კითხვა-პასუხი ფსიქოლოგიურ, სულიერ და საეკლესიო თემებზე

418. როდესაც რაღაცაზე ვწუხვარ, მაშინ ვლოცულობ და ღვთის გამოუთქმელი სიკეთით დახმარებას ვიღებ, მაგრამ აზრი ამაყობს იმით, რომ ჩემი შეისმინეს. როგორ მოვიქცე?

417. შეუძლია თუ არა ვინმეს თქვას, რომ ცოდვილში სულიწმიდა ცხოვრობს? და თუ იტყვის, სულიწმიდა არააო მასში, მაშინ ჩემო მამაო, როგორ არიან ცოდვილები დაცულნი?

415. გამიგონია, თუ ვინმე ერთსა და იმავე სიზმარს სამჯერ ნახავს, მაშინ ის ჭეშმარიტ სიზმრად უნდა მიიჩნიოს; ასეა თუ არა ეს, ჩემო მამაო?

413. მითხარი მეუფეო, როგორ ბედავს ეშმაკი ხილვაში ან ძილის ოცნებებში ქრისტე უფალის ან წმიდა ზიარების ჩვენებას?

412. ნუთუ მაშინაც უნდა შევიძულო ისინი, როდესაც ჩვენი მეუფის, ქრისტეს სახით მეცხადებიან?

411. როდესაც ცოდვილს ხილვები აქვს, ნუთუ მან საერთოდ არ უნდა ირწმუნოს მათი ღვთისნიერება?

410. და თუ ჩემს აზრს დასამდაბლებლად ვეტყვი, რომ ის სულგრძელი მოთმინება ღვთისგან კი არ იყო, არამედ ბოროტი მხიბლავდა და ამპარტავნებაში მაგდებდა, ამით ხომ არ გავარისხებ ღმერთს, რადგან ღმერთი ყველანაირი სიკეთის წყაროა?

409. როცა რომელიმე საქმეში სულგრძელ მოთმინებას ვიჩენ, გონებით ვქედმაღლობ. რა უნდა ვიფიქრო ამ დროს?

408. როდესაც მცნებას ვასრულებ, როგორ გავექცე ამპარტავნებას, რათა სიკეთის აღსრულების მიუხედავად ვგრძნობდე ჩემს გაუცხოებას მისგან?

407. ასევე, როდესაც რაიმე სიკეთეს ვაკეთებ, როგორ უნდა დავიმდაბლო გონება? ან როგორ ვუსაყვედურო თავს, სიკეთის აღსრულების შემდეგ?