სინანული - ციტატები, გამონათქვამები

სინანული - ციტატები, გამონათქვამები სინანული, გამონათქვამები, ციტატები

ციტატები, ამონარიდები, გამონათქვამები

სინანული არის სულიერი მწუხარება და შემუსვრილება ცოდვათა და უღირსებათათვის. რა სახით უნდა გაუჩნდეს კაცსა გულში მწუხარება, როდესაც ხორცი მისი გახარებულია და განლაღებული. ხორცი და სული კაცისა შეადგენს ერთს არსებას. არ შეუძლია კაცს ორად გაიყოს: სული მისი მწუხარედ იყოს და ხორცი გახარებული. თუ სურს კაცს ჭეშმარიტი სინანული, რომელიც არის მწუხარება, გაუჩნდეს სულში, წინაპირველად თვისი სხეული უნდა შეავიწროვოს, მოამზადოს მარხვითა. სინანული არის სულიერი მწუხარება და

ზოგჯერ სინანული გაუჩნდება კაცს მარტო შიშისაგან, ეშინია – ღმერთმა არ დამსაჯოს ჩემი ცოდვებისათვის და ჯოჯოხეთში არ ჩამაგდოსო. რა უნდა ვსთქვათ ამისთანა სინანულზე? დასაწყისში ესეც კარგია. გარნა მარტო შიშით არ უნდა იყოს სინანული. უმეტესად ნაყოფიერი და ჭეშმარიტი სინანული სიყვარულითგან იშობა. თუ გსურს, ძმაო ჩემო, რომ სინანული შენთვის იყოს მეორე შობა და ჭეშმარიტი სინანული მართლა არის მეორე შობა, მზგავსად ნათლისღებისა. ეცადე რომ შენი სინანულიც იყოს ნაყოფი სიყვარულისა. სწუხდე და სტიროდე, რომ განეშორე ზიციერსა მამასა. ზოგჯერ სინანული გაუჩნდება კაცს მარტო

საუბედუროდ, მრავალგზის სინანული აწინდელთა ქრისტიანეთა არის ცრუ და უნაყოფო. რომელი სინანული არს ცრუ და უნაყოფო? ის, როდესაც კაცი ნანობს გარეგანობით, საჩვენებელად კაცთა, ანუ უბრალო ჩვეულებისამებრ. საუბედუროდ, მრავალგზის სინანული აწინდელთა

დიდი სარგებლობა და სულიერი მადლი მოგვეცემა, როდესაც კარგად გასინჯავ შენ თავს და გულში იტყვი: მე სწორედ ამაში და ამაში ვარ დამნაშავე ღვთის წინაშე. თუ ესრეთ ქმენი, უთუოდ კარგად მოინანიებ შენ ცოდვასა და კარგი კაცი შეიქმნები; ხოლო კარგად თუ არ იცან შენი თავი, არათუ ქრისტიანობაში, არამედ არც სხვა საქმეში გამოდგები. დიდი სარგებლობა და სულიერი მადლი მოგვეცემა

მონანება ის არის, როდესაც კაცი იფიქრებს და იტყვის: მე ესა და ეს საქმე სწორედ (მართლა) ცუდად ვქმენიო, ამ საქმეში მე სწორედ დამნაშავე ვარო ღვთის წინაშე; ეწყინება (მოსწყინდება), მოეძალება ცოდვა და მერმე იტყვის: არა, ამას იქით აღარ ვიქმნ იმ საქმესო; ღმერთო, მომიტევე ახლა და ამას იქით კი სწორედ მომძულდა ის ცოდვა და აღარ ვიქმნო. აი, რაი არს მონანება. მონანება ის არის, როდესაც კაცი იფიქრებს და

