image
image
34
35
36
37
image
image
Loading..
 

თემა: რწმენა

1306.რა ეწოდათ ადამიანებს, ვინც უფალი იესო ქრისტე ირწმუნა?მათ მისი მოწაფეები ეწოდათ.1307.ვინ იყო უფალი იესო ქრისტეს პირველი ოთხი მოწაფე?ისინი იყვნენ:
1. ანდრია პირველწოდებული, მას ასე ეწოდა, რამეთუ პირველს მოუწოდა უფალმა ისეო ქრისტემ სიტყვებით: ,,მოვედით და იხილენით" (ინ.1,39);
2. ანდრიას ძმა სიმონი, რომელიც ანდრიამ მიიყვანა უფალ იესო ქრისტესთან და რომელსაც მან პეტრე უწოდა (ინ.1,42,43);
3. იაკობი, ძე ზებედესი;
4. იოანე, ძმა იაკობისა,რომელსაც მოგვიანებით უფალ იესო ქრისტეს საყვარელი მოწაფე ეწოდა (მკ.1,19-20; ინ.13,23).
1308.ვინ იყვნენ მანამდე უფალ იესო ქრისტეს ეს მოწაფეები?ისინი მეთევზურნი იყვნენ (მკ.1,16-20).1309.რა უწოდა უფალმა იესო ქრისტემ ძმებს-იაკობსა და იოანეს მათი ერთგულებისთვის?უწოდა ბანერგეს ანუ ..ძენი ქუხილისანი" (მკ.3,17).1310.რა ქმნა უფალმა იესო ქრისტემ, როცა მოწაფეები გაუმრავლდა?გამოარჩია თორმეტი მათგანი, რომლებიც მისი უახლოესი თანამშრომელნი იყვნენ და მათ მოციქულები უწოდა (ლკ.6,13-16).1311.რას ნიშნავს სიტყვა-,,მოციქული"?სიტყვა ,,მოციქული" ბერძნულია და დესპანს, ანუ სრულუფლებიან მივლინებულს ნიშნავს.1312.რა ჰქმნა უფალმა იესო ქრისტემ, როცა მის მოწაფეთა წრე უფრო მეტად გაფართოვდა?მათ შორის მან გამოარჩია სამოცდაათი კაცი, რომლებსაც წყვილ-წყვილად აგზავნა იმ ქალაქებში, სადაც შემდეგ თავად უნდა წასულიყო (ლკ.10,1-3).1313.რა ერქვათ ამ სამოცდათთაგანთ?სამოცდათთაგანთ აგრეთვე მოციქულები ერქვათ, მაგრამ არა ამ სიტყვის სრული მნიშვნელობით, რამეთუ მათ უფალ იესო ქრისტესგან ისეთი სრული ხელმწიფება არ მიუღიათ, ვითარცა მიიღო თორმეტმა მოციქულმა.1314.როგორი სრული ხელმწიფება მიანიჭა, უფალმა იესო ქრისტემ თორმეტ მოციქულს?მათ მიანიჭა სრული ხელმწიფება:
1. ღმერთის სიტყვის ქადაგებისა (მთ.28,18-19);
2. ღმრთისმსახურებისა და წმიდა საიდუმლოთა აღსრულებისა (ლკ.22,19; ინ.20,33);
3. მორწმუნეთა დამოძღვრისა და წინამძღვრობისა (მთ.18,17).
1315.კიდევ რა უწოდა უფალმა იესო ქრისტემ წმიდა მოციქულებს?მათ აგრეთვე უწოდა:
1. მიწის მარილი, ნიშნად იმისა, რომ მათ ისე უნდა ეღვაწათ, რომ მორწმუნეები სულიერებაში არა ცთუნებულიყვნენ, არამედ სრულქმნილიყვნენ;
2. ქვეყნიერების ნათელი, რომელიც განანათლებდა ადამიანებს და მიიყვანდა მათ ღმრთიურ ჭეშმარიტებამდე.
link
image

