ნუ დაღონდები, შვილო, – უთხრა დედოფალმა!

წმინდა მთაზე, წმინდა ანას სკიტის მახლობლად, ერთი მონაზონი ცხოვრობდა. იგი ხორბლით სავსე ტომრებს ნავსადგურიდან ზემოთ ეზიდებოდა. დიდ ჯაფასა და ოფლისღვრაში იყო. ერთხელაც გულისსიტყვამ უთხრა: „ნეტავ, მოძღვრების მორჩილებისას გაწეული შრომის და დაღვრილი ოფლის სანაცვლოდ სასყიდელი თუ მოგვეგება?“ ამ ფიქრით დასასვენებლად ჩამოჯდა და ძილი მოერია. ძილ-ბურანში ყოვლადწმიდა ღვთისმშობელი იხილა. „ნუ დაღონდები, შვილო, – უთხრა დედოფალმა, ოფლი, რომელსაც ტომრების ზიდვისას მორჩილებისთვის ღვრი, ჩემი ძის წინაშე მოწამეობრივ სისხლად შეგერაცხება“. როცა გონს მოეგო, გულისსიტყვები და მწუხარება განეშორა. მამებმა ეს სიტყვები ტერასის ქვაზე დაწერეს და ყველა კითხულობს, ვინც იქ გაივლის.