როდესაც ინტელექტუალურ თუ ფიზიკურ შრომაზე ვსაუბრობთ, მხედველობიდან არ უნდა გამოგვრჩეს ერთი საშიშროება: დღეს, როცა ბევრს ლაპარაკობენ კაპიტალისტური ცბოვრების წესზე და კაპიტალის დაგროვების გზებზე, ვხვდებით საპირისპირო ისეთ შემთხვევებს...
იხილეთ სრულად
როდესაც ინტელექტუალურ თუ ფიზიკურ შრომაზე ვსაუბრობთ, მხედველობიდან არ უნდა გამოგვრჩეს ერთი საშიშროება: დღეს, როცა ბევრს ლაპარაკობენ კაპიტალისტური ცბოვრების წესზე და კაპიტალის დაგროვების გზებზე, ვხვდებით საპირისპირო ისეთ შემთხვევებსაც, როცა ადამიანი იმდენად ეფლობა ყოველდღიურ საქმიანობაში, რომ ავიწყდება მარადიული ღირებულებები, თავისი უკვდავი სული, ავიწყდება, რომ იგი წუთისოფლის სტუმარია და მარადიული ცხოვრებისათვის არას არგებს მხოლოდ სიმდიდრის შეძენას...
ვინც დაკვირვებით კითხულობს წმიდა წერილს და სარწმუნოებით ცხოვრობს, მან იცის, რომ მარადიულისათვის უცხოა სიხარბე, იქ არ არის განყოფა ჩემსა და შენს შორის. ის ხედავს, როგორ შორდება ყოველივე საუკეთესო და კეთილშობილური, ხარბ, თავისი თავი...
იხილეთ სრულად
ვინც დაკვირვებით კითხულობს წმიდა წერილს და სარწმუნოებით ცხოვრობს, მან იცის, რომ მარადიულისათვის უცხოა სიხარბე, იქ არ არის განყოფა ჩემსა და შენს შორის. ის ხედავს, როგორ შორდება ყოველივე საუკეთესო და კეთილშობილური, ხარბ, თავისი თავის მოყვარე სულს, რომელიც მარტოდმარტო იწვის დაუკმაყოფილებელი ეგოიზმის ცეცხლში; ეს ჯოჯოხეთური წვა არ შეიძლება დაუსრულებლად გაგრძელდეს. ბოლოსდაბოლოს იფერფლება თვითონ ადამიანი, მისი სინდისი და სამარადისოდ იღუპება სული მისი.
ისინი, ვინც მოდას კარნახობენ და მას გულუბრყვილო ადამიანებს თავს ახვევენ, მხოლოდ და მხოლოდ კომერციული მოგებით ხელმძღვანელობენ. კულტურასა და განათლებაზე ისე ფიქრობენ, როგორც გომბეშო ცის მნათობებზე. ისინი დიდი ქალაქების ჩვეულებრივი ბ...
იხილეთ სრულად
ისინი, ვინც მოდას კარნახობენ და მას გულუბრყვილო ადამიანებს თავს ახვევენ, მხოლოდ და მხოლოდ კომერციული მოგებით ხელმძღვანელობენ. კულტურასა და განათლებაზე ისე ფიქრობენ, როგორც გომბეშო ცის მნათობებზე. ისინი დიდი ქალაქების ჩვეულებრივი ბარბაროსები არიან, ფულის მოხვეჭის ვირტუოზები. ჰყავთ თავისი აგენტები: დიზაინერები, მხატვრები, ვისთვისაც ადამიანთა უძლურება და ვნებები კარგად არის ცნობილი.
ადამიანმა ღმერთი დაკარგა და სიმდიდრე გააღმერთა. ვერცხლის მოყვარეს არაფერი ჰყოფნის; ყველაფერი ეცოტავება. მისთვის ყველაფერი იყიდება: "სიყვარული ღვთისა და მოყვასისადმი, სახელი და ღირსება, სინდისი და პატიოსნება. იგი არ ფიქრობს, რომ მთ...
