მოწყინებას წმინდა მამები ზოგჯერ უქმობას, სიზარმაცესა და დახსნილებასაც უწოდებენ. ეს სნეულება იკურნება ლოცვით, უქმი მეტყველებისაგან თავშეკავებით, ჩვენი ძალების შესაბამისი ხელსაქმით, წმინდა წერილის კითხვით და მოთმინებით, რამეთუ იშვებ...
იხილეთ სრულად
მოწყინებას წმინდა მამები ზოგჯერ უქმობას, სიზარმაცესა და დახსნილებასაც უწოდებენ. ეს სნეულება იკურნება ლოცვით, უქმი მეტყველებისაგან თავშეკავებით, ჩვენი ძალების შესაბამისი ხელსაქმით, წმინდა წერილის კითხვით და მოთმინებით, რამეთუ იშვება სწორედ სულმოკლეობის, უქმობისა და უქმი მეტყველებისაგან
თუ სული სოფლის ბორკილებისაგან არ გათავისუფლდა, ვერ შეძლებს გულწრფელად უყვარდეს ღმერთი, რამეთუ ყოფითი საზრუნავი, ღირსი ანტიოქეს თქმით, რაღაც საბურველის მსგავსია მისთვის
კარგად ვიქცევით, თუ ეშმაკისგან მოვლენილ გულისსიტყვებს არ ვეთანხმებით. არაწმიდა სული მხოლოდ ვნებებით სავსე ადამიანებზე ახდენს ძლიერ გავლენას, ვნებებისაგან განწმენდილებს კი მხოლოდ შორიდან, ანუ გარედან ებრძვის. ყმაწვილკაცი განა...
იხილეთ სრულად
კარგად ვიქცევით, თუ ეშმაკისგან მოვლენილ გულისსიტყვებს არ ვეთანხმებით. არაწმიდა სული მხოლოდ ვნებებით სავსე ადამიანებზე ახდენს ძლიერ გავლენას, ვნებებისაგან განწმენდილებს კი მხოლოდ შორიდან, ანუ გარედან ებრძვის. ყმაწვილკაცი განა შეიძლება არ იწვოდეს ხორციელ გულისთქმათა ცეცხლით? მაგრამ უფალს უნდა ვევედროთ, რომ ეს ცეცხლი აალებისთანავე ჩაქრეს - და მაშინ გადავურჩებით ვნებების ხანგრძლივ გაჩაღებას.
ზეციური სიხარული განუმზადა ღმერთმა მის მოყვარულთ. იქ არ არის არც სნეულება, არც მწუხარება, "არა ურვა, არცა სულთქმა", არამედ სიხარული და გამოუთქმელი ნეტარება; იქ მართალნი მზესავით გაბრწყინდბიან. მაგრამ თუ თვით პავლე მოციქულმა ვერ გა...
იხილეთ სრულად
ზეციური სიხარული განუმზადა ღმერთმა მის მოყვარულთ. იქ არ არის არც სნეულება, არც მწუხარება, "არა ურვა, არცა სულთქმა", არამედ სიხარული და გამოუთქმელი ნეტარება; იქ მართალნი მზესავით გაბრწყინდბიან. მაგრამ თუ თვით პავლე მოციქულმა ვერ გადმოსცა იქაური დიდება და სიხარული, სხვა რომელი მოკვდავის ენა აღწერს ზეციური ქალაქის - მართალთა სამკვიდრებლის - შვენიერებას?
ზედმეტი ზრუნვა ყოფით საქმეებზე ურწმუნო და სულმოკლე ადამიანებს სჩვევიათ, და ვაი ჩვენ, თუ საკუთარ თავზე ზრუნვისას უფალზე არ ვამყარებთ სასოებას! თუ ხილულ სიკეთეებს, წარმავალ ცხოვრებაში რომ გვეძლევა, ღმერთს არ მივაკუთვნებთ, როგორღა უნ...
