ვინც უდაბნოსა და მდუმარებაში ცხოვრობს, ის სამი განსაცდელისგან თავისუფალია: სმენის, ენისა და მზერისგან; მას მხოლოდ ერთი განსაცდელი აქვს - საკუთარი გულისგან
მონაზვნობის მნიშვნელობა მთელი თავისი ნაყოფით მკაცრად უკავშირდება მისი აღთქმების ერთგულად აღსრულებას. წინააღმდეგ შემთხვევაში მონაზონი მხოლოდ შეაგინებს მონაზვნობას - ერისკაცთა საცდუნებლად და საკუთარი თავის დასაღუპად.
ჭეშმარიტი მონაზვნობის მიზნის მისაღწევად - საკუთარი თავის ზნეობრივი სრულყოფისა და ღმერთთან, სიწმიდისა და ნეტარების წყაროსთან მჭიდრო კავშირისათვის - მონაზვნად აღკვეცილისთვის აუცილებელია ცოდნა და აღსრულება შინაგანი და გარეგნული კანონ...
იხილეთ სრულად
ჭეშმარიტი მონაზვნობის მიზნის მისაღწევად - საკუთარი თავის ზნეობრივი სრულყოფისა და ღმერთთან, სიწმიდისა და ნეტარების წყაროსთან მჭიდრო კავშირისათვის - მონაზვნად აღკვეცილისთვის აუცილებელია ცოდნა და აღსრულება შინაგანი და გარეგნული კანონებისა, რომელსაც მისგან ეს ანგელოზებრივი (როგორც მას არცთუ უმიზეზოდ უწოდებენ) სახე მოითხოვს. სხვაგვარად, შესაძლოა, მონასტრის კედლებში ხმაურისა და სოფლის ამაოებისგან მოშორებით იცხოვრო, სულში კი ერისკაცზე დაბლა იდგე
უმჯობესია, არც კი დაიწყო სოფლისგან განდგომილი ცხოვრება, ვიდრე შემდგომში ცივად აღასრულებდე მას და საკუთარი თავი დიდ საფრთხეში ჩააგდო. უმჯობესია, არ დადო აღთქმა, ვიდრე აღთქმისშემდეგ არ აღასრულო იგი.