image
image
1
2
3
Loading..
image

თემა: განუწყვეტელი ლოცვა,  იესოს ლოცვა,  ლოცვა

ეკლესია გვამცნებს, რომ განუწყვეტლივ ვილოცვიდეთ, მაგრამ ჩვენ არ შეგვიძლია სხეული მუდამ დაძაბულ მდგომარეობაში ვამყოფოთ. რა ვქნათ?შინაგან იესოს ლოცვას თავისი სპეციფიკა აქვს, აქამდე ვლაპარაკობდით ლოცვაზე, რომელიც ადამიანმა ყველა ამქვეყნიურ საქმეს მოწყვეტილმა უნდა აღუვლინოს ღმერთს. რაც შეეხება განუწყვეტელ ლოცვას, ამ შემთხვევაში სხეულის მდგომარეობას უნდა მივაქციოთ ყურადღება. წმინდა მამები გვასწავლიან, რომ კრძალულება უნდა დავიცვათ მაშინაც კი, როდესაც მარტონი ვართ.
link
image

თემა: ლოცვა,  დრო ლოცვისათვის

სახარებაში წერია, უფალი ღამით ლოცულობდაო (მაგ., ლკ. 6, 12). რატომ უყვარდათ წმინდანებს ღამით ლოცვა და რას ნიშნავს ჩვენთვის ასეთი ლოცვა?ღამით, როდესაც ქვეყანა სიბნელესა და ძილში ინთქმება, თვითონ სიჩუმე განაწყობს კაცს ლოცვისათვის. ღამით აღარ არსებობენ გარეგნული შთაბეჭდილებები, გონებას რომ თავისკენ იზიდავენ და ლოცვას ამძიმებენ. ამ დროს დემონი მხოლოდ მეხსიერების საშუალებით მოქმედებს. ღამით სული იმ სახლს ემსგავსება, რომლის ხუთი გრძნობა ხუთი სარკმელივითაა დაგმანული დარაბებით და მხოლოდ მეხსიერების სარდაფში ჩასასვლელი კარია ღია. ღამით ფუტკრების სკასავით მოგუგუნე ქალაქის ხმაური წყდება, სიჩუმე ისადგურებს და ადამიანი თავს ისე გრძნობს, როგორც უდაბნოში. მაგრამ არსებობს ღამისა და სიბნელის, როგორც სიმბოლოს კიდევ ერთი ახსნა - ესაა საიდუმლო გონების განთავისუფლებისა ამა სოფლის გულისსიტყვების, სახეების, მოგონებების, გეგმების, სურათებისგან და სულის განძარცვა ყოველივე მისთვის არათვისებრივისგან; ეს სიბნელე მალავს ხილულს, რათა გამოაჩინოს უხილავი: მასში უჩინარი ნათელია გაბნეული.
ღამე თავისი შავი საბურავით ფარავს მიწას და, იმავე დროს, თითქოს გამოაჩენს ვარსკვლავებით მოჭედილ უძირო ზეცას, მარადისობას რომ გვახსენებს. ღამით ადამიანს უადვილდება მოსწყდეს დროებითსა და წარმავალს; უადვილდება ყველაფერი დავიწყების საფარველ ქვეშ დამარხოს, როგორც ზამთარი ფარავს მიზას თოვლის ზეწრით; უადვილდება გონებით მიწაზე ამაღლდეს და გულით ერთადერთს - ღმერთს შეუვრდეს.
მაგრამ თუ გონებიდან ამა სოფლის ხსოვნის ამოგდებას ვეცდებით, ხომ არ ჩაქრება ჩვენს სულში კაცთა მიმართ - უძლურებაში მყოფ მოძმეთა მიმართ სიყვარული?როდესაც მეფის ამალის წევრი ტახტის წინაშე დგას, ის უკვე აღარაფერზე ზრუნავს, რადგან იცის: მეფე არა მარტო მას, მისი ოჯახის წევრებსაც არ მოაკლებს თავის წყალობას. თუ შეიარაღებული მეომარი მეფის დაცვაში დგას, მას ეკრძალება აქეთ-იქით ყურება, ან ვინმესთან ლაპარაკი - მისი თვალიც და გონებაც მთლიანად მეფისკენ უნდა იყოს მიმართული. ლოცვა არის მხსნელი კაცისა ყოველი განსაცდელისა და უბედურებისაგან, ლოცვა შრეტს ღვთის რისხვას და მის მადლს ჰფენს სოფელს. ამიტომაცაა ლოცვა ღვთის წყალობა კაცთა მიმართ.
link
image

