წმ. ეპისკოპოსი გაბრიელი (ქიქოძე) - ციტატები, გამონათქვამები

წმ. ეპისკოპოსი გაბრიელი (ქიქოძე) - ციტატები, გამონათქვამები წმ. ეპისკოპოსი გაბრიელი (ქიქოძე) |

ციტატები, ამონარიდები, გამონათქვამები

უფალი ჩვენი მხოლოდ მუნ იქმოდა კურნებასა და მიანიჭებდა ცხოვრებასა, სადაც ხედვიდა სარწმუნოებასა უფალი ჩვენი მხოლოდ მუნ იქმოდა კურნებასა და

ოდეს შენი მწუხარება და თმენა ერთობ გადიდდა, ოდეს ცოდვამან ერთობ იწყო ძალადობა გულში და ტანჯვა შენი, გარნა შენ არა მიხედე ამას, არამედ სძლიე ცოდვასა, მაშინ შენ ჯვარცმულ ხარ უფლისა იესო ქრისტეს თანა. უკეთუ შენ ქრისტესა თანა ჯვარცმულ ხარ, უთუოდ რომ ქრისტეს თანა აღსდგები მკვდრეთით. ოდეს შენი მწუხარება და თმენა ერთობ გადიდდა

მონანება, ძმაო, ის არის, როდესაც კაცმა ისე ღრმად იცნო თავისი ცოდვა, რომელ შესწუხდა სულითა და გულითა, მოიძულა და მოიძაგა ის ცოდვა. მონანებით განწმედილი ცოდვათაგან მხოლოდ ის კაცი არის, რომელმან ერთხელვე და სრულად უარყო ცოდვა, ეშინია მისი, ვითარცა საზარელისა მტერისა და ილტვის მისგან, როგორადაც განძვინებულისა ლომისაგან. მონანება, ძმაო, ის არის, როდესაც კაცმა ისე

ცხოვნებული იქნება ანუ ის კაცი, რომელმან შობითგან სიკვდილამდე თავის თავი დაიმარხა უბიწოდ და უცოდველად, ანუ ის, რომელმან თუმცა სცოდა, გარნა სრულიად განიწმიდა თავი შენანებითა. საღმრთო წერილი ახსენებს მხოლოდ ორსა პირსა: ერთს მაცხოვარსა ჩვენსა უფალსა იესო ქრისტესა, რომელი იყო უბიწო და მეორესა ყოვლადწმიდასა ღვთისმშობელსა, რომელი იყო დაცული ყოვლისა ცოდვისაგან. ხოლო ყოველთა სხვათა ადამის ძეთა ზედა საღმრთო წერილი ესრედ იტყვის: „აჰა ესერა უსჯულოებათა შინა მიუდგა და ცოდვათა შინა მშვა მე დედამან ჩემმან“ (ფს. 50). მაშასადამე, თუ ვინმე ადამიანთაგანი იქმნება ცხოვნებული, ეგრედვე მით, უკეთუ თავი თვისი გაიწმიდა ცოდვათაგან მონანებითა და კეთილის ნაყოფისა გამოღებითა. ცხოვნებული იქნება ანუ ის კაცი, რომელმან

აჰა, ვითარ უნდა იყოს აღჭურვილი ქრისტიანე ბრძოლასა შინა თვისსა. სამოსელი მისი უნდა იყოს სიმართლე და ჭეშმარიტება, თავსახურავად უნდა ჰქონდეს სარწმუნოება, ხელში უნდა ეპყრას მახვილად სიტყვა ღვთისა. ესრეთ მხოლოდ აღჭურვილი ქრისტიანე სძლევს სულიერთა მტერთა, უვნებლად გაივლის ყოველთა განსაცდელთა შორის და გვირგვინოსან იქმნება სასუფეველსა შინა ღვთისასა. აჰა, ვითარ უნდა იყოს აღჭურვილი ქრისტიანე

სოფელი ესე არის ზღვა სიცრუისა და უსამართლოებისა. აღელვებულსა ამა ზღვასა შთაინთქმის ქრისტიანე, უკეთუ არ არის იგი შემოსილ სიმართლითა და ჭეშმარიტებითა. სოფელი ესე არის ზღვა სიცრუისა და

თუ გახსოვს სჯული შენი და გაძლიერებული ხარ სიმტკიცითა ძლიერებისათა უფლისათა, ადვილად წინ აღუდგები ყოველთა განსაცდელთა ცოდვისათა, ადვილად წარმართავ სულიერსა სულსა შენსა ყოველთა მტერთა და მაცდუნებელთა შორის. თუ გახსოვს სჯული შენი და გაძლიერებული ხარ

ქრისტეს სჯული, დიდი და მაღალი შენი სულიერი მოვალეობა არა თუ მაშინ უნდა გახსოვდეს, როდესაც შენ სდგეხარ ეკლესიაში, არამედ უმეტესად მაშინ, როდესაც შენ ხარ სახლში და აღასრულებ ნიადაგთა შენთა საქმეთა. ქრისტეს სჯული, დიდი და მაღალი შენი სულიერი

ვიყვნეთ ფრთხილი და მტკიცე, არა დავიძინოთ ცოდვათა შინა ჩვენთა და წარტაცებულნი სოფლისა ამის ამაოებითა და ბოროტებითა, არ მივცეთ დავიწყებასა მაღალი და ძლიერი სულიერი მოვალეობა ჩვენი. ვიყვნეთ ფრთხილი და მტკიცე, არა დავიძინოთ

მოქალაქობა ქრისტიანობრივი არის დაუცხრომელი ბრძოლა, და ბრძოლა არა სისხლთა და ხორცთა მიმართ, არამედ მთავრობათა მიმართ ბნელისა სოფლისა მპყრობელთა; ქრისტიანე ყოველთვის უნდა იყოს აღჭურვილ სულიერითა საჭურველითა, ვითარცა მხედარი ომსა შინა. გამზადებული საომრად, მდგომარე წინაშე მტერისა, ვინაითგან სულიერნი მტერნი მისნი, ვითარცა ლომნი, მზად არიან ყოველს წამს შთანთქმად მისა. მოქალაქობა ქრისტიანობრივი არის დაუცხრომელი

წმ. ეპისკოპოსი გაბრიელი (ქიქოძე) |

1