სხვა წყარო - ციტატები, გამონათქვამები

ყველა ადამიანის სული, ადამის ცოდვის გამო, გარდაცვალების შემდეგ ჯოჯოხეთს იმკვიდრებდა. მამა ღმერთმა ჩვენს გამოსახსნელად მოავლინა თვისი მხოლოდშობილი ძე, რომელმაც მიიღო სრული ადამიანური ბუნება და თავის ჰიპოსტასში განუყოფლად და შეურევლ... იხილეთ სრულად

მართალთათვის გარდაცვალება იქცა არა წარწყმედის, არამედ ცხონების, სიხარულისა და მარადიულ ნეტარებაში დამკვიდრების საშუალებად.

როგორც პავლე მოციქული ამბობს, ცოტას თუ ვინმეს შეუძლია სიცოცხლის გაწირვა მართალთათვის, ქრისტემ კი თავი დადო ჩვენთვის, რომელნიც ვიყავით უცხონი, მტრები და მოწინააღმდეგეები მისთვის (შდრ. რომ. 5; 6-8).

რათა დავიმკვიდროთ შეუძვრელი სასუფეველი

შევირტყათ წელზე ჭეშმარიტება და ჩავიცვათ სიმართლის აბჯარი (ეფ.6,12), „რათა დავიმკვიდროთ შეუძვრელი სასუფეველი.“ (ებრ.12,28)

ყველაფერს განაგებდეს ჩვენს გულებში მშვიდობა ღმრთისა და მადლიერნი ვიყოთ... (კოლ.3.12-16).

შევიმოსოთ სიყვარული, რომელიც არის სიმტკიცე სრულქმნილებისა.

შევიმოსოთ გულმოწყალება, შემწყნარებლობა, სიტკბოება, სიმდაბლე, სიმშვიდე, დიდსულოვნება; მივუტევოთ და ჩვენი თავი მივმადლოთ ურთიერთს...

აღვიპყრათ რწმენის ფარი, რითაც შევძლებთ უკეთურის ყველა ცეცხლოვანი ისრის დაშრეტას (ეფ.6.16)

მკვდრეთით აღმდგარი ღმერთი გვიხმობს სამეუფეო გზისკენ, მარადიული დიდებისა და ნეტარებისკენ, მარადიული სიყვარულისა და სიხარულისკენ.