თემა: რწმენა

424. როგორ უნდა გავიგოთ ფსალმუნის სიტყვები: "და ყოველნი საქმენი მისნი სარწმუნოებით არიან" (ფსალმ. 32, 4)?რას ნიშნავს ნათქვამი? მისი საქმეა ცა, საქმეა დედამიწა, საქმეა ზღვა, ჰაერი, ყველა უსულო და სულიერი, გონიერი და არა გონიერი. ესენი ყოველნი როგორღა არიან სარწმუნოებით? როგორი რწმენა აქვთ უსულოებს? როგორია რწმენა გონების არმქონეთა? როგორია რწმენა ქვისა? როგორია რწმენა ძაღლისა? არც უსულო და არც არგონიერი რწმენით არაა. მაგრამ მიუხედავად ამისა, ეს გამონათქვამი არაფერს გამორიცხავს, პირიქით, ყოველივეს მოიცავს, როცა გვამცნობს: „ყოველნი საქმენი მისნი სარწმუნოებით არიან“. ამიტომაც, რას ნიშნავს ნათქვამი? ფსალმუნი ამბობს: უკეთუ ხედავ ზეცას და წესრიგს მისას, ეს უნდა იყოს შენთვის მეგზური რწმენისა, რადგანაც ჩვენ არა ხორციელი თვალებით შემეცნების შედეგად ვირწმუნეთ ღმერთი, არამედ ძალით გონებისა – ხილულის მეშვეობით განვჭვრიტეთ უხილავი. ამიტომაც არიან „ყოველნი საქმენი მისნი სარწმუნოებით“, ქვაც რომ შეისწავლო, შემოქმედის ძალას რამდენადმე ისიც გაჩვენებს. იმავეს აღმოაჩენ, თუკი ჭიანჭველას, კოღოს ან კიდევ ფუტკარს გამოიკვლევ. ხშირად უმცირეს საგნებშიც კი ჩანს სიბრძნე დამბადებელისა. რადგანაც, ვინც ზეცა გადაჭიმა და ზღვათა უსაზღვრო სივრცენი აღავსო, ეს არის ის, ვინც ფუტკრის უწვრილეს ნესტარს, ვითარცა სალამურს, შიგნით გასასვლელი დაუტოვა, რათა იქედან შხამი გადმოღვრილიყო. ამიტომაც არიან „ყოველნი საქმენი მისნი სარწმუნოებით“. დაე, შენ ურწმუნოებამდე ნურაფერი მიგიყვანს. ნუ იტყვი: ეს შემთხვევით მოხდა, ეს კიდევ თავისთავადო, რადგანაც იმაში, რაც არსებობს, არაფერია ქაოსური, განუსაზღვრელი, ამაო და შემთხვევითი. ნუ იტყვი სიტყვებს: "ბოროტი შემთხვევა", ან კიდევ "არა კეთილი ჟამი". ეს უბირთა სიტყვებია.
link
image

თემა: რწმენა

526. მითხარი, ჩემო მამაო, ნუთუ მათ, რომლებიც ავადმყოფობისას წამლებს არაფრად აგდებდნენ და საჭმელის მრავალფეროვნებას ყურადღებას არ აქცევდნენ, სრულყოფილებას მიაღწიეს?ვინც წამლებს არაფრად აგდებს და საჭმლის მრავალფეროვნებას ყურადღბას არ აქცევს, მან რწმენის საზომს მიაღწია და არა სრულყოფილებას.
link
image

თემა: რწმენა

384. შეუძლია თუ არა სხვების რწმენა შეეწიოს ადამიანს, თუკი ის მას საკუთარ რწმენას არ შეუერთებს, როგორც განრღვეულს შეეწია დამხმარე ადამიანთა რწმენა? განრღვეულს რწმენა რომ არ ჰქონოდა, მაშინ ის დამხმარეებს წაყვანის და ერდოდან ქვემოთ ჩაშვების ნებას არ დართავდა. ამრიგად, მათმა ერთობლივმა რწმენამ იხსნა ის. მაშასადამე თუ ადამიანი სხვების რწმენას საკუთარ რწმენას არ შეუერთებს, ვერანაირ სარგებელს ვერ მიიღებს. ამიტომ ბოდიშს ნუ იხდი როდესაც შენს ტვირთს სხვას ჰკიდებს და თვითონ არაფერს აღარ აკეთებ; რამეთუ იერემიას სწამდა, რომ ღმერთი ადამიანებს იწყალებს და მათთვის ლოცულობდა, მაგრამ მათ მის ლოცვას საკუთარი რწმენა არ შეუერთეს, ამიტომ ღმერთმაც არ შეისმინა მისი. სად იყო წინასწარმეტყველის რწმენა? განა არ ჰქონდა მას ის, როგორც განრღვეულის მიმყვანებს? მაგრამ ამის მიზეზი მხოლოდ და მხოლოდ ადამიანებში იყო. ასევე ხდება მსგავს შემთხვევებში; ვინაიდან ტყუილუბრალოდ არაა ნათქვამი: "ფრიად შემძლებელ არს ლოცვაი მართლისაი შეწევნად"(იაკ.5,16).
link
image

