უთმინოება იქმს ცრუფიცობასა და დღესასწაულთა არა დამარხვასა. უთმინოება შეიქმს არა პატივისცემასა მამადედათა თვისთა. უთმინოება იქმს ბრძოლასა და კაცის კლვასა. უთმინოება განამრავლებს პარვასა და ავაზაკობასა და დაცემასა. უთმინოება აღადგენ...
იხილეთ სრულად
უთმინოება იქმს ცრუფიცობასა და დღესასწაულთა არა დამარხვასა. უთმინოება შეიქმს არა პატივისცემასა მამადედათა თვისთა. უთმინოება იქმს ბრძოლასა და კაცის კლვასა. უთმინოება განამრავლებს პარვასა და ავაზაკობასა და დაცემასა. უთმინოება აღადგენს ლირწებასა, სიძვასა და მრუშობასა. უთმინოება ასწავლის ცილისწამებასა და შურსა და ნდომასა ხვასტაგთა მოყვასთა და მეზობელთათა. უთმინოება ესრეთ ათთავე მცნებათა სჯულისათა დამხსნელ და გარდამავალ ექმნებიან
უთმინოება არს უარისყოფა ღმრთისა, ვინაითგან ღმერთი მოთმინებასა გვიბრძანებს, ხოლო უთმინოება დახსნის მცნებათა მისთა. უთმინოება შეიქმს სიძულვილსა მოყვასისასა, რომლისათვის ბრძანებს უფალი: “შეიყვარე მოყვასი შენი, ვითარცა თავი შენი”, ხოლ...
იხილეთ სრულად
უთმინოება არს უარისყოფა ღმრთისა, ვინაითგან ღმერთი მოთმინებასა გვიბრძანებს, ხოლო უთმინოება დახსნის მცნებათა მისთა. უთმინოება შეიქმს სიძულვილსა მოყვასისასა, რომლისათვის ბრძანებს უფალი: “შეიყვარე მოყვასი შენი, ვითარცა თავი შენი”, ხოლო უთმინოება დაჰხსნის ამასაცა.
მომავალში და ძალზე მალე, ჩვენ უფრო წმიდად და სრულყოფილად ვეზიარებით, როცა სიტყუა ჩვენთან ერთად შესვამს ამ ახალ სასუმელს მამის სასუფეველში, განგვიცხადებს და მოგვანიჭებს რა იმას, რაც ამჟამად ჩვენდა მხოლოდ გარკვეულწილად არის გაცხადებ...
იხილეთ სრულად
მომავალში და ძალზე მალე, ჩვენ უფრო წმიდად და სრულყოფილად ვეზიარებით, როცა სიტყუა ჩვენთან ერთად შესვამს ამ ახალ სასუმელს მამის სასუფეველში, განგვიცხადებს და მოგვანიჭებს რა იმას, რაც ამჟამად ჩვენდა მხოლოდ გარკვეულწილად არის გაცხადებული მის მიერ: რამეთუ ამჟამად შეცნობადი – ყოველთვის ახალია. მაშ, რა არის ეს სასუმელი და ეს საზრდო? ჩვენთვის იგი იმაშია, რომ ვისწავლოთ, მისთვის კი – იმაში, რომ გვასწავლოს და სიტყვას მიგვაახლოს და გვაზიაროს, ჩვენ – მოწაფეებ...
მართალია, ჩვენს გრძნობებს ეჩვენება, რომ ზიარების წმიდა ნაწილნი – ჩვეულებრივი პური და ღვინოა, მაგრამ თვით უფლის საღმრთო მოწმობით, ეს მისი ჭეშმარიტი ხორცი და სისხლია.
ზოგი ურწმუნოებისა და უწმინდურობის გამო არ იღებს ზიარებას, სხვები – უმეცრების, გულგრილობის, მცირედმორწმუნეობის და უფლის ჭეშმარიტი და წმინდად სიყვარულის უქონლობის გამო, ერთი–ორჯერ თუ ეზიარება წელიწადში და ისიც ინერციით, შიშის, სიყვა...
იხილეთ სრულად
ზოგი ურწმუნოებისა და უწმინდურობის გამო არ იღებს ზიარებას, სხვები – უმეცრების, გულგრილობის, მცირედმორწმუნეობის და უფლის ჭეშმარიტი და წმინდად სიყვარულის უქონლობის გამო, ერთი–ორჯერ თუ ეზიარება წელიწადში და ისიც ინერციით, შიშის, სიყვარულისა და რწმენის გარეშე. მეტად სამწუხარო და სავალალოა ის გარემოება, როცა სულიერი მამა ეკლესიის აღსავლის კარიბჭიდან ზიარებაზე უხმობს ადამიანებს და არავის სურს ეზიაროს.