თემა: ლოცვა

რა მოელის კაცობრიობას, თუ ლოცვა შეწყდება ანდა მხოლოდ საეკლესიო წეს-ჩვეულების წინაშე გაღებულ ხარკად იქცევა?მაშინ კაცობრიობას იგივე მოელის, რაც იმ ადამიანს, სუნთქვას რომ წყვეტს - სიკვდილი და ხრწნა. ეს სოფელი ლოცვის გარეშე ოკეანეში დასაღუპად განწირულ ხომალდს დაემსგავსება.
link
image

თემა: ცოდვა,  ლოცვა

ფსალმუნში ვკითხულობთ: "ლოცვაი მისი ცოდვად შეერაცხენ მას" (ფსალმ. 108, 7). რომელი ლოცვა შეერაცხება კაცს ცოდვად?კაცს ლოცვა ცოდვად მაშინ შეერაცხება, თუ იგი საეკლესიო კანონებით აკრძალულს ითხოვს: მაგალითად, თვითმკვლელთა ცხონებას, ურწმუნოთა და მწვალებელთათვის ზეციური სასუფევლის მინიჭებას.რაში მდგომარეობს ამ შემთხვევაში ცოდვა? ვის რას უშავებს კაცის მცდელობა, თუნდაც უშედეგო, შეეწიოს მიცვალებულს?ცოდვა ამ შემთხვევაში იმაში მდგომარეობს, რომ ადამიანი კადნიერად უგულებელყოფს სული წმიდის მიერ ეკლესიისათვის ბოძებულ კანონებს და საკუთარ თავს თვით ეკლესიაზე უფრო მოწყალედ მიიჩნევს. გარდაცვლილის სული, რომელსაც არ ძალუძს მადლის დატევნა, ასეთი ლოცვის შედეგად კიდევ უფრო მეტად იტანჯება - როგორც მწყურვალი იტანჯება ჭის ფსკერზე მისთვის მიუწვდომელი წყლის დანახვისას.
ლოცვა ცოდვად შეირაცხება, როდესაც კაცი იმ ლოცვის ძალის იმედით რაღაც ღვთის ნების საწინააღმდეგოს ითხოვს. ამის მაგალითსაც მოვიყვან: VI მსოფლიო კრებაზე არქიმანდრიტმა პოლიქრონიოსმა მონოთელიტური წვალების ჭეშმარიტების დასადასტურებლად კადნიერად მოისურვა მკვდრის აღდგინება. მამები დათანხმდნენ. დასაკრძალად მომზადებული მიცვალებულის გვამი მოიტანეს დარბაზში, სადაც კრება იმართებოდა. პოლიქრონიოსი დაიხარა და დიდხანს ჩასჩურჩულებდა რაღაცას ყურში მიცვალებულს, მაგრამ იგი არ გაცოცხლებულა. მაშინ პოლიქრონიოსი სამარცხვინოდ გააძევეს კრებიდან.
ლოცვა ცოდვად შეირაცხება, როდესაც კაცი თავს წირავს არა მოვალეობის გამო, ანდა "მეგობართა თვისთათვის" (ინ. 15, 13), არამედ იმიტომ, რომ არასწორი წარმოდგენა აქვს თავისი განსაკუთრებულობისა და ღმერთთან სიახლოვის შესახებ. სატანა ასე განსცდიდა მაცხოვარს: "უკუეთუ ძე ხარ ღმრთისაი, გარდაიგდე თავი შენი ამიერ ქუეყანად, რამეთუ წერილ არს, ვითარმედ ანგელოსთა მისთადა უბრძანებიეს შენთვის, და ხელთა მათთა ზედა აღგიპყრან შენ, ნუსადა წარსცე ქვასა ფერხი შენი" (მთ. 4, 6). მაგრამ იესომ მიუგო: "კუალად წერილ არს: არა განსცადო უფალი ღმერთი შენი" (მთ. 4, 7). ეს ჩვენთვის მაგალითი უნდა იყოს. ამპარტავანი მლოცველი, თავისი კადნიერების გამო ღვთისაგან მიტოვებული, ანგელოზების კი არა, თავისი მტრების, ეშმაკების ხელში აღმოჩნდება.
ცოდვილი ლოცვის კიდევ ერთი სახეა ერთობლივი ლოცვა მწვალებლებთან ან მათთან, ვინც ეკლესიისგან განკვეთილია.
აქ რაღაში მდგომარეობს ცოდვა?ერთობლივი ლოცვა სულიერი ერთობის განხორციელებაა, აქ კი მართლმადიდებლები მწვალებლებთან ამყარებენ ერთობას და მწვალებლობის ხელში ექცევიან, რაც დინამიურად აისახება კიდეც ლოცვაზე. ლოცვა სულის სისხლია. რა მოუვა ადამიანს, მას რომ სხვა სტრუქტურის ან ბაქტერიებით დასნებოვნებული სისხლი გადაუსხან? ამიტომ საეკლესიო კანონები გვიკრძალავენ ერთობლივ ლოცვას მწვალებლებთან.
link
image

