სხვა წყარო - ციტატები, გამონათქვამები

რაც უფრო სულიერია ადამიანი, მით მეტად ეშინია ცოდვისა; ისევე როგორც უფსკრულის პირას გამოფხიზლებულ მთვარეულს მის წინაშე საშინელი შიში იპყრობს. მართლაც, ცოდვილები მორალური მთვარეულები არიან. ვაი მთვარეულს, რომელიც მეტისმე... იხილეთ სრულად

რატომ უძღვნი საჩუქრად ცოდვას შენი ახალგაზრდობის საუკეთესო წლებს?! უფალს კი მხოლოდ სიბერეს უტოვებ. რას იტყოდი რომ დაგენახა მიხრწნილი ბებერი, რომელიც მეფეს სამსახურში მიღებას სთხოვს? ნეტარი ავგუსტინე ამბობს: „თუ მხოლოდ მოხუცებულობის... იხილეთ სრულად

რას აკეთებს ის ადამიანი, ვისაც სახე და ხელები ჭუჭყიანი აქვს? ონკანს მოუშვებს და ხელ-პირს დაიბანს. მივბაძოთ მას. გავაღოთ ერთი კი არა, ორი ონკანი, ე.ი. ჩვენი თვალები, რათა უხვად დაიღვაროს მონანიების ცრემლი, რომელიც ამაო წუთისოფლის ყ... იხილეთ სრულად

რაოდენ აუტანელი და საძაგელიც არ უნდა იყოს ცოდვა, ჩვეულება ამას ნაკლებმნიშვნელოვნად და არარაობად წარმოაჩენს.

რადგან თუ უფლისა და მაცხოვრის ჩვენის იესო ქრისტეს შემეცნების წყალობით, ამქვეყნიური ბილწებისაგან განრინებულნი კვლავ იმავე ბილწებით ისვრებიან და იძლევიან, მათთვის ეს უკანასკნელი ყოფა უწინდელზეც უარესია. უჯობდათ საერთოდ არ შეეც... იხილეთ სრულად

პირველქმნილი ცოდვის წინაპრებიდან შთამომავლობაზე გადაცემის გზა თავისი არსით შეუვალი იდუმალებითაა მოცული. „არაფერია უფრო ცნობილი, ვიდრე ეკლესიის სწავლება პირველქმნილ ცოდვაზე, ამბობს ნეტარი ავგუსტინე, მაგრამ არაფერია უფრო იდუმალი შემ... იხილეთ სრულად

ნუ შეძრწუნდები, თუნდაც ყოველდღიურად ეცემოდე და ღვთის გზას ზურგს ნუ შეაქცევ, არამედ მამაცურად იდექი და შენი მფარველი ანგელოზი შენს ამ მოთმინებას უეჭველად დააფასებს.

საკუთარი თავის წინაშე ვაღიაროთ, ძმანო ჩემნო, რომ ღვთის თვალში მთელი ჩვენი სული დაავადებულია და ჭრილობებით ისეა დაფარული, როგორც იობის სხეული იყო დაფარული წყლულებით და მატლების მიერ იყო შეჭმული. როდესაც ცოდვა ადამიანზე ბატონობას იწ... იხილეთ სრულად

როცა ვინმე ძაღლს ქვას ესვრის, ძაღლი, იმის ნაცვალად, რომ ეცეს იმას, ვინც ქვა ესროლა, ქვას მივარდება და უღრენს. ჩვენც ასე ვიქცევით. მაცდური ვინმეს მოგვიგზავნის, რომ მან სიტყვით ან საქმით გვაცდუნოს, და ჩვენც, იმის მაგივრად, რომ იმას ... იხილეთ სრულად

როცა ადამიანში ცოდვის ბუნება განქარდება, მის სულს ღმერთი ეცხადება და განწმედს სხეულთან ერთად. ხოლო თუკი მის სხეულში კვლავაც ბატონობს ცოდვა, მაშინ ადამიანს არ ძალუძს ღმერთის დანახვა, რადგან მისი სული იმგვარი სხეულითაა შემოსილი, რომ... იხილეთ სრულად