ზიარება ცხოვრების წყარო მხოლოდ იმათთვისაა, ვინც მისთვის ღირსებით მოემზადა, ხოლო უღირსებისა და უკეთურებისათვის იგი დამსჯელ ცეცხლად გადაიქცევა. ზიარებისთვის პირველ რიგში მარხვით ვემზადებით, მაგრამ რადგანაც მარხვა თავისთავად სათნოება...
იხილეთ სრულად
ზიარება ცხოვრების წყარო მხოლოდ იმათთვისაა, ვინც მისთვის ღირსებით მოემზადა, ხოლო უღირსებისა და უკეთურებისათვის იგი დამსჯელ ცეცხლად გადაიქცევა. ზიარებისთვის პირველ რიგში მარხვით ვემზადებით, მაგრამ რადგანაც მარხვა თავისთავად სათნოება არაა, ამიტომ უსარგებლოა, თუ მმარხველს ჭეშმარიტი სათნოებებით არ შემოსავს.
ზიარებას ღირსეულად არა მხოლოდ წმინდანები იღებენ. წმიდა საიდუმლოთა მისაღებად რწმენაში არასრულყოფილებაც ვერ იქნება დაბრკოლება, რადგან ექიმი სნეულებს სჭირდებათ და არა ჯანმრთელებს. ქრისტე მოვიდა როგორც მართალთა, ისე ცოდვილთა გადასარჩე...
იხილეთ სრულად
ზიარებას ღირსეულად არა მხოლოდ წმინდანები იღებენ. წმიდა საიდუმლოთა მისაღებად რწმენაში არასრულყოფილებაც ვერ იქნება დაბრკოლება, რადგან ექიმი სნეულებს სჭირდებათ და არა ჯანმრთელებს. ქრისტე მოვიდა როგორც მართალთა, ისე ცოდვილთა გადასარჩენად. ზიარება – ეს ჩვენი რწმენის განმტკიცებისა და სრულყოფის წყაროა; როგორ შეიძლება, ჯერ რწმენასა და ცხოვრებაში სრულყოფილება მოითხოვო და უკვე შემდგომ ჩათვალო დასაშვებად წმიდა საიდუმლოთა ზიარება?!
ვინც ეზიარა იღებს ძალას, ნათლდება, ხედავს ახალ ჰორიზონტებს და განიცდის სიხარულის მოზღვავებას. თითოეული განსხვავებულად, სულიერი ტემპერამენტისა და განწყობილების შესაბამისად. ზოგი გრძნობს სიხარულს და მოსვენებას, ზოგი – მშვიდობას, ზოგ...
იხილეთ სრულად
ვინც ეზიარა იღებს ძალას, ნათლდება, ხედავს ახალ ჰორიზონტებს და განიცდის სიხარულის მოზღვავებას. თითოეული განსხვავებულად, სულიერი ტემპერამენტისა და განწყობილების შესაბამისად. ზოგი გრძნობს სიხარულს და მოსვენებას, ზოგი – მშვიდობას, ზოგი – ერთგულების რწმენას და ზოგი – უსაზღვრო თანაგრძნობას ყოველივესადმი. პირადად ბევრჯერ ვყოფილვარ დაცლილ–დაქანცული, მაგრამ უფალთან ზიარების შემდეგ, დაღლილობა მთლიანად მომხსნია.
გვმართებს სინანულის არქონაც აგრეთვე ცოდვად ვაღიაროთ. და თუ ცოდვაში დარჩენის ბოროტი და შეგნებული სურვილი არა გაქვს, თუ იგი არ გიყვარს, არამედ მის გამო გრცხვენია, წმიდა ეკლესია მღვდლისადმი მინიჭებული ძალაუფლებით მოგიტევებს ყველა ცო...
იხილეთ სრულად
გვმართებს სინანულის არქონაც აგრეთვე ცოდვად ვაღიაროთ. და თუ ცოდვაში დარჩენის ბოროტი და შეგნებული სურვილი არა გაქვს, თუ იგი არ გიყვარს, არამედ მის გამო გრცხვენია, წმიდა ეკლესია მღვდლისადმი მინიჭებული ძალაუფლებით მოგიტევებს ყველა ცოდვას და ზიარების ღირსიც გახდები. იგივე ითქმის რწმენის სისუსტეზეც. დაე, შეგნებული გქონდეს შენი რწმენის სიმცირე და უსუსურობა, მაგრამ ხომ გსურს, რომ გწამდეს. შენ ურწმუნოებას საკუთარ ცოდვად აღიქვამ და ღაღადებ: „მრწამს, უფალო...