თემა: ლოცვა

ცხოვრებაში სხვადასხვა გაუთვალისწინებელი გარემოებები და სიტუაციები შეიძლება შეგვხვდეს. თუნდაც ასეთი შემთხვევა ავიღოთ: გემზე მართლმადიდებლებთან ერთად სხვა კონფესიების წარმომადგენლებიც მგზავრობენ. ამ დროს ქარიშხალი ამოვარდა, ხომალდს დაღუპვა ემუქრება. ადამიანები ხმამაღლა ლოცულობენ, ცხადია, ყველა თავისებურად. რა ქნან მართლმადიდებლებმა: შეწყვიტონ ლოცვა, თუ სხვა კონფესიების წარმომადგენლებსა და მწვალებლებს მოსთხოვონ დადუმება?
ანდა სხვა მაგალითიც მოვიყვანოთ: ვთქვათ, სუფრასთან მოგვიწვიეს. სტუმრებს შორის კათოლიკეები და პროტესტანტებიც არიან, მასპინძელი "მამაო ჩვენო"-ს კითხულობს. ყველა სტუმარი დგება და ლოცულობს. რა ვქნათ: გავეცალოთ მაგიდას, თუ სხვა კომფესიების წარმომადგენლებს ვთხოვოთ, რომ არ ილოცონ?
ერთობლივ ლოცვას თავისი რიტუალი და თავისი მიზანი აქვს, რომლის მისაღწევადაც სხვადასხვა კონფესიების წარმომადგენლები არიან შეკრებილნი: ადამიანებს სწორედ ერთად ლოცვის სურვილი აერთიანებთ. ასეთი ერთობლივი ლოცვის საფუძველი არის არასწორი რწმენა, რომ ყოველი ეს კონფესია მაცხოვნებელია. ამგვარი ლოცვა არარსებული ერთობის დემონსტრირებას ახდენს. თქვენს მიერ მოყვანილ მაგალითებში ეს მიზანი არ არსებობს. ყოველი ადამიანი საკუთარი თავისთვის ლოცულობს, ამიტომ აქ საქმე გვაქვს არა ერთიან, ერთობლივ ლოცვასთან, არამედ მხოლოდ სინქრონულ (ერთდროულ) ლოცვასთან, მასზე კი წმ. მოციქულთა და მსოფლიო კრებათა კანონები არ ვრცელდება.
link
image

თემა: განკითხვა,  მიტევება

თქვა უფალმა: "რომლითა განკითხვითა განიკითხვიდეთ, განიკითხნეთ" (მთ. 7, 2). თუ ჩვენ არ შევუნდობთ კაცს, არც ღმერთი მოგვიტევებს ცოდვებს - ისინი ქვის მეწყერივით დაფარავენ ჩვენს ლოცვას.
link
image