იხილეთ სრულად
ადამიანმა ღმერთი დაკარგა და სიმდიდრე გააღმერთა. ვერცხლის მოყვარეს არაფერი ჰყოფნის; ყველაფერი ეცოტავება. მისთვის ყველაფერი იყიდება: "სიყვარული ღვთისა და მოყვასისადმი, სახელი და ღირსება, სინდისი და პატიოსნება. იგი არ ფიქრობს, რომ მთელი სიმდიდრე, ოქრო და ვერცხლი აქ დარჩება, მიჯნის აქეთ, რომ მარტო თავის საქმეებს წაიღებს თან, რომელთაც მოჰკითხავენ, განსჯიან და კუთვნილს მიუზღავენ.
"ვერცხლის მოყუარება თაყუანისცემა არს კერპთა, და ასული არს ურწმუნოებისა, წინასწარმეტყუელ არს უძლურებისა, ცრუ მოშიში არს სიბერისაგან, მაუწყებელ არს სიყმილისა... დედა არს ყოველთა ბოროტთა... გარნა რომელმან მოიგო სიყუარული, მან განაბნი...
იხილეთ სრულად
"ვერცხლის მოყუარება თაყუანისცემა არს კერპთა, და ასული არს ურწმუნოებისა, წინასწარმეტყუელ არს უძლურებისა, ცრუ მოშიში არს სიბერისაგან, მაუწყებელ არს სიყმილისა... დედა არს ყოველთა ბოროტთა... გარნა რომელმან მოიგო სიყუარული, მან განაბნინა საფასენი" (იოანე კიბისაღმწერელი).
წმიდა იოანეს ჰქონდა უნარი ძუნწებიც და ვერცხლისმოყვარეებიც კი აღეძრა მოწყალების გასაცემად. ერთ–ერთ ეპისკოპოსს, სახელად ტროილეს, რომელიც ერთობ ძუნწი და ვერცხლისმოყვარე იყო, იოანემ სთხოვა წაჰყოლოდა საავადმყოფოში ხეიბართა და სნეულთა მ...
იხილეთ სრულად
წმიდა იოანეს ჰქონდა უნარი ძუნწებიც და ვერცხლისმოყვარეებიც კი აღეძრა მოწყალების გასაცემად. ერთ–ერთ ეპისკოპოსს, სახელად ტროილეს, რომელიც ერთობ ძუნწი და ვერცხლისმოყვარე იყო, იოანემ სთხოვა წაჰყოლოდა საავადმყოფოში ხეიბართა და სნეულთა მოსანახულებლად. იოანემ შენიშნა, რომ ტროილეს თან ოქრო აქვს და უთხრა:–მამაო ტროილე! აი, შენ გეძლევა შესაძლებლობა, რომ ნუგეში სცე ამ გლახაკთა საძმოს, გასცე მოწყალება.ტროლეს შერცხვა, ძუნწად არ გამოვჩნდეო და თავისი სურვილის სა...
მოდით, მოვიქცეთ პატარა ბავშვების მსგავსად, რომლებიც ერთი ხელით მამას არიან ჩაჭიდებულნი, მეორე ხელით კი ტყეში კენკრას აგროვებენ. დაე, ჩვენც ერთი ხელით ამქვეყნიური სიკეთენი მოვიხვეჭოთ, მეორე ხელით კი ჩვენი ღვთაებრივი მამის მარჯვენას...
იხილეთ სრულად
მოდით, მოვიქცეთ პატარა ბავშვების მსგავსად, რომლებიც ერთი ხელით მამას არიან ჩაჭიდებულნი, მეორე ხელით კი ტყეში კენკრას აგროვებენ. დაე, ჩვენც ერთი ხელით ამქვეყნიური სიკეთენი მოვიხვეჭოთ, მეორე ხელით კი ჩვენი ღვთაებრივი მამის მარჯვენას მოვეჭიდოთ, და რაც შეიძლება ხშირად მივმართოთ მზერა მისკენ, რათა შევიტყოთ, სათნოა თუ არა მისთვის ჩვენი საქმენი.