წმ. იოანე სინელი (კიბისაღმწერელი) - ციტატები, გამონათქვამები

სუნთქვასავით შეიწყნარე მეფსალმუნის ეს სიტყვები: - ხოლო რა ჟამს იგინი(ეშმაკნი) მაჭირვებდენ მე, შევიმოსო ძაძა და დავიმდაბლო მარხვითა სული ჩემი და ლოცა ჩემი ჩემდა მოიქცეს (ფს. 34,13)

"ღაღადებდეს და არავინ იყო მაცხოვარ", იმიტომ, რომ ამპარტავნებით ღაღადებდეს, უფალს მოუხმობდნენ და "არა ისმინა მათი" (ფს. 17,41), რადგან ის მიზეზი, რისთვისაც უხმობდნენ უფალს, არ მოიკვეთეს

ზოგიერთნი სიკეთედ სიმდიდრეს მიიჩნევენ; სხვები - დიდებას; სხვები - პატივს; ხოლო ჩემთვის "მიახლება ღმრთისა კეთილ არს და დადებად უფლისა მიმართ სასოება" - ანუ იმედი ჩემი უვნებელობისა

"ამით ცნან ყოველთა, ვითარმედ" ღვთისა "მოწაფენი" ვართ (იოან. 13,35), როდესაც არა "სულნი უკეთურნი დაგვემორჩილებიან", არამედ, როცა "სახელები" ჩვენი დაიწერება "ცათა შინა" (კულ. 10,20) სიმდაბლისასა

თუკი ყოველგვარი სხვა ვნების გარეშე - მხოლოდ ამპარტავნების გამო ეშმაკი ზეციდან ძირს ჩამოვარდა, წარმოვიდგინოთ: განა შევძლებთ, რომ სიმდაბლის გარდა სხვა სათნოებით მივაღწიოთ ზეცას?!

ვერცხლისმოყვარება ძირი არს ყოველთა ბოროტთა. (1 ტიმ. 6, 10). და ეს ნამდვილად ასეა, რადგან სიძულვილს, შურს, განყოფას, ბრძოლას, მწუხარებას, ავმეხსიერებას, სისასტიკესა და მკვლელობას შობს

ეცადე, ყოველთვის დაიბრუნო გაბნეული აზრი, ან - უკეთ რომ ვთქვათ, - ლოცვის სიტყვებში გამოკეტო ის; ხოლო თუკი იგი, შენი ჩვილობის გამო მაინც განიბნევა და დამდაბლდება, ეცადე, კვლავ აღამაღლო

მარტო ღმერთს და საღმრთო საქმეებს კი არ გმობს ეს უღმერთო, არამედ, რაიმე ბილწსა და უშვერს წარმოშობს ჩვენს გულებში, რათა ან ლოცვა მივატოვოთ, ან სრულიად დავკარგოთ საკუთარი თავის იმედი

მხიარულებისა და საჭმლით ნუგეშინისცემის ჟამი სრულთათვის უზრუნველობის ჟამია; მოღვაწეთათვის ჟამი ბრძოლისა, ხოლო ვნებით შეპწრობილთათვის დღესასწაულთა დღესასწაული და ზეიმთა ზეიმი

სასოწარკვეთილების ეშმაკს ბოროტების სიმრავლე ამხიარულებს, ხოლო პატივმოყვარეობის ეშმაკს - სათნოებათა სიმრავლე. პირველის ასული წყლულთა სიმრავლეა, ხოლო მეორესი - შრომის სიმრავლე