უკიდურესად გაჭირვებული ადამიანებისგან დღესაც ხშირად ისმის: რა გვეშველება, რა გვიხსნის, ვინ გვიხსნის. სწორედ, აი ასეთ დროს, როცა ყოველგვარი არეულობა და გაჭირვება კულმინაციას მიაღწევს და მსოფლიო თითქოს გამოუვალ ჩიხში მოექცევა, ანტიქ...
იხილეთ სრულად
უკიდურესად გაჭირვებული ადამიანებისგან დღესაც ხშირად ისმის: რა გვეშველება, რა გვიხსნის, ვინ გვიხსნის. სწორედ, აი ასეთ დროს, როცა ყოველგვარი არეულობა და გაჭირვება კულმინაციას მიაღწევს და მსოფლიო თითქოს გამოუვალ ჩიხში მოექცევა, ანტიქრისტე მოევლინება ქვეყნიერებას როგორც მხსნელი.
კრებულნი უწმიდესი სულებისა შექმნილნი არიან, არა ბრძოლისა და ძლევისათვის, არამედ ღვთის სადიდებლად, მშვიდობისა და ნეტარებისათვის. ასე იყო დასაწყისში; ასევე იქნებოდა ყოველთვის, რომ ერთს პირველ ანგელოზთაგანს, სახელად ლიუციფერს, ბოროტე...
იხილეთ სრულად
კრებულნი უწმიდესი სულებისა შექმნილნი არიან, არა ბრძოლისა და ძლევისათვის, არამედ ღვთის სადიდებლად, მშვიდობისა და ნეტარებისათვის. ასე იყო დასაწყისში; ასევე იქნებოდა ყოველთვის, რომ ერთს პირველ ანგელოზთაგანს, სახელად ლიუციფერს, ბოროტება არ გამოეჩინა და ზეციური სამართლე არ აღეშფოთებინა. არ ვიცით, როგორ მივიდა იგი ამ უგუნურებამდე, რომ ყოვლად უზენაესი ძალის წინააღმდეგ გალაშქრება განიზრახა? მაგრამ გაილაშქრა! ყოვლის შემძლებელი შემოქმედისათვის არ იყო და არ...
ჰოი, რაბამი განყოფილება არს შორის ანგართა და უპოვართა! იგი განაბნევს და ეგე შეჰკრებს მისგან განბნეულსა; იგი ძულობს და ეგე იყვარებს; მას ზღვევად შეურაცხიეს და ამას ცხოვრებად; იგი მწუხარე არს მიღებისათვის და და ესე მხიარული; მას არც...
იხილეთ სრულად
ჰოი, რაბამი განყოფილება არს შორის ანგართა და უპოვართა! იგი განაბნევს და ეგე შეჰკრებს მისგან განბნეულსა; იგი ძულობს და ეგე იყვარებს; მას ზღვევად შეურაცხიეს და ამას ცხოვრებად; იგი მწუხარე არს მიღებისათვის და და ესე მხიარული; მას არცა თავისი ქონება უნდა თავისათვის, ხოლო ეგე სხვისასაც იტაცებს და ცდილობს მოხვეჭად; მას სიგლახაკე და იწროება შეურაცხიეს ნეტარებად, ხოლო ამას განცხრომა და პატივი ცხოვრებად. უპოვარი არა იბრძვის ნივთთათვის, უკეთუ ყოველი ცხოვრე...
ყოველთვის, ოდესცა შენ ნაცვლად გულის გაწმენდისა და ცუდთა ჩვეულებათაგან განშორებისა, ჰმალავ ცოდვასა სიღრმესა შინა გულისა შენისასა და მიიღბ კეთილსა გარეგანსა სახესა, ფარისევლობასა შინა შთავარდები. ფარისევლობ, ოდეს შენ პირის–პირ კაცს ...
იხილეთ სრულად
ყოველთვის, ოდესცა შენ ნაცვლად გულის გაწმენდისა და ცუდთა ჩვეულებათაგან განშორებისა, ჰმალავ ცოდვასა სიღრმესა შინა გულისა შენისასა და მიიღბ კეთილსა გარეგანსა სახესა, ფარისევლობასა შინა შთავარდები. ფარისევლობ, ოდეს შენ პირის–პირ კაცს აქებ და ეფერები და პირიქით ცუდათ ახსენებ მას; ფარისეველი ხარ, ოდეს ელაპარაკები რა შენზედ უფროსს კაცსა, ამბობ არა იმას, რასაც გული გეტყვის, არამედ რაც იამება იმ კაცს; არა სიმართლეს იტყვი, არამედ რასაც მოითხოვს შენი საკუთა...
რა არის, თუ არა ფარისევლობა, ოდეს სინიდისი გამხილებს შენ რომელთამე ცოდვათათვის და შენ კი პირმოთნედ იტყვი: ღმერთი მოწყალე არისო, სხვანიც ესრეთ სცხოვრობენ, ვინ არის უცოდველი ქვეყანაზეო, თავის დროზედ მოვინანებო; ყოველთა შინა ესე ვითა...
იხილეთ სრულად
რა არის, თუ არა ფარისევლობა, ოდეს სინიდისი გამხილებს შენ რომელთამე ცოდვათათვის და შენ კი პირმოთნედ იტყვი: ღმერთი მოწყალე არისო, სხვანიც ესრეთ სცხოვრობენ, ვინ არის უცოდველი ქვეყანაზეო, თავის დროზედ მოვინანებო; ყოველთა შინა ესე ვითართა შემთხვევათა კაცი ცხადად ეზიარება ფარისევლობის ცოდვასა.
