სხვა წყარო - ციტატები, გამონათქვამები

ჯოჯოხეთი არ იტყვის: მეყოფა! (იგავნ. 30, 16) და ანგარებიანიც არასდროს ამბობს: „საკმარისია!“

შეუძლებელია ერთდროულად გიყვარდეს ვერცხლიცა და სულიც

როგორც შეუძლებელია ოდესმე ზღვა იყოს ტალღების გარეშე, ასევე ვერცხლისმოყვარე ადამიანის გულს არ შეუძლია დარდის, ურვის, შიშისა და ტანჯვის გარეშე ყოფნა.

როგორც ნათქვამია: „ძირი არს ყოველთა ბოროტთაი ვერცხლისმოყუარებაი“ (1 ტიმ. 6. 10), მაგრამ აშკარაა, რომ ის (ვერცხლისმოყვარება – რედ.) მათგან (ბოროტებისგან – რედ.) შედგება.

რადგან ყოველი ბოროტების ფესვი ვერცხლისმოყვარეობაა, რომლითაც გულშეძრული ზოგ–ზოგი შეცდა, რწმენას განუდგა და თავს დაიტეხა ურიცხვი ჭირი. თ. 5-6 ტიმოთეს მიმართ პირველი ეპისტოლე პავლე მოციქულისა

მომხვეჭელობის ვნება ხშირად მშობლებშიც ბუნების ხმას ახშობს, აღძრავს ძმათა შორის შუღლს, უდაბნოებს ავსებს მკვლელებით, ზღვებს ყაჩაღებით, ქალაქში წარმოშობს ცილისმწამებლებს.

ლითონის ხმა, რომელიც ვერცხლისმოყვარის ყურებს ავსებს, მადლის ხმისთვის აყრუებს მათ.

კარგად შეადარა ვიღაცამ ანგარებიანი წყალმანკთან მებრძოლებს. მათ რაც მეტი წყალი აქვთ სხეულში, მით მეტ წყურვილს გრძნობენ, ასევეა ანგარებიანი, რომელსაც ბევრი აქვს და უფრო მეტი უნდა.

ვერცხლისმოყვარეობა მაშინ მჟღავნდება, როცა სიხარულით იღებ და მწუხარებით გასცემ.

უთმინოთა კაცთა ლოცვასა არა შეისმენს ღმერთი, ამისათვის, ვინაითგან ყოველთა ცოდვათა აღმაორძინებელ არიან უთმინოთა კაცთა არა მეოხ ექმნებიან, წმიდანი ღმრთისანი, რამეთუ გარდამავალ სჯულისა არიან. უთმინოსა კაცსა არა წარუძღვებიან წმიდანი იგ... იხილეთ სრულად