წმ. იოანე სინელი (კიბისაღმწერელი) - ციტატები, გამონათქვამები
წმ. იოანე სინელი (კიბისაღმწერელი) - ციტატები, გამონათქვამები წმ. იოანე სინელი (კიბისაღმწერელი) |
ის კი არ არის წმინდა, ვინც თიხას (სხეულს) განუხრწნელად დაიცავს, არამედ იგი, ვინც ყოველ ასოს სულს დაუმორჩილებს. დიდია იგი ვინც შეხებისას უვნებლობა დაიცვა, ვინც ნანახით არ დაწყლულდება და ზეციურ მშვენიერებაზე ფიქრით დაშრეტს ცეცხლს, რ... იხილეთ სრულად
სიწმინდის დასაწყისი ხდება, რომ აზრი სიძვის ვნების ვერ ეწყობა და ოცნებების გარეშე ძილში ეცემა კაცი, შუაგული სიწმინდისა არის, როცა დანაყრება იწვევს ბუნებრივ აღძვრას, მაგრამ - ოცნების გარეშე; სიწმინდის მწვერვალი არის მოკვდინება ხორცი... იხილეთ სრულად
სრულყოფილი და ყოვლადნეტარი სიწმინდის საზღვარი და უკიდურესი საფეხური არის ის, რომ ცოცხალი და არაცოცხალი, პირუტყვი და პირმეტყველი არსებების ხილვა ერთნაირ განწყობილებას ბადებდეს კაცში. დაე მათ ვინც სიწმინდე მოიხვეჭა, ნუ ეგონებათ, რომ... იხილეთ სრულად
ქალწულება სულისა და ხორცის სიწმინდეა. ქალწული იგია, ვინც ძილშიც კი არანაირ აღძვრად არ განიცდის და არც ის მდგომარეობა ეცვლება, რომელშიც იმყოფება. ვინც სხეულისადმი სრული უგრძნობელობა მოიპოვა ქალწული იგია.
სიწმინდე უსხეულო ბუნების გათავისებაა. ქრისტეს სანატრელი სახლი და გულის მიწიერი ზეცაა. სიწმინდე ბუნების ზებუნებრივი უარყოფაა და ხრწნადი სხეულის ჭეშმარიტად დიდებული მოშურნეობა უსხეულო სულთა მიმართ. წმინდაა იგი, ვინც სიყვარულს (ხორცი... იხილეთ სრულად
ნებისმიერი ვნება მისი საპირისპირო რომელიმე სათნოებით მარცხდება. მოწყინება კი განდეგილისთვის სიკვიდილის მომტანია. მხნე სული მკვდარ გონებასაც კი აღადგენს. მოწყინება და სიზარმაცე კი მთელ სიმდიდრეს განაბნევს
მოწყინების ეშმაკი მესამე ჟამზე ამოქმედდება თავის ტკივილით, სიცხით, მუცლის ტკივილით. მეცხრე ჟამზე მცირედ დაგვეხსნება, ხოლო ტრაპეზის მოახლოებისთანავე საწოლიდან წამოდგომას გვაიძულებს. მაგრამ შემდეგ, ლოცვის ჟამს, კვლავ ამძიმებს სხეულს... იხილეთ სრულად
მოწყინება უცხოთშემწყნარებლობის სურვილს აღძრავს. ჩააგონებს, რომ ხელსაქმისაგან მოწყალება გაიღოს. სურვილს უნერგავს, რომ ავადმყოფი მოინახულოს, ახსენებს მას, რომელმაც თქვა: უძლურ ვიყავ და მოხვედით ჩემდა (მთ.25.36). სულმოკლეთა და უძლურე... იხილეთ სრულად
ძმათა თანაცხოვრება მოწყინებისთვის მეტად საძულველია, ხოლო დაყუდებაში მყოფს იგი არასოდეს შორდება, სიკვდილამდე თავს არ ანებებს და აღსასრულამდე ყოველდღიურად ებრძვის. როცა განდეგილის სენაკს დაინახავს, მოწყინება ხარობს, მიუახლოვდება და ... იხილეთ სრულად
მორჩილმა ადამიანმა არ იცის მოწყინება, რადგან გრძნობითი საქმიანობით აზრობრივ და სულიერ ღვაწლსაც მოიპოვებს.