდი"(ფსალ.118,60). მაშასადამე, ვინც მოსალოდნელ საქმეს ხედავს, მან სულიერი მზადყოფნის მაგალითი ფიზიკური მზადყოფნიდან უნდა იაღოს და სულიერი ჩექმები ჩაიცვას, ანუ საკუთარი თავი ღვთის შიშისათვის უნდა შეამზადოს, და ახსოვდეს, რომ ყველაფერი ღვთისმოშიშებით უნდა აღასრულოს. ასეთნაირად შეამზადებს რა გულს, ღმერთს უნდა მოუხმოს, რათა მან მას ეს შიში მიანიჭოს. ხოლო როდესაც ყოველგვარ საქმეში, თვალწინ ეს შიში წარმოუდგება, მაშინ ის შეუძვრელად დამკვიდრდება მის გულში. ყურედღება იმასაც უნდა მივაქციოთ, რომ გონება წინამდებარე საქმიდან სხვა რამეზე არ გადავიტანოთ და არ მოვიმიზეზოთ, თითქოს ამას ღვთის შIშIთ ვაკეთებთ; რამეთუ ასეთი გზა მცდარია, და სხვა არაფერია, თუ არა გონების გაფანტულობა და მტრის ხიბლი. ამიტომ ყოველგვარ წამოწყებაში უნდა შევეცადოთ, რომ თავიდანვე ღვთის მოშიშებით განვმტკიცდეთ; ასევე უნდა დავუახლოვდეთ წმინდა მამებს, რომელთა სახეების ყურება და საუბრები, სულთქმა და სათნო ცხოვრება, ჩვენც აღგვავსებს ღვთისნიერი ლმობიერებით; რამეთუ იაკობის ცხვრები, მუდმივად უყურებდნენ წყალში ჩაშვებულ ჯოხებს და "ახურდა ფარა ამ ჯოხებთან და მოიგო ფარამ"(დაბ.30,39). და თუ გონებაში მამათა მაგალითებს ისეთნაირად აღვიბეჭდავთ, რომ ნივთებსაც მათ მსგავსად გამოვიყენებთ, მაშინ არ დავაყოვნებთ მათსავე გზაზე შედგომას.
link
image

თემა: ღვთის შიში

451. ერთმა ქრისტესმოყვარე კაცმა იმავე ბერს ჰკითხა: ხშირად, ადამიანთა გარემოში, მოულოდნელად სირცხვილის გრძნობა მეუფლება და სახის გამომეტყველებაც მეცვლება, ვკარგავ რა სულის შეგრძნებას, აღარც მათი ყურება შემიძლია და არც საუბარი. გული მივიწროვდება და გაუგებრობაში მაგდებს. და მაშინ, თუ რაღაცაზე დავილაპარაკე, ჩემი სიტყვა უგუნური, უწესრიგო და პატივმოყვარეობით სავსეა და არცთუ იშვიათად სიტყვებს თან უგუნური სიცილიც ერთვის, რადგან ეს ჩემი სურვილის საწინააღმდეგოდ ხდება, ამიტომ ძალიან ვწუხვარ და არ ვიცი, რა ვიღონო. როდესაც დავილაპარაკებ, ზემოთ ნათქვამი მემართება; ხოლო როდესაც ვჩუმდები, მეშინია, უდროოდ არ გავაკეთო ეს. განსაკუთრებით მაშინ, როცა საუბრის დროს მრავალჯერ მომმართავენ. ამიხსენი, ჩემო მამაო, რატომ მემართება ასე? მაშინ როცა, თქვენ თქვენს წმიდა ლოცვებში მიხსენიებთ.ჩვენ ასე ეშმაკის შურით გვემართება. მას სურს, რომ არც ჩვენ მივიღოთ სარგებელი და არც ჩვენთან მოსაუბრეებმა, და ასეთ ღვარძლს ჩვენზე იმიტომ ანთხევს, რომ როგორმე მოსაუბრეების ცდუნებაც შეძლოს. ღვთის შიში კი ყველანაირი შფოთის, უწესრიგობის და ხმებისგან გვიცავს. ასე რომ, ლაპარაკის დაწყებამდე საკუთარი თავი ღვთის შიშში უნდა გავაძლიეროთ და ზედმიწევნით დავუკვირდეთ ჩვენს გულს, თუ რატომ ვშფოთავთ და ვიცინით, რამეთუ ღვთისმოშიშებაში სიცილი არაა. წერილი უგუნურებაზე ამბობს, რომ: „ბრიყვი სიცილის დროს ხმას აიმაღლებს“ (ზირ. 21, 20) და უგუნურთა სიტყვა შფოთიანი და უმადლოა. მართალზე კი ნათქვამია, რომ ის წყნარად გაიღიმებს. ამიტომ, თუ საკუთარ თავს ღვთის ხსოვნასთან ერთად იმ აზრს შთავაგონებთ, რომ ძმებთან სიმდაბლით და უშფოთველად უნდა ვისაუბროთ, თუ, რა თქმა უნდა, ვფიქრობთ ამაზე და თვალწინ ყოველთვის ღვთის საშინელი სამსჯავრო გვაქვს, მაშინ ასეთი მომზადება გულიდან ყოველგვარ ბოროტ ფიქრებს დევნის. რამეთუ, სადაც დუმილი, სიმშვიდე და სიმდაბლეა, იქ ღმერთია. შენთვის საკმარისია შემთხვეულ საუბრებში ამ დარიგებით რომ იხელძღვანელო. თუ მტერი შეუპოვარ ბრძოლას გაგვიმართავს და ფიქრობს, რომ უსირცხვილოდ გამოგვიჭერს და დაგვცემს, ამის გამო ნუ მოვუძლურდებით, რათა მან თავის მახეებში არ შეგვიტყუოს, არამედ პირველი შემთხვევიდან გამოვიტანოთ დასკვნა და შემდგომშიც ასე გავაგრძელოთ: „მართალი შვიდგზისაც რომ დაეცეს, წამოდგება“ (იგავ. სოლ. 24, 16). რადგან ის დგება, ეს ნიშნავს, რომ მოღვაწეობს; მოღვაწე კი ასეთია (ანუ ხან ეცემა, ხან დგება), სანამ ბოლო არ აჩვენებს, როგორია ის. მაგრამ ყველაზე მეტად უნდა გვახსოვდეს, რომ აუცილებელია ღვთის წმიდა სახელის მოხმობა, რამეთუ სადაც ღმერთია, იქ ყველაფერი კეთილია; ცხადია, სადაც ეშმაკია, იქ ყველაფერი ბოროტია. და ცნობილია, რომ თუ პატივმოყვარეობის, ან კაცთმოთნეობის, ან სხვა რაიმე ბოროტების გამო აღვშფოთდებით და დავილაპარაკებთ, ყველაფერი ეს ეშმაკისეულია. ამიტომ გავიხსენოთ, რა თქვა წმიდა პავლე მოციქულმა: „სიტყუაი თქუენი მადლითა, ვითარცა მარილითა, შეზავებულ იყავნ“ (კოლას. 4, 6). თუ ამაში ვივარჯიშებთ, მაშინ კეთილმწყალობელი და ყოვლისმპყრობელი ღმერთი მისდამი სრულყოფილი შიშის განწყობას მოგვმადლის. მას შვენის უკუნისამდე დიდება, ამინ.
link
image
image
9
10
11