შფოთი - ციტატები, გამონათქვამები
შფოთი - ციტატები, გამონათქვამები შფოთი, გამონათქვამები, ციტატები, ამონარიდები
მდუმარებას, სოფლისაგან განშორებით, ძალიან სწრაფად მოაქვს სულისათვის შინაგანი მდუმარება – მოსაგრეობითა და განუწყვეტელი ლოცვებით; რის შემდეგაც ადამიანს აღარ აწუხებს შინაგანი შფოთი, რამეთუ არსებითად მას მხოლოდ სხეული აქვს მიწაზე, გონ... იხილეთ სრულად
ცოდვის მსახური ადამიანი მჭმუნვარე და მშფოთვარე ცხოვრებით ცხოვრობს, როგორც კაენი, რომელიც ძმის მკვლელობის შემდეგ შიშისგან ერთიანად აცახცახდა. მას ეჩვენებოდა, რომ მთები კანკალებდნენ და მიწა ირყეოდა. ამის გამო ადგილს, სადაც იგი დასახ... იხილეთ სრულად
როცა სულში შფოთი წარმოიშვება, რა მიზეზითაც არ უნდა იყოს ის აღძრული, სულს არ ენდოთ: რაც არ უნდა თქვას, ტყუის. მას, მისთვის საზიანოდ, რა თქმა უნდა, გაუგებრობაში აგდებს ეშმაკი, საბრალო კი ფართხალებს და თავის დაღწევას ცდილობს. "გულისწ... იხილეთ სრულად
731. როდესაც ვხედავ, რომ მონაზონს ვიღაც შეუფერებლად ექცევა, მე ვღშფოთდები მასზე. კარგად ვიქცევი თუ არა?
478. ჩემო მამაო, შენ თქვი, დუმილი ყველა შემთხვევაში კარგიაო. მაგრამ როგორც კი მას ვიცავ, მაშინვე მეჩვენება, რომ ამას შფოთის მოსაშორებლად ვაკეთებ და ვზიანდები. როგორ ხდება ეს?
477. როდესაც კეთილი საქმის გაკეთება ან მის შესახებ რაიმეს თქმა მსურს, მეშინია, რომ მან შფოთი არ წარმოშვას გულში, ამიტომ გავურბივარ მას. კარგად ვიქცევი თუ არა?
475. ზოგჯერ, აზრი არა მარტო შფოთს მითესავს, არამედ მაიძულებს კიდეც, რომ რაღაც გავაკეთო ან ვთქვა, ხოლო ზოგჯერ პირიქით, სურს რა ხელის შეშლა, თუ რაღაცის თქმა და გაკეთება დავაპირე, მაკავებს და მეწინააღმდეგება. როგორ მოვიქცე?
472. ზოგჯერ, ვინმესთან საუბრის დაწყებისთანავე მტერი მაშფოთებს და როგორ მოვიქცე არ ვიცი. თუ, როგორც შენ მითხარი, საუბრის ავკარგიანობის განსახილავად და გასააზრებლად შევჩერდები, მაშინ მოსაუბრემ შესაძლოა მოულოდნელად შეწყვეტილი საუბრის გამო განმიკითხოს იხილეთ სრულად
471. დიდმა ბერმა თქვა: „თუ ვინმე აზრებში, თუნდაც თმის ღერისოდენა შფოთს შეიგრძნობს, ეს ბოროტისგან არისო“. ამიხსენი, რას ნიშნავს ეს
470. როდესაც ვინმესთან საქმეზე ვსაუბრობ, ვშფოთავ; არ ვიცი რატომ მემართება ასე. ხშირად ვნანობ ამას, მაგრამ კვლავ ჩემი სურვილის საწინააღმდეგოდ იგივე მემართება; და კიდევ, რატომ მაწვება მოწყენილობა?