ავადმყოფი ხარ შენ თუ ღატაკი, დაითმინე. არაფერს, მოთმინების გარდა, ღმერთი შენგან არ ითხოვს. მშვიდად მოთმენით შენ განუწყვეტლივ კეთილ საქმეში იქნები. თუკი გულმშვიდად დაითმენ, როცა არ უნდა შემოგხედოს ღმერთმა, დაინახავს, რომ სიკეთეს აკ...
იხილეთ სრულად
ავადმყოფი ხარ შენ თუ ღატაკი, დაითმინე. არაფერს, მოთმინების გარდა, ღმერთი შენგან არ ითხოვს. მშვიდად მოთმენით შენ განუწყვეტლივ კეთილ საქმეში იქნები. თუკი გულმშვიდად დაითმენ, როცა არ უნდა შემოგხედოს ღმერთმა, დაინახავს, რომ სიკეთეს აკეთებ და სიკეთეში იმყოფები, მაშინ როდესაც ჯანმრთელებს კეთილი საქმეების კეთების გარემოება მხოლოდ დროგამოშვებით აქვთ. რატომ ცდილობ, რომ საკუთარი მდგომარეობის შეცვლის სურვილით უკეთესი უარესით შეცვალო?
ყოველივე სულიერში აუცილებელია კრძალულება და გული, ყველაფერი, რაც მოკრძალებით კეთდება, კურთხეულია. განსაკუთრებით იმისათვის, რომ რომელიმე წმიდანის მსახურება დაწერო, უნდა გიყვარდეს ეს წმიდანი, მისდამი კრძალვას უნდა გრძნობდე, მაშინ ეს...
იხილეთ სრულად
ყოველივე სულიერში აუცილებელია კრძალულება და გული, ყველაფერი, რაც მოკრძალებით კეთდება, კურთხეულია. განსაკუთრებით იმისათვის, რომ რომელიმე წმიდანის მსახურება დაწერო, უნდა გიყვარდეს ეს წმიდანი, მისდამი კრძალვას უნდა გრძნობდე, მაშინ ეს მსახურება გულიდან შეიქმნება და კრძალულების არომატს დააფრქვევს. ხოლო, თუ საღვთო გულმოდგინების მდგომარეობას, საღვთო უგუნურების მდგომარეობას მივაღწევთ, მაშინ ტროპარები თავად გადმოიღვრება ჩვენი არსებიდან.
მცირედაც არ შეუშინდე გმობის სულს, რომელიც ხშირად აშფოთებს შენს ღმრთისმოყვარე და კეთილ გულს. უფრო კი წინ აღუდექი და სძლიე მას ლოცვებით, მოწყალებით, დაჩაგრულთა დაცვით, სულგრძელებით, თავმდაბლობითა და მშვიდი დამოკიდებულებით შენი მსახუ...
იხილეთ სრულად
მცირედაც არ შეუშინდე გმობის სულს, რომელიც ხშირად აშფოთებს შენს ღმრთისმოყვარე და კეთილ გულს. უფრო კი წინ აღუდექი და სძლიე მას ლოცვებით, მოწყალებით, დაჩაგრულთა დაცვით, სულგრძელებით, თავმდაბლობითა და მშვიდი დამოკიდებულებით შენი მსახურებისადმი. ყოველივე ამას და მსგავს საქმეებს ნამდვილად ძალუძს შენი სულისაგან დამღუპველი დემონის განდევნა, რომელიც კადნიერდება უკეთური აზრები ჩაგაგონოს შენი ნების საწინააღმდეგოდ, ღმრთის, მისი ქმნილების, წმიდა და პატიოსანი ...
მოთმინების სარბიელი ფართოა და იგი ადამიანის ცხოვრებას მთლიანად გასდევს, ისევე, როგორც მოიცავს ზოგადად კაცობრიობის მიწიერ ცხოვრებას. მოთმინებით ადამიანი მოიპოვებს და დაიმარხავს სიკეთეს, წარემატება თავგამოდებაში, აღისრულებს წადილს, ...
