"რომელი ჭამდეს ხორცსა ჩემსა და სუმიდეს სისხლსა ჩემსა, იგი ჩემთანა დადგრომილ არს და მე მის თანა" (ინ. 6,56). ვნებამდე იესო ქრისტეს მიერ წარმოთქმული აღნიშნული სიტყვების აზრი არ ესმოდათ თვით მოციქულებს, უკვირადთ და ფიქრობდნენ: როგორ ...
იხილეთ სრულად
"რომელი ჭამდეს ხორცსა ჩემსა და სუმიდეს სისხლსა ჩემსა, იგი ჩემთანა დადგრომილ არს და მე მის თანა" (ინ. 6,56). ვნებამდე იესო ქრისტეს მიერ წარმოთქმული აღნიშნული სიტყვების აზრი არ ესმოდათ თვით მოციქულებს, უკვირადთ და ფიქრობდნენ: როგორ უნდა ეჭამათ ქრისტეს ხორცი ან შეესვათ სისხლი მისი? მაგრამ როცა საიდუმლო სერობაზე, დიდ ხუთშაბათს, მაცხოვარმა აიღო პური, მისცა მოციქულებს და უთხრა "მიიღეთ და სჭამეთ, ესე არს ხორცი ჩემი, თქვენთვის განტეხილი, მისატევებელად ცო...
ქუეყანა იგი ზეცისა არა არის ნივთიერი, არამედ უნივთო; არა არის წარმავალი, არამედ საუკუნო; მეუფე მის ქუეყანისა არს ყოველთა დამბადებელიუფალი: ქვეყანა იგი არა გენათლდების შექმნილისა და დაბადებულისა მზისა მიერ, არამედ შეუქმნელისა და და...
იხილეთ სრულად
ქუეყანა იგი ზეცისა არა არის ნივთიერი, არამედ უნივთო; არა არის წარმავალი, არამედ საუკუნო; მეუფე მის ქუეყანისა არს ყოველთა დამბადებელიუფალი: ქვეყანა იგი არა გენათლდების შექმნილისა და დაბადებულისა მზისა მიერ, არამედ შეუქმნელისა და დაუბადებელისა ღვთისა მიერ; ქუეყანასა მას შინა ნაცულად ვარსკულავისა ბრწყინვენ ანგელოზნი და სულნი წმიდათანი; ქვეყანასა მას შინა გლახაკნი უსანატრელეს არიან მდიდართაგან, ქთმისაებრ საუფლოსა: "ნეტარ იყვნენ გლახაკნი სულითა, რამეთ...
ყოველი განსაცდელი დიდი ყურადღებითა და გონიერებით უნდა მოვიხმაროთ. პირველ რიგში, ბოროტებამ არ უნდა დაგვაღონოს და მხნეობა არ უნდა დაგვაკარგინოს; მეორედ, უნდა ეცადო, განსაცდელი შენს სასარგებლოდ გადააქციო, მწუხარებიდან სიხარული გამოიყ...
იხილეთ სრულად
ყოველი განსაცდელი დიდი ყურადღებითა და გონიერებით უნდა მოვიხმაროთ. პირველ რიგში, ბოროტებამ არ უნდა დაგვაღონოს და მხნეობა არ უნდა დაგვაკარგინოს; მეორედ, უნდა ეცადო, განსაცდელი შენს სასარგებლოდ გადააქციო, მწუხარებიდან სიხარული გამოიყვანე, უბედურებიდან – სიკეთე ან წარმატება. მას კი მაშინ შეძლებ, თუ სასოებითა და სარწმუნოებით აღიჭურვები და ყოფაქცევას გამოისწორებ.
ზიარება ცხოვრების წყაროა მხოლოდ იმათთვის, ვინც მისთვის ღირსებით მოემზადა, ხოლო უღირსებისა და უკეთურებისათვის დამსჯელ ცეცხლად გადაიქცევა. ზიარებისთვის პირველ რიგში მარხვით ვემზადებით, მაგრამ რადგანაც მარხვა თავისთავად სათნოება არაა...
იხილეთ სრულად
ზიარება ცხოვრების წყაროა მხოლოდ იმათთვის, ვინც მისთვის ღირსებით მოემზადა, ხოლო უღირსებისა და უკეთურებისათვის დამსჯელ ცეცხლად გადაიქცევა. ზიარებისთვის პირველ რიგში მარხვით ვემზადებით, მაგრამ რადგანაც მარხვა თავისთავად სათნოება არაა, ამიტომ უსარგებლოა, თუ მმარხველს ჭეშმარიტი სათნოებებით არ შემოსავთ.
ხოლო საცდურში ნურავინ იტყვის: ღმერთი მაცდუნებსო; ვინაიდან ღმერთი არ იცდუნება ბოროტით, და არც თავად აცდუნებს ვისმე.
არამედ ყველა საკუთარი გულისთქმით ცდუნდება და წარიტაცება.
ხოლო შემდეგ გულისთქმა ჩასახავს და შობს ცოდვას; ცოდვა კი, ჩ...
იხილეთ სრულად
ხოლო საცდურში ნურავინ იტყვის: ღმერთი მაცდუნებსო; ვინაიდან ღმერთი არ იცდუნება ბოროტით, და არც თავად აცდუნებს ვისმე.
არამედ ყველა საკუთარი გულისთქმით ცდუნდება და წარიტაცება.
ხოლო შემდეგ გულისთქმა ჩასახავს და შობს ცოდვას; ცოდვა კი, ჩადენის შემდეგ, შობს სიკვდილს.
თ. 1
ჩვენ ისე უნდა მივიღოთ განსაცდელები, როგორც ვითმენთ ტკივილს ქირურგიული ოპერაციის დროს, რაკი ჩვენს ჯანმრთელობაზე ვზრუნავთ. ტანჯვა ადამიანს თავმდაბალს ხდის. რამდენადაც დაიმდაბლებს იგი თავს, იმდენად ახლოს იქნება მასთან ღმერთი.
არ შეიძლება პირველად მოსული დაკავებულ იქნეს ზიარებიდან.
მღვდელმა ზიარებისთვის პირველად მოსული ადამიანი, მიუხედავად მის მიერ აღიარებული თუნდაც მძიმე ცოდვებისა, აუცილებლად უნდა აზიაროს.
ადამიანი მუდმივად სცოდავს, ამიტომ სინანულის გრძნობა ქრისტიანისათვის მუდმივი განცდა უნდა იყოს; სიკვდილის ხსოვნის მტერი კი მრავალმზრუნველობა, მრავალმეტყველება და ხუმრობაა.
