აუცილებელია ერთი რამის ცოდნაც: როდესაც ქრისტიანის სული სხეულს გაეყრება, პირველი ორი დღე იგი იმ ადგილის მახლობლად ტრიალებს, სადაც კაცი ცხოვრობდა, მესამე დღეს კი მფარველი ანგელოზის თანხლებით მიწიდან ზეცად აღიყვანება, რათა თაყვანი სც...
იხილეთ სრულად
აუცილებელია ერთი რამის ცოდნაც: როდესაც ქრისტიანის სული სხეულს გაეყრება, პირველი ორი დღე იგი იმ ადგილის მახლობლად ტრიალებს, სადაც კაცი ცხოვრობდა, მესამე დღეს კი მფარველი ანგელოზის თანხლებით მიწიდან ზეცად აღიყვანება, რათა თაყვანი სცეს უფალს და კერძო განჩინება მოისმინოს. მაშინ გაირკვევა, თუ სად განუწესებენ სულს სამყოფელს საყოველთაო აღდგომისა და საშინელი სამსჯავროს დღემდე, როდესაც მთელს ქვეყანას საბოლოოდ განაჩენს გამოუტანენ. სულისა ხორცის გაყრის მესა...
ჭეშმარიტი აღსარების მთქმელი ოდეს წარსდგება მღვდლის წინაშე ოლარის ქვეშ, ყოვლად შემუსვრილია და სირცხვილი თავისი უღირსებისა არ აძლევს ნებას მიზეზისა ძიებად და სხვისადმი დაბრალებად, არამედ მხოლოდ თავსა თვისსა განაშიშვლებს და ყოველ საქ...
იხილეთ სრულად
ჭეშმარიტი აღსარების მთქმელი ოდეს წარსდგება მღვდლის წინაშე ოლარის ქვეშ, ყოვლად შემუსვრილია და სირცხვილი თავისი უღირსებისა არ აძლევს ნებას მიზეზისა ძიებად და სხვისადმი დაბრალებად, არამედ მხოლოდ თავსა თვისსა განაშიშვლებს და ყოველ საქმეში ბრალდებულად თავსა ხედავს და არა სხვასა.
შენც უნდა ეცადო, რომ გული კეთილად განიწმინდო, და ყოველნი ცოდვანი მისგან ფესვებიანად ამოგლიჯო. თუ თავი კარგად არ განიხილე და მოძღვარს შენი სულიერი მდგომარეობა კარგად არ აცნობე, მას შენი განკურნება გაუძნელდება. ცოდვა სულისათვის იგივ...
იხილეთ სრულად
შენც უნდა ეცადო, რომ გული კეთილად განიწმინდო, და ყოველნი ცოდვანი მისგან ფესვებიანად ამოგლიჯო. თუ თავი კარგად არ განიხილე და მოძღვარს შენი სულიერი მდგომარეობა კარგად არ აცნობე, მას შენი განკურნება გაუძნელდება. ცოდვა სულისათვის იგივეა, რაც სნეულება ხორცისათვის. ისევე, როგორც მკურნალი ვერ შეძლებს ხორციელი სნეულის მორჩენას თუ მისი მიზეზი არ შეიტყო, ასევე მოძღვარიც ვერ განგკურნავს ცოდვისაგან, თუ მის მიზეზს არ აუწყებ.
რომელი აღსარებასა შინა თავსა თვისსა იმართლებდეს, იგი უკურნებელ ჰყოფს სულსა თვისსა, რამეთუ არა იცის მან ჭეშმარიტი ძიება მიზეზისა და გულისხმის ყოფა საღვთო არა მოუგია მას.
აღსარების თქმაში ბარგები არ არის საჭირო და მრავალ ურგებ...
იხილეთ სრულად
რომელი აღსარებასა შინა თავსა თვისსა იმართლებდეს, იგი უკურნებელ ჰყოფს სულსა თვისსა, რამეთუ არა იცის მან ჭეშმარიტი ძიება მიზეზისა და გულისხმის ყოფა საღვთო არა მოუგია მას.
აღსარების თქმაში ბარგები არ არის საჭირო და მრავალ ურგები სიტყვებით მიმოდაბნევა, არამედ პირდაპირ სთქვი: თავი გაიმტყუნე, შენი უთმენლობა აღიარე და ნუ იწყებ თავის მართლებას, თუ გინდ სხვისი ბრალი იყოს მაინც, შენ რომ ვერ მოითმინე, მაინც ბრალეული შენ ხარ და ამას იგლოვდე.
აგრეთვე ვინმემ რ...
მონანიება და აღსარება ერთი იმ შვიდთა საიდუმლოთაგანია, რომელიც უფალმა ჩვენმა იესო ქრისტემ მისთვის დააწესა, რომ მორწმუნემ სულის განსამტკიცებლად და საცხოვნებელად სულიწმიდის უხილავი მადლი მიიღოს. აღსარებისას მონანული თავის ყოველ ცოდვა...
