მონაზვნური ცხოვრება ღვთისთვის შრომაა, რასაც დიდი სარგებელი მოაქვს ჩვენი სულების გადასარჩენად. მაშ, რატომ არ უნდა გავიღოთ მსხვერპლად ყველაფერი და ვიცხოვროთ ისეთი ცხოვრებით, რომელიც ღვთის სასუფეველში გაგვამდიდრებს? „რაი სარგებელ არს...
იხილეთ სრულად
მონაზვნური ცხოვრება ღვთისთვის შრომაა, რასაც დიდი სარგებელი მოაქვს ჩვენი სულების გადასარჩენად. მაშ, რატომ არ უნდა გავიღოთ მსხვერპლად ყველაფერი და ვიცხოვროთ ისეთი ცხოვრებით, რომელიც ღვთის სასუფეველში გაგვამდიდრებს? „რაი სარგებელ არს კაცისა, უკუეთუ შეიძინოს სოფელი ესე ყოველი და სული თვისი იზღვიოს?“ (მარკ. 8, 36).
ვინც ამსოფლიური სიკეთითა და სიამოვნებით ტკბება, თუ არ შეინანებს, ყველაფერი საუკუნო მწუხარებად და ტკივილად გადაექცევა. ღვთისმოსავ ადამიანებს კი მცირედზე უარის თქმა მარადიული ბედნიერებით და ნეტარებით აუნაზღაურდებათ. ეს ნეტარება ზ...
იხილეთ სრულად
ვინც ამსოფლიური სიკეთითა და სიამოვნებით ტკბება, თუ არ შეინანებს, ყველაფერი საუკუნო მწუხარებად და ტკივილად გადაექცევა. ღვთისმოსავ ადამიანებს კი მცირედზე უარის თქმა მარადიული ბედნიერებით და ნეტარებით აუნაზღაურდებათ.ეს ნეტარება ზეცად აღტაცებულმა პავლემ იხილა და გაოცებულმა თქვა: „რომელი თუალმან არა იხილა და ყურსა არა ესმა, და გულსა კაცისასა არა მოუხდა, რომელი განუმზადა ღმერთმან მოყუარეთა თვისთა“ (1 კორ. 2, 9).
აწინდელი დრო ღვთისთვის ბრძოლის, მწუხარების, შრომის დროა, ხოლო მომავალი – მარადიული დიდების გვირგვინების, ჯილდოების, ქების, ღვთის უზენაესი საყდრის მახლობლად წმინდა ანგელოზებთან ერთად მკვიდრობის ჟამია.