თემა: ლოცვა,  ცოდვა,  წყევლა

სულის რა მდგომარეობის დროს შეირაცხება ლოცვა ცოდვად?იმ შემთხვევაში, თუ ადამიანი ლოცვას ისე იწყებს, რომ თავის მტრებსა და შეურაცხმყოფელებს არ შეუნდობს. თქვა უფალმა: "რომლითა განკითხვითა განიკითხვიდეთ, განიკითხნეთ" (მთ. 7, 2). თუ ჩვენ არ შევუნდობთ კაცს, არც ღმერთი მოგვიტევებს ცოდვებს - ისინი ქვის მეწყერივით დაფარავენ ჩვენს ლოცვას.
ლოცვისას ზოგიერთი ღმერთს სთხოვს თავისი შეურაცხმყოფელების დასჯას და სიკვდილს, წყევლის თავის მტრებს, ზოგჯერ კი ახლობლებსაც. მაგრამ წყევლა ორლესული მახვილია: იგი განგმირავს იმასაც, ვინც ამ წყევლას წარმოთქვამს და იმასაც, ვისაც წყევლიან.
link
image

თემა: წყევლა,  ლოცვა,  ცოდვა

ახდება თუ არა დაუმსახურებელი წყევლა?არა. ის არ ახდება, მაგრამ ახალ-ახალი მწუხარებებით და დემონური განსაცდელებით კი დაამძიმებს იმის ცხოვრებას, ვისაც წყევლას უთვლიან. წყევლა "ტკბილი ლუკმაა" ეშმაკისთვის. განსაკუთრებით დიდი საშინელებაა, როდესაც მშობლები მრისხანების წუთებში, ანდა სულაც ისე, სხვათა შორის, საკუთარ შვილებს წყევლიან. ამით ისინი მათ სულებს ამახინჯებენ.
ლოცვა ცოდვად შეირაცხება, როდესაც ადამიანი აპოკრიფულ ან მწვალებლურ ლოცვებს კითხულობს, იგი ეხება შელოცვებს, რომლებსაც ლოცვად ასაღებენ, სინამდვილეში კი ისინი სატანისადმი ფარულად მიმართვას შეიცავენ.
ეკლესიამ მცნებად მოგვცა ვიკითხოთ წმ. მოღვაწეთა მიერ შედგენილი ლოცვები; მათში ზეციური ხმა გაისმის, მათ საღმრთო მადლის ნელსურნელება ასდით. დავითის ფსალმუნები და საღვთისმსახურო წიგნებში შესული ლოცვები ერთი სათავიდან - მსოფლიო მართლმადიდებლობიდან გამომავალ სუფთა ნაკადულებს გვანან; ისინი უხვი სულიერი მირონით არიან ცხებულნი.
link
image

თემა: ცოდვა,  ცუდმედიდობა

რომელი ცოდვები აშრობენ ლოცვას და აქცევენ მას ცოდვად?ძირითადად ესაა ცუდმედიდურობის ვნება; ზოგიერთი თითქოს ღვთის წინაშე ლოცულობს, სინამდვილეში კი კაცთაგან ქებას მოელის. ასეთი საშინელი ღვთისმოშიშება ლოცვას თეატრალურ წარმოდგენად აქცევს. ხშირად ეს "ლოცვის მსახიობი" თავისი "გამოსვლის" რეპეტიციასაც კი ატარებს: სარკეში იხედება, სახის გამომეტყველების შესამოწმებლად და ხმასაც იყენებს, რომ ლოცვა უფრო "გულშიჩამწვდომად" ჟღერდეს. ამგვარი "ლოცვა" ღვთის წყალობის მოპოვებას კი არ ცდილობს, არამედ კაცთა შორის აღიარებას, ქებას, აღტაცებას ეძიებს. საჩვენებელი ლოცვა სწორედ ის ფარისევლობაა, უფალი რომ ამხილებდა.
link
image
image
1
2
3