იხილეთ სრულად
მონანიება და აღსარება ერთი იმ შვიდთა საიდუმლოთაგანია, რომელიც უფალმა ჩვენმა იესო ქრისტემ მისთვის დააწესა, რომ მორწმუნემ სულის განსამტკიცებლად და საცხოვნებელად სულიწმიდის უხილავი მადლი მიიღოს. აღსარებისას მონანული თავის ყოველ ცოდვას გაიხსენებს, გულწრფელად ეტყვის მოძღვარს და მისგან შენდობას მიიღებს. როგორც ვიცით, მაცხოვარმა თავის მოწაფეებს ქვეყანასა ზედა კაცთა შეკვრისა და გახსნის უფლება მისცა. ეს უფლება მოციქულებმა თავიანთ მოადგილეებს გადასცეს და ვ...
აღსარებას დიდი მომზადება უნდა. მხოლოდ ჩადენილი ცოდვების დამახსოვრება და ჩამოთვლა საკმარისი არაა. უმთავრესი საკუთარი შინაგანი მდგომარეობის, ანუ იმ მიზეზების გამოძიებაა, რომელმაც ცოდვა გამოიწვია. თითოეულ ცოდვას ხომ ჩვენს გულში თავის...
იხილეთ სრულად
აღსარებას დიდი მომზადება უნდა. მხოლოდ ჩადენილი ცოდვების დამახსოვრება და ჩამოთვლა საკმარისი არაა. უმთავრესი საკუთარი შინაგანი მდგომარეობის, ანუ იმ მიზეზების გამოძიებაა, რომელმაც ცოდვა გამოიწვია. თითოეულ ცოდვას ხომ ჩვენს გულში თავისი წყარო და ფესვი აქვს და რომელიმე ცუდი თვისებისა და ბოროტი მიდრეკილებისაგან ჩნდება. ერთნი გულფიცხელობის გამო ვარდებიან ცოდვაში, მეორენი ამპარტავნებისა, სხვანი კიდევ ანგარებისა და ა.შ.
აღსარება პირველ დასაბამში მოითხოვა ღმერთმა ადამისაგან, გარნა ნაცვლად თავისი გამტყუნებისა აბრალა მან ევას და ვერ პოვა კურნება, არამედ უფროსად დაისაჯა.
ყოველი, რომელი ფარავს აღსარებასა შინა ცოდვასა თვისსა, ემასხრება საღმრთო მო...
იხილეთ სრულად
აღსარება პირველ დასაბამში მოითხოვა ღმერთმა ადამისაგან, გარნა ნაცვლად თავისი გამტყუნებისა აბრალა მან ევას და ვერ პოვა კურნება, არამედ უფროსად დაისაჯა.
ყოველი, რომელი ფარავს აღსარებასა შინა ცოდვასა თვისსა, ემასხრება საღმრთო მოქმედებას და შეურაცხჰყოფს ყოვლის მეცნიერსა ღმერთსა, რომელმან უწყის ზრახვანი კაცად კაცადისა.
აღსარება მაშინვე ვერ აძლევს ძლევამოსილებას ადამიანს თავის ვნებულ თვისებათა მოსასპობლად, გარნა მცირე-მცირედ ღებულობს საღვთო ძლიერებას ყოველ აღსარების დროზედ და მით მოეღება ბოლო ბუნების ძლიერ მეომარ თვისებებს, რომლისათვის სახეცა შე...
იხილეთ სრულად
აღსარება მაშინვე ვერ აძლევს ძლევამოსილებას ადამიანს თავის ვნებულ თვისებათა მოსასპობლად, გარნა მცირე-მცირედ ღებულობს საღვთო ძლიერებას ყოველ აღსარების დროზედ და მით მოეღება ბოლო ბუნების ძლიერ მეომარ თვისებებს, რომლისათვის სახეცა შესაბამი მოგახსენოთ: მაგალითად, ოდეს ვისმე ნებავს ნებავს ხისა დიდისა მოჭრა, ნუთუ ერთითა და ორითა შეკვეთითა მოიჭრის იგი? არამედ მიადგება იგი მოუწყინებლად და ცემს ცულს ნელ-ნელა და კვეთს ცოტ-ცოტა და ბოლოს ხე იგი დიდი წაიქცევა...
აღსარების უმაღლესი მნიშვნელობა მაინც იმაში მდგომარეობს, რომ იგი ერთი შვიდთა ქრისტიანთა საიდუმლოთაგანია და მასში სულიწმიდის მადლი მოქმედებს. ასე რომ, აღსარებისა და მოძღვრისაგან შენდობის მიღების გარეშე კაცს გამართლება და ცხონება არ ...
იხილეთ სრულად
აღსარების უმაღლესი მნიშვნელობა მაინც იმაში მდგომარეობს, რომ იგი ერთი შვიდთა ქრისტიანთა საიდუმლოთაგანია და მასში სულიწმიდის მადლი მოქმედებს. ასე რომ, აღსარებისა და მოძღვრისაგან შენდობის მიღების გარეშე კაცს გამართლება და ცხონება არ შეუძლია.