აწ უკუე მოიგონენ საქმენი შენნი ყოველნი და შეასწორენ კეთილნი იგი ბოროტთა მათ და, უკუეთუ ჰპოვნე ბოროტნი იგი უფროის კეთილთასა, დაჰფლვენ იგინი აწვე სათნოებითა. თვალნიმცა შენნი მარადის მხედველ არიან მატლსა მას დაუძინებელსა და ცეცხლსა მას დაუშრეტელსა და ქუხილსა მას ბნელისასა და სახუმილსა მას განუგრილებელსა. დაშრიტე ცეცხლი იგი ვნებათა შენთაი, არა თუ წყლითა, არამედ ცრემლითა მცირითა განწმიდე შეგინებულებაი სულისა შენისაი ტირილითა, რამეთუ ტირილი არა ხოლო თუ ოდენ ცეცხლისა მის საუკუნოისა დამშრეტელ არს, არამედ განჰბანსცა მწინკულევანებასა ცოდვათასა, ვითარცა იტყვის დავით წინასწარმეტყველი, რომელსა-იგი გამოეცადა და უწყოდა ძალი ცრემლთაი, ვითარმედ: "დავბანე მარად ღამე ცხედარი ჩემი" (ფსალმ. 6,5). არა თქუა, ვითარმედ: "დავასოვლე", არამედ "დავბანეო". რაითა გაუწყოს შენ, ვითარმედ სინანულისა ცრემლთა ძალი ნათლისღებისაი აქუს. აწ უკუე ვინაითგან უწყით, ვითარმედ საღმრთოი მწუხარებაი განსდევნის ცოდვისა მწუხარებასა, იგლოვდ აქა ცოდვათა შენთათვის, რაითა არა მუნ ტანჯვათაგან იგლოვდე ურგებად აწ უკუე მოიგონენ საქმენი შენნი ყოველნი და

სულთითქუემდ აქა, რაითა მუნ მხიარულ იყო, და ტირილითა ამით წარმავალითა მოისპე ტირილი იგი წარუვალი. დასთესე აქა შრომაი, რაითა მუნ მოიმკო სიხარული. თავმოდრეკით სულთითქუემდ და დასთხიენ ცრემლნი შენნი მხურვალედ. იხილე უკუე, მეძავსა ამას, რომელ სახარებასა წერილ არს, ტირილითა შეუნდვნა ქრისტემან ყოველნი ცოდვანი მისნი. რავდენ უფროის შენ, ოდეს სტიროდი მარხვითა და სიწმიდითა, უფროის მისსა ღირს იქმნე წყალობასა! სულთითქუემდ აქა, რაითა მუნ მხიარულ იყო, და

გეშინოდენ უკუე წარდგომად წინაშე მსაჯულისა მის საშინელისა, სადა-იგი ყოველნი საქმენი შენნი საცნაურ იყუნენ ცხადად, რამეთუ ყოველნი ცოდვანი ჩვენნი მუნ აღწერილ არიან. ყოველსა რავდენსა ვიქმთ ანუ ვიტყვით, მასვე ჟამსა მუნ აღიწევის. აწ უკუე გეშინოდენ, ჰოი უბადრუკო, რაითა არა დაიწერნენ შენ ზედა ყოვლადვე ბოროტნი საქმენი შენნი, არამედ რომელ-ღა იგი დაწერილ არიან. ისწრაფე ახოცაი მათი ხოლო, სახმარ არს შენდა ტირილი ფრიადი, ლოცვაი და სინანული და აღსარებაი ცოდვათა შენთაი და სხვუანი მრავალფერნი სათნოებანი, რაითა ამით ესევითარითა აჰხოცნე შეცოდებანი შენნი და განერე სატანჯველთა მათგან და სირცხვილისა მისგან საუკუნოისა. არად სახმარ არიან მუნ მონაგებთა სიმრავლენი, არამედ საქმენი კეთილნი გეშინოდენ უკუე წარდგომად წინაშე მსაჯულისა მის

მონანება, ძმაო, ის არის, როდესაც კაცმა ისე ღრმად იცნო თავისი ცოდვა, რომელ შესწუხდა სულითა და გულითა, მოიძულა და მოიძაგა ის ცოდვა. მონანებით განწმედილი ცოდვათაგან მხოლოდ ის კაცი არის, რომელმან ერთხელვე და სრულად უარყო ცოდვა, ეშინია მისი, ვითარცა საზარელისა მტერისა და ილტვის მისგან, როგორადაც განძვინებულისა ლომისაგან. მონანება, ძმაო, ის არის, როდესაც კაცმა ისე

ყოველთა შევსცოდეთ ღმერთსა და განვამწარეთ მამა ჩვენი ზეციერი; ყოველთა გვმართებს მონანება ცოდვათა და შერიგება ღვთისა თანა ლოცვითა და კეთილითა ყოფა ქცევითა. ნუ დავიძინებთ ცოდვათა შინა, რათა არა უკანასკნელადმდე დაგვივიწყოს ღმერთმა და მიაქციოს ჩვენგან პირი თვისი. ყოველთა შევსცოდეთ ღმერთსა და განვამწარეთ მამა

სინანული, გამონათქვამები, ციტატები

2