თემა: რწმენა

526. მითხარი, ჩემო მამაო, ნუთუ მათ, რომლებიც ავადმყოფობისას წამლებს არაფრად აგდებდნენ და საჭმელის მრავალფეროვნებას ყურადღებას არ აქცევდნენ, სრულყოფილებას მიაღწიეს?ვინც წამლებს არაფრად აგდებს და საჭმლის მრავალფეროვნებას ყურადღებას არ აქცევს, მან რწმენის საზომს მიაღწია და არა სრულყოფილებას.527. ვისაც ასეთი რწმენა არა აქვს, მან ისეთი საჭმელები უნდა მოიმზადოს, რომლებიც მისი უძლურებისთვის სასარგებლოა, თუ მხოლოდ მავნე საჭმელებს უნდა მოერიდოს?მხოლოდ მავნეს მოერიდოს. და თუ რაიმე ისეთი შეხვდა, რომელიც საზიანო არაა, მაგრამ არც სასარგებლოა, მაშინ ჭამოს, მაგრამ კი არ გამოძღეს, არამედ მცირედი იხმიოს. ვინაიდან ვინც გაძღომამდე ჭამს, მას სასარგებლო საჭმელიც აზიანებს.
link
 

თემა: რწმენა

მიუხედავად იმისა, რომ საბერძნეთში სახარება ჯერ კიდევ წმიდა მოციქულის დროს იქადაგეს, ზოგიერთ ადგილას წარმართობა გავრცელდა და ხალხმა სამყაროს მხსნელი მაცხოვარი დაივიწყა. განსაკუთრებით ერთ სოფელში იყო გავრცელებული და მასში მრავალი ხა... იხილეთ სრულად
link
image

თემა: რწმენა

381. თუ წმინდანებს ჩემი სულიერი ვნების ან სხეულის ავადმყოფობისთვის ლოცვას ვთხოვ და მრწამს, რომ მაშინვე განვიკურნები: ეს იმ შემთხვევაშიც შესრულდება, თუ ჩემთვის სასარგებლო არაა სწრაფი განკურნება? განკურნებისთვის გაძლიერებული ლოცვა კარგი არაა, რამეთუ არ იცი, რა არის შენთვის სასარგებლო; ეს იმას მიანდე ვინც თქვა: იცის მამამან თქუენმან, რაი-იგი გიხმს თქუენ, ვიდრე თხოვადმდე თქუენდა მისგან (მათე 6,8). ღმერთს კი ასე შეევედრე და თქვი: "მეუფეო! მე შენს ხელთა ვარ, შემიწყალე შენი ნებისამებრ, და, თუ ჩემთვის სასარგებლოა, არ დააყოვნო ჩემი განკურნება". და წმინდანებსაც სთხოვე ამის თაობაზე ილოცონ და უეჭველად გრწამდეს, რომ ღმერთი იმას შეგისრულებს, რაც შენთვის სასარგებლოა; ყველაფერში მოემადლიერე მას, გახსოვდეს წერილის სიტყვები: ყოველსა შინა ჰმადლობდით (1თეს. 5,18) და მიიღებ სულიერ და ხორციელ სარგებელს.
link
image

თემა: რწმენა

საკმაოა კაცმა გაიხსენოს მარტო სახელი გაბრიელ ეპისკოპოსისა, რომ გულში მადლი ჩაეფინოს, ვითარცა მზის შუქი. თითოეული წამი მისი ცხოვრებისა, მოძღვრებაა, მაგალითია, ანდერძია ჩვენთვის და ჩვენი ქვეყნისათვის, ერთად კი მთელი მისი ცხოვრება ერ... იხილეთ სრულად
link
image