იხილეთ სრულად
ზედმეტი ზრუნვა ყოფით საქმეებზე ურწმუნო და სულმოკლე ადამიანებს სჩვევიათ, და ვაი ჩვენ, თუ საკუთარ თავზე ზრუნვისას უფალზე არ ვამყარებთ სასოებას! თუ ხილულ სიკეთეებს, წარმავალ ცხოვრებაში რომ გვეძლევა, ღმერთს არ მივაკუთვნებთ, როგორღა უნდა მოველოდეთ მისგან იმ სიკეთეებს, მომავალში რომ აღგვითქვა? ნუ ვიქნებით ესოდენ მცირედმორწმუნენი, არამედ პირველად ვეძიებდეთ ღმრთის სასუფეველს და სხვა ყოველივე მოგვეცეს ჩვენ, როგორც უფალმა გვამცნო
როდესაც ჩუმად ვართ, ჩვენი მტერი - ეშმაკი ვერ ასწრებს კაცის გულში დაფარული საიდუმლოს ამოხსნას. იგივე შეიძლება ითქვას გონებაზეც. ასეთ ღვაწლს შედგომილმა მთელი სასოება უფალზე უნდა დაამყაროს, მოციქულის სიტყვის თანახმად: "ყოველივე ზრ...
იხილეთ სრულად
როდესაც ჩუმად ვართ, ჩვენი მტერი - ეშმაკი ვერ ასწრებს კაცის გულში დაფარული საიდუმლოს ამოხსნას. იგივე შეიძლება ითქვას გონებაზეც. ასეთ ღვაწლს შედგომილმა მთელი სასოება უფალზე უნდა დაამყაროს, მოციქულის სიტყვის თანახმად: "ყოველივე ზრუნვაი თქუენი მიუტევეთ მას, რამეთუ იგი იღვწის თქუენთვის" (1 პეტრ. 5,7)
სრული დაყუდება არის ჯვარი, რომელზეც ადამიანი ჯვარს უნდა ეცვას ყველა მისი ვნებითა და გულისთქმით. მაგრამ დაფიქრდი, რამდენი გინება და შეურაცხყოფა დაითმინა უფალმა, ვიდრე ჯვარზე ავიდოდა. ასევე, ვერც ჩვენ მოვიპოვებთ სრულ დაყუდებას და არ...
იხილეთ სრულად
სრული დაყუდება არის ჯვარი, რომელზეც ადამიანი ჯვარს უნდა ეცვას ყველა მისი ვნებითა და გულისთქმით. მაგრამ დაფიქრდი, რამდენი გინება და შეურაცხყოფა დაითმინა უფალმა, ვიდრე ჯვარზე ავიდოდა. ასევე, ვერც ჩვენ მოვიპოვებთ სრულ დაყუდებას და არც წმინდა სრულყოფილების იმედი უნდა გვქონდეს, თუ მანამდე ქრისტესთან ერთად არ ვევნებით. ხომ ამბობს მოციქული: "უკუეთუ მის თანა ვივნოთ, მას თანაცა ვიდიდნეთ" (რომ. 8,17). სხვა გზა არ არსებობს. ვინც დაყუდების ღვაწლს შეუდგა, უნდ...
გულში ნუ ჩავიდებთ გაბოროტებას ან სიძულვილს მტრად მოკიდებული მოყვასის მიმართ, არამედ ვეცადოთ გვიყვარდეს იგი, და რაც შეგვიძლია, კეთილი ვუყოთ. ამით თვით უფალ იესო ქრისტეს მცნებას შევასრულებთ: "გიყვარდედ მტერნი თქუენნი და აკურთხევდ...
იხილეთ სრულად
გულში ნუ ჩავიდებთ გაბოროტებას ან სიძულვილს მტრად მოკიდებული მოყვასის მიმართ, არამედ ვეცადოთ გვიყვარდეს იგი, და რაც შეგვიძლია, კეთილი ვუყოთ. ამით თვით უფალ იესო ქრისტეს მცნებას შევასრულებთ: "გიყვარდედ მტერნი თქუენნი და აკურთხევდით მწყევართა თქუენთა და კეთილის უყოფდეთ მოძულეთა თქვენთა" (მთ. 6,44)
ნურავის განვიკითხავთ, თუნდაც საკუთარი თვალით ვხედავდეთ, რომ კაცი სცოდავს ანდა უკვე დამყაყებულიც კია ღმერთის მცნებების გადასვლაში, რადგან ღმერთმა გვიბრძანა: "ნუ განიკითხავთ, რაითა არა განიკითხნეთ" (მთ. 7,1)