იხილეთ სრულად
მოთმინების სარბიელი ფართოა და იგი ადამიანის ცხოვრებას მთლიანად გასდევს, ისევე, როგორც მოიცავს ზოგადად კაცობრიობის მიწიერ ცხოვრებას. მოთმინებით ადამიანი მოიპოვებს და დაიმარხავს სიკეთეს, წარემატება თავგამოდებაში, აღისრულებს წადილს, უვნებლად დაძლევს ყოველგვარ ჭირს. მოთმინების დაკარგვისთანავე იგი აღმოჩნდება სიკეთის დაკარგვის საშიშროების წინაშე, ვნებას მიაყენებს ბოროტება, ან რაც კიდევ უფრო უარესია, თვითონ შეიქნება ბოროტების ჩამდენი. მოთმინების გარეშე ...
მოთმინება ჭეშმარიტად საღვთო სათნოებაა. უფალი მომთმენია არა იმიტომ, რომ ჩვენს მიმართ შემწყნარებლურად იქცევა, არამედ იმიტომ, რომ ის რეალურად ხედავს საგნების სიღრმეს, რომელსაც ჩვენ სიბრმავის გამო ვერ ვხედავთ და რომელიც მისთვის აშკარა...
იხილეთ სრულად
მოთმინება ჭეშმარიტად საღვთო სათნოებაა. უფალი მომთმენია არა იმიტომ, რომ ჩვენს მიმართ შემწყნარებლურად იქცევა, არამედ იმიტომ, რომ ის რეალურად ხედავს საგნების სიღრმეს, რომელსაც ჩვენ სიბრმავის გამო ვერ ვხედავთ და რომელიც მისთვის აშკარაა. რაც უფრო ვუახლოვდებით ღმერთს, უფრო მომთმენნი ვხდებით. მით უფრო აისახება ჩვენში მხოლოდ ღვთისთვის დამახასიათებელი ფრთხილი დამოკიდებულება, პატივისცემა თითოეული ცალკეული არსებისადმი.
ქართველი კაცი ისეტია, თუ გიმეგობრა, ერთგული დარჩება ბოლომდე. მუსულმანურ სამყაროს ვინ უჩერებდა არათუ რუსეთს, არამედ მთელ დასავლეთს? იყო თუ არა კარლოს დიდი რომ ამბობდა: "აქ მე ვარ და იქ დავით აღმაშენებელიო". ჩვენ ჩვენი მეფენი თამარი...
იხილეთ სრულად
ქართველი კაცი ისეტია, თუ გიმეგობრა, ერთგული დარჩება ბოლომდე. მუსულმანურ სამყაროს ვინ უჩერებდა არათუ რუსეთს, არამედ მთელ დასავლეთს? იყო თუ არა კარლოს დიდი რომ ამბობდა: "აქ მე ვარ და იქ დავით აღმაშენებელიო". ჩვენ ჩვენი მეფენი თამარი და სხვები ჩრდილო კავკასიას რომ ეძახიან ქრისტიანობა შეჰქონდათ; ღვთის ნათლით ანათლებდნენ და ყველა იყო მოქალაქე ერთიანი სახლისა. დღეს ხელოვნურად რომ ცდილობენ კავკასიის სახლის შეკოწიწებას. მადლობა ღმერთს, რომ აჭარლებში ქართ...
ქართველები წერის ხელოვნებას იცნობდნენ ფარნავაზ მეფეზე ადრე, რომლის ღვაწლი სამშობლოს წინაშე მდგომარეობს არა ანბანის "გამოგონებაში", არამედ "ქართული მწიგნობრობის შექმნაში" ანუ ერის განათლების საკითხის სწორ გზაზე დაყენებაში. მაგალითა...
იხილეთ სრულად
ქართველები წერის ხელოვნებას იცნობდნენ ფარნავაზ მეფეზე ადრე, რომლის ღვაწლი სამშობლოს წინაშე მდგომარეობს არა ანბანის "გამოგონებაში", არამედ "ქართული მწიგნობრობის შექმნაში" ანუ ერის განათლების საკითხის სწორ გზაზე დაყენებაში. მაგალითად - სკოლებისა. ამავე აზრს ბადებს ისიც, რომ მემატიანეს სიტყვით, მეფე ფარნავაზმა "განავრცო ენა ქართული და არღარა იზრახებოდა სხუა ენა ქართლსა შინა თვინიერ ქართულისა". რომ სწორედ ასეა საჭირო "ქართლის ცხოვრებიდან" მოყვანილი ა...