თემა: რწმენა

522. რადგან თქვენ აღნიშნეთ, დაავადებული სხეული სწორი კვებით უნდა ვასაზრდოვოთო, ესე იგი, თქვენ მირჩევთ, რომ განვეშორო იმას, რაც მავნებს?თუ ადამიანი საზიანო საჭმელებისაგან თავს კეთილგონივრულად შეიკავებს, ეს ცოდვა არაა. ხოლო ვინც ყველაფერს, რაც შეხვდება, ღვთის გულისათვის, განურჩევლად ჭამს და არ ზრუნავს სხეულის დაზიანებაზე, ასეთი ადამიანი პირველს აღემატება, თუ რა თქმა უნდა, ქედმაღლობის ვნებით არ იძარცვება. საერთოდ, უნდა ვუფრთხილდეთ, რაღაც ვნებით არ შევჭამოთ, რამეთუ ეს უკვე მარცხია და საზიანო უფროა, ვიდრე სასარგებლო. ჯანმრთელობა და სხეულის ტანჯვა ღმერთზეა დამოკიდებული, რომელმაც თქვა: „მე ვკლავ და მე ვაცოცხლებ, მე ვგმირავ და მე ვკურნავ. ვერავინ დაიხსნის ჩემი ხელიდან“ (რჯლ. 32, 39). მაშასადამე, თუ ღვთისთვის სათნოა, ჯანმრთელობა ექიმის მეშვეობით გვეგზავნება, ანდა უფლის ერთი სიტყვით. ტანჯვის ხანგრძლივობაც ღვთის განჭვრეტის საქმეა, და ამიტომ მათ, რომელთაც ღმერთს საკუთარი თავი სრულად მიანდეს, აღარ ზრუნავენ არაფერზე. ღმერთი იმას უგზავნის, რაც მას ესათნოება და რაც მათთვის სასარგებლოა. მაშასადამე, ყველა ისე უნდა მოიქცეს, როგორც შეუძლია ან, უფრო კარგად თუ ვიტყვით, როგორც სწამს.523. ამიხსენი, რას ნიშნავს: „როგორც სწამს“?თუკი ღმერთმა მართალთათვის ყველანაირი საჭმელი აკურთხა და განსწმიდა, მაშინ ადამიანმა რაც შეხვდება ან რასაც შესთავაზებენ, მადლიერებით უნდა ჭამოს, და ოდნავადაც არ უნდა დაეჭვდეს (1 ტიმ. 4,4), რამეთუ ნაკურთხი და წმინდა არავის ვნებს; მას მხოლოდ საკუთარი სინდისი და ეჭვი თუ დააზიანებს, რამეთუ როდესაც ის ფიქრობს, რომ საჭმელი საზიანოა, მაშინ მერყევი რწმენის გამო ზიანდება და სნეულებაც უძლიერდება. და თუ სწამს იმისი, „ვინც მოჰვლიდა და განჰკურნებდა ყოველსა სენსა და ყოველსა უძლურებასა ერსა შორის“ (მათე 4, 23), მაშინ იმაშიც დარწმუნებული უნდა იყოს, რომ მას, ხორციელ სნეულებებთან ერთად, ადამიანის სულიერი სნეულებების განკურნების ძალაც აქვს. ხოლო თუ ეჭვობს, მაშინ არ გაეკაროს იმას, რაც მას აზიანებს, და საკუთარი თავი იმისათვის განიკითხოს, რომ ვერ იტვირთა ეს, აზრმა დაამარცხა და მტკიცე რწმენა არ აღმოაჩნდა. მაგრამ ასეთ შემთხვევაშიც მან სიფრთხილე უნდა გამოიჩინოს, რომ საჭმელი ვნებით არ შეჭამოს, რამეთუ სხვაგვარად სულსაც დაიზიანებს და სხეულსაც.524. თუკი ვინმეს სწამს, რომ არ დაზიანდება, მაგრამ ავადმყოფობას მაინც შეიგრძნობს, რა უნდა იფიქროს, ურწმუნოებაში რომ არ ჩავარდეს?თუ ადამიანი რწმენით შეჭამს და ავადმყოფობას იგრძნობს, მაშინ ის ეჭვს არ უნდა აჰყვეს, ვინაიდან ღმერთმა იცის, რომ ავადმყოფობა მას მრავალი სულიერი ვნებისაგან იხსნის, და ამიტომ ასეთ ტანჯვაში ტოვებს. მაშინ მან მოციქულის სიტყვა გაიხსენოს, რომელიც ამბობს: „რაჟამს მოვუძლურდე, მაშინ განვძლიერდები“ (2 კორ. 12, 10) და ნუ იფიქრებს, რომ ეს მას თითქოსდა მავნე საკვებისაგან დაემართა. არამედ ეს ღვთის დაშვებაა; ვინაიდან, მას ისიც რომ ეჭამა, რაც კარგი და სასარგებლო ჩანს, ღვთის ნების გარეშე, მაინც ვერ მოუტანდა სარგებელს.525. თუკი რწმენაა საჭირო, მაშინ აბბა ისაიამ რატომ თქვა: როდესაც ტრაპეზზე შემოთავაზებული საჭმელი შენთვის საზიანოა, აიძულე თავი და არ შეჭამო ის. ე.ი. რწმენის მიუხედავად ის ზიანდებოდა?აბბა ისაიამ ეს იმ სქოლასტიკოსს უთხრა, რომელიც სხეულით ჯანმრთელი იყო და ყველაფრის ჭამა შეეძლო, რომ მას პირადი ნება მოეკვეთა. დაე, უფალმა შეგიწყალოს და გაგაძლიეროს, შვილო!
link
 

თემა: რწმენა

ალექსანდრიაში ყოველი სათნოებით შემკული ერთი ცნობილი ოქრომჭედელი ცხოვრობდა. ერთხელ მასთან ქალი მივიდა და სამკაულის გაკეთება სთხოვა. საუბრის დროს იგი მეძავივით იქცეოდა და ოქრომჭედელს აბრკოლებდა. როცა მან იგრძნო, რომ ვნებიანად უყურებ... იხილეთ სრულად
link
image
image
34
35
36
37
image
image