მაცხოვარი ზეცად ამაღლდა, მაგრამ მოწაფეებს არ განშორებია, მიეფარა თვალთა მათთაგან, მაგრამ გულთა მათთა მიეახლა. ადამიანის გულს ასეთი თვისება აქვს, თუ იგი უმანკო, წმინდა სიყვარულითაა სავსე, განშორება უფრო ძვირფასს ხდის იმას, ვინც უყვ...
იხილეთ სრულად
მაცხოვარი ზეცად ამაღლდა, მაგრამ მოწაფეებს არ განშორებია, მიეფარა თვალთა მათთაგან, მაგრამ გულთა მათთა მიეახლა. ადამიანის გულს ასეთი თვისება აქვს, თუ იგი უმანკო, წმინდა სიყვარულითაა სავსე, განშორება უფრო ძვირფასს ხდის იმას, ვინც უყვარს და ამრიგად, ხორციელი განშორება სულიერად კიდევ უფრო დააახლოებს მასთან.
ადამიანს ბუნებით თან დაჰყვება სურვილი ანუ მისწრაფება განავითაროს, სრულყოს თავისი ძალები, გაუთანაბრდეს სხვებს, მოიპოვოს კეთილი სახელი, პატივისცემა, დიდება, სხვათა კეთილგანწყობა. ეს მისწრაფება სასარგებლოა მაშინ, თუ იგი საკუთარი გონე...
იხილეთ სრულად
ადამიანს ბუნებით თან დაჰყვება სურვილი ანუ მისწრაფება განავითაროს, სრულყოს თავისი ძალები, გაუთანაბრდეს სხვებს, მოიპოვოს კეთილი სახელი, პატივისცემა, დიდება, სხვათა კეთილგანწყობა. ეს მისწრაფება სასარგებლოა მაშინ, თუ იგი საკუთარი გონებრივი და ზნეობრივი სრულყოფისათვის აღძრავს ადამიანს, ასევე კეთილი სახელიც სასარგებლოა ჩვენი და სხვათა სრულყოფისა და ბედნიერებისათვის, როდესაც ის პატიოსანი გზით მოიპოვება და სწორედ გამოიყენება. მაგრამ პირველქმნილი ცოდვით დ...
თუ მუსულმანი ათ მცნებას იცავს, მასზე ღვთის წყალობა გადმოდის, ღმერთი გაუხსნის ჭეშმარიტებას და მართლმადიდებლობაზე მოექცევა. ისევე, როგორც წმ. პავლე მოციქულს, რომელიც მტკიცედ და ერთგულად იცავდა ძველ რჯულს და არა - ფარისევლურად; ღმერთ...
იხილეთ სრულად
თუ მუსულმანი ათ მცნებას იცავს, მასზე ღვთის წყალობა გადმოდის, ღმერთი გაუხსნის ჭეშმარიტებას და მართლმადიდებლობაზე მოექცევა. ისევე, როგორც წმ. პავლე მოციქულს, რომელიც მტკიცედ და ერთგულად იცავდა ძველ რჯულს და არა - ფარისევლურად; ღმერთმა მოიღო წყალობა და გამოარჩია.
უდაბურ ტყეში ერთი ტომი ცხოვრობდა. უფალმა მათზე წყალობა მოიღო და ორი მართლმადიდებელი მისიონერი გაგზავნა მათთან. ამ ტომის ხალხი ილოცებდა და თუ უნდოდა წვიმას მოიყვანდა... რაც უნდოდათ უფალი ყვ...
ამაყი ყოველთვის დაუკმაყოფილებელია. იგი არ შეიძლება ბედნიერი იყოს, რადგან ბედნიერია ის, ვინც იმას სჯერდება, რაც აქვს. ამაყი ამ მიწიერი ცხოვრებით ცხოვრობს. ის თავისი გულით მარადისობას ვერ შეიგრძნობს, რამდენადაც მასში მოუნანიებელი ცო...
იხილეთ სრულად
ამაყი ყოველთვის დაუკმაყოფილებელია. იგი არ შეიძლება ბედნიერი იყოს, რადგან ბედნიერია ის, ვინც იმას სჯერდება, რაც აქვს. ამაყი ამ მიწიერი ცხოვრებით ცხოვრობს. ის თავისი გულით მარადისობას ვერ შეიგრძნობს, რამდენადაც მასში მოუნანიებელი ცოდვები, ვნებები ბუდობენ; ამაყს ხომ არ შეუძლია მოინანიოს, ის ყველაფერში მართალია; მას არ შეუძლია ილოცოს, თუნდაც კითხულობდეს ლოცვის სიტყვებს, რადგან თვლის: რამეზე ევედროს და ითხოვოს – ეს მას არ შეშვენის.
ადამიანის ამპარტავნობის დასაბამი უფლისაგან განშორებაა და მისი გულის განდგომა დამბადებლისაგან.
რადგან დასაბამი ამპარტავნობისა ცოდვაა და ვისაც იგი აქვს, სისაძაგლეს ამოანთხევს. ამის გამო უფალი მრავალ განსაცდელს უმზადებს და საბოლოოდ კ...
იხილეთ სრულად
ადამიანის ამპარტავნობის დასაბამი უფლისაგან განშორებაა და მისი გულის განდგომა დამბადებლისაგან.
რადგან დასაბამი ამპარტავნობისა ცოდვაა და ვისაც იგი აქვს, სისაძაგლეს ამოანთხევს. ამის გამო უფალი მრავალ განსაცდელს უმზადებს და საბოლოოდ კიდეც დაღუპავს მას.
თ. 9-10